KSTn | Schokproef overheidsfinanciën

Een goede vingeroefening dat stuk “Schokproef overheidsfinanciën“. Met al die crises die over elkaar heen struikelen, wil je natuurlijk wel weten waar we als land aan toe zijn. Dus schets je de zwartste scenario’s en kijk wat je kunt doen om je in te dekken.
Tenminste, dat is de intentie. Het komt me echter voor dat het hier gaat om grijze scenario’s. Het kan nog veel erger. Maar goed, het is een begin.
Jammer wel dat het in ieder geval op 1 punt alweer achterhaald is. Het gaat nog uit van een risico van 55 miljard euro voor NL op het Griekenland verhaal. We zijn alweer wat verder nu.

Maar meest opvallende vond ik de volgende oorzaak-schok tabel:


De derde regel gaat over “Hogere olieprijs”. Helaas staat nergens vermeld wat precies “hoger” is. Gaat het om 150 dollar of gaat het om meer dan 200 dollar.
Maar goed, belangrijker nog is de verbazingwekkende inschatting als zo het alleen een klein effect hebben op de mondiale economische crisis.

Volgens mij maken de rapportmakers (waarschijnlijk meer gericht op de financiele economie) hier een stevige inschattingsfout.
Een hogere olieprijs heeft een hevige impact op alles. Begin met het autorijden, dat wordt duurder. Mensen kunnen dus minder makkelijk lange afstanden naar hun werk reizen en zullen dichterbij hun werk willen gaan wonen. Dat kan een stevige schok teweeg brengen (hoewel dat even wat meer tijd kost waarschijnlijk).
Verder zijn heel veel bedrijven in Nederland zowel qua grondstof (denk chemie bv) als qua energie direct of indirect afhankelijk van olie. De winstmarges komen sterk onder druk en de beurs kan niet anders dan daarop reageren. Nog een schok.
En tot slot zal het ook effect hebben op de schuldenpositie van veel landen. Nederland mag dan een beetje geluk hebben omdat het gas dan ook omhoog gaat, andere landen hebben vooral meer kosten en moeten dus meer schulden maken. Een nog grotere schok voor Europa dus.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Wie krijgen de Nederlandse nationaliteit?

Op dit moment zijn ruim 2000 mensen in Nederland staatloos. Zij kunnen geen verblijfsstatus opbouwen en dus geen verblijfsvergunning aanvragen. Internationaal krijgt deze problematiek geleidelijk meer aandacht. Het wordt dan ook tijd dat ook Nederland initiatief toont, zegt Laura van Waas, die recentelijk op het onderwerp van staatloosheid is gepromoveerd.

Naar schatting zijn er twaalf miljoen staatlozen wereldwijd – waarvan enkele duizenden in Nederland. Zelfs de meest vanzelfsprekende zaken, zoals naar school gaan, naar de dokter, een baan vinden, of trouwen met je geliefde, kunnen zonder staatsburgerschap onmogelijk worden. Het wordt tijd dat we daar meer oog voor krijgen. Bovendien hebben staatlozen geen enkele zekerheid. Wie geen nationaliteit heeft, kan worden verjaagd, en kan vervolgens nergens terecht.

De problematiek van vluchtelingen kennen we. Met staatloosheid worden we echter nauwelijks geconfronteerd. In september 2011 wel, toen het gegoede echtpaar Igor en Galina afkomstig uit de voormalige Sovjet Unie, via televisieprogramma VARA Ombudsman hulp zocht bij het verkrijgen van een verblijfsstatus. Dat deden zij tevergeefs via de asielprocedure, omdat er voor staatlozen geen gerichte procedure is om rechtmatig verblijf – of zelfs erkenning van staatloosheid – te verkrijgen in Nederland. Maar ergens anders kunnen zij ook niet terecht. Zo kan er een pingpong-effect ontstaan tussen landen met staatlozen als machteloze slachtoffers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De VVD hoeft niet sympathiek te zijn

Nu Mauro geen verblijfsvergunning krijgt, is het CDA de grote boosdoener. Christelijke naastenliefde en ‘regels-zijn’regels’ (lees: Wilders’ regels zijn regels) verhouden zich slecht tot elkaar. Op de twitters wordt vaak gespeculeerd wat het CDA zou doen mocht er weer een kindeke Jezus zich aan onze poorten melden: oprotten.

Vergeleken met het CDA is de VVD een oase van rust. Zonder problemen blijft de fractie vasthouden aan zeer impopulaire maatregelen, met dank aan de gedoogconstructie.

