Eind juli brachten de fractievoorzitters van CDA, VVD en PVV een verklaring naar buiten waarin zij meedeelden te gaan onderhandelen over een regeerakkoord en een gedoogakkoord. De PVV maakt haar gedoogsteun afhankelijk van harde afspraken over onder meer immigratie, integratie en asiel. Maar weet de PVV eigenlijk nog wel wat het volk wil? VluchtelingenWerk Nederland gaf TNS Nipo de opdracht om het volk haar mening te vragen over vluchtelingen. Vandaag werden de resultaten van de peiling bekend. Wat blijkt? Een ruime meerderheid van onze bevolking (63 procent) vindt dat Nederland vluchtelingen ruimhartig moet opvangen en ten opzichte van een jaar geleden is die steun met zo'n tien procent gegroeid. Die mening treffen we niet alleen aan bij de linkse kerk, want ook zes van de tien VVD-aanhangers en maar liefst acht van de tien CDA-aanhangers vinden dat. Maar liefst 82 procent van de ondervraagden is het eens met de stelling dat mensen die een oorlogssituatie ontvluchten, hier bescherming moeten kunnen krijgen.
[qvdd]
“Onze politieke agenda’s zijn anders. De VVD voelt zich half verwant met Wilders, die in 2004 daar vertrok. Hij is een soort neefje. Voor het CDA staat hij echter een heel eind weg.”
CDA-senator Hans Hillen legt uit waarom zo weinig VVD’ers meegaan in het protest van voormalig Tweede-Kamervoorzitter Frans Weisglas tegen deelname van zijn partij aan een kabinet met de PVV.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het bloggen in Nederland lijkt op een kruispunt te staan. In korte tijd verschenen er een aantal boeken over weblogs in Nederland en de kunst van het bloggen. Welke kant gaat het op met webblogs? Is er nog hoop of een toekomst voor bloggen? Of nemen nieuwe speeltjes zoals Facebook en Twitter en iPhone apps de wereld over? Wie interesseert zich nog in de zieleroerselen van de eenzame bloggert op een zolderkamer? Meer dan 140 tekens gebruiken lijkt niet meer in de mode. Sterker nog, het oergevoel komt misschien wel nooit meer terug? Uit de recent gepubliceerde blogboeken “Bloghelden” van Frank Meeuwsen en “Sex, Blogs & Rock-‘n-roll” van Ernst-Jan Pfauth borrelt een aantal mogelijke toekomstscenario’s op voor het bloggen in Nederland. Welke is volgens u het meest realistisch?
Bloggen is dood. Dat gevoel bekruipt je bij het lezen van het boek “Bloghelden” van Frank Meeuwsen. Het staat vol met quotes en persoonlijke herinneringen van bloggers over hun (ter ziele gegane) weblogs. Als je meegenomen wilt worden in de wereld van Nederlandse weblogs aan de hand van de eerste bloggers in Nederland, dan is dit boek een goede keuze. Verwacht geen wetenschappelijke verhandelingen, maar een vlot geschreven boek. Je moet zelf wel een beetje een nerd zijn om de lol van alle bijdragen in te zien. Aan het eind blijft toch vooral hangen dat het voorbij is, die mooie blogtijd. Het boek beschrijft niet voor niks het webloggen in Nederland in de periode 1995-2005.
GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag de maandelijkse bijdrage van P.J. Cokema, op zoek naar een mogelijke opvolg(st)er van Bianca Hoogendijk.
Terwijl nog niets zeker is, zoekt BNN al de nieuwe First Lady (m/v) van Nederland. Vandaag, 30 augustus, probeert Sophie Hilbrand een levenspartner voor Mark Rutte te vinden.
In een interview in 2006 gaf Mark al te kennen toe te zijn aan een partner voor het leven. Bij voorkeur sterke carrièrevrouwen als Sophie Hilbrand zelf. Waarmee het datingprogramma eigenlijk al de deal kan sluiten.
Natuurlijk is een serieus magazine als GC meer geïnteresseerd in de politieke partners, waarmee Mark Rutte het wat langer dan een paar weken mee vol kan houden. De status van en aandacht voor de premierpartners gaat in Nederland ook lang niet zover als in Amerika of Frankrijk. Uit de geschiedenis van Nederlandse premiervrouwen (mannen hadden we tot nu toe niet in die rol) valt ook geen eenduidig profiel te halen. Wie er meer over wil weten leze ?Getrouwd met de premier?. De auteur, Peter Rehwinkel (tot vorig jaar nog 1e Kamerlid voor de PvdA, nu burgmeester van Groningen), beschrijft de 14 partners van de naoorlogse premiers.
Goed, er zijn wat anekdotes over de eerste vrouwen. Liesbeth den Uyl en Bianca Hoogendijk, die als sterke vrouwen met een zelfstandig en werkzaam leven te boek staan. Mevrouw Den Uyl wat meer in de publiciteit dan mevrouw Hoogendijk, dat wel. De meeste First Ladies hielden zich, evenals Balkenende?s levensmaatje, op de achtergrond. Geen flamboyante types als mevrouw Sarkozy of een moeder der natie Obama.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
[qvdd]
“Kan die CDA-voorzitter Bleker niet even op vakantie gaan of zo? Wat een enorme zeurpiet. En voor alle helderheid: de PVV moet helemaal niks!”
