Pas op, dit is een saai stukje. Niks afkraken, niks belachelijk maken, alleen maar complimenten. Boring. Maar omdat ik regelmatig schrijf over privacy-beperkende wetsvoorstellen i.h.k. van terrorismebestrijding, is het ook wel eens aardig om een goed voorstel aan te bieden. Laat die nou net uit de Europese Unie komen. Het betreft hier een voorstel om het mogelijk te maken in speciale gevallen DNA/vingerafdruk/auto-gegevens uit te wisselen tussen de verschillende landen of toe te staan dat opsporingsambtenaren over de grens heen werken. Deze regeling is gewenst om internationale criminaliteit en terrorisme te kunnen opsporen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Weinig opvallend bericht in het nieuws de afgelopen week: 60 landen ondertekenen een verklaring tegen de verdwijning van burgers. Beetje een publiciteitsstunt van Frankrijk, dat was duidelijk. Er stond ook bij dat een aantal landen niet ondertekend hadden. Eerste gedachte is natuurlijk dat hier het voorspelbare rijtje regimes te voorschijn zou komen. En jawel hoor, de Verenigde Staten worden als voorbeeld van de weigeraars naar voren gehaald.
Geheel gerustgesteld dat de wereld niet plots veranderd was, ging ik naar het volgende nieuwsitem.
Ho, stop, wacht even! Slechts 60 landen die tekenen, betekent dat er zo’n 140 landen niet tekenen. Wie zouden daar dan onder vallen?
Huh? Nederland? Nog een keer lezen.
Inderdaad, Nederland tekent niet. Is het voorlopig ook niet van plan zo lijkt het. Maar waarom dan niet? Enig speurwerk leert dat dit voornamelijk om formeel/procedurele redenen is. Het verdrag overlapte een beetje met andere mensenrechtenverdragen en het was niet duidelijk hoe het bewaakt zou worden.
Druk van mensenrechtenorganisaties en een zeer beperkt aantal politieke partijen mocht niet baten. Zo ontstaat de vreemde situatie dat een land als Argentinië duidelijk laat zien aan de beterende hand te zijn en het verdrag tekent terwijl Nederland, met een reputatie als voorvechter van de mensenrechten, het hopeloos laat afweten op dit vlak.
Verdwijnen dan straks na de mensenrechten ook de mensen in Nederland?
AngloLibyan, een Libische blogger in het Verenigd Koninkrijk, wijst de Europese Unie op haar verantwoordelijkheid voor de honderden met HIV-besmette kinderen in Libië. Momenteel zitten vijf Bulgaarse verpleegsters en een Palestijnse arts in Libië vast op verdenking van het opzettelijk besmetten van de kinderen. In eerste instantie werd de doodstraf tegen ze geeist maar de EU protesteerde hevig en inmiddels heeft de zoon van de Libische leider Moammar Gadhafi gezegd dat de medici niet worden geëxecuteerd (Trouw).
Volgens de AngloLibyan blogger speelt de EU echter een raar spelletje door de levering van 120 miljoen euro aan medicijnen voor de Libische kinderen te verbinden aan de eis dat de Bulgaarse verpleegsters worden vrijgelaten. Geen vrijlating: geen medicijnen. So if the medics are still in Jail then Europe is saying let your children suffer and die, we are not helping them. (AngloLibyan blogspot). De situatie van de kinderen is schrijnend, inmiddels zijn er al vijftig overleden. Maar kan een land dat vol met olie en gas zit daar trouwens zelf niet wat aan doen?
