?Politik machen? is lastig

Meedoen met de politiek is niet zo moeilijk. Je kunt je eigen partij oprichten, lid worden van een al bestaande partij of gewoon gaan stemmen. Al gelang naar uw bekwaamheid, welwillend toeval en de hoeveelheid tijd u eraan wilt besteden, ligt het werkelijke doel in het verschiet. Meedoen is namelijk niet de hoofdprijs, politiek is niet de Olympische Spelen. Het gaat enkel om politiek bedrijven, of Politik machen, zoals dat zo mooi in het Duits heet. Politiek bedrijven is de politiek bepalen. Degene die politiek bedrijft zet de agenda, introduceert thema?s en geeft deze inhoud. Het hoeft geen extra uitleg dat de meeste politici niet aan deze criteria voldoen en dat deze massa zich onderscheid van de Machers door te reageren in plaats van te initiëren. De werkelijke bedrijver van politiek bepaalt immers wat belangrijk is en hoe een al bestaande kwestie benaderd wordt. Bovendien weet alleen de raspoliticus zaken te thematiseren waarover eerder geen debat bestond. Wilders deed dit onlangs sterk met de paspoortkwestie en toonde zo zijn kwaliteiten aan als bedrijver van politiek. De overige politici doen op moment slechts dienst als reageerders. Door Wilders krijgen ze een microfoon onder hun neus, of ze even wilden reageren?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

VVD-blaadje roept op tot herschrijven Koran

Liberaal ReveilIn het vvd-blad Liberaal Reveil roept een zekere “Frankenvrij” op om de Koran te herschrijven. Vervolgens mag deze versie alleen nog maar verkocht worden in Nederland.

Volgens de schrijver is de Koran “primitief, haatdragend en ongenuanceerd”, en maakt iemand die er uit voorleest zich al schuldig aan “discriminatie en opruiing”.

Dat is nog eens klare taal! En een prima plan trouwens. Maar laten we eerst zelf het goede voorbeeld geven, en hetzelfde doen met dat andere Dikke Boek, de bijbel. Daarin kunnen ze er namelijk ook wat van. Alle gelovigen van Nederland zullen blij hun oude boek in de openhaard gooien en braaf de nieuwe, gekuisde, versies aanschaffen. Goedgekeurd door de Staat.

En eindelijk, eindelijk, ligt de wereldvrede binnen handbereik.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Foto des Tages: Bloedbad Irak

Aansluitend op deze foto: hier een interview met Noam Chomsky uit Knack over de oorlog die volgens Chomsky geen vergissing was.

Ik beweer dat deze oorlog wordt gevoerd vanuit een volstrekt helder en rationeel imperialistisch oogpunt, net zoals dat het geval was in Vietnam.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ferry Mingelen moet ook deaud

Tijd voor een hormonaal puberaal scheldmomentje. Want niet alleen de juryvoorzitter van de Dutch Bloggies moet deaud voor het niet uitreiken van de prijs voor de Beste Politieke Weblog, maar ook Ferry Mengele Mingelen moet deaud. Als er namelijk een teringheaumeau journalist is die volgend is aan de actualiteit en geen eigenstandige opinies of gezichtspunten debiteert, dan is het onze grote vriend van Den Haag Vandaag wel. En wij, politieke webloggers volgen hem allemaal. Alsof we achter de Messias aanlopen.

U zult wel denken, daar komt hij nu nog eens mee, twee weken na de Dutch Bloggies-uitreiking. U kunt ongewenst de t#fus krijgen wat mij betreft, ik weiger namelijk af en toe de actualiteit te volgen. Zo. Dat lucht op.

De komende tijd wordt het volgen van Den Haag Vandaag mijn prioriteit nummer één, om te kijken of Ferry nog leeft. Of hij de actualiteit nog steeds volgt. Of hij nog steeds naar lekkere schandaaltjes zoekt en ruzies tussen ministers, in plaats van eens naar de inhoudelijke kant van het verhaal te vragen. Ja, Ferry, lekker bezig jongen? Val eens neer!

Intussen zal ik proberen mijn leven te beteren en verrassend, hyperindividueel door de bocht te gaan, net als Arie Slob. En ik zal eens uitzoeken wat het verschil is tussen opinies en gezichtspunten. Want anders wint GeenCommentaar.nl natuurlijk nooit die Dutch Bloggie 2008 voor het Beste Politieke Weblog. Tering!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Persvrijheid gegijzeld

PersvrijheidAlan Johnston, de enige westerse journalist die de moed had om zich in de Gazastrook te vestigen, zit nog steeds vast. Protesten van andere journalisten uit de Gazastrook en Groot-Brittannië mogen niet baten. Meer naar het oosten, in een ander probleemkind van de wereldpolitiek – Afghanistan -, werd tot 18 maart de Italiaanse journalist Daniele Mastrogiamoco gegijzeld. De journalist die hem begeleidde, Adjmal Nasqhbandi, heeft tot nog toe echter niet zijn vrijheid teruggekregen. Evenals de elf gegijzelde journalisten in Irak. (Bron)

Johnston, Mastrogiamoco en Nasqhbandi zijn tijdelijke iconen van de terroristische wandaden die journalisten tijdens hun werk ondervinden.