Daar is-ie weer, de dagelijkse Wilders-eruptie. Deze keer probeert hij vrienden te maken bij het CDA nu de formatie in de eindfase verkeert.
[qvdd]
Geert Wilders: Jan Marijnissen en zijn Socialistische Partij mag dan wel fors hebben gewonnen, waarvoor hij terecht ook van mijn partij felicitaties verdient, maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat wij ook vinden dat hij de macht in Nederland moet krijgen. Ik zou daar eerlijk gezegd niet aan moeten denken… Ik heb ook eigenlijk geen enkele vraag aan de informateur over het mislukken van de combinatie CDA, Partij van de Arbeid en SP, hooguit een compliment aan de heer Hoekstra dat het niet is gelukt. Goed werk, mijnheer de informateur, echt goed werk dat dit niet is gelukt!
De Kamervoorzitter reageerde op Wilders’ inbreng met deze woorden: ‘Wilt u weten hoeveel tijd u hebt gesproken? Dat was anderhalve minuut.’
Aukje van Roessel in de Groene Amsterdammer citeert uit de Handelingen van de 2e Kamer. In anderhalve minuut spreektijd zette Geert Wilders ooit anderhalf miljoen stemmen weg als irrelevant.
Aantal stemmen voor PVV in 2010 1.454.493 15 zetels winst Aantal stemmen voor SP in 2006 1.630.803 16 zetels winst[qvdd]
Het buitenland zal met gefronste wenkbrauwen kijken naar een land waarin een partij met opvattingen als die van de PVV zo’n vooraanstaande plek heeft bedongen. Nederland is geen eiland en mede gelet op het belang van de export en de economie, kan ons land zich een dergelijke reputatie in de internationale context niet permitteren.
Nogmaals doen CDA’ers een oproep om niet verder te gaan met de PVV. Deze keer betreft het wel bekende CDA’ers:
oud-minister en voormalig eurocommissaris Frans Andriessen, de oud-ministers Hanja Maij-Weggen en Bert de Vries, ex-partijvoorzitter Tineke Lodders, oud-voorzitter van de SER Herman Wijffels en voorzitter Doekle Terpstra van de HBO-Raad. De brief is een initiatief van de vroegere minister van Landbouw, Cees Veerman.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[qvdd]
Als de PVV straks een regering gaat gedogen, moet die regering rekening houden met de standpunten van de PVV. En dan moet Nederland, ooit het zelfbenoemde gidsland op het gebied van mensenrechten, ook internationaal voor de PVV-gedachten opkomen.
Pleit Hero Brinkman daar nou voor een actievere rol van Nederland in de internationale politiek? O nee, hij twittert dat de uitspraak zes weken oud is, dus niet meer relevant.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Chris Aalberts over de dure vlucht van Huizinga. Chris Aalbers is docent en onderzoeker politieke communicatie.
Grote beroering in Den Haag. Demissionair minister Tineke Huizinga van VROM was met haar gezin op vakantie in Italië. Na haar vakantie zou de begroting van haar ministerie worden behandeld. Die werd echter door de kabinetsformatie verplaatst, precies op het moment dat Huizinga in Italië zat. Huizinga huurde een privévliegtuig om zich naar Den Haag te laten brengen, en weer terug. Velen spraken schande van de verspilling van 11.800 euro belastinggeld. Diederik Samson twitterde meteen dat het vertrouwen in de politiek op deze manier vervliegt.
Het is eind augustus en nog steeds komkommertijd: er is geen nieuws, maar de journaals, kranten en websites moeten vol. En Kamerleden hebben niets te twitteren. En dus wordt er gezocht naar nieuwtjes en schandaaltjes om de zendtijd, kolommen en tweets te vullen. Het ?schandaal? over Huizinga komt dan als geroepen.
[b]Terug naar de realiteit[/b]
Het valt op dat alle mensen die zo verontwaardigd zijn over het privévliegtuig nooit zelf minister zijn geweest. Dat is logisch, want anders zouden ze weten dat ministers honderd uur per week werken en nauwelijks vrij hebben of aan hun gezinsleven toekomen. Het is dan ook redelijk te veronderstellen dat een minister eens per jaar op vakantie mag, zoals Huizinga deed.
Ooit was humanitaire hulp iets dat respect afdwong. Meer en meer echter zijn hulpverleners het doelwit van politieke afwegingen: ze zitten gevangen tussen westerlingen die hun werk zinloos en overbodig vinden, en strijdgroepen die in hen de handlanger van de vijand zien. Het zijn degenen die de hulp had nodig hebben, die daar onder lijden. De hulpverleners zelf bekopen het steeds vaker met hun leven. Mogelijke oplossingen leiden tot nieuwe paradoxen.
In het verleden was hulp verlenen aan mensen in nood een logisch uitvloeisel van onze humanitaire principes. We redden levens en boden noodruftigen elementaire basisvoorzieningen als voedsel, water, onderdak, medische zorg en bescherming.
