Blast from the past: Frits Bolkestein over de islamisering van Amsterdam

Amsterdam heeft, binnen tien jaar zeg maar, een islamitische meerderheid. Aldus Frits Bolkestein in november 2005 in het tv-programma Buitenhof (via). Hoewel de laatste harde cijfers uit 2009 dateren, is het overduidelijk (dat was toen overigens ook al zo) dat Bolkesteins voorspelling pure paniekzaaierij was. Als we genereus zijn, is momenteel misschien vijftien procent van de Amsterdammers moslim. Maar voor hetzelfde geld – bijvoorbeeld als de daling van 2008 naar 2009 geen uitschieter is geweest – is het een procentje of twaalf. Hoe dan ook: van een meerderheid is bij lange na geen sprake. En dat zit er ook in de toekomst niet in. In 2007 schatte (pdf) het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) dat, uitgaande van het meest waarschijnlijke scenario, in 2050 acht procent van de Nederlandse bevolking uit moslims zal bestaan. En dat cijfer maakt een islamitische meerderheid in Amsterdam, op zijn zachtst gezegd, twijfelachtig – zelfs in 2050.

Quote du jour | Ongelijkheidspopulisme

In linkse kringen is het bon ton om te roepen dat de ongelijkheid groeit. […] Dit ongelijkheidspopulisme kan met feiten worden weerlegd.

Arno Scheepers, VVD-raadslid in Hilversum, in de Volkskrant.

Kom maar op dan, zou ik zeggen:

Eind 2013 heeft het CBS aan de hand van de gini-coëfficiënt, de internationale maatstaf voor inkomensongelijkheid, aangetoond dat die sinds 2000 nagenoeg ongewijzigd is gebleven.

En wat heeft de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid daar in juni van dit jaar over gezegd?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Uit de jeugdzorg | Zomaar een dag

COLUMN - 14.00 uur: Mijn dienst begint. Mijn collega draagt over en vertelt onder andere dat er gisteren een flinke ruzie heeft plaatsgevonden tussen Kane en Dylan. Mijn collega is er tussen gesprongen, anders was het nog meer uit de hand gelopen. Patricia is langs een aantal winkels geweest en heeft bij eentje een sollicitatieformulier gekregen. Collega R. heeft zich vanochtend ziek gemeld en aangezien er geen vervanging is, sta ik er vanaf 14.30 uur alleen voor. Twee jongeren zijn op hun kamer, de anderen zijn nog op school.

14.30 uur: Ik zet de thee vast klaar. Ik check mijn mail en lees de rapportage. De telefoon gaat. Het is Marijke, Kanes plaatser van Bureau Jeugdzorg, om een afspraak te maken om langs te komen. We plannen een afspraak en ik vertel over de heftige ruzie gisteren bij mijn collega.

14.55 uur: Patricia stormt binnen. Opgefokt vertelt ze dat ze na moest blijven en nu bijna te laat is voor haar halfjaarlijkse evaluatie. Ik ken Patricia inmiddels lang genoeg om te weten dat ze stikzenuwachtig is voor het gesprek van straks. Was het geen nablijven geweest, dan was het wel iets anders. ‘Rustig, Patries, ga even zitten. Je bent mooi op tijd, je voogd is er nog niet eens. Dat van dat nablijven bespreken we straks wel. En die evaluatie, daar hoef je je niet druk om te maken. Die heb ik toch samen met je ingevuld, dus je weet al wat er in staat.’ De tranen springen in haar ogen. ‘Ja, maar straks komt “dat mens” ineens. Alhoewel, ze komt nooit, dus vandaag zeker ook niet.’ Dan gaat de bel. Haar voogd, inderdaad zonder Patricia’s moeder.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KORT | Ebola: ‘De MH17 van de terreurapocalyps?’

CNN verheft angstzaaien tot kunst en waanzin tegelijk:

CNN
 
Video hier.

Let vooral ook op de aanhalingstekens en het vraagteken, waarvan NYU’s mediaprofessor Jay Rosen zegt:

Notice the question mark at the end. That question mark is their “out.” It is the production of innocence. “We’re not saying it, we’re just asking the question.”

By sowing doubt — Wait a minute: the ISIS of biological agents? Could Ebola really be that? Do the people in charge not know? I heard about this thing in Texas …Holy shit! — CNN feeds the fear while at the same time eluding all responsibility. The question mark keeps the audience in a state of pop-eyed astonishment, while limiting CNN’s liability for a statement it refuses to make. […]

What’s funny is that the quotation marks and the question mark add up to: Did someone say this, or not? We have no idea.

Eerder zagen we iets dergelijks al eens langskomen als het Cavuto mark.

Foto: copyright ok. Gecheckt 06-11-2022

Het Midden-Oosten

COLUMN - Sommige wetenschapsjournalisten benutten ook Facebook om iets over de wetenschap te vertellen. Eén van hen is Huub Eggen, die elke dag commentaar geeft op een satellietfoto of een foto van de wolken of op een ander voorbeeld van de natuurkunde van het vrije veld. Van hem komt bovenstaande NASA-foto van het Midden-Oosten (je kijkt naar het oosten; klik = groot).