In 2006 kidnapten terroristen 56 journalisten, aldus Reporters Sans Frontiers. Een keer in de zoveel tijd berichten media uitvoerig over weer een collega die in levensgevaar verkeert, maar een structurele aanpak is tot nog toe niet gevonden.

De directeur-generaal van UNESCO, Koïchiro Matsuura, riep vandaag terroristen op hun gijzelingen te staken: “When a journalist is abducted, the whole of society is taken hostage”. Naast dat ze het leven van de journalisten en hun familie en vrienden ruïneren, vormen de gijzelingen een bedreiging voor de persvrijheid. Alleen de allermoedigste journalisten durven zich nog te begeven in Afghanistan, Irak en de Gazastrook. Door de vele gijzelingen zijn dit er steeds minder.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kunnen Nederlandse blogs “eigenstandig opiniëren”?

Heilige graalIn de nieuwe reporter stond in de “aftermath” van de Dutch Bloggies een stuk van Theo van Stegeren die het met de strekking van het juryrapport eens is. Volgens hem zijn we inderdaad volgend aan de actualiteit en debiteren we geen eigenstandige opinies.

Ik ging daarop in en vervolgens ontspon zich een interessante discussie tussen de auteur en diverse genomineerden. Want natuurlijk heeft de juryvoorzitter Van der Poel gedeeltelijk gelijk. We volgen grotendeels het nieuws, en onze opinies zijn niet altijd even baanbrekend. De discussie ging vervolgens al snel over wat je kan verwachten van een Nederlands weblog.

Theo van Stegeren zei hierover in zijn artikel:

“de blogosfeer zou er een stuk onmisbaarder en gevaarlijker op worden als deze (of andere, nieuwe) blogs het politieke proces consequenter zouden volgen, af en toe het politieke of ambtelijke wereldje in duikend om nieuwtjes, geheimen of schandaaltjes op te delven en nieuwe onderwerpen op de politieke nieuwsagenda te pushen. Dat kost tijd en geld, wierp een Stemhok-redacteur mij gisteravond tegen. Zeker, maar die moeten met enige creativiteit te vinden zijn, was mijn reactie.”

Hij noemt vervolgens de bloggers van The Sunlight Foundation als voorbeeld van hoe het wel moet. Hij heeft gelijk. En Stemhok heeft ook gelijk. Dat kost tijd en geld. Met een beetje goede wil is de tijd nog wel te vinden. Het geld niet. Zeker niet voor een weblog met 500-1000 unieke bezoekers per dag. Qua bezoekers doet de Nieuwe Reporter het iets beter dan wij. Maar zij hebben 140 schrijvers, als we de zijkant mogen geloven, én subsidie. Van Stegeren geeft zelf toe dat hij niet zou weten wat te doen zonder die subsidie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Politici: Kloof met burger ook eigen schuld

KloofEen leuk onderzoekje uitgevoerd onder parlementariërs wijst uit dat veel van hen naast de pers en zichzelf ook ons de schuld geven van de kloof tussen burger en politiek.

Nu vraag ik me af of die kloof groter is dan honderd of vijftig jaar geleden. Ik denk eigenlijk dat de kloof kleiner, maar tegelijkertijd zichtbaarder is dan ooit. De oorzaak? Internet. Door het Internet wordt het steeds makkelijker politiek te bedrijven en je mening te laten horen. Op dit medium gonst het dan ook van de meningen en staan er 16 miljoen stuurlui aan wal. Iedereen praat, dsicussieert en schreeuwt er door elkaar. Dit alles is weinig gecontroleerd en gecoördineerd, maar toch. Op microschaal wordt er volop politiek bedreven. Echter, volgens onze parlementariërs zijn we weinig politiek betrokken en stellen we het eigenbelang te veel voorop.

Waarom zie ik dan overal politieke en maatschappelijke betrokkenheid, van de reageerpanelen van Sargasso tot die van GeenStijl, en ziet de politiek het niet? Misschien zit het hem in de definitie “politiek betrokken”. Want wat is dat eigenlijk? Wat is politiek betrokken zijn? Lid worden van een politieke partij? Proberen de gemeenteraad in te komen?

