Experiment met genuanceerd stemmen

Het is een rustige zondagavond, tijd voor een klein experiment. Zoals deze week geconstateerd, hoeven we van de politiek niet te verwachten dat ze zichzelf zullen gaan vernieuwen. Dus dan moeten we zelf maar aan de slag. Ik had al een tijd een idee dat nog getoetst moest worden. Doordat ik gisteren dit artikel las, bedacht ik dat het tijd werd er maar eens werk van te maken. In ons huidige kiesstelsel kan je één stem uitbrengen op één partij. De veronderstelling is daarbij dat die partij dan geheel jouw positie kan representeren in het parlement. In dit experiment gaan we uit van een genuanceerd stemsysteem. Niet één partij kan een stem krijgen, maar alle partijen kunnen stemmen krijgen. In het geven van de stemmen kan je duidelijk maken of een partij in meer of mindere mate ook jouw steun geniet. Let op, ik wil niet beweren dat dit het beste kiessysteem is of dat het onmiddelijk moet worden ingevoerd. Het gaat mij erom te zien of zo'n systeem een wezenlijk ander resultaat oplevert dan het huidige. Daarom wordt u eerst gevraagd om een "traditionele" stem uit te brengen en vervolgens om, veel uitgebreider (het is niet anders), genuanceerd te stemmen. Onderaan vindt u vervolgens nog uitleg hoe het tellen dan in zijn werk zal gaan.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour – Lachen om cryptofascisten

Als het maandagochtendjournaal meldt dat Wilders na zijn Fitna-flop zijn pijlen nu weer richt op Aboutaleb dan kan ik daar alleen nog maar chagerijnig van worden (zou je gestoorde parlementariërs niet kunnen impeachen?). Maar lachen om cryptofascisten in het buitenland is een stuk gemakkelijker. Want ondanks dat de Italiaanse economie een niet onbelangrijk deel uitmaakt van ons Europese bootje op de Woeste Wereldzee, voelt het toch een beetje als buitenland. Tijdens de Italiaanse parlementsverkiezingen vechten illustere figuren elkaar de tent uit en is men er niet vies van om de oud-dictator Mussolini (verantwoordelijk voor bijna een half miljoen Italiaanse slachtoffers in WOII) als lichtend voorbeeld te gebruiken. Daniela Santanche geeft Alessandra Mussolini een veeg uit de pan vanwege haar steun aan Silvio Berlusconi:

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom waterschappen u moeten interesseren

Water, inderdaad, daar gaat het om. U bestaat voor 70% uit water. Wilt u er dan niet ook over meebeslissen? (Foto: Flickr/slinky2000)

Schier hysterisch hoongelach, dat was wat mij ten deel viel toen ik op de redactieburelen van GeenCommentaar voorzichtig suggereerde dat ik wel een stukje over de waterschapsverkiezingen in november wilde schrijven. Mijn geachte collegae vinden de waterschappen dan ook volstrekt oninteressant en houden zich in november liever bezig met de Amerikaanse presidentsverkiezingen, die (slecht getimed) in dezelfde maand zijn. Een veeg teken, wat mij betreft. Want als de redactie van het kloppend hart van zuurlinks Nederland al niet warm of koud wordt van de waterschapsverkiezingen, hoe moet de gewone Serge-met-de-geitenwollen-sok op de straat er dan enthousiasme voor opbrengen?

Dat moet anders en daarom begin ik hier nu mijn persoonlijke campagne om de opkomst bij de waterschapsverkiezingen te laten stijgen. Om te beginnen hierbij drie redenen waarom de waterschapsverkiezingen u iets moeten schelen:

1. De oudste democratische instellingen van Nederland.
Waterschappen bestaan al sinds de twaalfde eeuw. Ze zijn daarmee mee niet alleen met afstand de oudste (nog bestaande) democratische organen in Nederland, maar behoren waarschijnlijk zelfs tot de oudste ter wereld (ik kan zo gauw alleen het IJslandse parlement als oudere instelling bedenken). Iets om te koesteren dus. Nog meer dan dat, is het waterschap eigenlijk het ideale symbool voor Nederland: de strijd tegen het water gevoerd door onderling overleg en samenwerking. De waterschappen belichamen zowel letterlijk als figuurlijk het poldermodel. Trots op Nederland? Dan ben je zeker ook trots op de waterschappen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Overzicht Franse gemeenteraadsverkiezingen

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Vandaag weer een stuk van semi-vaste kracht en GPD-journalist Olivier van Beemen van Parijsblog.nl.

Verkiezingsbureau in Montpellier (Foto: Flickr/Franck Leblanc)

In dit stuk, dat eerder verscheen op Oliviers weblog behandelt hij de verkiezingen voor de gemeenteraad in Frankrijk. Hij beschrijft puntsgewijs wat er allemaal gebeurd is in de eerste ronde vorige week en in de tweede vandaag:

  • Geholpen door impopulariteit van Sarkozy heeft links in veel steden gewonnen. In Lyon haalde Gérard Collomb vorige week in de eerste ronde al de absolute meerderheid, vandaag wonnen ook Dominique Aubry in Lille en Bertrand Delanoë in Parijs (57 procent van de stemmen). Deze drie steden waren al in linkse handen.
  • Links veroverde ook steden op rechts. Toulouse, Straatsburg en Metz veranderden van politieke kleur. Vooral de uitslag in Metz is verrassend: die stad had nog nooit een linkse burgemeester.
  • Marseille en Nice blijven rechts. De nieuwe burgemeester van Nice, Christian Estrosi, heeft zijn ontslag ingediend als onderminister van Overzeese Gebiedsdelen, om zich volledig te concentreren op zijn burgemeesterschap. Dat is opmerkelijk in Frankrijk, waar het gebruikelijk is dat politici talrijke functies tegelijk uitoefenen.
  • De leider van het midden, François Bayrou, is er niet in geslaagd de stad Pau te veroveren en zijn partij MoDem heeft daardoor geen lokale machtsbasis.
  • De opkomst was laag, ongeveer 65 procent, 5 procent lager dan vorige week. Het is echter lastig vergelijken, omdat in veel gemeenten geen tweede keer werd gestemd.
  • Het Front National stelt bijna niets meer voor. Marine Le Pen, dochter van de grote bejaarde leider, redde het bij lange na niet in het Noord-Franse stadje Hénin-Beaumont. Dat was de enige stad waar het FN in theorie enige kans maakte op de overwinning.
  • De Parti Communiste leed twee belangrijke nederlagen. Calais wordt na 35 jaar communisme rechts en Montreuil ten oosten van Parijs is voortaan groen.
  • Deelnemende kabinetsleden kregen enkele teleurstellingen te verwerken. Minister van Onderwijs Xavier Darcos verloor het stadhuis van Périgueux en de lijst van staatssecretaris Rama Yade (Mensenrechten) verloor in de Parijse voorstad Colombes. Minister van Cultuur Christine Albanel redde het niet in het het vierde arrondissement van Parijs. Het is nog niet bekend of deze nederlagen gevolgen hebben voor de positie van de bewindslieden.
  • Burgemeester Alain Juppé van Bordeaux revancheerde zich vorige week al voor zijn nederlaag vorig jaar in de parlementsverkiezingen, die hem destijds zijn belangrijke ministerspost kostte. Hij kreeg de absolute meerderheid in de eerste ronde en verzekerde geen landelijke ambities meer te hebben.
  • Er waren ook kantonale verkiezingen, die beslissen wie zitting heeft in de conseil général, het raadgevend orgaan van het departement. Ook op dat niveau won links. Wel won Jean Sarkozy (UMP), Sarko jr., vorige week al in de eerste ronde een zetel in het departement Hauts-de-Seine net buiten Parijs.
  • Uit een peiling blijkt dat bijna de helft van de Fransen wil dat Sarko zich vaker op de achtergrond houdt. Een op de zes Fransen wil dat hij zich juist meer laat zien, terwijl ongeveer een derde vindt dat het wel goed is zo.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Links wint lokale verkiezingen Frankrijk

