Vandaag zijn er parlementsverkiezingen in de Caribische eilandstaat Antigua en Barbuda, maar de grote man waar het allemaal om draait zit in een Amerikaanse cel: Sir Allen Stanford, mega- fraudeur met een zwart gat van acht miljard dollar op zijn naam. Stanfords bedrijven waren de grootste investeerder en werkgever van het kleine land, dat inmiddels Stanfords bezittingen geconfisqueerd heeft (voor zover bekend). Niet zo gek dus dat Stanfords arrestatie een grote schaduw wierp over de verkiezingscampagne. In de Antiguaanse politiek doen slechts twee partijen er toe. De ALP was tot vijf jaar geleden aan de macht, haalde Stanford binnen en heeft daar geen spijt van. Of in de woorden van regeringspartij UPP: "Hoeren!" Alleen, zoals die dingen gaan, zodra de problemen boven komen drijven, krijgt de zittende regering de schuld. De ALP eist opheldering. Onafhankelijke analisten vinden dat geen van beide de overwinning verdienen, maar het zal de UPP wel worden. In elk geval wacht de winnaar een fijne klus: de reputatie van de eilanden als belastingparadijs weer opkrikken. Anders zal er toch meer geld uit de online casino's moeten komen, al dan niet via een klacht bij de WTO, of door de adellijke titel die Stanford gratis kreeg te gaan verkopen.
“Als we 3 procent krimpen dit jaar, zitten we op het niveau van 2007. Zo slecht ging het toen niet. En als we dan nog eens krimpen, zitten we op het niveau van 2006.”
Wellink probeert met een ietwat simplistische vergelijking een andere simplistische vergelijking te ontkrachten: die met de crisis in de jaren 20 van de vorige eeuw.
“Toen waren we arm, nu zijn we vele malen rijker.”
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Globalisering is een gegeven waarvan zo langzamerhand iedereen wel inziet dat het geen zin heeft je ertegen te verzetten. Spraken we vroeger (vijf jaar geleden) nog van anti-globalisten, nu probeert zowel links als rechts het globalisatieproces meer te sturen dan tegen te gaan. Het is een natuurverschijnsel geworden waar de mens weinig of geen invloed op heeft.
Wat je je wel kan afvragen is of globalisering in de kern een positief of negatief gegeven is: zorgt de kleinere wereld voor meer intolerantie en xenofobie of zorgt het er juist voor dat onze overeenkomsten naar de oppervlakte komen en worden nationaliteit en groepsdenken steeds minder belangrijk? Met een aardig economisch experiment denkt Nancy Buchan van de University of South Carolina dat het tweede vooruitzicht waarschijnlijker is.
Buchan gebruikte hiervoor een public goods-spel, een standaard experiment waarin proefpersonen muntjes krijgen die ze kunnen verdelen over een privé-pot (waarvan de inhoud voor de proefpersoon blijft) en een gedeelde pot (waaruit iedereen ontvangt). Onderzoekers vermenigvuldigen vervolgens de muntjes in de gemeenschappelijke pot om mensen aan te moedingen bij te dragen. Aan de hand van het aantal ‘defectors’ en ‘cooperators’ (proefpersonen die niet of wel bijdragen aan de pot) kunnen economische conclusies getrokken worden.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Paul Visser.
Vertrouwen is de oplossing voor de financieel economische crisis waar we wereldwijd in zitten. Vertrouwen tussen de banken, vertrouwen van bedrijven en vertrouwen van burgers. Alle deskundigen in de media zijn het hier over eens. Dus waarom werken de media, vooral televisie en kranten, niet mee aan het herstel?
De laatste maanden worden we overspoeld met negatieve berichten over de stand van de economie en de grootste crisis sinds de tweede wereldoorlog. Positieve zaken worden maar zeer mondjesmaat gemeld of het nieuws wordt verdraait. Enkele voorbeelden: Deze week boekte de Rabobank meer winst (nml. 2,8 miljard euro) over 2008 in vergelijking met 2007, maar minder dan de uitgesproken verwachtingen begin 2008. Quote van verslaggever van RTL Z: “Rabobank presenteert slechte cijfers.”
In het licht van de gebeurtenissen bij andere banken en het veranderde wereldbeeld, zou je toch moeten concluderen dat de Rabobank het goed heeft gedaan. Nog een voorbeeld: als de beurs 4% daalt, dan kopt een krant: ?bloedbad op de beurs?. Stijgt de beurs met 4%, dan staat er: ?de beurs veert een beetje op?. Een laatste voorbeeld: de Chinese productie stijgt de laatste drie maanden, wat op een herstel kan duiden maar wordt nauwelijks vermeld in de kranten. Deze willekeurige voorbeelden geven aan dat van evenwichtige berichtgeving is geen sprake is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Volgens een nieuw rapport van de Wereldbank (.pdf) betalen arme landen een relatief zware tol voor de kredietcrisis. Dat komt niet alleen omdat ze moeilijker aan kredieten en investeringen komen. Ze lijden ook onder indirecte gevolgen, zoals instorten van prijzen voor grondstoffen (waar ze sowieso een schijntje voor krijgen) en het opdrogen van geldstromen die in het buitenland werkzame landgenoten naar huis sturen. En dan wordt er in rijke landen ook nog eens gepleit voor bezuinigen op ontwikkelingshulp.
