Geloof

Mijn vlammend volle blaas is de eerste die me uit mijn powernapje haalt. Zuchtend dribbel ik uit bed voor een veel te trage ochtendplas, waarna ik mijn afgekoelde voeten weer warm aan mijn beddengoed. Dan zoemt de deurbel van mijn buren door het huis, gevolgd door de mijne een halve minuut later. Omdat ik weken geleden weer ben gezwicht op www.hm.com voor wat lappen inferieure stof en de gebruikelijke oorbellen, móet ik wel opendoen.

Ik word teleurgesteld, want op mijn stoep staan twee Jehova’s. Een jonge Chinese meid en een kromme oma in een hobbelig bordeauxrood bomberjack dat tot haar enkels reikt. Vast een h&m’etje. Gelukkig had ik dit keer een recentelijk bij de kringloop op de kop getikte decente kinderpyjama aan; de vorige keer kwam ik net onder de douche vandaan en omdat ik een bekende verwachtte deed ik de deur open met mijn pas geschoren blote been, gekleed in louter een zijden kimono zonder sjerp.

Wat toen volgde was een vrij verhitte discussie over de Islam, waarbij ik al die tijd een poging deed alleen mijn hoofd te laten zien terwijl ik de twee heren uitlegde dat Jezus en Mohammed gewoon dezelfde knaap was en dat het christendom ironisch genoeg verantwoordelijk is voor veel meer dood en verderf dan de islam ooit nog in kan halen. Aan het einde van dat gesprek kreeg ik een stapel onwijs oubollige folders en de vraag of ze nog eens terug mochten komen om verder te praten. Nou nee.

De Chinese meid komt ook gelijk ter zake. Of ik ook geloof. Ik vertel haar dat ik in de wetenschap geloof. Haar repliek is of de wetenschap mij wel de Oplossing biedt. Ik troefde haar gelijk af met “O maar dat hoeft niet, want ik heb geen Probleem”. Mijn opperbeste ochtendhumeur gecombineerd met de kinderpyjama en het feit dat ik er zonder make-up uitzie als twaalf, bracht haar zo van haar stuk dat ze het er maar bij liet.

De kromme oma hoorde het van een afstandje onbewogen aan. Ze zag er niet uit alsof de wetenschap haar nog oplossingen kon bieden. Ik wenste ze veel succes en kroop weer in bed. Tien minuten later ging de deurbel nogmaals. Ik zette me schrap voor wederom een onbevredigende discussie, maar het bleek mijn langverwachte pakketje van de h&m. Goddank.

Dit stuk is ook verschenen in UK.

Foto Flickr cc Alexis Dworsky

  1. 2

    Eindelijk. Al dagenlang komt hij maar niet los die versteende keutel. Maar nu, dit warm intieme stuk lezend, met een kopje haarlemmerolie naast me begint mijn onderbuik opeens te werken. Net als therapie.

  2. 3

    Joh net als de koran en de bijbel moet je niet letterlijk nemen wat ze daar zei. Zoek naar de kern van haar opmerking. Gebruik je verstand en je fantasie. Leef je in. Kruip in haar huid . Voel die volle ochtendblaas, vergeet dat het je prostaat is en kijk door haar ogen. Hoe voelt die kinderpyama? Lekker toch. Empathie. Je kunt ontwikkelen wat je hebt.

  3. 5

    Nou ja, als je sprookjes wilt onderuithalen dan doe je er toch wel eer aan de verhalen ook te kennen. Als dat al niet klopt dan zal je nooit tot ze doordringen. Ik ben in de Bible Belt opgegroeid en ik kan je zeggen dat mensen je heel wat weet te bereiken als je de bijbel zelf ook daadwerkelijk hebt gelezen.

  4. 6

    Een niet zo best geschreven stukje naar mijn mening. Waar komen bijvoorbeeld die twee heren vandaan die ze iets probeert uit te leggen over J en M? En waar is de aanname op gebaseerd dat haar kleding en uiterlijk het Chinese meisje van haar stuk brachten? En hoe kun je aan het eind van een gesprek gelijk ter zake komen?

    Verder meen ik bij de schrijfster een bepaalde morele superioriteit te bespeuren die me tegenstaat. Zelf heb ik een wetenschappelijke studie gedaan en ik beschouw mezelf als een agnost, maar de wetenschap heeft mij nog geen enkele oplossing gegeven voor welke levensvraag dan ook.

  5. 7

    Het pand achter mijn huis is een koninkrijkszaal (kerkgebouw jehovas) dus ik heb om het weekend een stel aan de deur. Op zich heb ik niks tegen mensen die een geloof aanhangen, wat iemands levensovertuiging ook is, meestal is het op zn minst interessant om er wat over te horen. Na het laatste gesprekje aan de deur en weer 2 Wachttorens verder maar eens de diepte ingedoken m.b.t. Deze religie. En daar schrok ik van. Hun religie is de enige juiste; er is geen enkele ruimte tot anders denken. Intern leidt anders denken of anders doen tot excommunicatie, waarbij de norm van de bijbel geldt, maar nog veel sterker, de norm (en de willekeur, zie gewijzigd beleid t.a.v. Bloedtransfusies) van het zgn Besturend Lichaam. Dat laatste is een clubje mensen die als het ware god op aarde is en een ongebreidelde macht binnen de community heeft.
    Wanneer iemand sterk in iets gelooft vind ik dat best. Zelfs wanneer de norm een letterlijke vertaling van een eeuwenoud boek is. Maar wanneer een groep mensen op basis van de Bijbel en een clubje schijnbare afgevaardigden extreem strenge regels bedenkt en oplegt, en op straffe van bijvoorbeeld je kinderen nooit meer mogen zien dit afdwingt, en ronduit minachting heeft voor andersdenkenden, blijft mijn deur toch echt dicht!