Huub geeft altijd natuurkundig commentaar – laat ik zijn geste eens beantwoorden met wat historisch commentaar. Het is misschien wat pedant als je dingen gaat aanwijzen waar je bent geweest, maar ik heb de afgelopen tien jaar een aanzienlijk deel van dit gebied mogen bereizen. Hier is een foto waar ik wat aantekeningen bij heb gemaakt:

middenoosten_s

Linksonder staat CP: dat is de Cilicische Poort, een ooit smalle pas door het Taurusgebergte waar mijn reisgenoot en ik in 2003 eindeloos naar op zoek zijn geweest – tot we ons realiseerden dat de poort vanzelfsprekend niet meer smal was maar met dynamiet was verbreed. Meer foto’s hier.

Iets rechtsboven staat Issus: de plaats waar Alexander de Grote in november 333 v.Chr. slag leverde met Darius III Codomannus. Ik houd er niet zo van te spreken over het wereldhistorische belang van deze of gene veldslag, omdat het doorgaans kwakgeschiedenis wordt, maar dit keer kun je achteraf zeggen dat de afloop gevolgen had van enige betekenis. Door toenemende handel en steeds grotere politieke eenheden werd het oostelijk Middellandse Zee-gebied in die tijd cultureel steeds homogener. Door bij Issus het Perzische leger te verslaan, besliste Alexander niet alleen zijn oorlog met de Perzen, maar werd ook duidelijk dat de groeiende culturele eenheid – de vakterm is koinè – een Grieks gezicht zou hebben. Hier is het slagveld van Issus.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Je kan beter postzegels sparen

DATA - Een tweet waarin een verkoper grapte over winst maken met 200 postzegels leidde tot een kort onderzoek. En wat blijkt, je kan beter je geld stoppen in postzegels dan op een spaarrekening zetten. Tenminste, als je de laatste twaalf jaar als uitgangspunt neemt.

Kocht je in 2002 een zegel voor 39 eurocent (nu een 1 zegel) zou die nu 64 cent waard zijn. De spaarrekening had je niet verder gebracht dan 54 cent. En als je de recente verhogingen ziet, gaat het alleen maar harder.

Update 7 oktober: PostNL heeft de tarieven voor 2015 bekend gemaakt. Dan wordt het 69 cent. Onderstaande grafiek is daarop aangepast.

spaarpostzegels_2015_475

Opmerkingen:
– Het historisch rendement komt over die periode neer op ongeveer 4,2% per jaar, maar dat biedt natuurlijk geen garantie
– In 2002 kon je natuurlijk nog geen ‘1 zegel’ kopen die bruikbaar blijft. Dus dit gaat alleen op als je het nu doet en er niets verandert.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

https://www.youtube.com/watch?v=lOZQiQMPGUY

Closing Time | Vivaldi op accordeon

Toen ik deze zomer station Berlin Alexanderplatz wilde verlaten, waren bovenstaande mannen bezig met hun voorbereidingen. Ik wilde snel doorlopen, want accordeon is niet helemaal mijn ding. Tot ze ineens een stuk uit de Vier Jaargetijden eruit gooiden alsof ze met een heel orkest waren. Ik gaf ze twee euro en liep met een brede grijns de druilerige stad in.

Geen bal op tv | Dwars door Afrika

COLUMN - De Chinezen veroveren Afrika. Dat hoor je al jaren. Dat frame wordt meestal in twee frames gegoten. Het eerste: terwijl het Vrije Westen met allerhande goedbedoelde waterputjes Afrika hulpbehoevend houdt, maken de Chinezen Afrika zelfredzaam door er in te investeren. Moraal van het verhaal: ontwikkelingshulp doet meer kwaad dan goed, je helpt een ontwikkelingsland pas echt als je het laat profiteren van dezelfde vrijemarktprincipes waarmee jij er goud geld aan kan verdienen.

Het tweede frame: het amorele China buit de Afrikanen uit voor hun eigen gewin en schendt in hun zucht naar kapitaal mensenrechten, steunt dictatoriale regimes en plundert bodemschatten. 

In het niet genoeg te prijzen Dwars door Afrika liet Bram Vermeulen afgelopen zondag zien dat nu werkt in de praktijk, Chinezen in Afrika. Vermeulen was in Zambia en sprak daar met Chinese ondernemers, met Chinese werknemers van Chinese bedrijven, met Zambiaanse werknemers van Chinese bedrijven, met een vader van een meisje dat was omgekomen in een Chinese fabriek, met de onderminister van Zambia en met Zambiaanse treinreizigers. De trein waarin ze zaten was ergens in het begin van de jaren ’70 aan Zambia geschonken door de toenmalige regering van China. Het Oosten is Rood, stond er in Chinese tekens voorop de trein. Communistisch imperialisme, zou je zeggen. Maar behalve dat ze hun cadeau een communistische naam gaven, doen de Chinezen weinig aan het verspreiden van het Heilige Woord der Kameraden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende