Burgers in beraad voor het klimaat

Het is een primeur: het eerste burgerberaad van de provincie Gelderland en het eerste burgerberaad in Nederland voor het klimaat! We zijn in september gestart met 150 burgers en op dit moment wordt de laatste hand gelegd aan het advies. Het Gelders Burgerberaad Klimaat adviseert de provincie over het vernieuwen van het Gelders Klimaatplan. En ik ben erbij, want ik ben één van de geselecteerde burgers. Burgerpanel Voorafgaand aan het burgerberaad vond er een online onderzoek plaats: het burgerpanel. Via ouderwetse post zijn duizenden burgers gevraagd om de provincie te adviseren wat betreft maatregelen om CO2-uitstoot in te perken. 3.363 burgers hebben hier aan meegedaan; zij gaven voor 12 voorgestelde maatregelen aan in hoeverre de provincie daar op in moet zetten volgens hen. Ze konden schuifjes verplaatsen van 'minimaal inzetten' naar 'maximaal inzetten'. Volgens deze raadpleging zijn de populairste maatregelen: ‘energieverbruik vanbedrijven helpen verminderen’, ‘stimuleren van zonnepanelen op daken’ en ‘bestaande huizen duurzamer maken’. Het rapport van de uitkomsten is via de website van Gelderland te bekijken. Maar dat was nog niet alles! De deelnemers werden uitgenodigd om zich op te geven voor het burgerberaad dat in vier dagen verspreid over vier maanden verder gaat werken aan een zwaarwegend advies. Uit de geïnteresseerden werden 150 deelnemers gekozen. Zij zijn zo goed als mogelijk een representatieve afspiegeling van de Gelderse inwoners. En zo geschiedde dat een groep Gelderlanders in september voor het eerst bijeenkwam om dit avontuur aan te gaan. Hieronder volgt een verslag van het proces tot nu toe. De uitkomsten zijn er nog niet, dus daarvoor moet je nog even geduld hebben. Om je alvast een idee te geven: hier staat de korte versie van het huidige Gelders Klimaatplan, met veel plaatjes. En met maatregelen voor vijf sectoren: gebouwde omgeving, mobiliteit, industrie en bedrijven, landbouw en landgebruik, en duurzame energie. En hier staat meer informatie als ook de lange versie. Bijeenkomst 1: Kennismaken Het burgerberaad werd met veel enthousiasme geopend door de gedeputeerde en medewerkers van de provincie. Er kwam ook een bekende Nederlander (voor mij onbekend) aan te pas die ons met evenveel enthousiasme digitaal toesprak. Iedereen had er zin in. De eerste dag diende vooral als kennismaking en introductie, om de deelnemers te laten landen in het forum en om hun eerste input op te halen. Het was wel meteen te merken dat de uitverkoren burgers hun taak serieus nemen. Toen we in groepen van ca. 30 mensen uiteen gingen om kennis te maken en te bespreken wat er nodig is om dit forum tot een succes te maken, werden er in meerdere groepen belangrijke kwesties aangekaart. Zoals representativiteit: in hoeverre was de groep echt representatief? Er waren namelijk wat aanleidingen om te denken dat de groep dat niet zou zijn, zoals: bijna iedereen is wit. Bij de kennismakingsbingo leek het ook alsof er weinig huurders aanwezig waren. En zijn er genoeg jongeren? Daarnaast waren er nog vragen over het proces: hoe gaat het proces verlopen en wat wordt daarin van ons verwacht? Oftewel wat zijn de kaders van het forum. Als ook: welke experts komen aan het woord, zijn zij wel onafhankelijk, en is het mogelijk voor het burgerforum om hier invloed op uit te oefenen? Onze vragen werden serieus genomen. In de middag en tijdens de tweede bijeenkomst ging de organisatie hier meer op in. Gedurende het proces is te merken dat de organisatie zeer openstaat voor suggesties en opmerkingen. Op iedere bijeenkomst zijn er grote witte papieren opgehangen waar we onze tips en tops op kunnen aangeven. De medewerkers komen in presentaties en e-mails regelmatig terug op onze feedback en op wat ze ermee gedaan hebben. Ook is de Radboud Universiteit bij iedere bijeenkomst aanwezig om ons te onderwerpen aan twee vragenlijsten: één vooraf en één achteraf. Ze doen onderzoek naar het forum. De sfeer was erg goed. Ik had lang niet iedereen gesproken, maar de aanwezige burgers hebben hart voor de zaak. Als dit 'gemiddelde Gelderlanders' zijn, dan gaat het helemaal goed komen met die CO2-uitstootreductie. Maar met het burgerforum? Ik vroeg me toch af of we genoeg waren opgeschoten. We hebben in totaal immers maar vier dagen. Het voelde toen