Vijftien jaar geleden, ja, maar nu niet meer. De oude manier van politiek betrokken zijn is namelijk niet de onze. Die is van een andere tijd, een tijd zonder internet. Je hoeft niet meer lid te zijn van een politieke partij om “betrokken te zijn”, je hoeft zelfs niet elke keer op dezelfde partij te stemmen! Dus, misschien zou de politiek eens moeten stoppen met proberen ons meer “politiek betrokken” te maken. In plaats van campagnes om meer (slecht-geïnformeerde) kiezers naar de stembus te krijgen zouden er campagnes moeten zijn om kiezers [i]goed geïnformeerd[/i] naar de stembus te krijgen. Betrokkenheid heeft niets te maken met het opkomstcijfer van een verkiezing, maar met hoe goed een burger zijn of haar keus kan maken.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Help! Wat doet Marijnissen nu?

Nederlands paspoortNu deden er wel meer mensen de afgelopen dagen een wilders, maar wie het dit keer deed verraste vriend en vijand. Niemand minder dan Jan Marijnissen, eeuwige roerganger van de SP zei het volgende:

“Het zou een dikke extra plus zijn als ze dat zouden doen. Om de beeldvorming. Een bewindspersoon heeft een voorbeeldfunctie” (Hele interview hier)

Hij heeft het hier dus over het afzweren van een tweede nationaliteit. Oei, Jan! Wat doe je nu? Marijnissen probeert de schade nog wel een beetje te beperken door op zijn weblog te stellen dat hij het heel anders dan Wilders bedoelt:

Als een migrant of een kind van migranten kiest voor een toekomst in Nederland, en uit zichzelf kiest om zijn of haar andere nationaliteit op te geven, dan heb ik diep respect voor die moedige beslissing. En als het iemand is met een voorbeeldfunctie, vind ik het een extra dikke ?plus? omdat het kan helpen de beeldvorming te verbeteren. Namelijk de beeldvorming en bevestiging dat zij – en met hen vele migranten- definitief gekozen hebben voor een toekomst in Nederland, niet meer en niet minder. Maar ik zal het nooit iemand vragen, het zal altijd een beslissing van die persoon zelf moeten zijn en daar wil ik geen enkele druk op uitoefenen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vroegâh (2) CDA en VVD willen verbod op naziclub

Ik ben er tegen de strafbaarheid van van alles te vergroten opdat je iedereen kunt opsluiten. Het CDA-Kamerlid Mirjam Sterk wil de strafwet weer eens oprekken, zij ontzegt elementaire mensenrechten aan mensen die zij niet welgezind is:

“Nederland mag niet het afvoerputje van Europa worden, zoals eerder gebeurde toen de Koerdische PKK en Hamas hier opdoken. Blood & Honour wordt regelmatig in verband gebracht met wapenvondsten en bovendien zetten ze aan tot haat en geweld. Kijk alleen maar naar hun website. Onlangs is een aantal leden aangeklaagd omdat ze anderen in elkaar hadden geslagen. De wet biedt volgens Sterk nu al voldoende mogelijkheden om de organisatie te verbieden. Lukt dat echter niet, dan moet de wet worden aangepast. De strafrechter hoeft dat dan alleen maar te bekrachtigen.”

Fred Teeven met zijn fijnbesnaarde rechtsgevoel wil graag de rechtsstaat inleveren om de foute jongens op te kunnen sluiten. “want nu is een verbod(—) niet eenvoudig. Er zijn nog geen strafbare feiten gepleegd. Maar zelfs als zouden er bewijzen zijn dat het een criminele organisatie is, dan is het nog niet zo eenvoudig om ze te verbieden. Dat hebben we goed kunnen zien bij de Hells Angels.”

Al twintig jaar geleden deed in Amsterdam het gerucht de ronde dat de Hells Angels de groothandel voor Columbian Marching Powder was, maar de politie wilde nooit wat tegen deze motorliefhebbers vinden. De politie zoekt vaak wapens om het gat tussen pistool en gummiknuppel te vullen, crimefighter Teeven zou hiertoe graag een dikker wetboek gebruiken: het allerbeste om boeven mee op hun kop te slaan.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Opnieuw geweld in Parijs?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Olivier van Beemen, GPD correspondent te Parijs, dat eerder op zijn weblog parijsblog.nl verscheen.

De zwarte zwartrijder van Gare du Nord

foto: Olivier van BeemenHet is weer zo ver. Dinsdagmiddag en -avond vond een rel plaats op het Gare du Nord in Parijs, waarbij jonge passagiers en de oproerpolitie een paar uur tegenover elkaar stonden, nadat controleurs een recidieve zwartrijder wilden beboeten. Volgens ‘experts’ kan dit het ‘mogelijke’ begin zijn van een nieuwe geweldsgolf in Frankrijk. Het gegeven dat het in een station in Parijs zelf plaatsvond, zou er bovendien op wijzen dat niet alleen de voorsteden getroffen worden, maar ook de stadscentra.

