De allerlaatste dagen der mensheid (4)

    Proloog, scène 4
    Uruzgan. Journalist Arnie embedded aan het front. Hij wordt aangesproken door majoor Vleugels.
    Majoor Vleugels: Doe dat ding nou maar aan. Je wilt hier toch niet de held spelen, wel? Ze gebruiken echte kogels weet je.
    Soldaat Arnie: Het vloekt een beetje met m’n poloshirtje, maar allah.
    Majoor Vleugels: Inshallah. We moeten het vertrouwen van de bevolking winnen. In Rome do as the Romans do. Het is een wederopbouwmissie.
    Soldaat Arnie: Stond er hier dan nog wat om wederop te bouwen?
    Majoor Vleugels: Het vertrouwen, Arnie. Vertrouwen in de mensheid. Vertrouwen in ons. In de democratie. Doe je scherfvest aan en zet je Willempie-hellempie op.
(Soldaat Arnie krijgt een helm op, maar die is te klein. Medium is niet meer voorradig. Dus het wordt large. De helm zakt voortdurend over z’n bril.)
    Majoor Vleugels: Maar goed dat jij niet hoeft te schieten.
    Soldaat Arnie (schrijft): Het is nu nog rustig in Camp Unicorn, maar hoe lang nog? (Tegen majoor Vleugels) Best wel saai, zo’n oorlog.
    Majoor Vleugels: Het is geen oorlog, Arnie, het is een peace-keeping mission op de roadmap to freedom. Wederopbouwen. En je vooral niet in je eentje of zonder scherfvest buiten het kamp begeven. Wij zijn hier ook om jou te helpen. Want als je een goed verhaal hebt, dan moet je het ook kunnen opschrijven.
    Soldaat Arnie: Ay ay.
    (changement.)

Eerste bedrijf, scène 3
Aan de leestafel van Scheltema.
    De oudste NRC-abonnee: Ik ben helemaal in de war.
    De een-na-oudste NRC-abonnee: Hoezo? Wat is er gebeurd?
    De oudste NRC-abonnee: Nou… nou… nou… Ik ben gewoon helemaal confuus… Helemaal van m’n à propos.
    De een-na-oudste NRC-abonnee: Wat is er dan?
    De oudste NRC-abonnee: Ik snap het niet… Ik snap het niet…
    De een-na-oudste NRC-abonnee: Kom op nou! Voor de draad ermee!
    De oudste NRC-abonnee: Nou, Hamas schrapt wereldwijd 4000 banen.
    De een-na-oudste NRC-abonnee: Dat is inderdaad vreemd. Laat eens kijken. (De oudste abonnee reikt hem de krant aan). O, wacht ik snap het al. Ha! U bent inderdaad een beetje in de war. Het is de V.N.U. die wereldwijd 4000 banen schrapt en Hamas die alle verkiezingen wint. Tenminste, dat staat er.
    De oudste NRC-abonnee: O, gelukkig maar!
    (changement.)

Proloog, scène 2
    Hoek Nieuwe Herengracht – Amstel, bij de Walter Süskindbrug. Een groepje gezagsdragers bij een peperbus met bezems in de aanslag. Aan hun voeten een emmer met stijfsel. Onder de gezagsdragers de Amsterdamse burgemeester Job Cohen, hoofdcommissaris van politie Bernard Welten, het echtpaar Oranje-Blanje-Bleu, de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Tjibbe Joustra, burgemeester Jan van Zanen van Amstelveen, twee aanplakkers van beroep van Bizon Buitenreclame met op hun gele pakken ‘De Bizon Kids’ en een cordon van opgetrommelde journalisten en fotografen. Wegschietende voorbijgangers. Op de grond liggen scherven van hotelporseleinen borden en mosselschalen.
    Eerste aanplakker: Volgens mij doen ze het helemaal verkeerd.
    Tweede aanplakker: Hoezo?
    Eerste: Dat moeten ze laten doen!
    Tweede: Ja, door ons. Moet je die kreukels en plooien zien. Lijkt nergens naar.
    Mevrouw Oranje-Blanje-Bleu (kijkend naar de lucht): Ik vraag me af of we het droog houden.
    Meneer Oranje-Blanje-Bleu: Ik heb toch gezegd dat we beter thuis konden blijven! Jij luistert ook nooit.
    Mevrouw Oranje-Blanje-Bleu: Als ik naar jou moet luisteren, gingen we nooit ergens naartoe! (Tot politiecommissaris Welten) Dat ziet er goed uit Bernard. Nou maar hopen dat het blijft plakken!
    Burgemeester Cohen: Dat hopen we allemaal.
   Fotograaf (tegen burgemeester Cohen): Kunt u even een stapje terugdoen? Ik krijg meneer Joustra er niet op zo.
    Burgemeester Cohen: O, nou ga ik in de emmer met stijfsel staan.
    Journalist (schrijft op): Onder grote belangstelling —
    Tweede journalist: — en met 11 september nog vers in het geheugen! —
    Eerste journalist: — en met 11 september nog vers in het geheugen werd vandaag gestart met een nieuwe anti-terrorismecampagne. Door middel van posters in de stad en in het openbaar vervoer wordt burgers gevraagd verdachte zaken te melden. ‘Als je iets verdachts ziet, meld het ons dan.’
    Tweede journalist: Ik vind dit heel verdacht …
    Eerste journalist: We melden het toch ook?
    Tweede journalist: Hebben we eigenlijk al een kop?
    Eerste journalist: Terreurcampagne van start in hoofdstad.
    Burgemeester Cohen: Ik ben ervan overtuigd dat de andere posters beter blijven zitten.
    Eerste aanplakker (tot de tweede): Dat plakken we zometeen wel over. Dan zie je er niks meer van.
(changement.)

De Laatste Dagen Der Mensheid noemde Karl Kraus zijn grote, 218 scènes tellende anti-oorlogssatire uit 1919. Hij liet zien hoe de Grote Oorlog van 1914-1918 in stand werd gehouden door de propaganda van de machthebbers, gesteund door een goedgelovige of juist corrupte pers. Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes vertaalden het toneelstuk, dat in het najaar van 2007 zal worden opgevoerd door t Barre Land. Intussen zijn de machinerieën en machinaties van de macht die Kraus blootlegde niet veel veranderd. Daarom nu, naar recept van Kraus, De Allerlaatste Dagen Der Mensheid: de actualiteit in ons eigen Absurdistan in scène gezet. En net als bij Kraus geldt ook hier: de ergste uitspraken zijn veelal letterlijke citaten.

Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes schreven (met Frans Bakker) Wijdlopige, brede en waarachtige beschrijving van de ongelukkige reizen van het schip de Visstick en haar gezagvoerder Kapitein Iglo (op 16 met stip in de Sargasso-lijst van beste Nederlandse romans!). Ze vertaalden daarna ander andere Finnegans Wake van James Joyce en alle liedjes van The Beatles. Onlangs verscheen hun tweede evangelie, De Intocht van Christus in Amsterdam, geïllustreerd door Aart Clerkx, die ook dit feuilleton af en toe van tekeningen zal voorzien.

Vanaf vandaag zullen Bindervoet & Henkes ongeveer twee keer per week afleveringen uit De Allerlaatste Dagen der Mensheid op Sargasso posten.