al als te weinig tijd. Bijeenkomst 2: Uitdagende vragen Aan het begin van de tweede dag kwam de organisatie terug op het onderwerp representativiteit. Ik weet niet of ik helemaal overtuigd ben, maar het zou een vrij representatieve groep zijn wat betreft 'relevante kenmerken'. Hoewel ik het belang van representativiteit erken, vraag ik me ook af of het bij dit onderwerp uitmaakt. Het lijkt me in ieders belang om het klimaatprobleem aan te pakken, al kunnen de meningen over de manier waarop verschillen per groep natuurlijk. Dat bleek ook uit het burgerpanel trouwens: zie het rapport, pagina 8. Er stonden dit keer in ieder geval ook vrouwen op het podium. Daar hadden de deelnemers om gevraagd na de eerste bijeenkomst waarbij dat niet zo was. Op deze dag in oktober spraken we met experts. We mochten bij ze aanschuiven en ze bevragen. We waren ingedeeld op basis van onze opgegeven voorkeuren. Ik vind veel onderwerpen leuk en ik was ingedeeld bij: verduurzaming industrie, natuur en milieu, en windenergie. Ook deze dag vond ik wat verwarrend. De thema's die aan bod kwamen zijn ook gewoon erg complex en er spelen veel tegengestelde belangen; het is niet voor niks dat het klimaatprobleem nog bij lange na niet is opgelost. Daarom zou ik zeggen dat we veel meer tijd nodig hebben om deze lastige kwesties te doorgronden. Nu zaten we in groepjes van zo'n 6-8 deelnemers aan tafel met één expert en één gespreksleider. Het is lastig om zo'n gesprek goed te organiseren en ik had het idee dat we niet veel verder kwamen dan te luisteren naar de experts (en mondige deelnemers) hun zienswijzen en stokpaardjes. Natuurlijk beantwoordden ze onze vragen, maar of je daarmee per se tot de kern komt? Dat hangt van de expert af. Er werd ons niet gevraagd om meteen met oplossingen te komen, maar om 'uitdagende vragen (dilemma’s)' op te schrijven. Met deze vragen gaan we de volgende keer mee verder en daar gaan we ons advies over uitbrengen. Ook mogen we informatievragen opschrijven: welke informatie missen we en hebben we nodig om tot ons advies te komen? Dan zal de organisatie voor de juiste informatie en experts zorgen om het forum hierin te ondersteunen zodat wij zo goed mogelijk ons werk kunnen doen. In mijn hoofd vormt zich de gebruikelijke brei aan milieu- en klimaatgerelateerde problemen. Gaan we nou de goede kant op met dit proces? De vierde (vrij gekozen) expertronde eindigt voor mij somber: de expert, een andere deelnemer en ik betwijfelen of het allemaal wel snel genoeg gaat, de aanpak van de grote problemen waar we voor staan. Kleine stapjes zijn nuttig, maar is het genoeg? En in hoeverre gaat dit forum er aan bijdragen? Maar de adviezen moeten natuurlijk nog geschreven worden. In de week na de bijeenkomst, bundelt de organisatie onze 'uitdagende vragen' en informatievragen per onderwerp en dit wordt met de deelnemers gedeeld. Wij mogen aangeven aan welke onderwerpen we willen werken tijdens bijeenkomst 3. Er wordt door de organisatie herhaaldelijk benadrukt dat de burgers geen experts hoeven te zijn. Dit kan aan mij liggen, maar het blijft me lang onduidelijk wat er dan wel van ons wordt verwacht. Aangeven wat wij, de burgers van Gelderland, belangrijk vinden? Bijeenkomst 3: Deeladviezen Op bijeenkomst 3 moet het gaan gebeuren! We gaan in groepen verder met de 13 meest gekozen onderwerpen en per onderwerp krijgen we een procesbegeleider die de vaart erin houdt. We destilleren de 'uitdagende vragen' tot drie vragen waar we in groepjes van vier personen aan gaan werken. Ik ben ingedeeld bij een onderwerp waar ik de vorige keer informatie over heb ingewonnen, en tot mijn vreugde wordt de door mij opgeschreven vraag verkozen tot één van de belangrijkste vragen. (Toegegeven, deze was enigszins ingefluisterd door de aanwezige expert, mogelijk was het een stokpaardje, maar ik heb het op mijn manier geïnterpreteerd en opgeschreven.) Ik zat wederom bij Verduurzamen Industrie. Blijkbaar zijn er allerlei belemmeringen voor bedrijven die willen verduurzamen, in ieder geval wat betreft het terugleveren van groene stroom aan het net, en voor het onderling energie uitwisselen met andere bedrijven. Dus mijn vraag was zoiets als: hoe kan de provincie belemmeringen die creatieve/nieuwe oplossingen (onderling energie uitwisselen) onmogelijk maken wegnemen? Dat klinkt wel mooi en vaag