Zot in de zorg
GeenCommentaar geeft ruimte aan gastloggers. Elke 7e van de maand hebben we hier P.J. Cokema te gast. Hier zijn bijdrage van vandaag.

Nog even en het enige beeld dat we hebben van wat er zich buiten afspeelt, zit gevangen in de nauwe kaders van het beeldscherm. Mensen turen steeds vaker en langer op een of ander scherm. Beperkte zich dat vroeger tot de uurtjes televisie kijken, nu voegt internet daar een hele dimensie aan toe. En wendt men de blik even ergens anders heen, dan is dat om de display van het mobieltje of de tomtom af te lezen. De werkelijkheid wordt steeds virtueler. De zorg mag op die ontwikkelingen niet achterblijven. Want stel je voor dat in een ziekenhuis, verpleegtehuis of psychiatrische inrichting alles nog steeds veel analoger gaat dan daarbuiten. Je zou als opgenomen patiënt knettergek worden.
Ik zal twee voorbeelden geven.
Voorbeeld één. Ouderen van een zorginstelling in Dordrecht hebben een speciaal beeldscherm gekregen, waarmee ze contact kunnen krijgen met een zorgverlener en medebewoners. Het AD meldde: Camera’s maken ouderenzorg lichter. Daarmee wordt niet bedoeld dat de beeldschermen een soort lichttherapie voor de donkere dagen bieden. Nee, personeelstekort leidt tot deze oplossing. Er kan zorg geleverd worden, zonder dat er een verzorger in de woning van de hulpbehoevende bejaarde aanwezig is.

Het academische jaar is weer begonnen. En de hotemetoten uit de universitaire wereld houden hun obligate openingspeeches. Karel van der Toorn van de UvA en Hogeschool Amsterdam 