Het heeft allemaal effect op het linkerrijtje van het jaarlijkse huishoudboekje van de arme wereld (.pdf):
Kapitaalstromen in (miljarden dollar) Kapitaalstromen uit (miljarden dollar) Ontwikkelingshulp: 84 Kapitaalvlucht: 619 Investeringen vanuit westen: 226 Winst terug naar westen: 130 Nieuwe leningen: 380 Aflossing bestaande leningen: 456 Geldzendingen van expats: 167 Totaal: 857 Totaal: 1205De netto kapitaalstroom van ontwikkelinglanden naar het westen was in de periode 2002-2006 jaarlijks gemiddeld zo’n 350 miljard dollar en dat gat zal groter worden als gevolg van de kredietcrisis. De Wereldbank schat dat de derde wereld misschien wel 700 miljard tekort gaat komen dit jaar. Slechts een kwart van de ontwikkelingslanden (zoals India en Brazilië) is in staat zelf maatregelen te nemen om kapitaal te verwerven, zoals ook westerse landen dat doen om hun banken en industrie te redden.
Minister Donner wil dat werkelozen na een jaar verplicht worden elke baan aan te nemen die het UWV ze aanbiedt. Als voorbeeld komt hier weer de onvermijdelijke ingenieur in de tomatenkas opduiken. CDA, PvdA en PVV steunen het plan. De ChristenUnie is tegen omdat mensen jarenlang premie hebben betaald voor de WW en daarmee bepaalde rechten hebben opgebouwd.
Dat is een punt, maar het is vooral ergerlijk omdat het allemaal weer stoerheid voor de bühne is. Het berust op het populistische waanidee dat er voor wie wil werken altijd wel werk is. Een krimpende economie is in deze visie een abstractie waar geen rekening mee moet worden gehouden.
Tuinbouwers zitten trouwens helemaal niet te wachten op ongemotiveerde ingenieurs die bij het eerste de beste betere aanbod weggaan. Als ze ingenieurs in dienst nemen, dan komen die uit Roemenië en willen ze heel graag tomaten plukken, omdat dat meer verdient dan bruggen bouwen thuis.
Bovendien is de bureaucratische moloch UWV helemaal niet in staat om werk te regelen. De medewerkers zijn vooral bezig zich de nieuwste wijziging in de regeltjes eigen te maken. Op het moment dat ze die kennen, wordt het systeem gegarandeerd weer een keer omgegooid. Dan moeten ze ook nog werken met computersystemen die alle horrorverhalen over de overheid en IT bevestigen. Waar normale uitzendbureaus zich tenslotte per vestiging specialiseren op een bedrijfstak, daar verwacht Donner van zijn UWV’ers dat ze overal verstand van hebben. Wat de gemiddelde UWV’er doet is de lijst met vacatures op werk.nl doornemen en af en toe vragen: “Is dat niks voor jou?” Het antwoord daarop is dan meestal: “Ja, daar heb ik al op gereageerd.”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Door het Amerikaanse ministerie van Financiën te steunen tonen de Chinezen onze onderlinge verbondenheid. We zullen echt samen vallen of groeien.”
Clinton is op bezoek in China en moedigt de grootste schuldeiser van de VS aan om staatsobligaties te blijven kopen.
Een van de belangrijkste vroege graadmeters voor aantrekkende wereldhandel, de Baltic Dry Index die de vraag naar vervoer per schip weergeeft, is sinds december bijna verdubbeld, na een zware duikeling in de loop van 2008. Verschillende reders die de afgelopen week met hun jaarcijfers kwamen, zijn optimistisch gestemd.
Het Zuid-Afrikaanse Grindrod zag de markt in oktober helemaal inzakken, maar nu ziet het toenemende volumes, met name omdat China weer ijzererts importeert, wat wijst op grootse productieplannen. STX Pan Ocean (Zuid-Korea) verwacht in het tweede kwartaal weer in de zwarte cijfers te belanden dankzij de Chinese economie. Het Indiase SCI is sceptischer, omdat de aantrekkende cijfers nog niet genoeg zijn om quitte te spelen.
Vele analisten tuimelen over elkaar heen om de schijnbare voorbode van een aantrekkende Chinese economie te duiden. Gaat China de wereld uit het slop trekken of bereidt het land zich voor op toenemende binnenlandse consumptie als gevolg van stimuleringsmaatregelen? De Chinezen zelf gaan voor allebei.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Rita Verdonk komt met een nieuw speerpunt: bestrijding van het Japanse imperialisme door een boycot. Critici bestempelen de oproep als een wanhopige poging om de neerwaartse trend in de peilingen te stoppen. Verdonk zelf heeft er echter alle vertrouwen in. “De Japanners vonden de zelfmoordaanslag uit en zijn daarmee verantwoordelijk voor duizenden doden in Israël en Irak. Met de Playstation en de Wii indoctrineren zij onze jeugd.”
