Hard Leers
Op de voorpagina van de Volkskrant vandaag: Burgemeester Leers: Nederland heeft geen leiders.
Leers, dacht ik, is dat niet die veldwachter uit een dorpje in het heuvelland, die ooit krachtig optrad tegen het schuim der aarde, belastingontduikers? Die voor het hard aanpakken van tien licht zwakzinnige families bijna een lintje kreeg? De autoriteit op het gebied van Christendemocratisch leiderschap?.
Die ja. Leers hield dit jaar de Thorbecke-lezing waarin hij Haagse grijsheid bekritiseerde, en opriep tot geinspireerd leiderschap. Makkelijk praten bij de dorpspomp, mompelde ik tussen de happen van mijn ontbijt door. Maar een mens kan zich vergissen.
Op de site van Leers (hij noemt dat een “weblog”), staat de hele toespraak. En ik moet zeggen, die is een stuk genuanceerder en diepgaander dan ik voor mogelijk had gehouden. Leers heeft goed over de huidige politieke situatie nagedacht en laat er zijn eigen ideeen -niet bepaald traditioneel CDA- op los. En Leers spaart niemand. De zeurende burger, de boel-bij-elkaar-houdende bestuurder, en de kleurloze leiding van Balkenende. Allen hebben schuld aan de politieke realiteit van vandaag.
Leers oplossing, geinspireerd leiderschap, gaat mij wellicht iets te ver, maar de man heeft wat te vertellen. Lees die rede.
Maar diezelfde plattelandsbewoners zouden wel eens voor sociale onrust kunnen gaan zorgen nu ze opkomen voor hun rechten. Steeds vaker worden corrupte lokale overheidsfunctionarissen fel bekritiseerd door georganiseerde boeren. Dit keer zijn het niet de stedelijke studenten die zoals in 1989 hun rechten opeisten op het Plein van de Hemelse Vrede. Nee dit keer roeren de 1 miljard boeren zich. Mensenrechtenoprganisaties zijn bezorgd om de geweldadige reacties van de lokale overheid, maar staan ook verstelt van het moderne organsatie vermogen van de boeren die hun protesten regelen met advocaten, internet en mobiele telefoons. 
Seedorf
Net Niet
Nooit Meer
Van Bommel
