Nog een keertje Artvark. Met een instrument waarvan ik niet wist dat het bestond: de schuifsax. Maar het lijkt best logisch: als je op een trombone kunt schuiven, waarom dan niet op een saxofoon? Misschien omdat ze moeilijk te bespelen zijn. Dat was waarschijnlijk waarom Samuel Bowley Barnes (1872-1932), bouwer van deze Swanee schuifsax, er in de jaren twintig van de vorige eeuw snel weer mee ophield. Het is dus, net als de saxofoons in de Closing Time van gisteren, een historisch instrument. En voor een onbespeelbaar ding klinkt het toch best goed. Goede muzikanten kunnen ook overweg met weerbarstige instrumenten, dat blijkt maar weer.