Zoals John Holmes, ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken van de VN, het verwoordde:
?By definition, the people who are working trying to tackle humanitarian need are working in places which are often remote, usually difficult, and very often dangerous as well, because that’s where the conflicts are and that?s where the natural disasters happen.?
Die tijd van waardering lijkt echter achter ons te liggen.
De discussies over de hulpverlening aan de slachtoffers van de watersnoodramp in Pakistan zijn zeer illustratief: hulpverlening is zinloze verspilling van ons (belasting)geld, de directeurssalarissen zijn te hoog, hulpverleners selecteren op religieuze gronden, het geld komt terecht bij de corrupte elite, levens redden betekent de terroristen van de toekomst in leven houden, ja zelfs zou het geld worden doorgesluisd naar Al Qaida en de Taliban, die er vervolgens wapens mee kopen. Over de twintig miljoen mensen die getroffen zijn door deze gigantische natuurramp hebben we het nauwelijks nog.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Nederland koerst nog altijd af op een gedoogkabinet. Het rommelt weliswaar in het CDA, maar Maxime Verhagen is woordkunstenaar genoeg om met een akkoord naar buiten te komen waarin op het eerste gezicht geen onvertogen woord staat. Daarmee overtuigt hij zijn fractie en het CDA-congres: “Geert zegt misschien minder frisse dingen (en daar zal ik hem stevig op aanspreken), maar het daadwerkelijk te voeren beleid is CDA-beleid.” Het zou nog waar zijn ook.
Maar dan moet er geregeerd worden. Opiniemakers houden het erop dat Wilders het kabinet zal gijzelen, maar is dat ook zo? Er is reden genoeg om aan te nemen dat precies het omgekeerde het geval zal zijn: het CDA neemt Wilders in de tang en Job Cohen kijkt lachend toe.
Het begint er al mee dat Wilders in zijn drang om te regeren veel meer bezuinigingen zal moeten slikken dan hij en zijn achterban willen. Als compensatie eist hij extra harde anti-immigratiemaatregelen. Die krijgt hij, met steun van de VVD. Het CDA protesteert, er wordt wat water bij de wijn gedaan en ten slotte sneuvelt het voorstel in de Eerste Kamer, waar het kabinet geen meerderheid heeft, als er al niet een paar CDA-dissidenten in de Tweede Kamer volhouden dat ze het kabinet steunen, maar dit te ver vinden gaan. Simpel gezegd: het CDA heeft een hele cascade aan machtsmiddelen om Wilders’ voorstellen de nek om te draaien, als ze er echt geen trek in heeft. De breed uitgemeten onrust in de partij brengt die middelen in stelling.
We kennen ze allemaal, of eigenlijk niet. Meestal kennen we iemand die er last van heeft gehad, of nog indirecter, we hebben het op tv gehoord: kutmarokkanen, van die sissende gevallen die – eventueel “hoer”-roepend – “onze” vrouwen irriteren, die “onze” homo’s aanvallen en die soms zelfs mensen en winkels overvallen.
Zeker geen lieve mannetjes, integendeel. Maar door al dat allochtonengeweld blijft een andere groep onderbelicht. En ja, we hebben er hier op GeenCommentaar ook last van, bovengemiddeld veel zelfs. We hebben het dan uiteraard over het Nederlandse equivalent van de kutmarokkaan, de kutkaaskop. Ze terroriseren allochtonen – moslims in het bijzonder – verbaal op het internet, creëren een sfeer van onderlinge haat en wantrouwen en cultiveren het resultaat daarvan vervolgens weer als een bewijs van de eigen stelling: de islam is het bron van alle kwaad, en de islamitische terrorist is een pleonasme. Etcetera etcetera tot in de eeuwigheid.
Dat vernederen doen ze versluierd, verstopt achter een pseudoniem op datzelfde internet. Een digitale burqa (dank, Elsevier) waarachter ze veilig denken te zijn voor het waanbeeld van de met stenen of erger bewapende moslims die massaal naar zijn of haar real life stulpje zullen trekken. Tegelijkertijd vinden ze dat hetgeen ze zeggen “de waarheid” is en die moet gezegd mogen worden, altijd en overal, en het liefst in zo hard mogelijke bewoordingen. Iedereen die tegen hen ageert is tegen vrijheid van meningsuiting, is onderdeel van een vijfde colonne of een dhimmi. Totaal nergens op gebaseerde claims over percentages moslims in Nederland worden te pas en te onpas opgelepeld, en als er tegenwicht wordt gegeven dan verplaats je toch gewoon de doelpaaltjes in de discussie? Ook ad infinitum, uiteraard, zodat je jezelf altijd tot winnaar van de discussie kan uitroepen. En als een moslim roept dat hij of zij voor verzoening is dan is dat Takiyya, je geloof tijdelijk verloochenen voor het hogere doel. Dat hun argumentatie hiermee religieuze vormen aanneemt, de theorie is immers niet meer te ontkrachten, schijnt ze niet te deren in hun strijd tegen dat andere geloof, oh nee sorry, die ideologie.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.