De rigide opstelling van de VVD is namelijk helemaal niet zo vanzelfsprekend. Je zou juist verwachten dat binnen de VVD een aantal links-liberalen – als die er nog zijn – zijn stem zou verheffen om Mauro binnenboord te houden. Immers uit het verkiezingsprogramma (geschreven in hele andere tijden): ,,Mensen komen uit eigen vrije keus naar Nederland. De VVD verwacht van hen dat zij zich aanpassen, de taal spreken en een bijdrage leveren aan de samenleving. De VVD sluit niemand uit. Voor de VVD: geldt niet je afkomst, maar je toekomst, niet je geloof, maar je gedrag, niet de groep, maar het individu. De VVD is de enige partij die allochtonen op hun verantwoordelijkheid aanspreekt, net als iedere andere burger in dit land. De overheid integreert niet: dat doen mensen zélf. Migranten moeten zélf die verantwoordelijkheid nemen. Kosten mogen niet langer grootschalig op de samenleving worden afgewenteld.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lacktober

Lektober, de maand waarin Webwereld elke dag een privacylek blootlegde, is vandaag ten einde gekomen. Een spetterend einde mag wel gezegd worden: op de valreep werd de persoonlijke server van Lektober-voorman Brenno de Winter zelf gehackt. Sommigen vinden het ‘boontje komt om zijn loontje’, maar als je het mij vraagt, laat het vooral zien dat iedereen enorm goed op zijn hoede moet zijn. Zelfs bij een zeer oplettende hacker die veel om beveiliging geeft, zijn er lekken te vinden.

Lektober had ook Lacktober had kunnen heten. Tientallen gemeentesites bleken niet goed beveiligd, maar in plaats van dat alle gemeenten direct hun eigen beveiliging gingen checken, wachtten ze totdat ze terechtgewezen werden. Hetzelfde gold voor bedrijven. Talloze malen werd al duidelijk dat hackers tamelijk eenvoudig klantinformatie kunnen achterhalen. Zelf alvast kijken of het met de eigen beveiliging wel goed zat was blijkbaar te veel voor bedrijven als CheapTickets, de BOVAG, de vliegschool van Lelystad en een escortservice.

Oktober telt 31 dagen, 31 lekken zijn er naar voren gekomen. 32 als je het lek van Brenno’s eigen site meetelt. Het punt leek op dag 3 al wel gemaakt. Waarom lieten zoveel beheerders na hun eigen website te checken, zodat de 28 overige dagen niet meer nodig waren? Natuurlijk denkt iedereen dat het bij zijn eigen website of bedrijf in zo’n vaart niet zal lopen. En er is wellicht een te groot vertrouwen in de techniek of gebrekkige kennis erover. Maar blijkbaar maakt men zich ook niet zo druk om de gegevens van zijn klanten, anders zou iedereen die (klant)gegevens bijhoudt zich wel goed verdiepen in beveiliging.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gevaar Bosma

Onder de radar van de meeste mensen en de landelijke pers door schoof Martin Bosma, de partij-ideoloog van de PVV, in Het Parool afgelopen zaterdag zijn visie op Zuid-Afrika naar voren. Bosma-watchers wisten al dat hij zich om de Afrikaner taal bekommert, maar hij ging dit weekend een paar stappen verder. In de verkeerde richting, natuurlijk.

Spijtig dat links Nederland het ANC aan de macht heeft geholpen. Het Afrikaans en het Afrikaner volk zullen waarschijnlijk vernietigd worden. Dankjewel, Ed van Thijn voor je onbaatzuchtige idealisme.

Allereerst heeft Nederland weinig tot niets heeft gedaan om het ANC aan de macht te helpen. Zingende Nederlandse voetballers hebben het Voortrekkersmonument niet aan het wankelen gebracht en activisten als Klaas de Jonge evenmin. Het waren de Afrikaners zelf die onder toenemende druk uit binnen- en buitenland (waarbij inderdaad ook Nederland een rolletje speelde) het ANC legaliseerden, Mandela vrij lieten en uiteindelijk vrije verkiezingen voor iedereen uitschreven. Het volk van Zuid-Afrika heeft Mandela’s ANC aan de macht geholpen. Op democratische wijze. Kennelijk heeft Bosma het niet zo op democratie en de macht van de meerderheid. Het zou me niets verbazen.

De op zich vreedzame omverwerping van de apartheid in Zuid-Afrika werd gekenmerkt door bende-oorlogen tussen zwarte groeperingen en gewelddadige en bloedige wanhoopsacties van Afrikaners. Ondanks jarenlange uitbuiting, moord, onderdrukking en marginalisering van de zwarte meerderheid, en ondanks het stijfkoppige verzet tot op het laatste moment, besloot het ANC dat ook Afrikaans één van de officiele talen van het nieuwe Zuid-Afrika moest zijn. Afrikaners, hun taal, hun godsdienst en hun cultuur werd geen strobreed in de weg gelegd. Sterker nog: echte hardliners hebben al een beginnetje van een gedroomde, etnisch zuiver Afrikaner Volkstaat gecreëerd: Orania.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Scheefwonen eenvoudig opgelost

Scheefwonen – de situatie waarin voor te weinig geld in verhouding tot het inkomen, een met subsidie gebouwde huurwoning wordt bewoond – wordt vaak als een probleem gezien. Je kunt je afvragen of dat terecht is. Maar als je het als een probleem beschouwt, is het goed te weten dat er een kinderlijk eenvoudige oplossing voor bestaat die in Den Haag nog niet is ontdekt.