Franse vlag (Publieke domein)

Het zijn niet alleen de Spaanse socialisten die vandaag een feestje vieren. Ook hun Franse collega`s kunnen met enige tevredenheid terugkijken op de lokale verkiezingen van gisteren, waarbij zowel burgemeesters als gemeenteraadsleden konden worden gekozen. Met 47,5% van de stemmen tegen 40% voor Sarkozy`s UMP wisten de socialisten de president een gevoelige politieke nederlaag te bezorgen.

De Franse Parti Socialiste zal in de grote steden Parijs, Lyon en Lille de burgemeestersplek vrijwel zeker behouden, en veroverde daarnaast belangrijke plaatsen als Rouen, Caen, en Straatsburg. Ook in voorheen UMP-bolwerken als Marseille en Toulouse maakt de PS een kans in de tweede ronde, onmdat de achterstand tot de rechtse tegenkandidaat miniem was.

Hoewel het om plaatselijke verkiezingen gaat, kan deze uitslag wel degelijk beschouwd worden als een teken van de tanende populariteit van Sarkozy. De Fransen houden hem verantwoordelijk voor een kwakkelende economie, stijgende prijzen en nare hervormingen. Bovenal nemen ze hem kwalijk dat hij bij dit alles meer aandacht lijkt te hebben voor zijn nieuwe liefde Carla Bruni dan voor de staat van het land. Kennelijk hechten de Fransen erg aan de oude presidentiele traditie van maitresses in plaats van een openbare echtscheiding gevolgd op haastig huwelijk zoals Sarkozy heeft gedaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zapatero wint Spaanse verkiezingen

Spaanse vlag (Publieke domein)

Het is geen nek-aan-nek-race geworden: de Socialisten (PSOE) winnen met ongeveer vijftien zetels verschil de parlementsverkiezingen in Spanje van de Partido Popular (Volkspartij). Het zetelaantal is net te weinig om een absolute meerderheid te behalen op het totaal van 350 zetels. Ze zullen de komende dagen op zoek moeten naar een coalitiegenoot om een regering te vormen.

De verkiezingen werden overschaduwd door de moord op een lokale politicus afgelopen vrijdag. De Spaanse regering houdt de Baskische afscheidingsbeweging ETA verantwoordelijk voor de aanslag met dodelijke afloop. Als gevolg van het incident stopte de verkiezingscampagne in Spanje abrupt. De strijd tegen ETA was één van de centrale thema´s in de campagne dit jaar. Zapatero beschuldigde de organisatie ervan de verkiezingen te willen saboteren.

De uitslag van de Spaanse verkiezingen pakt voor Zapatero ongeveer gelijk uit als in 2004. Er is echter wel een groot verschil in de zetelverdeling onder de kleine partijen, die coalitievorming moeilijker maakt. Omdat de zittende regeringspartij PSOE niet een absolute meerderheid haalt, zullen ze de steun van Klein Links (Izquierda Unida = Verenigd Links) of van de nationalistische partijen uit Catalonië (CiU = Catalaanse Nationalisten) of Baskenland (PNV = Baskische Nationalisten) moeten krijgen. De laatste zal na de ETA-aanslag van afgelopen vrijdag een weinig voor de hand liggende keuze zijn.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gesprekken met Anatoly Vitalievitsj (5)

Anatoly Vitalievitsj

“Hallo?”
“Anatoly Vitalievitsj – goede-avond!”
“Dimitri, waarom bel je altijd zo laat?”
“U spreekt met Olaf van Sargasso, Anatoly Vitalievitsj, ik stoor toch hopelijk niet?”
“Het is de betweterige Hollander! Nee jongmens, jij stoort nooit.”
“Hoe maakt u het?”
“Afschuwlijk. Alles draait. Een paar dagen geleden was dat ook al zo.”
“Heeft u misschien te veel gedronken, Anatoly Vitalievitsj?”
“Niet meer dan anders.”
“U nam gisteren de telefoon niet op.”
“Is dat zo? Hoer! Dan doet de telefoon het dus toch niet. Ook dat nog, het is geen beste week geweest Hollander.”

