Russische propaganda
De Volkskrant heeft een paar voorbeelden.
Het Voedingscentrum en Gezondheidsnet hebben onderzoek laten doen naar zogenaamde superfoods. Niet naar wat er in zit en wat je er aan hebt, maar naar wat mensen er van vinden. Het onderzoek leidt tot de conclusie dat een waarschuwing moet worden gegeven. Dat is onbegrijpelijk en een schoffering van de bewuste consument. Kort samengevat de conclusie van het onderzoek: de marketing van superfoods spreekt over hoge concentraties goede voedingsstoffen en mogelijke gezondheidseffecten. Mensen zijn gevoelig voor deze marketing en kopen massaal superfoods. De gezondheidseffecten zijn niet bewezen en doordat mensen deze voedingsmiddelen massaal zouden kopen en nuttigen, eten ze ander voedsel niet. Dit is ongezond en gevaarlijk. Dus een waarschuwing. Tenminste, dat moet ongeveer de redenatie zijn geweest. Want op basis van het onderzoek zelf valt die conclusie niet te onderbouwen.Wat blijkt namelijk uit het onderzoek? Eén op de tien mensen consumeert wel eens superfoods, en daarvan één op de vijf dagelijks. De rest minder.
De Volkskrant heeft een paar voorbeelden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
DATA - De zeer open vraag naar wat u de beste speeches vindt, leverde een bloemrijke reeks speeches op. Weinig doublures en veel film-speeches. Maar ook heel veel inspirerende speeches, recent en uit de oudheid. Hieronder samengevat in een lijst, aangevoerd door een komiek die in een roerige stuk geschiedenis een lange neus trok.
Trek er een avond voor uit, ga er voor zitten. En bedenk dat je het niet met iedere speech eens hoeft te zijn om het toch een goede speech te vinden. Applaus toegestaan.
Wie Wanneer Omschrijving Aantal Charlie Chaplin Final speech the Dictator (4) president Eisenhower 1961 Afscheidsspeech (militair industrieel complex) (2) Howard Beale 1976 I’m mad as hell and I’m not gonna take it anymore! (Network) (2) Pim Fortuyn 2002 C’est ca (2) Stephan Fry ? Catholic Church is Not a Force for Good. (2) Jezus Christus ? Bergrede (2) Winston Churchill We shall never surrender (2) Braveheart they may take our lives, but enfin (2) Oliver Cromwell 1653 House of commons () Ghandi 1916 Banaras Hindu University () Woodrow Wilson 1919 Pueblo () Hitler 1939 Stand up comedion on Roosevelt () Joseph Goebbels 1943 Wollt ihr den totalen Krieg () Henry V 1944 St. Crispin’s Day Speech () Orson Welles (als advocaat Clarence Darrow) 1959 Eindpleidooi () J.F. Kennedy 1961 We choose to go to the moon () J.F. Kennedy 1961 Ask not what your country can do for youDeze week was er enige commotie op het beroemde sociale netwerk Facebook. VPRO’s Geschiedenis 24 had bovenstaande klassieke verkiezingsposter van de PSP op haar profiel gezet. En Facebook had het nodig gevonden om die afbeelding, zonder opgaaf van redenen te verwijderen. Naar het waarom van deze censuur valt enkel te gissen. Wij van Sargasso, nooit te beroerd om ergens een complot te zien, vermoeden dat Mark Zuckerberg nauwe banden onderhoudt met de Amerikaanse wapenlobby en dat Facebook daarom pacifistische propaganda weert. Anders zien wij niet in waarom men de met afstand beste Nederlandse verkiezingsposter ooit heeft verwijderd.
Het leek me in ieder geval een mooi moment om Kunst op Zondag te wijden aan de grenzen tussen kunst en politieke propaganda. (Wellicht een leuk tv-formatje trouwens, Tussen Kunst & Propaganda. AVRO, leest u mee?) Normaal vult mijn gewaardeerde collega PJ Cokema deze onvolprezen rubriek, maar die is met vakantie. Over een paar weken zal ie weer terug zijn. Zo gaat dat met vakantie. Je kunt je afvragen waar het eigenlijk op slaat, vakantie. Nergens op natuurlijk. PeeJay had overigens al wel een KoZje klaargezet, maar die is naar volgende week verhuisd, want de actualiteit schreeuwde om iets anders.