Een probleem?

Eerst de vraag of dat scheefwonen echt een probleem is. Een veel gehoord argument is dat die woning met gemeenschapsgeld is neergezet en iemand die meer huur kan betalen hoort niet op kosten van de gemeenschap te wonen. Dat klinkt logisch, maar klopt in ieder geval voor oudere woningen niet. In de loop der jaren is zoveel geld aan huur binnengekomen dat de kosten van de woning er al lang uit zijn. Dat gemeenschapsgeld zit bovendien in de stenen en die zijn in het bezit van de verhuurder. Overigens is alweer even geleden, met de bruteringsoperatie de rijkssubsidiëring van de woningbouwcorporaties afgeschaft. Van publieke sponsoring is dus geen sprake.

Er is trouwens ook een reden om voor scheefwonen te pleiten. De wijken waar huurwoningen staan zijn vaak in z’n geheel in bezit van dezelfde verhuurder. Dat betekent: eenzijdige woningbouw bewoond door een eenzijdig publiek van mensen die het niet zo breed hebben. Verwijderen van scheefwoners uit dergelijke wijken, betekent dat die nog eenzijdiger van samenstelling worden. Gettovorming is daarvoor een wat zwaar beladen woord, maar scheefwonen helpt het begin ervan te voorkomen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gemiste kansen van het CDA

Christendemocratische politiek draait niet om het doen van christelijke dingen. Zo zitten christenen namelijk niet in elkaar. Christendemocratische politiek betekent het uit alle macht bezet houden van regeringszetels, in de hoop ooit nog eens iets christelijks te kunnen doen.

Die christenen in het CDA praten zichzelf aan dat er een hoger belang gediend is bij het meestemmen met de coalitie- en gedoogpartner. Immers, als deze regering niet valt, dan maken in ieder geval ook nog christenen deels de dienst uit in ons land. Christenen die dan misschien wel goede dingen kunnen doen. En dat is juist nu natuurlijk zo ontzettend nodig.

Het doet denken aan de marathonloper die de ravitaillering voorbij loopt. Elke keer weer besluit hij de volgende mee te pakken om nu geen tijd te verliezen. Hij blijft mooi in de race, maar valt vijf kilometer voor de finish uit met hongerklop. De christendemocraat is hetzelfde. Hij kan nu mooie christelijke dingen doen voor de mensen, maar hij wil ook in de race blijven. Dat wordt dus een race van gemiste kansen.

Vergelijk het met het christelijke geloof, dat ook al niet om het leven zelf draait, maar om het Koninkrijk de Hemelen dat er hopelijk de finish van is. Het leven in dit aardse tranendal kan echt stukken leuker dan Dominee je voorschotelt, maar we moeten al dat lekkers aan ons voorbij laten gaan om vooral in de race te blijven. Een leven, kortom, van gemiste kansen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechters moeten ons niet de wet voorschrijven

Onze democratische rechtsstaat juridiseert in toenemende mate. Rechterlijke interpretaties worden voor lief genomen en politici leunen graag op internationale verdragen. Parlementariërs moeten beseffen dat het hun taak is rechterlijke uitspraken te toetsen in plaats van deze volgzaam over te nemen, schrijft Patrick van Schie, directeur van de Telderstichting.

Onze rechtsstaat is geleidelijk in de geschiedenis tot stand gekomen. Een van de belangrijkste aspecten ervan is dat de politieke macht niet alleen regeert via wetten maar ook zelf aan die wetten gebonden is. Niemand staat boven de wet, dus ook niet degenen die de wetten maken of uitvoeren. De rechtspraak is in handen van onafhankelijke rechters, die zich in hun beoordeling of een wet is overtreden niet door instructies van politici, of van wie ook, mogen laten leiden.

