We hebben het nu een half jaartje kunnen aanschouwen, en het is wel duidelijk dat de bende van de roze plopkap wat elementen toevoegt aan het publieke medialandschap die in ieder geval 'nieuw' zijn. 'Wenselijk' mag u zelf bepalen. 'Aangenaam' is niet per se van toepassing. Zo ontdekte Peter Breedveld dat je als doodgewone anonieme Nederlander tegenwoordig gewoon onder werktijd op je werkplek overvallen kan worden door camera, microfoon en ego van Rutger Castricum of Jan Roos die even een persoonlijk rekeningetje komen vereffenen (of dat van een vrindje). Er waren een paar aardige primeurs, maar Pownews blinkt de eerste zes maanden van zijn bestaan vooral uit in het treiteren, voor schut zetten en afzeiken van al wat niet in het bedompte, moralistische, pseudovrijgevochten, maar eigenlijk vooral zeer rechts-conservatieve framepje van Weesie & Co past.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Michiel Wijnbergh is fotograaf. Meer van zijn werk vindt u op zijn eigen site.
Dit is nou de nieuwe journalistiek. Reporter Rutger Castricum interviewt demissionair premier Balkenende op het Plein in den Haag. Het wordt een soort afscheidsinterview, want Castricum denkt hem niet meer als premier te zullen zien, het rechtse kabinet Rutte aanstaande. Aan het einde van het interview wil Castricum toch nog even zijn genegenheid voor de premier laten blijken door even tegen hem aan te schurken en kopjes te geven. Balkenende kon niet uitwijken naar achteren en moest het gelaten over zich heen laten gaan.
Kopjes geven aan de premier. Ik zou haast zeggen: typisch soft gedrag van zuiver linkse geitenwollensokkenjournalisten.
Er staat momenteel een poll op GeenStijl: “Waarom lid van PowNed?” In de beste Noord-Koreaanse traditie is er slechts één vakje om te kiezen: “Omdat het kan.” Dit dan in aanvulling op de motivatie op de aanmeldingspagina zelf: “Omdat in het huidige bestel een grote groep mensen niet wordt gehoord.”
Al eerder heb ik aangegeven dat ik bij die grote groep hoor. Ik wil meer black metal op de radio of in ieder geval een avontuurlijkere popprogrammering op 3FM (daar heb ik zelfs ooit actie voor gevoerd). Verder zie ik graag oppervlakkig rechts-populistisch gewauwel aangevuld met interviews met de-man-in-de-straat-die-er-niks-vanaf-weet-en-er-toch-een-mening-over-heeft als EénVandaag en voor te veel geld gekochte samenvattingen van Heracles – FC Utrecht verdwijnen ten bate van meer diepgravende documentaires en speelfilms van favoriete regisseurs als Aki Kaurismäki en Wes Anderson.
Het zou kunnen dat PowNed in die behoefte gaat voldoen. Maar om de een of andere vage reden vertrouw ik er niet blind op. Ik zou graag wat meer informatie hebben.
Dominique Weesie lichte wel een klein tipje van de sluier in Pauw & Witteman (vanaf 5:00), maar echt helder wordt het niet. “Het wordt lastig” en de inhoud van het weblog laat zich inderdaad niet goed rechtstreeks vertalen naar televisie, zoveel wil hij wel toegeven. Er moet een rechts geluid komen, dat is zijn meest concrete punt. Maar Weesie geeft wel meteen toe dat bij programma’s als Pauw & Witteman net zo vaak linkse als rechtse politici aanschuiven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.