Het Youtube-algoritme bezorgde me laatst zowaar een aangename verrassing. Hoe vaak maakt een mens dat nou mee? Het is niet dat oude muziekopnames me niet interesseren, maar ik was er nog niet naar op zoek geweest op Youtube. Een opname uit 1964 van Sister Rosetta Tharpe, een zangeres en gitariste die haar gospelmuziek liet beïnvloeden door de blues, en er een swingend ritme aan gaf. Daarmee is zij een van de muzikanten die aan de basis staat van de rock’n’roll.
Vraag me niet wie er heeft bedacht om haar op te laten treden op een treinstation, met het publiek aan de andere kant van het spoor. Of wat de gedachte daarbij was. Wat maakt het ook uit? De Sister maakt zich er niet druk om, die doet gewoon waar ze goed in is.
Deze video blijkt in 2015 ook al eens geplaatst te zijn als Closing Time. Van een ander Youtube-account, dat hem inmiddels heeft verwijderd of helemaal is verdwenen. Een goed genoeg excuus om hem nog een keer te plaatsen, wat mij betreft. Al was het maar om eraan te herinneren dat de echte grondleggers van nieuwe muziekstijlen vaak niet degenen zijn die met de eer gaan lopen. En met het geld.