Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Obama’s inner circle spreekt
Tot en met Super Tuesday nemen we hier af en toe postjes over van de BKB campagnebende. Zij volgende de voorverkiezingen een aantal dagen ter plaatse en interviewen betrokken personen.
Wat zegt Ivo Daalder – een van Obama’s persoonlijke adviseurs en wellicht straks lid van de White House staff – over Obama’s kansen, kracht en capaciteiten?
Hij ging liever bridgen dan naar het debat kijken, want de strijd tussen Hillary en Obama is volgens hem niet zozeer inhoudelijk maar draait om visie en leiderschap. Hillary mag goed zijn in korte samenvattingen en scherpe responses maar Obama staat voor een nieuwe generatie, nieuw leiderschap en dat is hard nodig, zegt Daalder. Hij heeft Obama anderhalf jaar geleden uitgebreid gesproken tijdens een diner en daar raakte hij overtuigd van zijn kracht, intelligentie en mogelijkheden. Voor Daalder, zelf geen Nederlands staatsburger meer, is Obama letterlijk het gezicht van de hele wereld en de beste kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap.
Ondanks zijn duidelijke leiderschapskwaliteiten zal zijn gebrek aan ervaring hem misschien de das om doen. En dat is precies wat Hillary Amerika wel te bieden heeft. Zij staat voor zekerheid en kennis van zaken, na al acht jaar in het witte huis te hebben gewoond en de ins en outs van het presidentschap mee te hebben gemaakt. Maar als manlief Bill het over ervaring heeft tijdens de campagne gaat dat, volgens Daalder, niet om de Senaat maar om de tijd van zijn eigen presidentschap. Hillary’s kracht is dan ook vooral dat ze weet hoe het niet moet. De eerste twee jaren van het Clinton regime waren vreselijk, zelfs fataal te noemen en daardoor een goeie leerschool.
BKB Campagnebende in de VS
De mensen van de BKB academie zijn weer op pad. We konden hier eerder meegenieten van hun verslag over de Franse presidentsverkiezingen. Dit keer zijn ze een aantal dagen bij de voorverkiezingen voor de presidentskandidaten in de VS. Tussen nu en Super Tuesday zullen we af en toe wat stukken alhier overnemen. Het eerste stuk ging over het bezoek aan de Nederlandse ambassade. Het tweede stuk was een vraaggesprek met pollster Anna Greenberg, dat is hieronder integraal overgenomen.
We hebben zojuist gesproken met Anna Greenberg van Greenberg Quinlan Rosner Research. Zij is pollster en heeft dus veel invloed op het verkiezingsproces. Ons gesprek met haar gaat over haar mening over hoe de voorverkiezingen toe nu toe verlopen en wat ze nog verwacht vanuit haar perspectief als belangrijke pion in het proces. Het gesprek staat hier in al z’n volledigheid, opgenomen door Salem.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Weekendbedenking: Presidentsverkiezingen tegen de achtergrond van een republikeinse samenzwering

Heb je afgelopen maandag die fraaie grafiek gezien bij Waan v/d Dag die aantoont dat democratische presidenten beter voor Amerika zijn dan republikeinse. Nou ja, in elk geval in termen van de staatsschuld dan. Als je het bericht gemist hebt klik dan hier. Inmiddels bedraagt die schuld een negen gevolgd door 12 nullen. Volgens ingewijden in tabellen en grafieken zou het om de grootste staatsschuld op aarde gaan, maar als percentage van de totale omzet van Amerika valt het wel weer mee, dan staan ze ergens op de 35e plaats.
Waar het om gaat is de vraag waarom die republikeinse presidenten zo’n schuld maken. Okee, het is alweer oorlog, maar ook onder Reagan was het mis en die had toch geen last van oorlog? Zijn republikeinen dan misschien dommer dan democraten als het om de centjes gaat. Lijkt me eerlijk gezegd niet. Hoewel, Bush jr.? Reagan? Maar toch. Die lui hebben echt wel adviseurs die betere cijfers voor economie hadden dan jij. Dus er moet iets achter zitten. Immers, in de politiek gebeurt niets zomaar. Dit in tegenstelling tot het leven, waar alles juist zomaar lijkt te gebeuren.
De waarheid is weer eens vreemder dan de feiten. De republikeinen stoken de centjes bewust op. Zij creëren gepland een enorm begrotingstekort zodat een nieuw gekozen democratische president geen cadeautjes aan de bevolking kan geven waardoor ie (ja kom op zeg, ik ga hier echt geen hij/zij zetten als een vrouw het toch nooit tot president schopt) makkelijker herkozen kan worden. Integendeel, de democratische president die opgezadeld zit met de rampzalige financiële erfenis van de republikeinse voorganger moet juist snoeien in allerlei leuke projecten om het begrotingstekort weer terug te dringen. Op deze manier proberen de republikeinen te bereiken dat democraten zo kort mogelijk in het witte huis vertoeven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Vrijdag Vraag – Standpunt presidentskandidaten

Kunt u, zonder nu nieuwsbronnen te raadplegen, één standpunt opnoemen van één van de overgebleven presidentskandidaten in de Verenigde Staten, waar nu al die aandacht naar uit gaat?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Pornosterren leggen uit wat Super Tuesday is en doen stembekentenissen