ja, maar ik ben geen expert natuurlijk. Wel worden we aangemoedigd om met verschillende experts te bellen. Gedurende het proces wordt ons meermaals gevraagd of we genoeg informatie tot onze beschikking hebben, of we nog meer experts willen spreken en welke dan. We wisselen twee keer door van vraag, zodat we allemaal aan de drie belangrijke vragen van het thema hebben gewerkt. Dan eindigt deze ronde en gaan we naar het volgende thema. Ik ben nu bijzonder onder de indruk van hoe ver we lijken te zijn gekomen met dit onderwerp. Lekker bezig! Echter, een deel van de deelnemers waaronder ikzelf vraagt zich af in hoeverre fundamentele vragen en ideeën over duurzaamheid een plek krijgen in het advies. Komen onze idealen er wel genoeg in terug of passen deze niet helemaal in het format? Ook is er een kleine bijeenkomst over beoordelingscriteria: de waarden die we gaan gebruiken om de opgeschreven adviezen op te beoordelen. Wij mogen daar input voor geven. Mijn hoofd is overvol inmiddels dus ik sla 'm even over, maar eigenlijk ben ik heel benieuwd. Misschien zijn dit die fundamentele kwesties die anderen en ik graag terugzien in het advies. Werkgroepen Na de derde bijeenkomst hebben we in werkgroepen verder gewerkt aan de conceptdeeladviezen. Dit ging digitaal met e-mail als communicatiemiddel en ieder in z'n eigen tijd, dus je snapt hoe dat gaat (niet altijd even vlot), maar we hebben ons best gedaan. Ik vond het fijn en leuk om de tijd en rust te nemen om er verder aan te werken, maar het is toch een beperking om niet bij elkaar te zitten. Het is immers een advies namens het hele forum, dus om zomaar dingen aan te passen, voelt toch gek. Zelfs als het alleen tekstueel is. Want omdat de conceptadviezen in vrij korte tijd door grote groepen mensen zijn geschreven, op bijeenkomst 3, is niet alles even dúidelijk opgeschreven, en je weet ook niet door wie dus je kunt het altijd navragen. Dus je moet maar je best doen en bij je groepsgenoten vragen of ze hetzelfde denken. We hebben ons best gedaan en op de laatste bijeenkomst is er nog de mogelijkheid voor de laatste aanpassingen, mocht dat nodig zijn. In sommige gevallen is dat zeker nodig, zou ik zeggen. Niet alle adviezen zijn even ver uitgewerkt of even netjes opgeschreven. Daarom is mijn feedback nu al: ik had meer tijd gewild voor het uitwerken van de daadwerkelijke adviezen. Die kennismaking op dag 1 was leuk, en de verschillende expertsessies op dag 2 ook, maar wellicht hadden we toch eerder moeten beginnen met het kiezen van onderwerpen of vragen. Dan hadden we meer tijd gehad om daar op de focussen en over na te denken. Maar misschien had dat ook wel niet gepast en was de verbreding juist nodig? Misschien hadden we een vijfde dag nodig gehad? Er zijn nog twee optionele avondsessies geweest om de conceptadviezen door te nemen, maar die heb ik overgeslagen. Hoe dan ook had ik iets meer tijd wel gewaardeerd. Maar wie weet komt het helemaal goed op bijeenkomst 4! Er liggen mooie deeladviezen dus de potentie is er. Het is mooi om te zien hoe zulke ideeën vorm krijgen gedurende zo'n proces. En ik zie dat er een heleboel idealen in terugkomen! Daar word ik blij van. Samenkomen Nu moet het allemaal nog samenkomen. Ik ben zeer benieuwd naar het verloop van de vierde en laatste bijeenkomst. Tot nu toe is de sfeer voornamelijk gemoedelijk en lijken we goed samen te werken aan een gemeenschappelijk doel, maar op dag vier gaat blijken in hoeverre we het echt met elkaar eens zijn. De conceptdeeladviezen liggen er en kunnen alleen nog wat aangescherpt worden, denk ik. De beoordelingscriteria hebben we gekozen. Dus we gaan de conceptdeeladviezen beoordelen aan de hand van de gekozen beoordelingscriteria, en dan gaan we stemmen zodat we weten hoeveel burgers achter de adviezen staan en hoeveel burgers niet. Dan gaat blijken wat wij burgers nu écht adviseren Wij doen in ieder geval ons best om het burgerforum tot een succes te maken en een waardevol advies op te leveren. En daarna is het natuurlijk aan de provincie om aan de slag te gaan met ons zwaarwegende advies. Maar dan lopen we op de zaken vooruit; eerst moeten we het advies nog afmaken. Wordt vervolgd! Voor informatie over het burgerforum vanuit de provincie Gelderland, zie deze pagina op hun website. Als het advies gepubliceerd is, volgt er een update op Sargasso.

Door: Foto: Hebi B., via Pixabay.

Omkopingspoging Qatar waarschijnlijk gericht op luchtvaartdeal

Schandaal dwingt EP-leden om de overeenkomst met Qatar Airways te herzien.

Het vermoeden dat de omkoping van het Europese parlementslid Eva Kaili te maken had met een voorstel voor visa-vrij reizen voor inwoners vcan Qatar wordt in twijfel getrokken. Karima Delli van de Franse Groenen, voorzitter van de Transportcommissie van het EP denkt dat de beïnvloedingspogingen van Qatar te maken hadden met een voor het land uitermate lucratieve luchtvaartdeal. Ze heeft nu het initiatief genomen om de ratificering van de overeenkomst stop te zetten en eerst te onderzoeken of er sprake is van onregelmatigheden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Maria Willems (cc)

Duurzame December

COLUMN - Een van onze redacteuren had een ‘december-challenge’ geopperd: geen onnodige en onduurzame cadeaus kopen in deze maand, geen geld besteden aan kerstkleding of kerstversiering. Moeder Aarde gaat al rap genoeg naar de kloten, dus we hoeven haar echt niet daarbij een extra handje te helpen. Dat was zo’n beetje het idee daarachter, er wordt al genoeg verspild, dus wat extra waakzaamheid, juist in de feestmaand, kan geen kwaad. Immers, er zijn nogal wat feestdagen c.q. gelduitgeef windows in deze maand: Sinterklaas, Eerste- en Tweede Kerstdag en Oudjaarsavond en -nacht. En dan hebben we ook nog een WK-Voetbaltoernooi, wat kost dat aan kaasblokjes, bier, oranje-attributen en kleding?

