De allerlaatste dagen der mensheid (4)
Proloog, scène 6
De oudste NRC-abonnee en de een-na-oudste NRC-abonnee zitten aan de leestafel bij café Scheltema. Aan dezelfde tafel zit de kniesoor voor zich uit te somberen boven een onaangeroerd broodje kroket en een glas lauw, donker Engels bier.
De oudste NRC-abonnee: Ze hebben, ze hebben, ze hebben…
De een-na-oudste NRC-abonnee: Als het om mensenlevens gaat, moet de staat niet voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten.
De oudste NRC-abonnee: Ze hebben, ze hebben…
De een-na-oudste NRC-abonnee: Optreden door aftreden. Dat is heel goed gezegd.
De oudste NRC-abonnee: Ze hebben Donner de laan uitgestuurd! Onze laatste integere politicus! …
De een-na-oudste NRC-abonnee: Nee, nee. HIj heeft zijn politieke verantwoordelijkheid genomen. En dat siert hem.
De kniesoor (kijkt op uit zijn mijmering en mengt zich in het gesprek): Heren, weet u nog hoe dat ging ten tijde van de brand in het cellencomplex? Eerst zou het gaan om criminelen en toen werden het illegalen. En inmiddels zijn dat inwisselbare begrippen geworden. Een illegaal is een crimineel, alleen hij wordt nog slechter behandeld. Want als je ze goed behandelt, komen ze daarna weer terug. Maar wat is een illegaal, au fond? Het is gewoon iemand zonder papieren.
De oudste NRC-abonnee: Ja, ze hadden er helemaal niet moeten zijn. Dan was er niks gebeurd.
De een-na-oudste NRC-abonnee: Als ze er niet geweest waren, waren ze er niet geweest.
De kniesoor: En dan waren ze er niet geweest.
(changement.)
Ons huis is leuk ingericht, vind ik zelf. De spullen in de woonkamer vormen samen een gezellige mengelmoes van artefacten uit de jaren dertig, veertig, tachtig en negentig. Ik heb aardewerk uit de jaren dertig, kasten uit de jaren veertig, rotanstoelen uit de jaren tachtig en een bankstel en tafel uit de jaren negentig. Uit de jaren zeventig heb ik helemaal niks. Misschien heb ik een paar boeken uit de jaren zeventig, maar die ben ik dan allang vergeten. Qua design waren de jaren zeventig ook niet zo geslaagd. Jaren zeventig design was een ramp, dat kunt u in elk designboek van belang lezen.
De meeste artefacten in huis zijn ouder dan mijn moeder. Een groot deel heb ik vergaard op rommelmarkten en in antiekwinkels, in Nederland en België. Het beste zijn ze te omschrijven als mooi en nostalgisch. Al is niet iedereen het hiermee eens. Sommige vage kennissen zie ik denken als ik ze wijs op een sierlijke oude kast: wat een oude koleretroep! Ik wijs ze op mooi ingelegd beukenhout en palisander, maar het heeft weinig zin. “Moet je het plafond en de deuren niet weer eens witten”, zei A. te B. pas, toen ik hem net wees op mijn fraaie serie mokken met geometrische spuitmotieven. A. is de enige die ik ken, die boeken weggooit als hij ze gelezen heeft. Een rasechte kunst- en cultuurbarbaar!
Who cares dat ik vanochtend ge-gvd’d heb in mijn auto omdat voor de tweede achtereenvolgende dag dezelfde gouden Audi A3 met in het kenteken LP-LK via het tankstation een stuk file oversloeg om met twintig seconden tijdswinst weer een extra verstoring te geven in de verkeersstroom waarmee nou juist die files in stand gehouden worden die hij probeert te omzeilen. Man wat heb ik een hekel aan domme egoïsten met auto’s!
Spanje gaat mogelijk voor de tweede maal een grote groep illegalen die voor Europa de broccoli plukt en hotels schoonmaakt legaliseren.