De rechtsstaat moet dus de gecollectiviseerde macht binnen de perken houden. In een democratische rechtsstaat is het ontoelaatbaar als een oncontroleerbare, aan niemand verantwoording schuldig zijnde instantie macht over anderen kan uitoefenen. Onafhankelijke rechters begrenzen de macht van politici; zij mogen niet tot een eigen onaantastbare machtsinstantie uitgroeien. In een democratische rechtsstaat dienen immers de wetgevende, de uitvoerende en de rechtsprekende macht met elkaar in evenwicht te zijn. Indien een van deze machten steevast het laatste woord heeft, is er iets scheefgegroeid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dag van de waarheid

Vandaag zou dan de dag van de waarheid worden. De regeringsleiders zullen – zo hebben de afgelopen week beloofd – eindelijk met een oplossing voor de eurocrisis komen. Maar als het onze Europese leiders lukt om de financiële brand te blussen, dan is er nog die andere enorme brand die een vuurstorm dreigt te worden: het populisme.

In een aardig stuk waarschuwt The Economist deze week voor gemakzuchtige politici die niet tegen hun electoraat durven in te gaan. Ze durven niet de populistische bewegingen ter rechterzijde te schofferen, hetgeen leidt tot slecht beleid. En nu, met de opkomst van de Occupy-beweging, hangen steeds meer politici hun oren naar de linkerzijde van het populistische spectrum.

The Economist roept politici op om eerlijk te zijn en dan ook echt eerlijk. Dat zal ongemakkelijk worden, maar zal hopelijk ook louterend werken. En tot betere maatregelen leiden. En er is zoveel om eerlijk over te zijn:

Waarheid: de crisis is niet de schuld van de banken alleen. Wij dragen allemaal verantwoordelijkheid door niet op te letten, gemakzuchtig te zijn, waarschuwingen te negeren en door ons vooral te laten leiden door Hebzucht.

Waarheid: de Hebzucht van de afgelopen decennia is onhoudbaar.

Zijn allochtone rolmodellen echt nodig?

Allochtonen in de politiek: voor velen een teken van goede integratie van deze nieuwe Nederlanders. Zij houden zich ook niet meer alleen bezig met migrantenkwesties. Niet iedereen juicht deze ontwikkeling toe: wie moet anders opkomen voor de belangen van allochtonen, vraagt Enis Odaci van humanislam zich af.

Naar aanleiding van een artikel van emeritus hoogleraar Wasif Shadid in de Volkskrant is er enige beroering ontstaan over de rol van allochtone politici: moeten zij nu een actieve rol innemen in het islamdebat of staat het hun vrij zich niet (meer) te bemoeien met dit soort kwesties en moeten zij vooral op hun politieke daden worden beoordeeld?

Latif Hasnaoui (PvdA) schrijft in de Volkskrant dat islamitische politici niet voor hun eigen achterban opkomen en Zeki Baran (PvdA) stelt op Republiek Allochtonië dat politici zich juist gewoon moeten gedragen als elke andere (autochtone) politicus.

Wat opvalt is dat zowel Hasnaoui als Baran beide van de PvdA zijn. Was het niet de PvdA die tijdens de grote arbeidersmigratie uit Turkije en Marokko van eind jaren 60 en jaren 70 bekend stond als veilige politieke thuishaven voor de (overwegend islamitische) gastarbeiders in het nieuwe vreemde land? Dat er nu binnen deze partij twee stromingen bestaan zegt veel over het veranderde politieke landschap.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoe de Griekse crisis de liberalen parten speelt

De Griekse schuldencrisis heeft politieke partijen in Nederland en Duitsland voor het blok gezet. Vooral de liberalen hebben bakzeil moeten halen. In Nederland kwam Mark Rutte redelijk goed weg, maar zijn Duitse collega Guido Westerwelle moest het veld ruimen. Wat verklaart dit verschil, vraagt Hanco Jürgens van het Montesquieu zich af.

De fundamentele kritiek van de liberalen op de Europese subsidies en regelgeving verdween in de afgelopen weken naar de achtergrond toen bleek dat de EU in zwaar weer verkeert. Nu staan liberalen pal achter de Europese steunmaatregelen, die deze week worden afgekondigd. Als regeringspartijen moeten ze wel. Een belangrijk verschil tussen de Nederlandse en de Duitse liberalen is dat Mark Rutte deze zomer slechts een klein schrammetje opliep door een ‘onhandige rekensom’ te presenteren, terwijl de Duitse liberale voorman Guido Westerwelle in mei van dit jaar mede door de Griekse schuldencrisis zijn partijleiderschap moest opgeven. Hoe is dit verschil te verklaren?

Vlak voor de verkiezingen in 2010 verkondigde Mark Rutte met verve zijn visie op Europa. De toen nog VVD-lijsttrekker reisde af naar Brussel om duidelijk te maken dat het afgelopen moest zijn met de ‘Europese geluksmachine’: de structuurfondsen moesten worden afgebouwd en als het aan de VVD lag zou Nederland als nettobetaler bij de EU een extra korting van één miljard Euro afdwingen, bovenop de jaarlijkse korting van datzelfde bedrag.

Vorige Volgende