"Boeven vang je met boeven": een bekend gezegde dat wellicht van toepassing is op de strategie die de PvdA heeft gekozen om het (in-de-peilingen-stijgende) CDA te stuiten. Wouter Bos sprak gisteren tijdens de Algemene Beschouwingen het CDA aan op haar christelijke grondbeginselen. Het christelijke dagblad Trouw, extragevoelig voor dit soort christelijke pijnpunten, registreerde deze PvdA-strategie haarfijn: In de beste tradities van zijn roemruchte voorganger Joop den Uyl onderwierp PvdA-leider Bos het CDA gisteren tijdens de algemene beschouwingen aan een boetepreek (Trouw). PvdA-leider Bos heeft net als zijn voorganger DenUyl een protestantse opvoeding gehad, dit stelt hem nu in staat om de christen-democraten op hun gemoed te werken. Een strategie die wellicht succesvol zal blijken in het debat. Maar Bos moet oppassen de CDA-zieltjes niet te veel te krenken wil hij in zijn eigen traditie van alle-opties-openhouden geen partij uitsluiten bij de komende coalitiebesprekingen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In het laatste nummer van ManagementTeam staat de uitslag van de verkiezing van de beste leider van Nederland.
Deze verkiezing is met vlag en wimpel gewonnen door Wim Duisenberg (zie top 10 onderaan post).
In het begeleidende artikel kwam naar voren dat Wim veel heeft van een typische Level-5 leider. Dit begrip komt voort uit een onderzoek van Jim Collins waarover hij in Harvard Business Review publiceerde (niet online). Hij constateerde dat, afwijkend van de verwachting, dat niet de charismatische CEO’s de beste bedrijfsleiders zijn, maar juist de bescheiden doch gedreven CEO’s. Zij zorgen niet alleen voor goed resultaat nu, maar laten ook een bedrijf achter dat nog jaren goed blijft draaien. Het verschil in prestaties tussen bedrijven geleidt door topfiguren als Jack Welch (GE) en onbekenden als Darwin Smith (Kimberly-Clark) was opzienbarend.
En toen had ik ineens een probleem. Dat onderzoek was welliswaar van toepassing op het bedrijfsleven, maar veel ervan zou je ook op politiek leiderschap kunnen toepassen.
Tot voor kort was ik groot voorstander van gekozen burgemeesters en minister-presidenten. In mijn ogen zou dat een sterkere democratie opleveren omdat de mensen meer directe invloed krijgen. Echter, de moderne democratie staat en valt (met enige regelmaat) met media-exposure. En daar gaat het fout. Een level-4 leider verkrijgt zijn positie en zijn invloed middels charismatisch gedrag en fraai uitgesproken toekomstplannen. Een level-5 is wars van externe aandacht, getuige ook dit citaat uit het oorspronkelijke artikel hierover:
“Compared with those CEOs, Darwin Smith seems to have come from Mars. Shy, unpretentious, even awkward, Smith shunned attention. When a journalist asked him to describe his management style, Smith just stared back at the schribe from the other side of his thick black-rimmed glasses. He was dressed unfashionably, like a farm boy wearing his first J.C. Penney suit. Finally, after a long and uncomfortable silence, he said, “Eccentric”.”
Darwin Smith was 20 jaar CEO van Kimberly-Clark en zorgde ervoor dat het van het sukkeltje van Wall Street naar één van de top bedrijven groeide.
Op zondag 8 oktober zijn het in België verkiezingen, de week ervoor is er een vrij uniek spektakel op touw gezet. Het gaat over de Belgische aktie 01[color=#ff003e]10[/color]. Het waarom is, hoewel gecamoufleerd, overduidelijk: laten zien dat er verdraagzaamheid bestaat in tegenstelling tot wat de Vlaams Belangretoriek wil doen vermoeden.
35% Heeft fenomeen Philip reeds aan tufjes in het cafédorp A., en dat is op wereldniveau al even volkomen uitzonderlijk als onbegrijpelijk.