Natuurlijk zijn het maar weer rumours on the internets. En een burgerjournalist tegen wil en dank met chronisch tijdgebrek kan niet alles uitzoeken dus wellicht komen wij er als community wel uit? Helpt de EU slechts op voorwaarde? En klopt het wat Al-Qaida zegt dat Moammar Gadhafi (hier op archiefbeeld) zelf betrokken is geweest bij de besmetting?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
U vraagt wij draaien. Het Do No Evil bedrijf Google heeft onlangs alle Indiase militaire installaties, laboratoria en ruimtecentra die zichtbaar waren in Google Earth uitgegomd. Want als een set barakken zichtbaar is voor Jan en Alleman schijnt dat een ongemakkelijk gevoel bij de militairen op te leveren. Dit geldt overigens ook voor prinsen en prinsessen die hun witte tuinstoelen van de Gamma zien opduiken in de populaire online wereldbol. Steeds meer plekken op aarde zijn verboden om te bekijken en dat terwijl vliegtuigpassagiers nog steeds uit hun raampje mogen kijken? Google heeft zich in het verleden al eerder moeten schikken naar klachten van regeringen. Militaire kampen in Kosovo, het Nederlandse koninklijke paleis en militaire sites in Groot-Brittannië werden al weggegomd of onherkenbaar gemaakt op de kaartjes (IPS).
Maar hoe ver mag Google daarin meegaan? India is natuurlijk een beschaafde democratische atoommacht, maar als dergelijke verzoeken straks ook uit de Axis of Evil komen? En wat te denken van al die multimiljonairs met hun landgoederen, heeft Bill Gates meer recht op een gemaskeerd landgoed dan Gordon? Waar ligt de grens? Do No Evil?
Terwijl neoconservatieve haviken ons willen doen geloven dat Iran één grote poel van fundamentalistisch verderf en onrechtvaardigheid is gaat er ook wel eens wat goed. Afgelopen week werd de 19-jarige Nazanin Fatehi na twee jaar gevangenschap vrijgelaten. Nazanin zal niet ter dood worden veroordeeld voor het neersteken van haar verkrachter (IPS).
In maart 2005 probeerden drie mannen Nazanin samen met haar 15 jarige nichtje te verkrachten in een park in Teheran. Nazanin stak met een mes een van haar belagers neer, hij overleed later in het ziekenhuis. De rechter bevond haar schuldig aan moord met voorbedachten rade en veroordeelde haar tot de doodstraf.
Enkele opmerkelijke details van het iraanse rechtssysteem: Als het meisje zich niet had verzet, had ze of moeten trouwen met de dader of kreeg ze 100 zweepslagen voor buitenhuwelijke seks. In Iran is de minimumleeftijd voor de doodstraf 15 jaar voor jongens en 9 jaar voor meisjes. (azady.nl)
Een naamgenote van Nazanin sprong echter in de bres voor het ter dood veroordeelde iraanse meisje. De Canadees-Iraanse Nazanin Afshin-Jam, die in 2003 tweede eindigde in de Miss World-verkiezing, ijverde sinds 2005 voor de vrijlating van Nazanin Fatehi. Er werden meer dan driehonderdduizend handtekeningen opgehaald en er verscheen een documentaire: The Tale of Two Nazanins. Onder zware internationale druk besloten de iraanse rechters het proces te herzien. Met succes: de rechter oordeelde nu dat Nazanin had gehandeld uit zelfverdediging. Op 1 februari jl. vond voor de vrijgesproken Nazanin een emotioneel weerzien (foto’s) met haar familie plaats.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Vorig jaar bleek na een onderzoek dat burgers veel zwaardere straffen zouden opleggen dan de rechters. Dat leverde aardig wat discussie op. Ook kwam afgelopen zomer Joost Eerdmans van de LPF nog even in het nieuws met zijn voorstel om lekenrechters in te voeren. Dit alles om het vertrouwen van de burgers in de rechtspraak weer een beetje op te krikken.
In dat licht is het interessant om te volgen wat in Japan gaat gebeuren. Daar start men vanaf 2009 met juryrechtspraak. Na 60 jaar al het recht aan drie rechters over gelaten te hebben, bepalen straks de juryleden mede of iemand schuldig is en wat de strafmaat is, bij meerderheid. Dit is dus een ander systeem dan in de VS en VK waar de jury alleen maar de schuldvraag beantwoordt.
