BKB Campagnebende in de VS

De mensen van de BKB academie zijn weer op pad. We konden hier eerder meegenieten van hun verslag over de Franse presidentsverkiezingen. Dit keer zijn ze een aantal dagen bij de voorverkiezingen voor de presidentskandidaten in de VS. Tussen nu en Super Tuesday zullen we af en toe wat stukken alhier overnemen. Het eerste stuk ging over het bezoek aan de Nederlandse ambassade. Het tweede stuk was een vraaggesprek met pollster Anna Greenberg, dat is hieronder integraal overgenomen.

We hebben zojuist gesproken met Anna Greenberg van Greenberg Quinlan Rosner Research. Zij is pollster en heeft dus veel invloed op het verkiezingsproces. Ons gesprek met haar gaat over haar mening over hoe de voorverkiezingen toe nu toe verlopen en wat ze nog verwacht vanuit haar perspectief als belangrijke pion in het proces. Het gesprek staat hier in al z’n volledigheid, opgenomen door Salem.






  1. 1

    Ik denk dat de BKB’ers beter eens op stage gaan bij de SP, die hebben nu een stuk of 14 verkiezingen op rij gewonnen, plus een Europees referendumcampagne. En voor een stuk minder geld dan de BKB’ers die voor de PvdA nederlaag na nederlaag mogen organiseren.

    Maar ik snap het wel. Iedereen die wel eens in de VS een flyer heeft uitgedeeld, zegt z’n leven lang dat ‘ie voor de Giuliani, Clinton of Obama campagne heeft gewerkt. Dan mag je nog jaren in de Nederlandse media opdraven als campagnedeskundoloog. Zie Monasch, zie Van der Linde, zie Mastenbroek en al die anderen blaaskaken die hier nog nooit een verkiezing gewonnen hebben.

    Jammer dat Sargasso ook meedoet aan het oppijpen van dit soort lui.

  2. 4

    vreemd dat menigeen die grote ontroerende betrokkenheid toont bij Sargasso (‘Jammer dat Sargasso ook meedoet aan het oppijpen van dit soort lui.’) dat meestal pas doen als er – in hun ogen – wat af te kraken valt aan dat Sargasso.

  3. 5

    Soep heet ? Ik beken wel dat mijn supertrage internet het bekijken van de filmpjes verbood. Mijn +1 aan Witteman kwam dus puur uit schouwing voort. Mea culpa.

  4. 6

    Schouwen is zoals men weet een geestestoestand waarin de Waarheid in uiterste Helderheid en Klaarheid wordt ervaren. Die gemoedstoestand laat zich het beste beschrijven in termen die de Boddhisattva hanteert bij de succesvolle meditatie, en die mogen we allemaal zamengevoegen met de Sensatie die ontdekt en bijzonder ten uiterste beschreven is door Lodewijk van Deijssel.

    Dus.. toch ook niet niks zeg ik er dan bij.

  5. 7

    Als je dan weer wakker wordt, en je krijgt dat Amerikaanse campagnemeisje met grote gebaren voor een schoolbord VOL op je nuchtere netvlies….

    Ik begrijp mezelf nog steeds keigoed als ik het nog eens naga. Maar of Witteman gelijk heeft, dat weet ik natuurljik niet.

  6. 11

    Wat een plezier, ook die inleiding. De vertaling (van) Night is idd zoveel beter dan Lover of Solitude.

    Maar goed, India is nog steeds een land waar men zich aktief hoog-geestelijk verzet/terugtrekt tegen de slavernij. Maar het wordt minder, want de slavernij wordt ook minder, de wereldbeloningen stijgen, en hard ook (ik mocht twee weken terug meemaken dat de hotelovernachtingsprijs verdubbelde).

    Op bezoek in de geboorteplaats van Krsna zag ik vreemde dingen qua bijgeloof & hoorde vette drumsolo’s van de regionale goeroe en zijn kluppie, midden in de zaal.

  7. 12

    @ 4:

    Nouja, vreemd is dat niet. Het is meer dan menselijk om een grotere impuls tot weerwoord te voelen als je het ergens _niet_ mee eens bent dan wanneer je het allemaal wel ziet zitten…

    Persoonlijk vond ik het een nuttig commentaar om even de waarde van de informatie mee in te schalen.

  8. 13

    India is zo lang een land geweest waar de beloning of waardering die je kreeg vrijwel niets te maken had met je betoonde kwaliteiten of je gebleken inzet.

    Wat rest je dan als Indischman / mens ? Je vastklampen aan de boodschap van die vreemde deugd uit die vreemde tijd van Ramayana. Gandhi &zo waren niets zonder die boodschap. (Kamasutra-boeken zijn niets anders dan een maffe nieuw-westerse revival) Van hetzelfde moment af moesten er kastes zijn, zovelen moesten dienaar zijn in hun eigen sfeer, zo groot was het land.

  9. 14

    Zo’n maatschappelijke sfeer kent de moderne Nederlander niet meer.

    De bekende Multatuli (Ed. Douwes Dekker) kende die nog wel. Die telde ooit als jongeling het rare rijtje van belangrijke en onbelangrijke beroepen af dat zijn vader, zelf zeekapitein na zware opleiding voor zijn kroost in die maatschappij had opgesteld. De oudste moest predikant worden, de volgende letterzetter, de volgende predikant, de volgende kruidenier/drogist, de volgende weer predikant, de volgende alweer iets laags.

  10. 15

    @14bis Mij dunkt dat die zeekapitein zijn schip met zonen zo’n beetje naar de maatschappeijke randen stuurde. Zonder aanziens des zoons en des persoons, maar wel met dat begrip… van….

    Onmogelijk in India. Dat blijkt ook uit de sprookjes die men daar wel vertelde en niet hier.

    Hier zijn sinds eind 18e eeuw ALLE sprokkjes in het stramien: as je je bestdoet jonge (prins, 3e zoon), dan kommie er wel. Daar draaien ALLE sprookjes om de vraag: trap niet in de valletjes van gemenerikken, begrijp en doorzie het karakter van degeen met wie je te doen hebt.