Even een blast from the past. Het is 1985. In een achterafzaaltje van Goirle vertelt Chriet Titulaer even hoe de toekomst eruit ziet. En dat doet hij akelig goed. Eerste vijf minuten even overslaan (behalve als je wilt zwelgen in jaren tachtig nostalgie).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tiziana Nespoli fantaseert over de toekomst van de gezondheidszorg. Zij is de zesde en laatste winnaar van de blogwedstrijd Intieme technologie.
Al jaren trek ik mij niets meer aan van wat ik voel. Wat ik voel doet niet ter zake. Nauwkeurig gedoseerde supplementen en preventieve diagnoses zorgen ervoor dat het met mij behoorlijk goed gaat. Tegen de herfst slik ik een pil om de scherpe kantjes van het leven even wat af te toppen. Tegen de lente schaf ik hem weer af. Ik heb een aardig leven en functioneer in allerlei aspecten naar behoren. Ik heb dito vrienden met dito levens en binnenkort zal ik dito kinderen baren.
Volgens de voorspellingen zullen mijn vriend en ik binnen een aantal jaar piekmomenten hebben in ons vruchtbaar leven. Daar kijken wij enorm naar uit. Omdat blijkt dat het moment aanstaande is, hebben wij maatregelen getroffen. Op basis van onze gematchte persoonlijkheidstests hebben wij een aardige crèche gevonden die aanhaakt bij de persoonlijke ontwikkeling van ons toekomstig kind.
Het vreugdevol verloop van mijn leven is opgeslagen in een database. Eens in de maand doe ik een life check up waarin mijn levensfuncties nauwkeurig worden gemonitord en ik handige adviezen krijg met betrekking tot mijn levensstijl. Het is een prachtig systeem dat uitgaat van het recht op geluk en gezondheid.
Kun je de toekomst van het Nederlands voorspellen? Natuurlijk niet. Om te weten wat er met onze taal gaat gebeuren in de komende 500 jaar, moet je weten wat er met de Nederlanders gaat gebeuren — en wie kan dat weten?
Het is wel leuk om het te proberen. Het onvolprezen Vlaamse tv-programma Man over woord had vorig jaar een item waarin ze een simpel dialoogje in de taal van 1000 jaar geleden probeerden te reconstrueren. Het gesprekje luidde:
Pieter: Ik heb hier donderdag vijf pond zoete appels gekocht. Die waren rot!
Reinhilde: Dat kan gebeuren. In plaats daarvan krijgt u een potje met verse honing.
De onvolprezen Leidse taalkundige Michiel de Vaan maakte daar de volgende Oudnederlandse versie van (voor het jaar 500):
P: Thunres dagō ik kaupōdǣ hēr fīf pundu swōtjērō applō. Thē wǣrun rutanē
R: Swa mag gaskehana. Anǣ thērō stadai skuluth jī habēna puttakīna mith friskō hunangō
Zou het ook mogelijk zijn om juist een toekomstige versie te maken? Daarover zat ik gisteren tijdens de lunchpauze te puzzelen met een paar collega’s. Uiteindelijk ik hierop uit, voor in het onvolprezen jaar 2500:
P: Kep koup twei kelou soot appel sjinkse. Hep sain rot!
R: Kan buir. Je kraig in plaats vaarfan ’n fers bilem pot.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Gestaalde kaders die slechtbetaalde, laag opgeleide schoonmakers organiseren, tot staken aanzetten en zo een betere cao afdwingen – het is een goede reminder waarom vakbonden ook alweer nodig zijn. Voor ambtenarenbonden die in tijden van bezuinigingen twee procent loonsverhoging niet genoeg vinden, geldt dat minder. Niet alleen omdat de eis irreëel is, maar ook omdat het gros van de ambtenaren uitstekend voor zichzelf op kan komen. De vraag is of die twee achterbannen veel gemeenschappelijk hebben.
Uit een rondgang van Trouw blijkt dat binnen de bonden grote twijfels bestaan over de haalbaarheid van een nieuwe koepel, die (onder andere) ambtenaren en schoonmakers verenigt. Natuurlijk, zo’n koepel kan meer gewicht in de schaal leggen in Den Haag, maar er zitten toch genoeg socialistische partijen in de Tweede Kamer om als kanaal te dienen, zou je zeggen.
Ook voor de werkgevers is het handig om zaken te kunnen doen met de top van vakbeweging, die vervolgens maar weer moet proberen de achterban te overtuigen (om de een of andere reden is het compromis altijd lastiger door de strot van arbeiders te douwen dan door die van ondernemers). Maar waarom zouden de vakbonden moeite doen om de werkgevers ter wille te zijn?
Na de slechtste voorspellingen ooit van mijn hand, twijfelde ik toch even of ik de traditie nog moest voortzetten. Maar van falen kan je leren, zei de optimist. Dus hier zijn toch weer de voorspellingen voor het nieuwe jaar, 2012.
