Waarom houden de Nederlanders van schaatsen?
, door
Omdat we in de winter van dorp naar dorp schaatsen om familie op te zoeken natuurlijk!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
NK lijsttrekken
, door
GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, die twee jaar geleden op 7 maart zijn eerste stap op het gladde gastlogpad zette.
Uitgerekend op de laatste dag van het NK allround schaatsen, realiseer ik me dat ik al weer twee jaar mijn rondjes draai op GC. Er was op 7 maart 2008 een heel gebed voor nodig om de moed te verzamelen, maar sindsdien gleed de tijd voorbij en ga ik, na 25 Cokema-stukjes, de volgende ronde in. Ik heb alleen geen idee of ik nou in de binnen- of buitenbaan zit. Maar goed, ik ben wel vaker de weg kwijt.
De kandidaten voor het NK lijsttrekken maken zich ondertussen op voor de eindsprint naar 9 juni. Eentje is er al uit de bocht gevlogen. Van een ander vraagt de redactie van GC zich af of hij de eindstreep wel zal halen. Van weer een ander meent een GC-redactielid dat hij op tegenvallende rondetijden afstevent, omdat hij te vroeg heeft gepiekt.
Wie zich aan voorspellingen waagt, begeeft zich op onbetrouwbaar ijs. Sterker nog: de val van het kabinet, de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen, peilingen en analyses maken de Hofvijver een poel, waar het vissen in troebel water is. Betreden op eigen risico.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Hoezo maandagochtend werken? We hebben goud. Wéér. Wüst.
, door
Nederlanders zijn (toch) fantastisch, tralala en wat dies meer zij.
Maar wat valt verder op: de kleine competities langs de zijlijn. Wordt het Becel, Essent, of Unox? De energieboer maakte gisteren een lelijke misslag door direct na de winnende race van Tuitert een teleurgestelde helaas-geen-goud-voor-Sven-maarja over een volledig uitgelaten Nederland uit te zenden. Dan snap je weinig van Hollands nationalisme. We hadden immers goud. Sven of Mark, who cares.
Ook Becel komt slecht weg. Bij mondeling gebod van Henk Gemser moet Nederland niet alleen merkmargarine op de boterham smeren, we moeten ook tijdens het kokkerelen blijkbaar afstand nemen van de olijfolie. Bakken en braden in meervoudig onverzadigde vetten is beter dan de door voedingswetenschappers geadviseerde enkelvoudige, vindt Becel. Dat omega-3’s en -6’en in de koekepan omzetten in transvetten en we daarom tijdens het schaatsenkijken allemaal hartaanvallen en enorme kankers krijgen nemen de marketeers even voor lief. Trappen wij mooi niet in. We zitten immers met een blocknote voor de NOS en zien álles. We noteren een minpunt voor Becel.
Hoe kut zo’n bij elkaar gecaste nephuiskamer ook mag zijn: Unox lijkt tot nog toe geen echte slippertjes te hebben gemaakt. Alhoewel dat jochie – in die ‘leuk inhakende’ commercial tijdens de dweil – eigenlijk iets te vroeg begint met lachen, nog voor hij besluit zijn resterende stukjes rookworst niet af te staan aan die zich niet nader voorstellende veertiger, mogelijk familie, mogelijk buurman. Net niet naturel.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Cyborg Sven
, door
Gisteren begonnen de Olympische Winterspelen in Vancouver. Dat betekent ook dat onze nationale wintersportheld Sven Kramer niet uit de media weg te slaan zal zijn. Op alle tv-zenders zullen we Svens machtige dijen vlakke schema’s zien rijden, op alle radiostations zullen microfoons de woorden die van Svens lippen als biefstukken rollen als het evangelie de wereld in worden gezonden en in alle kranten zullen verpletterde tegenstanders Sven met lofbetuigingen overgieten.
Het zullen kortom barre tijden zijn.
Want Sven Kramer, dat is vervolmaking van de oude DDR-droom van de mens als emotieloze sportrobot. Rechtstreeks weggeplukt uit een seksuele fantasie van Ayn Rand rijdt hij schaats, niet om te winnen, maar om de middelmaat te verpulveren. Soms doet hij net of het niet zo goed gaat en rijdt hij een tijdje gelijk op met de tegenstander om dan halverwege, net als de hoop bij die opponent begint te bloeien dat Sven het deze keer niet doet om te pesten, maar gewoon echt niet harder kan, flink te versnellen. Al snel ziet de vernederde Bøkko, De Jong of Fabris niet veel meer dan het achterste van Sven. Het is een statement: “Kiss my supermuscular ass.”
De sporter op wie Kramer het meest lijkt is Lance Armstrong. Ook dat bezetene, ook die perfectie, ook dat steeds harder gaan naarmate de mensen een grote hekel aan je krijgen. De enige fan van Lance Armstrong en Sven Kramer is dan ook de persoon die dezelfde mentaliteit aan den dag legt als het om presenteren gaat: Mart Smeets. Alle drie zijn het winnaars.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Vorstelijke tekorten
, door
GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, met een huiveringwekkende toevoeging aan het laatste weeralarm.
Er dreigt een overschot aan tekorten, nu de vorst regeert. Geen nieuws, zou je zo zeggen, er zijn altijd wel tekorten geweest als er een of andere vorst aan de macht was. Maar Koning Winter zwaait ineens ongenadig zijn scepter, met alle gevolgen vandien.
