WW: Globalisering blijkt goed idee

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Drie stapeltjes muntjes (Foto: Flickr/Jeff Belmonte)

Globalisering is een gegeven waarvan zo langzamerhand iedereen wel inziet dat het geen zin heeft je ertegen te verzetten. Spraken we vroeger (vijf jaar geleden) nog van anti-globalisten, nu probeert zowel links als rechts het globalisatieproces meer te sturen dan tegen te gaan. Het is een natuurverschijnsel geworden waar de mens weinig of geen invloed op heeft.

Wat je je wel kan afvragen is of globalisering in de kern een positief of negatief gegeven is: zorgt de kleinere wereld voor meer intolerantie en xenofobie of zorgt het er juist voor dat onze overeenkomsten naar de oppervlakte komen en worden nationaliteit en groepsdenken steeds minder belangrijk? Met een aardig economisch experiment denkt Nancy Buchan van de University of South Carolina dat het tweede vooruitzicht waarschijnlijker is.

Buchan gebruikte hiervoor een public goods-spel, een standaard experiment waarin proefpersonen muntjes krijgen die ze kunnen verdelen over een privé-pot (waarvan de inhoud voor de proefpersoon blijft) en een gedeelde pot (waaruit iedereen ontvangt). Onderzoekers vermenigvuldigen vervolgens de muntjes in de gemeenschappelijke pot om mensen aan te moedingen bij te dragen. Aan de hand van het aantal ‘defectors’ en ‘cooperators’ (proefpersonen die niet of wel bijdragen aan de pot) kunnen economische conclusies getrokken worden.

Buchan deed dit experiment met mensen uit zes landen. Van elk van deze zes landen werd de Country-level Globalisation Index (CGI) genomen als indicatie voor het niveau van globalisering. Op volgorde van ‘geglobaliseerdheid’ kwamen de deelnemers uit de VS (0.87) Italië (0.67), Rusland (0.60), Argentinië (0.38), Zuid-Afrika (0.34) en Iran (0.20). Voor de individuen werd ook een vergelijkbare score berekend.

In het door Buchan ontworpen spel waren echter niet twee maar drie potjes aanwezig: een privé-pot, een lokale pot (alleen binnen een land gedeeld) en een wereldpot. De pay-out werd zo gemanipuleerd dat een individuele donatie in de wereldpot relatief weinig opleverde, tenzij meer mensen dat deden: als iedereen meedeed in de wereldpot dan was de uiteindelijke opbrengst het hoogst. Maar ja, kan je omgaan met de free riders?

De resultaten lieten zien dat mensen uit meer gegeglobaliseerde landen meer muntjes stopten in de wereldpot. Natuurlijk zijn er meer factoren die een rol kunnen spelen, maar voor variabelen als rijkdom, politieke structuur etc. bleek dit effect niet op te treden. Het lijkt er dus sterk op dat globalisering de bereidheid om over grote afstanden samen te werken vergroot.

Hetzelfde effect werd ook gevonden bij individuen: de minst geglobaliseerde persoon stopte een zeer kleine hoeveelheid muntjes in de wereldpot, terwijl de meest geglobaliseerde persoon dat juist wel deed.

Deze bevindingen zijn koren op de molen van diegenen die in beginsel positief staan tegenover globalisering: het lijkt erop dat de grotere verbondenheid over grote afstanden de samenwerking niet bemoeilijkt maar juist bevordert.

(met dank voor de tip van Martijn)

  1. 3

    De pay-out werd zo gemanipuleerd dat een individuele donatie in de wereldpot relatief weinig opleverde, tenzij meer mensen dat deden: als iedereen meedeed in de wereldpot dan was de uiteindelijke opbrengst het hoogst.

    Verrek, halen daar regeringsleiders hun argument vandaan om zelf niet voorop te lopen met maatregelen op gebied van milieu, economie, etc. omdat het alleen zin zou hebben in internationaal verband = als iedereen meedoet?

  2. 4

    Wat zijn geglobaliseerde mensen en waarom zou iemand uit de VS geglobaliseerder zijn dan iemand uit een ander land?

    Het hele experiment lijkt mij eigenlijk alleen maar te bevestigen, dat mensen uit rijkere landen, die gewend zijn wat meer ontwikkelingshulp te geven, dat ook doen, wanneer ze zich in een experiment af moeten vragen, of ze ontwikkelingshulp zullen geven. Die hele globaliseringsindex loopt gewoon van arm naar rijk wat landen betreft. Dat er dan binnen die landen geen grote verschillen tussen armen en rijken zijn, zegt imho niet zo veel. Het gaat er meer om of iemand bekend is met fenomeen, dat je beter af bent, wanneer je samen werkt, dan dat dit een gevolg van zo iets vaags als globalisering zou zijn.

  3. 5

    Globalisering = vergroting. Supervergroting van onverschillig welk bedrijf ook, brengt oncalculeerbare nadelen met zich mee. Geen fusie zonder gok. Voor historische geesten: supertanker Verolme (1900-1981) is er aan kapot gegaan. Verolme?s project faalde communicatief. De Toren van Babel! De Bijbel krijgt weer gelijk. Ik houd van de Bijbel.

    De huidige economische (banquaire) crisis lijkt mij er een van bankiers die door 1. megalomanie bevangen en 2. socialiserende Overheden bevolen, elementaire (veld)kennis hebben genegeerd.

    In principe niets tegen globalisering, maar begrijp het probleem: kennis van locale omstandigheden + eerlijke mensen.

  4. 6

    Dit is echt bullshit aka de y (universalistisch denken) is endogeen mbt de x (‘geglobaliseerd’ zijn). Het onderzoek bewijst alleen dat relatief universalistische denken van de Amerikanen zich uit in beter samenwerken… maar dat Italianen, Russen en Zuid-Afrikanen buitelanders moeilijk kunnen tolereren heb je het laatste jaar kunnen zien (burgerwachten die Roemenen verjagen -> Kaukasieers die in Moskow worden doodgeslagen -> een levend verbrandde Zimbabwaan in Z.A.).

  5. 7

    Laten wij de tekenen van de tijd verstaan. Onze planeet Aarde is nagenoeg uitgeplunderd. Weinig tot niets maakt meer wat uit. We wisten het, we zagen het, en wat we er – Globalisering! – aan deden, is te kinderlijk (glasbakken) om het hier over te hebben.

    Eén dimensie van het begrip Globalisering is, zijn waarde als mantra. Onzinnig. Deze afmeting van ?Globalisering? wordt steeds buiten discussie gelaten en maakt haar tot wat zij hoofdzakelijk is: ?onzinnig?.

    Wat doet ons de das om? Geen nucleaire katastrofe, maar bakerpraatjes. Onze toekomst is Paaseiland. Niet voor niets is het op Paaszondag 1722 door de Hollander Roggeveen ontdekt. Er is geen toeval, slechts structuur.

  6. 8

    De wereld gaat aan globalisering ten onder.

    Maargoed, we kunnen er nog een paar jaar lekker van genieten.
    Na ons (misschien wel letterlijk) de zondvloed. En die negertjes mogen alleen maar heel blij zijn met die 1 dollar per dag baantjes.