Verdonk introduceerde een interactieve website waarop elke Nederlander kan bijdragen aan haar politiek programma. De Japanboycot is een mooi voorbeeld van de frisse ideeën die deze Wiki-aanpak oplevert, aldus de politica. Haar voorstel is gebaseerd op een bijdrage van oud-KNIL-militair R. Westerling. Deze schrijft op de ToN-website: “De Jap stuurde duizenden Nederlanders naar de bodem van de Javazee. Als die spleetogen ons Indië niet hadden bezet, zou de Nederlandse vlag nog wapperen in Batavia.” De politica prijst de goede onderbouwing van Westerling en heeft hem inmiddels ook gepolst voor een ministerspost.
Verdonk noemt het ook ’te gek voor woorden’ dat Nederland vriendschappelijke betrekkingen met Japan onderhoudt. Ze vestigt de aandacht op het feit dat Japan in de Tweede Wereldoorlog talloze zelfmoordaanslagen pleegde. “We kennen in Nederland allemaal het woord ‘kamikazepiloot’. Wat mij betreft absoluut geen grappige folklore, maar een reden om het land van de rijzende zon als een serieuze bedreiging te beschouwen.” Verdonk vestigt verder de aandacht op de culturele verschillen tussen Japan en Nederland. “Je kunt veel van de Islam zeggen, maar ze geloven ongeveer in dezelfde God als wij en hun heilige boek heeft ook wel wat gemeen met de bijbel en de Torah. De Japanners hebben altijd geïsoleerd gezeten op dat eiland en daar een gruwelijk waardensysteem ontwikkeld. Ze eten schattige dolfijntjes op. En dan die mangastripboeken van ze. Als je daar de aanstootgevende bladzijden uitscheurt, dan houd je nog niet eens een Donald Duck over.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De politieke discussie zoals die op dit moment in Washington gaande is is niet om blij van te worden. De Democraten zetten in op een ‘stimulus package’ voor de economie ter waarde van meer dan een biljoen dollar. De Republikeinen zijn tegen met het argument dat dit een compleet onaanvaardbare vergroting van de staatsschuld is. Ze hebben gelijk – maar zijn daarmee niet minder hypocriet. Als John McCain de verkiezingen had gewonnen hadden diezelfde Republikeinen er wel voor gestemd om de staatsschuld met een vergelijkbaar gigantisch bedrag te laten oplopen, maar dan in de vorm van belastingverlagingen en buitenissige wapensystemen. De Democraten daarentegen willen het geld uitgeven aan hun eigen stokpaardjes. Ze willen een Europese welvaartsstaat opbouwen. Onder Bush haalden de Democraten het begrotingstekort en de staatsschuld regelmatig aan als argument tegen belastingverlagingen. Nu zijn het rechtse commentatoren die over de staatsschuld beginnen.
In het verleden was fiscaal conservatisme een van de meest aantrekkelijke kanten van Amerikaans rechts. Dit is nu verleden tijd. De ‘Starve the Beast‘-theorie is opgekomen: door de belastingen te verlagen kan de overheid steeds minder uitgeven. Dit zou dan weer leiden tot een kleinere overheid en een uitgeklede welvaartsstaat. Onder Reagan en George W. Bush werd er dan ook bewust aangestuurd op het faillissement van de overheid. Sindsdien zijn de Republikeinen van mening dat de belastingen altijd, ongeacht de omstandigheden, verlaagd moeten worden.
Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Goed, we zitten dus in een recessie, en het wordt nog wel een depressie, als we de verhalen mogen geloven. En wat nu, bezuinigen of juist stimuleren? De Volkskrant rekent ons voor dat de overheid twaalf miljard moet bezuinigen, maar dat de economie daar zo’n klap van krijgt dat er nog eens acht miljard extra bezuinigd moet worden.
Twintig miljard, dat is ruim 11 procent van de totale begroting van 179 miljard euro over 2009. Eén groot ministerie of twee a drie wat kleinere. Percentages en bedragen die tot een paar maanden, zelfs weken, geleden ondenkbaar waren.
Laten we er eens een wisdom of crowds-polletje op los laten. Moet er volgens u bezuinigd worden, en áls we gaan bezuinigen, waar moet dat geld dan vandaan komen? Hieronder twee polletjes, één met enkele keuze, één multiple choice. Eens kijken waar onze reageerders, die zichzelf in diverse, al dan niet ivoren, torens bevinden staan. Wordt het ontwikkelingssamenwerking, of toch defensie?
Moeten we gaan bezuinigen?
Moeten we gaan bezuinigen?
( polls)
Als we gaan bezuinigen, waarop dan?
Waarop moeten we bezuinigen?
( polls)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.