Vandaag, op Coming Out Day, mag de regenboogvlag boven de Tweede Kamer wapperen. Dat is mede te danken aan een aantal Kamerleden dat donderdagavond laat terugkwam naar Den Haag om een opmerkelijke actie van de SGP te pareren.
De SGP kreeg donderdag aanvankelijk precies wat ze wilde. Het presidium had toestemming gegeven om op Coming Out Day de regenboogvlag boven de Tweede Kamer te hijsen. Na bezwaar van de SGP werd dat besluit teruggedraaid: over zo’n vlag moest volgens de partij het parlement zelf beslissen.
Dus dienden Kati Piri, Laura Bromet, Marjolein Moorman, Christine Teunissen, Jan Struijs en Laurens Dassen een motie in. Als de Kamer er over moet beslissen, dan zou de Kamer er ook over stemmen. En snel ook.
En toen deed de SGP iets opmerkelijks.
SGP-Kamerlid Diederik van Dijk vroeg een hoofdelijke stemming aan. Kamerleden die al naar huis waren, moesten daardoor ’s avonds laat terug naar Den Haag om persoonlijk voor of tegen het hijsen van de regenboogvlag te stemmen. Een aantal van hen deed dat ook. Om 23.15 uur werd de motie alsnog aangenomen met 90 stemmen voor en 36 tegen.
Die hoofdelijke stemming lijkt op het eerste gezicht nogal overdreven. Kamerleden ’s avonds laat terugroepen om persoonlijk over een vlag te stemmen, terwijl een gewone stemming had volstaan. Het heeft veel weg van een ordinaire trollenactie.
Toch past deze actie uitstekend bij wat de SGP probeert te bereiken. De partij verzet zich al langer tegen de publieke zichtbaarheid en erkenning van LHBTI’ers. Door een hoofdelijke stemming af te dwingen, maakt ze van een uiting van solidariteit een expliciete politieke confrontatie. Kamerleden moeten persoonlijk kleur bekennen, waarna de regenboogvlag kan worden gepresenteerd als een omstreden politiek symbool.
Dat laatste deed Van Dijk ook in zijn stemverklaring, waarin hij de regenboogvlag een symbool van activisme noemde. De partij creëert zo mede de politieke controverse waarmee ze haar verzet tegen de vlag vervolgens rechtvaardigt.
Of het terugroepen van Kamerleden vooral bedoeld was om te trollen, weten we niet. De politieke functie ervan lijkt een stuk duidelijker.
En daarmee heeft de SGP wel degelijk iets bereikt. Een vlag die anders waarschijnlijk zonder veel ophef zou zijn gehesen, werd onderwerp van een landelijke politieke rel. De partij slaagde erin de regenboogvlag te presenteren als een omstreden politiek symbool, waarbij Kamerleden gedwongen werden persoonlijk positie te kiezen.
Die stemming verloor de SGP, maar de rel die ze zelf had uitgelokt, kreeg ze cadeau. En juist die rel helpt de partij om de politieke tegenstelling rond de regenboogvlag verder aan te scherpen en een symbool van tolerantie te framen als iets anders.
Reacties (14)
Het is ook triest dat 36 van de 126 stemmen tegen die motie waren, waarvan het grootste deel van niet religieuze partijen. Meer dan een kwart, omdat intolerantie propaganda-strategie is geworden. En ik heb het bange vermoeden dat het voor sommige uiterst rechtse fracties (JA21, Markuszower) wel goed uitkwam dat ze al onderweg waren naar huis, en dus een excuus hadden om niet te stemmen.
Ik ben ook bang dat, hiermee een open deur openschoppende, dat heel veel mensen de semantische discussie, de draai van ondersteuning tot activisme.
Ook weer mooi uitgewerkt hierboven, gewoon missen, niet zien.
En dan krijg je natuurlijk de discussie over opbouwend versus parellisatie. En verder.
Werkelijk knap gedaan. Was ik er niet zo ontzettend boos en verdrietig over zou ik ze bijna bewonderen.
Ik vraag me af of opkomen voor tolerantie – of beter: acceptatie – niet vanzelf activistischer wordt naarmate de intolerantie toeneemt. Misschien is het niet zozeer semantiek, maar een nieuwe, of teruggekeerde oude werkelijkheid, gecreëerd door de demagogen en de fanatici. Die werkelijkheid maakt een activistische houding noodzakelijk. En het verwijt van activisme is zo’n typische, manipulatieve truc van de propagandisten op uiterst rechts, bedoeld om aan te zetten tot zelfcensuur. Die truc gebruiken ze al jaren en hij werkt nog steeds bij een deel van de bevolking (bij talkshowhosts en -redacties, bijvoorbeeld).
Het lijkt me tijd om activisme niet meer als verwijt te zien, maar als noodzaak. De barricades op! En wie je activisme verwijt is op zijn minst veel te onverschillig, of anders een intolerante hufter.
De SGP verliest wel goodwill bij andere fracties. Of het het voor hen waard is geweest die prijs te betalen zal de toekomst uitwijzen. Voor de VVD wordt samenwerking op rechts weer iets moeilijker (hoop ik..).
Symboolpolitiek van beide kanten. Vlaggetje zegt niets, heeft niets geholpen voor acceptatie lhbti+ ers. De trieste peilingen bevestigen dat. Voorlichting op scholen en harder optreden tegen discriminatie daar gaat het om. Maar wordt vaak op bezuinigd. Politici houden zich liever bezig met symboolpolitiek, onmachtig als ze zijn.