Een tekort aan treinen. Een beetje stuifsneeuw en de vervoerscapaciteit komt in het nauw. Dan maar met de auto? Oppassen want het strooizout raakt op en dus wordt er maar beperkt gepekeld. Bovendien is er ook een tekort aan accu’s en winterbanden. Met deze tekorten is het een raadsel hoe iedereen na het kerstreces op het werk weet te geraken. Op de een of andere manier lukt dat massaal, wat leidt tot een dreigend gastekort? In de tijd van echte winters, lang geleden, had je nog straatlantaarns op gas. Maar waarom is er nu een tekort aan moderne straatverlichting?
Allemaal tekorten, waar met enige creativiteit een wollen mouw is aan te passen. Meer thuiswerken of extra vorstverlet, als het met trein en auto niet meer te doen is. Wat zand door het zout mengen, overschakelen op houtpulp of pallets op de straten leggen om van huis naar werk te klunen. Kan allemaal nog. Veel bedreigender is een menselijk tekort. Een tekort aan geduld. Dat heeft inmiddels geleid tot talloze vaarverboden. Niet alleen in Friesland, in de hoop weer eens heel Nederland een tochtje langs elf pittoreske stadjes aan te kunnen bieden. Ook in Amsterdam, wil men het volk meer ijspret bieden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Quote du Jour | Crazy Dutch
, door
“When you ask Dutch fans to explain why they get so psyched for this sport, they often leave you feeling even less enthused about it. ‘I like counting the laps,’ says Jeanine Renden, who along with her husband was wearing an orange wig with two lions perched at the top (like on the Dutch coat of arms). ‘It’s exciting.’ Not nearly as exciting as her hairdo. If counting isn’t your thing, you can always stare at the scoreboard. ‘It’s very exciting to compare the times,’ says Dutch fan Eric Vanserstraadan, who was sporting two Dutch flags, one painted on each cheek.”
(Sean Gregory Explaining the Crazy Dutch Love of Speed Skating, Time)
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
het Saillant | Schaatsgekte
, door
De Nederlandse media, het KNMI, schaatsclubs en overheden moeten eens ophouden met die waarschuwingen over het zwakke ijs. Het leidt alleen maar tot meer debielen die het ijs op gaan.
Na een ijsloos decennium konden we vorig jaar eindelijk weer eens schaatsen. Eindelijk, want het ijs was dik genoeg om hele volksstammen die ooit eens een paar noren hadden gekocht op het ijs te laten. Maar ook dit jaar wordt ons op ieder journaal op het hart gebonden NIET HET IJS OP TE GAAN. Want GEVAARLIJK!
Ja, natuurlijk is schaatsen gevaarlijk. En zelfs als op de ene plas de sneeuwschuivers gewoon het ijs op kunnen, kan je de plas ernaast nog steeds in een wak rijden.
Ik stond afgelopen zondag al voor het eerst op het ijs. De vaart bij Reeuwijk lag al even dicht, en dorpelingen stonden al en masse op de dichte stukken. Kon prima, maar even verderop was het nog open.
Ook in het ijsloze decennium heb ik bijna ieder jaar op natuurijs geschaatst. Een paar nachtjes vorst is voldoende om enkele trekgaten in het Utrechtse/Zuid-Hollandse plassengebied schaatsklaar te maken. Maar dat weten gelukkig maar weinig mensen.
Juist door die waarschuwingen denken mensen nou juist dat er kennelijk wel geschaatst kan worden. Want hé, anders besteden ze er in het nieuws toch geen aandacht aan!
Vorig jaar heb ik in Tienhoven nog enkele onnozelaars uit een wak moeten trekken, en ook dit jaar hoor je op een mooie middag de ambulances bij de Nieuwkoopse plassen voortdurend aan de slag. Gewaarschuwd waren ze, die ijsdebiliteitsslachtoffers, maar het hielp geen fuck.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Quote du Jour | Goddank, het dooit
, door
“De middagtemperatuur ligt met zo’n 4 graden ruim boven het vriespunt…Maandag tot en met vrijdag: invallende dooi, het laatst in het zuidoosten van het land. Vooral dinsdag af en toe regen en in het oosten kans op ijzel.”
Met veel dank aan het KNMI, dat nu eindelijk de stekker uit de nationale vrieskou trekt, samen met alle collectieve hypertensies die daarvan het gevolg waren. Files op wegen en op het ijs, een overmaat aan hevig verunoxte toertochten en een heel land in rep en roer. Ministers die twitteren (Verhagen) dat ze hopen nog een baantje te kunnen trekken, of die met gebroken pols (Middelkoop) van het ijs gedragen worden.
Allochtonen die in het kader van een inburgeringscursus met klapstoel het ijs op worden gedouwd. Journaals vol met gewakte drenkelingen, ijsmeesters die tochten afblazen dan wel aanjagen. IJszeilen, – surfen, -boarden en wat niet al. Complete gekte ook in de media over het NK Marathon op ‘natuurijs’ en het EK op ‘kunstijs’ (gemaakt van kunstwater, merkte GS onlangs vrij geestig op).
Eindelijk: de dooi is ingetreden. Net op tijd. Nóg een paar nachtjes vrieskou en de Rayonhoofden waren weer in hoogste staat van paraatheid gebracht, had HRH Alex zijn noren uit de kast gehaald en zouden de hospitalen bijkans door hun gipsvoorraad zijn geraakt. De weergoden hebben bijtijds ingegrepen. Goddank.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.