Tour de France dwingt renners tot doping?
, door
Loodzware afsluitende week waarschijnlijk niet zonder doping te redden. Of wel?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 06-11-2022
Lance Armstrong en de wielerjournalistiek
, door
ANALYSE - Het dopingschandaal in de wielersport is een verhaal over groepsdruk, en de angst om buitengesloten te worden.
Als je maar hard genoeg vecht en als je dat met volle overtuiging doet, dan kun je alles overwinnen. Dat was kort samengevat de levensinstelling die Lance Armstrong en zijn stichting Livestrong promootten. Armstrong had zelf het ontzagwekkende bewijs geleverd: bijna ten onder gaan aan kanker en dan zeven keer op de Champs Elysée in een gele trui staan.
Zijn belangrijkste sponsor, Nike, heeft er ooit een bijzonder effectief spotje aan gewijd:
[kliktv nr=1]
Wij mogen er nu geloof ik wel voorzichtig vanuit gaan de Armstrong die zeven overwinningen niet geheel op eigen kracht heeft behaald. Just do it, maar zonder EPO ben je nergens. Dat gerucht ging al veel langer. Maar zijn kankergeschiedenis maakte hem, voor de publieke opinie, min of meer immuun voor verdenkingen. Iemand die kanker heeft gehad en op het randje van de dood heeft gebungeld en die nu miljoenen mensen op aarde inspireert om het beste uit zichzelf te halen, die ga je niet van dopinggebruik beschuldigen. Het verhaal was te goed. Dat mag je niet vervuilen door de hoofdpersoon in diskrediet te brengen. Dat pikt de publieke opinie niet. Totdat de schijn tegen zo groot is dat het niet meer te ontkennen valt.
Foto:
Andrei Olariu (cc)
Amsterdam op nummer één
, door
COLUMN - Waarin de auteur vreest voor nog meer toeristen die midden op het fietspad gaan lopen. En andere ergerlijke toeristen-in-Amsterdam-situaties.
Amsterdam is door de Lonely Planet uitgeroepen als de op één na beste stad om te bezoeken in 2013. Onze hoofdstad wordt alleen verslagen door San Francisco in de VS. (Waar ik geweest ben overigens, en wat inderdaad een heerlijke stad is. En goed ook voor de beenspieren, want die heuvels daar zijn vrij pittig.)
Nou snap ik natuurlijk heel goed wat de aantrekkingskracht van Amsterdam is. Prachtige architectuur en grachten, een rijk cultureel klimaat en een gezellig uitgaansleven: wat kun je je nog meer wensen? Maar al die toeristen verpesten het wel een beetje voor de mensen die er wonen.
Want: allemaal hartstikke leuk en aardig, maar de keren dat er een verdwaalde toerist zich zonder te kijken voor mijn snel naderende fiets wierp, zijn op tien handen niet eens te tellen. Tot nu toe is dat altijd goed gegaan, maar dat is vooral te danken aan mijn meesterlijke fietskwaliteiten. En we kennen allemaal het Lonely Planet-effect: zodra het grote blauwe boek iets aanraadt, vertienvoudigt het aantal toeristen dat er heen gaat. Goed voor de economie misschien, maar slecht voor mijn humeur terwijl ik door de stad fiets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zeldzame commercial van Nike met Lance Armstrong
, door
Nike heeft ooit een indrukwekkend spotje gewijd aan de strijd van Lance Armstrong tegen kanker. We zien Lance tijdens een persconferentie vertellen dat hij teelbalkanker heeft en dat het uitgezaaid is. Hij zegt dat hij zich zal concentreren op zijn herstel en dat hij de ziekte zal overwinnen. En dat hij zal terugkeren als professioneel wielrenner. In zwarte letters op een gele achtergrond lezen wij: just do it. En vervolgens de bekende swoosh.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Verslaving
, door
COLUMN - Waarin de auteur op een bedrijfsuitje leert hoe de mensheid in twee groepen te verdelen is.
Het bedrijfsuitje moest anders, dit jaar. Geen speurtocht of hindernisbaan, maar werken voor een goed doel. Dat idee kon op brede instemming rekenen.
Het ging niet om het geld, maar toch werd het enthousiasme enigszins gedempt toen bleek dat goede doelen even duur waren als reguliere bedrijfsuitjes. De aanbieders van speurtochten en hindernisbanen hadden onze wensen allang voorzien en alvast de charitatieve markt overgenomen.
Na enig speurwerk kwam onze leidinggevende bij de gemeente terecht. De plantsoenendienst had nogal geleden onder de bezuinigingen, met allerlei achterstallig onderhoud tot gevolg. Dat mochten we gratis komen doen en we kregen ook nog koffie toe. Oploskoffie, om precies te zijn.
Ik zat in het groepje dat bruggen ging poetsen in de Delftse hout. Met schuursponsjes en emmers slootwater gingen we de bruggen te lijf.
Na twee uur zwoegen, hadden we vier bruggen schoongemaakt. Twee waren enigszins schoon, bij de andere hadden we vooral de graffiti opgepoetst en van algen ontdaan.
Na de lunch hervatten we onze taak. Een tijdje poetsten we zwijgend. Toen keek een collega op haar horloge. Het was half twee. Volgens het programma resteerde er nog een half uur van het goede doel.
‘Misschien kunnen we nog net twee bruggen doen,’ zei de collega. Ze zei op een toon die beter paste bij de zin: misschien krijgen we wel champagne zo meteen.
‘Dat zou mooi zijn,’ zei iemand anders.
‘Anders gaan we gewoon wat langer door,’ zei een derde.
Er ging iets van opwinding, van begeerte door de groep. Iedereen begon sneller te schrobben met de sponsjes. Als we doorwerkten, konden we misschien nog een brug doen.
Je hoort mensen wel eens zeggen dat ze passie in hun werk zoeken. Meestal betekent het dat ze fantaseren over ander werk. Als je ons zag schrobben, moest je constateren: het gaat niet om het werk zelf. Je hebt mensen met een verslaving aan het nuttig zijn en mensen zonder die verslaving.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Turken eisen Turkse les op Nederlandse school
, door
Want daar hebben ze recht op.
Emile Ratelband gaf ooit in Hitkrant wanstaltige adviezen aan wanhopige tieners
, door
Emile Ratelband is een pathologische positivist. Je beste vriend is onder een auto gekomen? Focus je wat minder op je verdriet, lieve schat. Je stiefvader heeft je verkracht? Zet op een rijtje wat voor positieve dingen dat heeft opgeleverd? Je houdt niet van masturberen en je denkt dat je daarom raar bent? Niemand is raar, ik neuk drie keer per dag.
PMS bestaat niet
, door
NIEUWS - Maar waar hebben die vrouwen dan last van?
Bijna dertig procent van de Amerikaanse veteranen lijdt aan posttraumatische stress syndroom
, door
DERTIG. PROCENT.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.