Voordat er geteld en gemeten gaat worden, is het natuurlijk wel belangrijk om een nulmeting te doen: wie ben ik, hoe is mijn uitgavenpatroon normaal, wat geef ik waar uit?

Wij zijn samen, om te beginnen, anderhalf modaal, geen kinderen. Dat scheelt al met Sinterklaas: geen extra uitgaven op 5 december.

De vaste bonnetjes die elke week in het digitale kasboek belanden zijn van Dirk, Jumbo, de regionale groenteboer op de zaterdagmarkt, en de Turkse kruidenier hier om de hoek, de echte bakker (een heel Waldkorn is nu 3 euro 85) en het Kruidvat.

Foto: CC BY-SA 4.0 Stephan Okhuijsen 2022 copyright ok. Gecheckt 19-12-2022

Recensie | De theorie van warmte van Hans Custers

RECENSIE - Opwarming van de aarde is al jaren een “hot item” in het nieuws en hier op Sargasso. Stevige dialogen over hoe het precies zit en hoe erg het nou is overal.
Maar aan alle huidige inzichten over het klimaat en de opwarming ging nogal wat vooraf.
In zijn boek “De theorie van warmte” neemt Hans Custers ons mee op een toegankelijke reis door het verleden van de klimaatwetenschap, vanaf de vroege 19e eeuw.

En hoewel al heel vroeg er inzichten ontstaan over het zogeheten broeikaseffect, zijn er ontiegelijk veel stapjes nodig voor we ergens na de Tweede Wereldoorlog echt serieus kijken naar de koppeling van de activiteiten van de mensen (met name CO2 productie) en de lopende en komende opwarming van de aarde.

En omdat klimaatwetenschap zelf een redelijk jonge discipline is, voert Hans ons via onder andere natuurkunde, scheikunde, geologie, meteorologie en paleontologie naar de wetenschap van dit moment.
Heel soms verliest hij mij als lezer daarin als hij iets te diep ingaat op heel specifieke nieuwe wetenschappelijke inzichten in een bepaalde periode. Maar de grote lijnen blijven wel goed volgbaar.
Het is ook leuk dat hij af en toe de wat meer persoonlijke kant van de interactie tussen de wetenschappers, en sommige inspirerende “amateurs”, wat ruimte geeft.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Closing Time | Angelo Badalamenti

Componist Angelo Badalamenti maakte de muziek voor Twin Peaks maar ook voor diverse David Lynchfilms. Legendarisch zijn natuurlijk de Twin Peaks-themesong en ‘Laura Palmers theme’ (heerlijk verwerkt in dat nummer van Moby), maar Lynch wilde niet gewoon stemmige donkere muziek voor de serie maar vroeg Badalamenti om “cool jazz” die “slightly off-center” zou klinken – nummers zoals ‘Audrey’s Dance’. Badalamenti stierf op zondag 11 december op 85-jarige leeftijd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Als Wit-Rus gewend aan de isoleercel

gastbijdrage van Ardy Beld

Nikolaj Statkevitsj is voorzitter van de sociaal-democratische partij ‘Narodnaja Gromada’ in Belarus. Onder het regime van Aleksandr Loekasjenko zat hij wegens zijn politieke activiteiten al eerder 8 jaar in verschillende gevangenissen en kampen. Enkele maanden vóór de presidentsverkiezingen van 2020 en de daaropvolgende massale protesten werd hij op klaarlichte dag ontvoerd door de geheime dienst KGB. Na anderhalf jaar voorarrest werd de oud-militair in december 2021 in een monsterproces tegen de oppositie opnieuw veroordeeld. Deze keer luidde het oordeel 14 jaar strafkamp.

