Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Van vreemde smetten vrij
Het begrip ‘allochtoon’ moet worden opgerekt, vind de PVV, en wij prijzen ons gelukkig dat de partij niet openlijk stelt dat de allochtonen zélf moeten worden opgerekt. Maar toch. Joram van Klaveren vindt dat de derde generatie allochtonen niet als Nederlander in de misdaadstatistieken mag verdwijnen.
Het houdt een herbevestiging in van het op weinig gebaseerde idee dat afkomst bepalend is voor criminaliteit. Lastig te bevatten voor mensen met beperkte verstandelijke vermogens zoals PVV’ers, maar een statistiek die slechts twee elementen koppelt, zoals haarkleur/tabaksverslaving, neuslengte/automerk of afkomst/criminaliteit zegt bitter weinig, simpelweg omdat veel meer factoren een rol spelen bij het ontstaan van crimineel gedrag. Statistiek dient dan ook als uitgangspunt voor onderzoek en niet als conclusie.
Het is tevens een beschuldiging aan het adres van ongeboren of nog zeer jonge kinderen die niets op hun kerfstok kunnen hebben. De PVV ‘weet’ al dat deze ‘allochtonen’ weer hevig in de misdaadstatistieken terecht zullen komen en is niet van plan dit lekkere brokje propagandamateriaal door de vingers te laten glippen. De CBS, bastion van de allochtonenstatistiek (als ik Cohen was zou ik voor sluiting pleiten, precies zoals de VVD de KNMI de nek om wil draaien), mag de kans niet krijgen Geert te verlaten en om dat te voorkomen, zadelen we kleuters op met een stigma. Who cares.
Verhagen: angst voor buitenlanders begrijpelijk en terecht
Vice-premier Maxime Verhagen (CDA) doet vanavond een gooi naar de Titel Vreemdelingenhater van het Jaar. In een vanavond uit te spreken partijtoespraak -die het NRC in handen kreeg- noemt Verhagen vrees voor buitenlanders ‘begrijpelijk en terecht’. Hiermee omarmt Verhagen het gedachtengoed van de PVV niet alleen, nee hij draagt het met verve uit. Uiteraard allemaal om de misstanden in de samenleving op te lossen. Maar de vraag is wel of je dat doet door als vice-premier zover mee te gaan in het polariserende wij-zij denken? De opstelling van de sterke man van het CDA past in een Europese trend onder politieke leiders uit het voormalige establishment om weg te stappen achter immigranten, moslims en asielzoekers in de hoop verloren stemmen terug te winnen. Verhagen geeft dat ook ruiterlijk toe in zijn speech. Bron: NRC.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Breivik and his enablers
De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.
In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.
Zo beter, Geert?
Witte woede is eigenlijk gekrenkte braafheid
Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.
Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.