“Heeft u eigenlijk gestemd vandaag?”
”Ja. Nee. Ik weet het eigenlijk niet.”
“Pardon?”
“Ik ben op het stembureau geweest, maar daar begon het alweer te draaien. De voorzitter van het stembureau was zo’n kleinburgerlijke streber. Het moment dat ik binnenstapte was ik liever weer weggegaan, maar ik kon die uitgang niet vinden”
“Dus bent u gebleven?”
“Ja. Die streber heeft mijn documenten afgenomen en me een stembiljet gegeven. Toen ik eenmaal in dat hokje stond heb ik dat ding maar eens aandachtig gelezen. Daar stonden dus vier kandidaten, inclusief die kleine jongen van Gazprom. Maar ik kan mij nog heel goed herinneren dat er vroeger een optie was ‘protiv vseg’ [tegen allen, red].
“Die optie is uit de laatste kieswet gehaald.”
“Dat zal allemaal wel, ik heb met een potlood dus ‘protiv vseg’ d’r bijgeschreven, en daarvoor een kruisje gezet. Ik stem altijd ‘protiv vseg’.”
“Dan is uw stem ongeldig.”
“Kijk, jongmens – dat zal allemaal wel, maar ik kon verdomme niet eens de uitgang vinden, en die streber had mijn paspoort nog. Dus ik loop terug naar… HOER!”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gesprekken met Anatoly Vitalievitsj (1)

Anatoly Vitalievitsj

“Hallo?”
“Goede-avond Anatoly Vitalievitsj”
“Dimitri, ben jij het?”
“Nee, dit is Olaf van Sargasso”.
“Ik dacht al, waar blijven die Hollanders! Hoe staat het leven jongmens?”
“Anatoly Vitalievitsj, ik mag niet klagen. Hoe maakt u het?”
“Slecht. Meer kan ik er niet van maken. Alles is naar de tering”

Op de achtergrond valt een fles
“Hoer!”, roept Anatoly Vitalietvitsj. Ook de hoorn valt.


[…]

“Sorry, het lijkt wel alsof alles in deze kleine kamer ergens omheen draait.”
“Dat lijkt me bijzonder lastig.”
“Zeg dat wel! Zeg – weet jij waarom het regent in Moskou, jongmens?”
“Nee.”
“Ik bedoel, het is Februari, en er is geen sneeuw. Dat weet jij niet, maar in Februari hoort hier een dik pak sneeuw te liggen. Mijn buurman zei vandaag nog ‘Vitalievitsj, binnenkort kweek je bananen op de datsja!”
“Ik hoop het, misschien geeft …”
“Zeg, versta jij mij eigenlijk wel?”
“Ik versta u prima.”
“Nee, ik bedoel in het Russisch.”
“Dat hoort u toch?”
“De laatste keer dat ik je zag kwam er anders geen fatsoenlijk Russisch woord je mond uit. Alleen maar dat gebrabbel met die rare ‘g’ van jullie.”
“Die taal heet Nederlands.”
“Maar jij woont toch in Belgie?”
“Ik woon in Moskou, maar in Belgie spreken ze ook Nederlands.”
“Geen Frans?”
“Ook.”
“Ja, wacht eens even! Je neemt mij toch niet in de maling, jongmens?”
“Ik zou niet durven. In ieder geval versta ik u prima, Anatoly Vitalievitsj.”
“Mooi. Dan weet je zeker ook al dat de Russische taal de mooiste aller talen is.”
“Het is zeker een …”
“Hoer!”

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende