Navelstaarderij blijkt bij ING niet in de "corporate culture" te zitten. In tegenstelling tot andere financiële instanties geeft de bank aan dat een preventieve aanval van Israël op de nucleaire installaties van Iran een reëel scenario is. Zie haar keiharde marktanalyse van 9 januari, "Attacking Iran, the market impact of a surprise Israeli strike on its nuclear facilities" [scroll naar tweede item]. Reëel vanwege: De verwachting van de Israëlische geheime dienst (Mossad) dat Iran tegen 2009 een nucleair wapen in bezit zal hebben; De toegenomen rugdekking van de Verenigde Staten, die meerdere vliegdekschepen naar de Perzische Golf stuurden in de afgelopen weken; Het einde van de tijdslijn op 20 februari voor de intrede van sancties tegen Iran van de Verenigde Naties die samenvalt met de toegenomen activiteit van de VS; De zeer gelijkende situatie als ten tijde van het Osiraq incident in 1981, toen Israël een bombardement uitvoerde op het Iraakse nucleaire programma. Het ogenschijnlijk interne rapport [.pdf] is vrij te downloaden op de website van een Amerikaanse beursexpert. Volgens het rapport zullen de effecten van een aanval op Iran voor financiële markt ingrijpend zijn. De Amerikaanse dollar maar vooral ook de Turkse lira lopen kans onderuit te gaan. Beurskoersen zullen scherp dalen en de olieprijs schiet omhoog: 80 dollar per vat is niet ondenkbaar. Het ING rapport geeft ook een beleggingsadvies: investeer in olie, Rusland en goud, maar mijdt Israël en Turkije. Wie nu zijn aandelenpakket wil omgooien moet snel zijn: With a diplomatic solution apparently still far off, Israel may take the opportunity to attack within the cover of two US aircraft carrier strike groups due to be in place in the Persian Gulf within weeks." (jsmineset.com).
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het leek dat de voornaamste leden van het terreurnetwerk 17 November enkele jaren geleden allemaal waren opgepakt en dat zo een einde kwam aan de lijst van slachtoffers van de organisatie. Gister is echter de aanslag op de Amerikaanse ambassade in Athene opgeëist door de organisatie ‘Revolutionaire Strijd’ (louter een andere naam voor 17 November).
Hiermee zit de schrik er weer goed in bij veel Grieken die de terreur sinds 1975 maar al te goed kunnen herinneren (echter, veel Grieken vinden de symboliek van de daad alles behalve om te rouwen, ze zijn eerder verheugd dat de Amerikanen eens op hun nummer gezet worden). Echter, de groepering is niet altijd impopulair geweest, pas vanaf eind jaren ’80 nam hun populariteit af nadat ze ook Grieken gingen doden. Daarvoor waren de voornaamste slachtoffers Amerikaanse en andere buitenlandse diplomaten. Nog steeds is het anti-Amerikanisme goed voelbaar in Griekenland en veel mensen verafschuwen het pro-Amerikaanse beleid van de huidige regering.
Het feit dat er geen slachtoffers zijn gevallen is eerder een goede uitkomst voor de terreurorganisatie dan een slechte. Dit hebben ze ook duidelijk gemaakt in een vroege verklaring; ze zijn niet uit op doden maar veeleer op symbolische acties. Of dit geheel de waarheid is betwijfel ik, maar gezien het tijdstip van de aanslag zou het best kunnen. Nu is het nog wachten op een proclamatie van de organisatie waarmee ze hun doelen wereldkundig maken. Zou het een nieuwe 17 November kunnen zijn? Ze dragen immers de naam welke 17 November ook heeft gehandhaafd en hun manier van werken lijkt veel op de vroegere organisatie.
Dit is deel I van een drieluik over democratie in Azerbajdzjan – een verhaal opgetekend aan de hand van krantenartikelen. De quotes zijn afkomstig van Coen van Zwol, correspondent van het NRC Handelsblad in Moskou – naar wie vriendelijke dank uitgaat.
In december 2004 sliep ik in een busje onderweg van Kiev naar Mikolayiv, een paar dagen voor de 2e ronde van de presidentsverkiezingen. Oleg maakte me wakker: “Kijk, nu is het oorlog”. Er reden 6 bussen met politieagenten voorbij. “Ik heb al zeker 30 bussen gezien vannacht”, zei Oleg – die daarom slecht kon slapen. “Ze halen jonge politieagenten uit de dorpen en steden uit het zuiden, die moeten straks ‘Maidan’ schoonvegen en alle demonstraten uit het centrum meppen”. Gelukkig liep in Oekraïne alles anders.
Revoluties zijn verslavend; als je er eentje meemaakt, wil je er meer zien. Met een aantal organisaties en een paar vrienden heb ik een NGO verkiezings-waarnemingsmissie georganiseerd. Samen met democratisch gezinde jeugdorganisaties uit verschillende regio’s zouden we de parlementsverkiezingen waarnemen.