De gang van zaken in de media de afgelopen dagen is zeer opmerkelijk. Het gebeurde dinsdag en leverde kleine berichtjes op. Ik zag het toen ik ’s avonds laat terugkwam van een reportage in Bordeaux (waarover later meer). Het was toen al te laat om er nog over te berichten en het leek me een los incident, dat het niet waard was om uitgebreid over te schrijven. Volgens de eerste berichtgeving ging het om tientallen, wellicht een honderdtal relschoppers, maar dat waren er – in ieder geval in de media – al snel driehonderd geworden.
Zonder dat er buitengewoon veel nieuwe informatie bekend werd gemaakt, werd de zaak woensdag in de media steeds groter. Dat komt goeddeels op conto van de presidentskandidaten, die allen een slaatje uit de rel willen slaan. Iedereen ter linkerzijde van kandidaat Nicolas Sarkozy vindt dat het Sarko’s schuld is: hij heeft als minister van Binnenlandse Zaken met zijn repressieve beleid de politie en de jongeren tegen elkaar opgezet. Sarko vindt dat het de schuld is van de (zwarte) zwartrijder, die al 22 keer is opgepakt en 7 keer veroordeeld, en vindt het te gek voor woorden dat links ambtenaren zou willen beletten hun werk te doen. En rechts-extremist Jean-Marie Le Pen vindt dat het de schuld is van de buitenlanders, net als de rest van de problemen in Frankrijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zegt het gemiddelde inkomen van een land iets?

De Verenigde Staten zijn rijker dan Nederland. Flink rijker zelfs: 31,700 tegen 43,500 dollar per inwoner. Elke keer als ik dat bekijk dan bekruipt me het gevoel dat ik iets mis. In Nederland is toch minder armoede? Mensen leven in Nederland langer, en worden langer. Dat wijst er allemaal op dat hier leven beter is dan in de VS. Meer geld betekent over het algemeen ook dat je gezonder leeft, wat zou betekenen dat er toch iets niet helemaal klopt. Zijn de VS niet het toonbeeld van ongezond leven met al die fastfood?

Ik had zo’n vermoeden dat dat lag aan de inkomensverdeling, maar tot nu toe kon ik daar weinig mee, aangezien ik geen cijfers kon vinden. Tot nu, want de New York Times was zo aardig om er een grafiekje van te maken. Hieronder het resultaat:

inkomensverschillen VS

Redelijk schokkend, vind ik. De top 1% van Amerika verdient ruim 20% van al het geld in dat land. De “laagste” 90% verdient iets meer dan 50%. De overblijvende 9% verdient dus zo’n 30% van al het geld in de VS.

Ik vraag me af in hoeverre dit in Nederland ook geldt. Ik heb een beetje gezocht, maar kon zo snel niets vinden. En aangezien het vrijdag is dacht ik, kom laat ik onze lezers eens vragen mee te zoeken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Subtiel haat zaaien

Leon de WinterLeon de Winter is één van de meest controversiële columnisten van Nederland. Ook hier zijn we het vaker oneens dan eens met zijn mening. Dat maakt niet uit, want ieder mens kijkt selectief naar de hem of haar aanwezige feiten om zich een mening te vormen. De heer De Winter is een exponent op dit gebied. Hij blinkt uit in het compleet negeren van feiten die niet in zijn straatje passen.

Een collega-blogger zei recentelijk gekscherend tegen mij: “Leon de Winter is iemand waardoor je een hekel aan Joden krijgt”. Zover wil ik niet gaan, maar ook bij mij doen zijn schrijfsels de “Joodse zaak” meer kwaad dan goed. Gelukkig worden de oogkleppen meestal meegeleverd bij zijn stukjes, zodat je na een paar regels al weet waar zijn loyaliteit ligt.

Zoniet zijn laatste column. Deze is zelfs sympathiek te noemen. Hij begint zijn column met het benadrukken van de kwetsbaarheid van Israël. Maar goed, dat is slechts het begin en daarna gaat hij verder waar het om lijkt te draaien, zijn bezoek aan het verzorgingstehuis Beth Juliana in Herzlia, Israël.

Hij verhaalt vervolgens over deze oude mensen, hoe hij met ze praatte over de door hun doorstane ontberingen tijdens de tweede wereldoorlog, roemt de prachtige meisjes die hem bedienden en noemt zijdelings een jong bruidspaar dat gefotografeerd wordt.

Vorige Volgende