Om verkiezingsposters dus. Een vak apart. Met een redelijke lange geschiedenis hier in Nederland. Doordat in 1918 het kiesstelsel met evenredige vertegenwoordiging van kracht werd, was het ineens veel belangrijker om te vertellen waar je voor stond. Dat werd gedaan met behulp van verkiezingsposters. Meteen dat jaar al, liet het campagneteam van Colijn onderstaande iconische verkiezingsposter ontwerpen:
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
The Putin propaganda machine cannot rest. It must provide new footage daily for a viewing public eager for the next Ukrainian outrage, growing angrier with each passing day, and asking: When will our great leader, Vladimir Putin, go in and rescue our poor brethren across the border in Ukraine?
Interviews with innocent by-standers and ordinary citizens are a staple fare of the coverage. A woman shows the camera hundreds of spent cartridges she gathered after a night of violence. Extremists turn outraged local residents, on their way to visit wounded comrades, away from the hospital. A babushka, in tears, bemoans the terror in which she lives and pleads for the Russians to restore order and civilization. Pretty good stuff. I’d believe it if I did not know better.
Een van mijn favoriete Israëlische bloggers, Yossi Gurvitz, komt met het nieuws dat er nu twee universiteiten in Israël zijn die in hun pakket studieprogramma’s hebben opgenomen voor hasbara. Ik vind dat behoorlijk sensationeel en verontrustend. Hasbara is de Israëlische vorm van propaganda. De eigenlijke betekenis van het woord is ‘verklaring, verduidelijking’, en hasbara was oorspronkelijk ook niet meer dan voorlichting in de hoop dat zaken die omstreden waren wel duidelijk zouden worden als de feiten maar bekend werden gemaakt. In de loop van de jaren heeft hasbara echter de reputatie verworven van een machine die de feiten verdraait, desnoods door het distribueren van vervalst materiaal, en die erop uit is critici van Israel zo zwart en verdacht mogelijk te maken.
Tot een paar jaar geleden was hasbara vooral in de handen van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken, dat een speciale afdeling hasbara en media had. Onder premier Ehud Olmert werd dat flink uitgebreid. En onder Netanyahu is er zelfs een speciaal ministerie van Hasbara en zaken betreffende de Diaspora gekomen (onder minister Yuli Edelstein). Dit ministerie heeft een situation room die in vijf talen naar buiten komt en volgens de eigen Hebreeuwse webpagina 100.000 vrijwilligers kan bedienen die actief zijn in de sociale media, evenals een niet genoemd aantal bloggers (ik ontleen dit aan een eerder stuk van een andere Israelische blogger, Noam Sheizaf)
Verder heeft het bureau van de minister-president een hasbara afdeling, heeft het leger een internationale hasbara-arm die zich niet beperkt tot het geven van voorlichting geven over leger-activiteiten, speelt de Jewish Agency (een organisatie die vanouds de contacten tussen Israël en Joodse gemeenschappen elders onderhield) zich bezig met hasbara en doen ad hoc ook de ministeries van Cultuur en van Toerisme eraan.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
On Saturday, the Egyptian armed forces announced in a press conference that its engineering department had invented devices to diagnosis and HIV and Hepatitis C: “The armed forces have achieved a scientific breakthrough by inventing devices to diagnose and treat Hepatitis C and HIV without taking a blood sample from the patient that gets immediate results at a low cost,” said army spokesperson Colonel Ahmed Ali. […]
Physician and Major-General Ibrahim Abdel-Atti, the man behind the reported scientific breakthroughs, said the HIV and Hepatitis C treatments had a 100 percent success rate.
“I started working on this project 22 years ago,” Abdel-Atti said. “It started secretly in the military intelligence but now we are announcing it to the whole world.”
Juichend bericht: Meer woningen verkocht in juli! + item in het acht-uurjournaal.
Lees hier hoe het echt zit:
Vorig jaar juli zou de overdrachtsbelasting weer worden verhoogd van 2% naar 6%, zodat het kadaster het in juni erg druk had – en in juli erg rustig.
Iemand vond het blijkbaar tijd worden voor optimisme…
Geen stoere arbeiders en soldaten die de Grote Leider toezingen, maar olijke popmeisjes. Hoe de tijden veranderen in Rusland, maar ook weer niet. Een muzikale ontdekkingsreis.
GEKLEURD – Russia Today (pro-Gadaffi, pro-Assad) schildert Amsterdam af als één groot Islamistan. De roze buren applaudisseren. FILMPJE!
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.