Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De sluier sucks – Rushdie
In Groot Brittanië is een rel ontstaan rondom een klasse-assistent die haar sluier niet af wil doen. Wel in de klas, maar niet waar mannelijke collega’s en andere volwassenen bij zijn. Minister van Ras en Geloof (die hebben ze daar) Phil Woolas vindt dat ze ontslagen moet worden: “She is denying the right of children to a full education by insisting that she wears the veil. If she is saying that she won’t work with men, she is taking away the right of men to work in school.”
Minister van Buitenlandse Zaken Jack Straw begon het debat toen hij eiste dat moslimvrouwen die bij hem op bezoek kwamen, hun sluier afdeden. David Davis, een hoge Conservatieve partijfunctionaris, steunde Straw. “What Jack touched on was the fundamental issue of whether in Britain we are developing a divided society. Whether we are inadvertently encouraging a kind of voluntary apartheid.”
Salman Rushdie heeft zich intussen ook in het debat gemengd: Straw “was expressing an important opinion, which is that veils suck, which they do. I think the veil is a way of taking power away from women.”
Tony Blair prijst zijn landgenoten dat ze zo beheerst over het onderwerp praten. Maar er komt nog een relletje aan: een mevrouw die bij British Airways werkte is op non-actief gesteld omdat ze een kruisje om haar nek droeg. Dat terwijl BA-staf wel tulbanden en hoofddoeken mag dragen. Er is al opgeroepen tot een boycot van BA. Dat beheerste dreigt er nu toch een beetje af te gaan.
Vrij als een vogeltje
De elektronische enkelband is nu nog voorbehouden aan tbs’ers met verlof, maar die tijden zijn binnenkort wellicht voorbij. Met de nodige EU-subsidies is men aan het University College London bezig met de ontwikkeling van een heus elektronisch trackingsysteem voor vliegtuigpassagiers. Een en ander in het kader van terrorismebestrijding veiligheid. Maar de techniek zou ook uitkomst kunnen bieden bij het lokaliseren van zoekgeraakte kinderen, zo legt ontwikkelaar Paul Brennan uit.
Men gaat eerst proefdraaien in Hongarije, maar als dat bevalt zou u zomaar bij een van uw volgende vakanties onderworpen kunnen worden aan dit systeem. Hoe het de veiligheid moet vergroten, is mij niet helemaal duidelijk. ‘Hij bevond zich in de cockpit toen hij de piloot neerstak.’
Die andere toepassing zie ik daarentegen wel voor me: ‘Wil Petertje Jansen de speelgoedwinkel verlaten en zich voegen bij zijn bezorgde ouders in vertrekhal 3, balie 17.’
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De horror
Verkiezingstijd is dé tijd om de kiezer eens flink in het hart te raken. En wat gaat de kiezer meer aan het hart dan televisieprogramma’s. Je kon de klok dan ook gelijk zetten op de ophef en kamervragen over Lingo en De Gouden Kooi. Toen ik gisteren al zappend bij de TMF-awards uitkwam, was ik getuige van de volgende rel. Een stadion vol pubers, broze en kneedbare kinderzielen nog, werd getrakteerd op een optreden van vaderlandse rockers Kane.
Het was een even stuitende als verontrustende vertoning. Zanger Dinand Woesthoff verscheen met twee blauwe ogen ten tonele, ging op z’n bek, goot een fles champagne over zichzelf leeg, verkrachtte Helter Skelter van The Beatles, en riep met het schuim op de mond iets over rock ’n roll.
Tot zover Kane. We weten nu ook waarom Ozzy Osbourne altijd direct even een tetanusshot haalt nadat hij de kop van een vleermuis heeft afgebeten. Maar kan iemand Dinand dat vertellen?
Het publiek reageerde ook enigszins ontsteld. ‘Hebben jullie zin in een feestje?!’, was de retorische vraag die Dinand hen vooraf toeschreeuwde. Nou, dat hadden ze wel. Wisten zij veel dat Kane dit bal der hondsdolheid bedoelde. Een paar rappende straatjongens met bitches en een hoop bling, dat is wat de meeste TMF-kijkers onder een feestje verstaan. Geen delirische Beatles-cover.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Hoopgevend
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