De idee voor de 01[color=#ff003e]10[/color] is ontstaan vlak na de brutale shooting spree van Hans Van Temsche, die in Antwerpen onderandere een driejarig meisje van haar driewieler knalde. De golf van verontwaardiging echoode vrij lang na, met een stille protestmars als ‘hoogtepunt’. Tot bleek dat Tom Barman, zelf Antwerpenaar, een ‘Touche Pas À Mon Pote” op touw zou zetten. De respons bleek enorm, en niet enkel van wat kortharig werklustig tuig. Van alle namen die in 4 (!) steden (tref voor de grap zowat elke muzkant van België aan op de affiches van Brussel – Antwerpen – Gent – Charleroi) simultaan concerteren, valt uiteraard Helmut Lotti op. Mijn weerzin tegen de persoon bewijst zijn aanwezigheid: een concert voor verdraagzaamheid, en wie ben ik dan om…
Aan de andere kant, de mens heeft een hilarisch Gentstalig liedje geschreven, dat bij mijn weten niet online staat -en het is voorwaar het beste wat hij ooit gekweeldzongen heeft.
Voor fans is het dEUSconcert helemaal bijzonder, want het is jaren geleden dat de band in hun Liverpool speelde.
Er zijn een aantal stemmen die tegen dit initiatief zijn, met als voornaamste argument het ‘uitlokken’ en ‘polariseren’.
Sommige mensen zijn dan ook wat minder verdraagzaam. En de grootste angst van hen waar men grootste angst voor heeft, is net dat het niet polariseert. Dat is mooi, want het strategische spel dat Fenomeen Philip speelt, dicteert dus dat hij moet reageren.
Het is in ieder geval mooi om zien hoe de scoutsmentaliteit samenvloeit met blowrockers, hoe een voormalig Presley-imitator mixt met een alcoholische Barman, en zowat alles wat kan en niet kan zingen dat toch gaat doen.
Of het iets uithaalt is inderdaad zeer de vraag, meneer de cyniclown, buiten de oevers van het voorgetredene zwemt geen mens, maar het ellendige gevoel niets te doen tegen een toilet wat voor 35% vol stront zit – dat kan nog al eens doorwegen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Heeft u ook uw handtekening gezet in de hoop dat de EU eens stopt met de maandelijkse verhuizing tussen Brussel en Straatsburg? Om mee te helpen dat geld wat efficienter te besteden?
Laat maar, de volgende keer. De EU heeft namelijk besloten om het gebouw in Straatsburg te kopen. Tot nu toe werd het gebouw gehuurd, en de EU mag het nu voor een relatief laag bedrag aankopen, zolang het zelf maar zorg draagt voor de asbest die overal in de muren en plafonds zit.
En u dacht dat de half miljoen handtekeningen die in Nederland zijn verzameld, er in ieder geval voor zorgden dat de Nederlandse europarlementariërs tegen de koop stemden? Nee hoor, VVD’er Jan Mulder probeert uit te leggen in het Radio 1 journaal dat je best voor de handtekeningenactie kan zijn, en tegelijkertijd het gebouw wilt kopen waar je eigenlijk weg wilt. “Al zijn er tien miljoen handtekeningen, zolang er 1 land is dat het tegenhoudt, heb je daar niets aan.”
Nu is het natuurlijk waar dat de EU nu zo in elkaar zit dat zolang Frankrijk tegen is, de verhuizingen doorgaan. Een dergelijke beslissing moet namelijk in unanimiteit genomen worden. Maar met zijn stem voor de aankoop van het gebouw legt Mulder er zich bij neer dat de EU grote bedragen blijft verkwisten, en was het niet juist een typisch VVD-punt dat verkwisting van belastinggeld moest worden tegengegaan?
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Hans van Oplawaai. Zijn schrijfsels zijn ook te vinden op hun gezamenlijke weblog.
Pieter Winsemius is gisteren beëdigd als minister van VROM. Meer dan twintig jaar geleden was hij dat ook als eens. Sterker nog: hij werd in 1982 Nederlands allereerste minister van VROM. Bij het aantreden van het kabinet Lubbers I werd milieu weggehaald bij het minsterie van Volksgezondheid en toegevoegd aan Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening.
Milieu was in de jaren tachtig een belangrijk maatschappelijk thema. Veel mensen maakten zich destijds zorgen om de steeds groeiende afvalberg, de verontreiniging van bodem, water en lucht, de uitputting van grondstoffen, enzovoort. Maar veel kennis was er toen niet en ook de politiek was nog niet zo geïnteresseerd. En de VVD al helemaal niet. Dus toen die partij bij de formatie de post VROM bemachtigde verwachtte niemand – de VVD zelf wel in de allerlaatste plaats – een stevig milieubeleid.
