Hoorde u dat? Daar ging weer een bak met geld het raam uit omdat een organisatie geprobeerd heeft opnieuw het wiel uit te vinden zonder te weten wat de definitie van "rond" is. Oftewel, de landelijke waterschapsverkiezingen 2008 mogen niet plaatsvinden via internet. Waarom niet? Omdat het systeem kraakt aan alle kanten. Daar hoefde Rop Gonggrijp alleen maar voor te kijken, niet eens te hacken. Vervolgens werd dat bevestigd door een onafhankelijke partij. Goed overigens dat het besluit genomen is. Een van de oudst nog bestaande democratische organen mag je niet corrumperen met kwetsbare stemsystemen. Het probleem is alleen dat het nooit zover had hoeven komen. Wel begrijpelijk, daar niet van. De Waterschappen hebben last van dezelfde tekortkoming als veel overheidsorganen (en sommige bedrijven): Ze denken dat ze uniek zijn. En omdat ze dat denken, vinden ze ook dat ze dus zelf maar een oplossing moeten verzinnen om dat technisch te ondersteunen. Zo kwam Het Rijnland Internet Election System (RIES) ter wereld. En zo werd dus opnieuw het wiel uitgevonden. Terwijl er al een zeer werkbare en veilige oplossing is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Met stijgende verbazing en afschuw volgt de wereld de ontwikkelingen in Zimbabwe, een land dat tien jaar geleden nog de voedselbank van zuidelijk Afrika was. De machthebber was toen dezelfde als nu, Robert Mugabe, maar hij is in de tussentijd afgegleden van een pragmatische despoot tot een tiran van wie je je afvraagt welke geslachtsziekte zijn brein tot pap vermalen heeft.
Nadat een van zijn medewerkers een poosje geleden al gewaarschuwd had dat het volk komende week een laatste kans krijgt om correct te stemmen, deed Uncle Bob er afgelopen week het ultieme schepje bovenop. Hij zal ongeacht de uitslag niet toestaan dat de oppositie de verkiezingen van aanstaande donderdag wint. Gewelddadige milities zetten zijn woorden kracht bij.
Eén conclusie dringt zich op: Mugabes regime is zo incompetent dat het niet eens in staat is de verkiezingen op een deugdelijke manier te vervalsen. Hoe moeilijk kan dat nou zijn, zorgen dat je overal net iets meer papiertjes in de doos hebt dan de oppositie? Dat geeft toch een hoop minder gedoe dan dat voortdurende geweld en die openlijke minachting voor het verkiezingsproces. Het is ook niet afgelopen nu tegenkandidaat Morgan Tsvangirai de handdoek in de ring gegooid heeft.
Net voor de verkiezingen van 2006 lanceerde GeenCommentaar de CoalitieChecker, een website waarmee mensen inzichtelijk konden maken welke coalities er mogelijk zijn, gebaseerd op de laatste peilingen. Het was een directe hit, en leverde ons ondermeer een vaste link op van de NU.nl verkiezingspagina’s.
Nu, in 2008, zitten we opgezadeld met een kabinet dat een groot deel van Nederland liever ziet verdwijnen dan blijven, en ook de coalitiepartijen zelf doen hun uiterste best om de spanning erin te houden. Om op tijd klaar te zijn hebben we onze CoalitieChecker alvast gereanimeerd. En hoe! Met vergelijkingsgrafiekjes, geschiedenis, stemmogelijkheden op coalities en ga zo maar door is het nu mogelijk om je favoriete (en minder favoriete) coalities op allerlei manieren te analyseren.
De CoalitieChecker is dit keer niet ontwikkeld door ons. Het is grotendeels uitbesteed en betaald van het geld dat door jullie, onze lezers, bij elkaar is gebracht door op advertenties te klikken. Dank jullie wel daarvoor en, vooral ook, keep up the good work :-) .
Maar voor nu genoeg gepraat. GeenCommentaar presenteert: de CoalitieChecker, versie 2!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sommige van die lui kunnen Zimbabwe niet op een kaart vinden.
VN-ambassadeur Dumisani Kumalo van Zuid-Afrika vraagt zich af sinds wanneer de Veiligheidsraad de kwaliteit van verkiezingen beoordeelt.
De VN-veiligheidsraad ‘betreurt’ de stembusgang overigens unaniem. China, Rusland en Zuid-Afrika willen geen sancties tegen het land, en Zuid-Afrika voorkwam dat de veiligheidsraad de verkiezingen ‘illegaal’ noemde.