Ik weet het niet. Misschien helpt het niet voor de acceptatie, maar ik heb wel altijd begrepen van de mensen die het direct aangaat dat het hen wél helpt, dat de overheid en samenleving laat zien dat ze er mogen zijn, ze worden gesteund, ze niet de kast in hoeven. Terwijl het weghalen van de vlag het tegenovergestelde uitstraalt. Symboolpolitiek, soit, heb je gelijk in, het is een symbool. Maar symbolen zijn er niet voor niets, en ze stralen iets uit naar de rest van de samenleving wat ‘echte’ effecten heeft.
Eens met meer voorlichting en harder optreden tegen discriminatie.
Wat een gemakzuchtige dooddoener, dat “symboolpolitiek van beide kanten”. De SGP probeert actief de zichtbaarheid van LHBTI’ers tegen te werken, anderen verzetten zich daartegen, en jij weet er een keurige fiftyfiftyverdeling van de schuld van te maken. Knap hoor.
En omdat de acceptatie van LHBTI’ers achteruitgaat, moeten we kennelijk ook maar stoppen met zichtbaar uitdragen dat ze erbij horen. Briljante logica. Discriminatie neemt toe, dus laten we vooral de symbolen van solidariteit verwijderen.
Daarmee kom je overigens gevaarlijk dicht in de buurt van het bekende “het wordt ons door de strot geduwd”-argument. Je zegt het niet letterlijk, maar de redenering begint er verdacht veel op te lijken: zichtbare steun aan LHBTI’ers wordt ineens een probleem, terwijl degenen die die zichtbaarheid bestrijden buiten schot blijven.
Dan die volstrekt verzonnen tegenstelling tussen een vlag hijsen en voorlichting op scholen. Alsof het één het ander onmogelijk maakt. Alsof er een speciaal potje bestaat waaruit óf een regenboogvlag óf een les over discriminatie betaald kan worden.
Het meest potsierlijke is dat je precies doet wat de SGP probeert te bereiken: van een gebaar van solidariteit een omstreden politieke kwestie maken, om vervolgens verontwaardigd te constateren dat politici zich met symboolpolitiek bezighouden.
De SGP creëert de rel en jij verwijt degenen die zich ertegen verzetten dat er een rel is. Je kunt de brandweer natuurlijk ook verwijten dat ze zich steeds met branden bezighoudt.
De SGP is erg. Maar Jeroen Pauw die voor BNN/VARA gisteravond Mona Keizer de kans gaf om weer volop op het orgel te gaan met haar islamofobie vind ik nog veel erger. Extreemrechts wint dankzij media die keer op keer willen laten zien hoe extreem Keizer en consorten zijn.
Op basis waarvan denk jij dat Pauw (en vergelijkbare figuren) “willen laten zien hoe extreem Keizer en consorten zijn”?
Zouden ze geen andere motieven kunnen hebben? Het idee dat ze aandacht moeten geven aan de “mening van het volk”, bijvoorbeeld? (Met andere woorden: ze laten zich inpakken door de manipulatieve retoriek van uiterst rechts.) Of simpelweg de kijkcijfers? Of ze zijn zelfs opgeschoven naar de verre rechterkant, dan kan natuurlijk ook nog.
De kritiek dat de talkshows voortdurend rechtse eenlingen en nieuwkomers een podium geven KAN de redacteuren en presentatoren NIET zijn ontgaan.
Dat het desondanks gewoon al jaren doorgaat kan alleen maar opzet betekenen.
Dan blijft het motief over. Van Telegraaf-WNL weet je wat het doel is.
Bij Pauw en De Wit van BNN/VARA kan ik maar één conclusie trekken: de VARA is verdwenen uit BNN/VARA. Waar deze club jaren gelden nog uit OP1 stapte omdat de Telegraaf-leider een superrechtse stempel op OP1 drukte, laten ze nu de rechtse rakker Pauw voortwoekeren. Pauw mag misschien veel macht hebben, maar een echte VARA bestuurder zou dit mijns inziens niet meer pikken.
Die idiote gedwongen fusies hebben precies bereikt wat ze wilden, er is geen avondje Avro of VPRO meer, ze zijn hun gezicht allemaal kwijt. Nu nog de ledenverplichting afschaffen, dan is de laatste connectie met de achterban verbroken en zijn de omroepen voor altijd weerloos.
Kijkcijfers spelen ongetwijfeld een rol. En platte sensatie. Het extreme (hoe dom ook) boeit kijkers en houdt de aandacht vast, ook van degenen die het er misschien niet mee eens zijn, maar er toch door worden beïnvloed. Op het internet is dit mechanisme geautomatiseerd in algoritmes. Bij de oude media doen ze het vrijwillig, ik vermoed voor een groot deel onbewust.
Een gebrek aan zelfkritiek en een gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef, dat denk ik ook. Ze willen vooral hun winkeltje laten draaien, want bij mijn weten worden de meeste talkshows bij de NPO ondertussen door commerciële productiebedrijven gemaakt. De NPO is minder publiek dan je misschien zou denken.
Bij nader inzien neem ik dit terug. Want wat ik nu lees is niet meer te verklaren door een gebrek aan zelfkritiek of verantwoordelijkheidsbesef. Het is een bewuste keuze om uiterst rechts de rol te gunnen van spreekbuis van onvrede over alles wat er misgaat.
Vanavond is Ingrid Coenradie uitgenodigd bij Pauw om populistisch te oreren over de problemen bij Veilig Thuis. Lisa Westerveld, die zich hier al jarenlang voor inzet, is afgebeld.
Jos, even een opmerking van huishoudelijke aard:
Als je op “Beantwoorden” direct onder een bericht klikt, is duidelijk op wie je reageert.