Vandaag presenteerde Peter R. de Vries zijn proclamatie… duh, zijn wat?, hoor ik de mensen in Rotterdam-Zuid denken. Proclamatie dus. PRDV wilde zijn 55 punten op de deuren van de Tweede Kamer spijkeren, in navolging van de kerkhervormer Luther die op 31 oktober, 1517 zijn beroemde 95 theses op de kerkdeuren van de Allerheiligen Kerk te Wittenberg hamerde. Deze wanstaltige historische parallel is typisch voor PRDV naar mijn mening. Ik begrijp alleen niet waarom PRDV slechts tot 55 theses komt. Houdt PRDV nog wat onder de hoed? Enfin, de Partij van de daadkracht dus, hoewel de Sherlock Holmes van de Lage Landen er helaas niet in slaagde zijn theses op de Parlementsdeuren te spijkeren: nu al een gebrek aan daadkracht?
De grote vraag vooralsnog is: zit Nederland te wachten op een prive-detective die zich 20 jaar lang niet voor de politiek interesseerde? De 55 punten van PRDV zijn een verzameling punten van ongenoegen die samengevat worden onder de kernwoorden: Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang.
Het programma van PRDV telt aan aantal erg goede punten in mijn optiek: legalisering softdrugs, gekozen minister-president, invoeren Oranje kaart (naar Amerikaans voorbeeld van de ‘Green Card’: tijdelijke werkvergunning), vereenvoudigen omroepbestel (3 netten met 3 zenders, plus een nieuwszender), bestraffen van criminelen die ontsnappen, verhogen ontwikkelingshulp naar 1% BNP, een gezamenlijk Ministerie van Veiligheid, verminderen bureaucratie bij zorg en onderwijs. Ik zou er zo op stemmen, en eerlijk is eerlijk, welke Nederlander niet?