Op 16 oktober zou Goelijev [een oppositieleider in ballingschap, Sargasso] in Baku landen. De oppositie riep haar aanhang op hem massaal te verwelkomen, maar president Alijev jr. sloot het vliegveld hermetisch af met duizenden agenten, waarna het toestel met Goelijev onverrichter zake terugkeerde naar Oekraïne.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Een van de punten die vast in de informatie-besprekingen tussen CDA, PVDA en CU op tafel zal komen is de abortuswetgeving.
Is er volgens u ruimte om deze wetgeving aan te passen? Welke afwegingen spelen daarbij dan volgens u een rol?
Achtergrond:
Standpunt CDA
Standpunt PVDA (3e topic)
Standpunt Christenunie
En als we dan toch bezig zijn, hier een poll:
[poll=6]“Aanpak Jeugd Faalt” kopt de Spits vanochtend. Toegegeven, soms is de kwaliteit van een weblogpost onder de maat, maar de oude media kunnen er ook wat van. Als ik de eerste paragraaf van het artikel uit deze kwaliteitskrant uit heb weet ik dat er enorme problemen zijn, want het is “vijf voor twaalf” wat betreft de “spanningen tussen de allochtone en autochtone jeugd” maar snap ik weinig van wat die problemen precies zijn.
De zorgwekkende conclusie over de aanpak van jeugdproblematiek wordt getrokken door Dick Corporaal, overkoepelend voorzitter van vier “interventieteams” die met een eindrapport komen. Als in de tweede alinea van het Spits-artikel ons aller Rita Verdonk opduikt denk ik meteen: dit is een een-tweetje met onze Iron Lady. Ze hoopt ondanks de schijnbaar voorspoedig lopende formatie zonder de VVD toch nog op een ministerspost. En daar ze waarschijnlijk definitief van Vreemdelingenzaken is gekickt zal het de door haar voorgestelde ministerspost voor Jeugd moeten worden. En zo’n rapportje van door haar ingestelde teams is toch een mooi steuntje in de publicitaire rug.
Maar daar wilde ik het niet eens over hebben. Wat namelijk zo storend is aan dit artikel is dat als ik het uit heb ik nog steeds niet weet wat de problemen nu precies zijn op het gebied van jeugdzaken. Er wordt uitgebreid gewauweld over “weinig besef van urgentie”, te weinig cohesie tussen de verschilende departementen die jeugdzaken in de portefeuille hebben, verkeerde inschatting van gemeenten over de werkelijke aard van de problemen, het ontbreken van “structureel beleid”, gemeenten die van de interventieteams “probleemanalyses, tips en adviezen” krijgen, enzovoorts. Maar wat is er nu eigenlijk aan de hand met die jongeren?
Tony Blair de premier van Groot Brittannië: hét land waar zo’n beetje global warming is uitgevonden is niet van plan zijn lange vliegreizen naar exotische vakantiebestemmingen op te geven. Tijdens een televisie interview zei hij dat the fight against global warming did not require unreasonable sacrifices (SkyNews). Nee inderdaad het moet vooral niet onredelijk worden… Ook in de komende jaren wil Blair voor een prikkie naar Thailand en de Maladiven kunnen blijven vliegen. De oplossing voor het terugdringen van de emmissie van broeikasgassen moet volgens hem puur en alleen komen van innovatie (nieuwe brandstoffen) en energy efficiency. Greenpeace vergeleek de uitspraak van Blair met het hopen op de komst van ‘niet-kankerverwekkende sigaretten’. Maar zelfs Blair’s eigen adviseur zei dat the PM had shown a “complete failure to lead” for being “patchy and muddle-headed” on the climate change issue (SkyNews). Misschien wordt het eens tijd voor een verantwoorde bewustwordende klimaatreis voor Tony Blair?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Irak valt uiteen in een bloedige burgeroorlog, de spanningen rondom Israël zijn onverminderd, er is toenemende zorg om de destabilisatie van het Saoedische koninkrijk en het door krijgsheren bestuurde Afghanistan wil maar niet één land worden. Hoog tijd om eens een nieuwe kaart te tekenen voor de regio. Ralph Peters deed vorig jaar een poging in het door amerikaanse legerofficieren gelezen Armed Forces Journal. De nieuwe kaart is een aanzet tot het beslechten van de decennialange bloedige conflicten in de regio en probeert recht te doen aan de etnische diversiteit. Er ontstaat een onafhankelijk Koerdistan, nu nog vormen de Koerden de grootste etnische groep ter wereld zonder een eigen land. Israël zal terug moeten naar de grenzen van voor de Zesdaagse Oorlog in 1967. Er ontstaat en onafhankelijk Baluchistan en een Arabische Sjiitische staat. Misschien wel het meest opmerkelijke is de creatie van een heilige staat rondom Mekka en Medina die bestuurd gaat worden door een roterende raad islamitische godgeleerden uit de hele wereld. De makers van de kaart onderbouwen dit als volgt: “De heiligste symbolen van de islam staan nu onder de controle van een politiestaat met één van de meest onverdraagzame en onderdrukkende regimes ter wereld”, zo wordt de ingreep verantwoord, “Daardoor heeft de onverdraagzame, Wahabitische visie op de islam zich in de hele wereld verspreid.” (IPS)
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.