Alleen in de cel

In juni van dit jaar werd de Wit-Russische politicus vanuit Homel overgeplaatst naar een kamp met een speciaal regime in Gloebokoje in de regio Vitebsk. De gedetineerden in Gloebokoje worden in cellen vastgehouden en niet in barakken. De bewegingsvrijheid is er veel beperkter dan in andere kampen. De 66-jarige politieke gevangene zit alleen in een cel van 1 bij 3 meter. Wegens gefingeerde overtredingen belandt hij telkens weer in een strafcel waar de omstandigheden nog schrijnender zijn. Op 22 augustus schreef Nikolaj Statkevitsj in ironische bewoordingen aan zijn vrouw Marina Adamovitsj:

De belangrijkste gebeurtenis: ik zit in een andere cel. Eentje die maar liefst 7 cm breder is dan de vorige, waardoor ik, weliswaar zigzaggend, vijf stappen kan doen. Hierdoor is mijn fitnessprogramma duidelijk intensiever geworden. Ik maak overdag drie wandeltochten van 30 tot 40 minuten en ’s avonds nog eens van 20 tot 30 minuten. Na het middageten doe ik aan gewichtheffen, daarvoor heb ik een met water gevulde 1,5-literfles. Ik druk het gewicht 800 keer per dag en denk dat het mettertijd nog meer zal worden

Foto: Maria Willems (cc)

Kunst op Zondag | Ballade van de laatste spreker

Ik ben de laatste spreker van het congres
u kent me wel, ik ben degene die u ophoudt.
Ik ben de laatste horde,
ik ben de sta-in-de-weg voor het eind.
Ik weet, uw gedachten dwalen af naar zometeen,
als ik uitgesproken ben. Dan wacht u het eten,
de drank, de dans, en wie weet, de wijven,
maar dit laatste uur moet u nog bij mij blijven,
ik ben de laatste spreker van vandaag.

Ik ben de tarter van uw geduld en verlangen.
Ik reik tot aan de grenzen van wat u hebben kunt.
Ik start mijn powerpoint voor u.
Ik maak u murw met mijn quotes,
wacht, u had nog een vraag?

Ik ben de laatste spreker van vandaag.
Niemand die me graag ziet komen,
maar een moet er immers de laatste zijn.
En ik ben dat graag.

Ik ben gewend aan uw geroezemoes
Ik zie uw geloken ogen en het gevinger van uw mobiel.
Ik zie het gesmiespel met uw buurman,
ik zie u draaien en verzitten.

Maar eens weet ik u als publiek doodstil en ademloos aan mijn voeten.
Als ik aan uw groeve of aan uw baar sta.
En dat u dan weet: na de laatste spreker
wacht mij het vuur en de wormen, en de peilloze eeuwigheid.
En dat u dan niets, maar dan ook niets liever heeft,
dan dat u mijn woord, tot in het oneindige hoort.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du jour | Armoede en solidariteit

QUOTE - Soms verschijnen op één dag twee artikelen die elkaar naadloos aanvullen. Zoals gister.* Ten eerste dit mooie interview van twee armoedeonderzoekers, op Binnenlands Bestuur:

De broers zijn het er sowieso over eens dat de inkomensverschillen in Nederland zorgwekkend zijn. ‘Armoede is terug’, zegt Godfried. ‘De vangnetten lijken losser geknoopt dan veertig jaar geleden, mensen vallen erdoorheen. Er zijn nu zelfs underground voedselbanken, voor wie geen toegang heeft tot de reguliere voedselbank. In de vorige eeuw had je ook amper “werkende armen”; nu zien we de lagere middengroepen in de problemen komen, door de energiecrisis. Armoede heeft andere verschijningsvormen gekregen en het treft nu meer mensen.’

Closing Time | Klangstof

Ik had geloof ik gemist dat de band Klangstof vanaf hun eerste album al werd vergeleken met Radiohead – kennelijk werd gezegd dat de band “Netherland’s answer to Radiohead” was en hun huidige label, Mind of a Genius, benaderde hen omdat ze op zoek waren naar “the new Radiohead.” Maar sinds ik recent las dat het laatste album gemixt is door de producer van Radiohead, kan ik de gelijkenis niet meer niet horen en dat doet toch wat af aan het luisterplezier. Op Klangstofs debuutalbum Close Eyes to Exit is dat dan in elk geval nog het minst gecultiveerd, denk ik dan maar.

Vorige Volgende