Het is ongemeend spannend in Servië vandaag. De peilingen voorspellen een nek-aan-nek race tussen de Radicalen en de Democraten, het verschil tussen beide kampen is slechts één procent in het voordeel van de Radicalen, die zich tegen Europa keren en zich richten op Rusland. Voor veel jongeren is het vandaag dan ook de dag van de waarheid.
Zal hun land kiezen voor Europese isolatie en Rusland, of voor Europa? Voor vooral de jongeren is de keuze duidelijk: het wordt een keuze vóór Europa en tegen de krachten die van Kosovo een halszaak willen maken, en daarmee het land volgens hen de afgrond in zullen sleuren.
Vergis je niet, ook de Democraten zijn tegen het afsplitsen van Kosovo. Maar in tegenstelling tot de Radicalen willen zij de zaak niet zo op de spits drijven dat het land zich moet afkeren van Europa.
De werkstudent Marko is optimistisch en denkt dat veel mensen op het laatste moment op de Democraten zullen stemmen:
“De partner van de overledene zal misschien roepen: ‘Begraaf me met hem!’ Maar als de priester zegt: ‘Oké, spring maar in het graf’, dan zal niemand echt springen.”
We zullen zien.
Op 1 mei aanstaande gaan de Londenaren naar de stembus om een burgemeester te kiezen. De twee kandidaten met een serieuze kans om te winnen zijn de zittende Labour burgemeester “Red” Ken Livingstone en Tory enfant terrible Boris Johnson. Peilingen wijzen uit dat het wel eens een behoorlijk spannende verkiezing kan gaan worden. Interessant genoeg vinden veel mensen dat Ken en Boris, ondanks hun totaal verschillende politieke opvattingen, meer gemeen hebben dan er verschillen zijn.
Extreem
In de eerste plaats zitten beide politici in de extreme vleugels van hun partijen. Livingstone zat al in de linkervleugel van Labour in de jaren 70, toen die partij zelf nog behoorlijk links was. Als leider van de gemeenteraad in Londen in de jaren 80 wist hij Margaret Thatcher mateloos te irriteren door elke dag een spandoek met het aantal werklozen in Londen op te hangen van het dak van zijn kantoor, dat recht tegenover Westminster lag. Het gerucht gaat dat Thatcher later de gemeenteraad afschafte uitsluitend om van Livingstone af te komen. Als burgemeester van Londen verzette Livingstone zich vervolgens tegen privatisering van de metro en voerde hij een zeer controversiële maar zeer succesvolle congestion charge in. Dat dit soort beleidsmaatregelen hem verafschuwd maken bij de Conservatieven èn een substantieel deel van zijn eigen partij moge duidelijk zijn.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De meeste van mijn Russische vrienden geven geen moer om politiek. Ze ‘doen hun ding’. Ze werken, reizen, studeren en vloeken op de politiek. Tijdens de parlementsverkiezingen gingen er misschien een paar naar het stembureau. Bij de Medvedev-verkiezingen stemde niemand.
Mijn vriend Andrej had een interessante tactiek: hij ging naar het stembureau om zijn biljet op te halen en nam die vervolgens mee naar huis. ‘Zo kunnen ze er tenminste niet meer mee frauderen’. Hij was niet de enige. Een overzicht ‘stembiljetgraffiti’. (via)
‘Voor Koni!’ (de hond van de Russische president)
‘Jongens, laten we vrienden zijn!’
‘Ik hou het kort: Een goede avond!’
‘Make erection, not election! Mijn keuze: heerlijke seks! Beter … dan stemmen!’
Geen commentaar
‘Verkiezingen, verkiezingen, alle kandidaten zijn homo’s’ Populaire folklore uit recente film
‘Denk niet dat we idioten zijn!’
‘Geen verkiezingen zonder keuze!’
‘Origami’
Bloemetjes
Chuck Norris!
“You will hear from my opponent’s campaign in every speech, every interview, every press release that I’m running for President Bush’s third term. You will hear every policy of the president described as the Bush-McCain policy. Why does Senator Obama believe it’s so important to repeat that idea over and over again? Because he knows it’s very difficult to get Americans to believe something they know is false.”
Omdat we pas op de helft van de gewenste 500 stemmers zitten, hier even een tussenstand van het genuanceerde stemexperiment ter stimulatie. En roep vooral wat antisalonsocialisten op.
Partij TK nu Normaal stemmen Genuanceerd stemmen CDA 41 3 11 PvdA 33 12 19 SP 25 20 19 VVD 21 7 16 PVV / Wilders 9 2 3 GroenLinks 7 50 26 Christen Unie 6 3 10 D66 3 51 26 Partij voor de Dieren 2 1 12 SGP 2 0 5 TON / Verdonk 1 1 3Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