Uiteraard vergaat de wereld zoals wij die kennen in 2012. Maar dat wist iedereen al, dus die neem ik niet op in het rijtje. Hier zijn mijn vijf voorspellingen voor 2012:
1. Het kabinet struikelt in het najaar over iets onbenulligs
2. De economische crisis blijkt van korte duur, maar veel beter wordt het allemaal niet
3. De verkiezingen in Amerika voor het presidentschap worden een mega-farce, met alle gevolgen van dien
4. De zomer zet vroeg in en zal veel vreugde brengen
5. De voedselcrisis komt tot volle wasdom in het najaar
Roept u maar, wat zijn uw voorspellingen?
Gaan wij even de vorige sessie evalueren.
De evaluatie is eenvoudig. Totale blamage!
Gaan we over op de inbreng van de reaguurders
2. De eerste `class M` planeet buiten ons zonnestelsel wordt ontdekt.
Niet slecht TRS!
En deze was ook redelijk treffend:
5. Dood gaan in 2011: Remco Campert, Willem Duys, Rijk de Gooyer, Kees Brusse, Piet Römer, John Kraaijkamp sr.
Lesley heeft het ook een beetje in zich:
1. Wereldeconomie krijgt te maken met de double dip
4. Europa kwakkelt verder; Spaanse regering valt nadat blijkt dat er geen bail out kan komen omdat het niet betaald kan worden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In Zuid-Amerika hebben ze de problemen waar het Westen nu mee kampt al eerder meegemaakt: een schuldencrisis en omvallende banken. In het Venezolaanse Caracas staat een bankgebouw dat door de financiële crisis in de jaren negentig nooit is afgebouwd. Nu is Torre de David de grootste ‘verticale sloppenwijk’ en biedt onderdak aan meer dan 700 gezinnen. Misschien geeft onderstaande slideshow met foto’s van de Nederlandse fotograaf Iwan Baan wel een blik op de Zuidas in het jaar 2031? Click to the future:
Iwan Baan from Slideluck Potshow on Vimeo.
Google vervangt steeds meer ons geheugen. Het effect? We doen minder ons best iets te onthouden. Dat beweren Amerikaanse onderzoekers. Laten we eens verder denken, zolang we dat nog doen.
Als aanbieders van nieuws er van overtuigd raken, dat we toch geen moeite doen iets te onthouden, waarom dan nog nieuws aanbieden?
Het effect geldt misschien ook voor journalisten. Een journalist vergeet een nieuwtje te onthouden. Maar omdat het nog niet is beschreven, valt het ook niet op te zoeken. De journalist kan googlen wat-ie wil, maar het nieuws is verloren.
Voor weblogs is het ook fataal. Als niemand meer iets op internet kwakt, omdat men ervan uitgaat dat het toch niet onthouden wordt en men dus niet weet waar naar te zoeken, is dat het einde voor de googlende bloggemeenschap.
En er was nog iets dat ik wilde vragen, maar dat ben ik vergeten. Ik hoop dat het nog wel ergens op het internet staat. Zo niet, dan kom ik niet veel verder en houdt hier mijn toekomst wellicht op. Daar zal niemand rouwig om zijn, maar hoe zit het met uw toekomst?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dit is de achtste en laatste aflevering in de lezingenserie De Urgentie van Duurzaamheid, van Studium Generale Utrecht. De bijdrage is geschreven door Melanie Peters. Kijk hier de lezing terug.
Geen romantisch verhaal, zo typeerde prof. Jan Luiten van Zanden zijn lezing over duurzaamheid afgelopen dinsdag in de Aula van de Universiteit Utrecht. En ook het verhaal van prof. Herman Wijffels was dat niet. De successen van de industriële tijd, de bevolkingsgroei en de welvaartsgroei, zijn verworden in hun tegendeel: een wegwerpeconomie met instituties die hun houdbaarheidsdatum allang voorbij zijn. Hoe maken we de transitie naar een economie van samenhang, verbondenheid en interdependentie, in balans met wat fysiek mogelijk is? Dat is een zoekproces. In eerste instantie gaat het om bewustwording en het gevoel van urgentie: we gebruiken nu al anderhalf maal wat de aarde te bieden heeft. En dan om maatregelen die deze overshoot en overconsumptie tegengaan, en om het veranderen van de instituties uit de industriële tijd. Daartoe hebben we een nieuwe ethische grondslag nodig waarin de relatie met anderen en de natuur een plaats heeft. Beide economen zijn het erover eens dat we nieuwe concepten moeten ontwikkelen om de economie te sturen. Het BNP is een te beperkte maat om verdelingsvraagstukken en externe effecten te reguleren. Een economie dus die stuurt op people, planet en profit en het creëren van waarde centraal stelt.