Dit systeem in Japan is bedoeld om de burgers meer te betrekken bij het reilen en zeilen van het land. Ook daar schijnt het vertrouwen namelijk erg laag te zijn, al is het om andere redenen dan hier (bijna iedereen wordt veroordeeld namelijk).
De introductie van dit jurysysteem genaamd saiban-in gaat echter nog spannend worden. Voornamelijk vanwege het feit dat op dit moment 80% van de burgers frisse tegenzin heeft deel te nemen aan zo’n jury. En de meerderheid van die groep geeft als reden op dat ze de verantwoordelijkheid niet aandurfen. Beslissen over iemands schuld is niet niks immers.
Het kan zijn dat dit in de loop der tijd omslaat natuurlijk, maar het roept wel de vraag op hoe de burger hier in NL zou reageren als ze daadwerkelijk die verantwoordelijkheid voor het bepalen van de schuldvraag en het uitdelen van straffen krijgt.
We tellen nu eindelijk mee, globaal gesproken. De site Greatfirewallofchina.org registreert welke sites er vanuit China niet te bezichtigen zijn. En het doet ons deugd te melden dat Sargasso.nl zich tot de happy few mag rekenen. Want zeg nu eerlijk, als zelfs China je niet de moeite waard vind om te blokkeren zal er wel niks boeiends te beleven zijn. Daar kunnen de NOS, De Volkskrant en Nu.nl nog een puntje aan zuigen! In feite drukt de site op een gevoelig punt. De westerse wereld besteedt op geen enkele manier voldoende aandacht aan de smerige bezigheden van China als het gaat om de vrijheid van meningsuiting. We zijn verontwaardigd als Yahoo en Google zich als gedweeë censuurhulpjes opstellen, maar gaan daarna door alsof er niets gebeurd is.
Niemand tikt de Olympische spelen op de vingers omdat zij proberen in een dictatuur de blijde en uiterst lucratieve boodschap van verbroedering proberen te verkondigen. Maar goed, het IOC heeft zelf ook niet zoveel op met de vrijheid om je te uiten. Zo is het sporters al jarenlang door het IOC verboden een weblog bij te houden tijdens de Spelen en hebben ze geprobeerd zelfs de uitslagen van de wedstrijden tot het copyright van de Olympische beweging te laten horen. Want broederschap is belangrijk, maar alleen als het aan miljoenen uitzinnige Chinezen verkocht kan worden.
In samenspraak met de branche zal worden toegewerkt naar een rookvrije horeca in deze kabinetsperiode
Het concept-regeerakkoord wil sigaar en sigarette uit de kroeg hebben geband in 2011. De coalitiepartijen zijn het namelijk beu dat hun kleren zo stinken, de dag nadat ze zijn wezen stappen. Niettegenstaande de mogelijkheid om rookvrije delen in te richten, de ontwikkeling van afzuiginstallaties die 95% van de rook wegsmukken en de keuzevrijheid van het individu, wil de overheid al zijn onderdaantjes gezond. Het is des te betuttelender, omdat er niet (of amper) rookvrije cafe’s bestaan (itt rookvrije restaurants): Er is dus blijkbaar bij de mensen die daadwerkelijk naar de kroeg gaan (lees: niet hun ouders of antirook-enqueteurs) geen behoefte aan.
Dat de kosten voor de gezondheidszorg drastisch zullen stijgen door de langergerekte ziektebedbezettingen in de laatste levensjaren van niet-rokers, hoopt de regering te compenseren met een verhoging van de accijns op sigaretten. Zou het succes aan de fundamentalistische anti-rook-bewegingen zijn toe te schrijven, of was het sowieso al een overhedelijke rozelongenwedloop? Feit is dat het er in de smetteloos wit wordende bruine kroegen waarschijnlijk niet gezelliger op gaat worden. En met de a.s. ransplaatjesverplichting zal de roker het waarschijnlijk al voor 2011 niet in zijn hoofd halen om zijn pakje kankerstaafjes op tafel te leggen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.