Dat was buiten Winsemius gerekend. Hij werkte zich razendsnel in en begon in te zien dat er problemen op te lossen waren. Hij overtuigde zijn collega’s – Lubbers niet in de laatste plaats – van het belang van forse maatregelen en in plaats van minister van VROm werd hij al snel minister van vroM. Er zijn veel mensen, zelfs bij de milieubeweging, die hem de beste milieuminister vinden die Nederland ooit heeft gehad.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Vandaag is officieel bekend gemaakt dat Bulgarije en Roemenië op 1 januari 2007 zullen toetreden tot de Europese Unie (Volkskrant). Dat is natuurlijk alleen maar heel goed, want solidariteit onder de Europese volkeren is de enige waarborg voor een veilige toekomst van dit continent. En wie zich ergert aan die pseudo-zigeuner orkestjes die opdringerig en te-hard-spelend een zwoel zomeravondetentje op een terrasje aan de gracht verstoren die moet ook vooral vóór deze toetreding zijn. Want een EU-lidmaatschap zorgt voor welvaart (tv, patat) en in de toekomst zullen deze muzikanten dan alleen nog maar in hun Roemeense Vinex-woningen hun muziek ten gehore brengen, zo gaan die dingen let maar op. En toch… zijn Bulgarije en Roemenië nog behoorlijk arm, hun economieën staan er slechter voor dan de Turkse (nog zo’n land dat lid wil worden).
Wie aan Bulgarije en Roemenië denkt heeft vast een stereotyp vooroordeel op zijn/haar netvlies staan. Voor mij is dat de paard en wagen op de snelweg. Maar waar denkt u aan denkend aan Bulgarije en Roemenië…? Poneer uw foto’s en gedachten in de comments:
Op zondag 8 oktober zijn het in België verkiezingen, en wel voor de 1) gemeenteraden, 2) provincieraden, 3) districtsraden in Antwerpen en 4) de schepenen, OCMW-raadsleden en leden van het vast bureau in de 6 Vlaamse randgemeenten rond Brussel en Voeren.
Omdat België een gigantisch stuk drijfzand vormt qua structuur, ook voor het eigen volk, concentreert Sargasso zich in de aanloop op Antwerpen.
Vandaag: [color=#7d5124]Het Vlaams Belang en de burgemeester.[/color]
Dat we Antwerpen (bijnamen: de Metropool, ’t Stad, de Sinjorenstad) kiezen heeft ook een geschiedkundige functie. Het is namelijk van oudsher de plek (of district, om in de lingo te blijven) waar partijen en bewegingen ontstaan, en tendensen en ontwikkelingen plaatsgrijpen. Zo zijn de vlaamsnationalistische groeperingen, de Groenen en phenomeen Philip daar ontstaan.
Met de huidige inzet is het niet anders. Polarisatie heet die vandaag.
Omdat zowat partijen zich graag in het midden van het veld nestelen en gewoon degelijk besturen eerder kwestie van goed management dan van grote inzichten is draait ook Antwerpen rond de eenvoudige maar hete brij van de polarisatie. Voor ons of tegen ons. Ongeveer het langs de ouwe rinks-lechtslijn, en even vaag als overal waar een 2partijstelsel regeert.
Het (in België verplichte) Stemgebeuren is sinds de opkomst van het Vlaams Belang met name in Antwerpen en randgemeenten uitgedraaid op een stem vòòr of tegen dat VB. Alle andere partijen zitten samen in een coalitie, om een werkbare 2/3de meerderheid te kunnen vormen.
Na de vorige verkiezingsuitslag is het steeds duidelijker geworden: het draait om twee figuren: Philip (buik) en Patrick (socialist).
Patrick, de huidige burgemeester van Antwerpen en voormalig reclameman, heeft dat (misschien iets tè) goed begrepen en gooit zijn voornaam volledig in de strijd -op de site: burgemeestervanantwerpen…. Een totalkrieg omtrent persoon en functie als het ware. De sp.a-spirit kartelfractie waar hij deel van uitmaakt komt nauwelijks voor op de pamfletten. (overigens vind u zijn stoutste en inhoudelijkste interview op de onvolprezen stadszender Radio Centraal .)
Ironisch genoeg is zijn uitdager niet zo openlijk zelfverheerlijkend.
Twee voorname redenen: het VB met haar voorman hòeven niet geprofileerd te worden. Anderen doen dat voor hen. De afgelopen twee weken is er bij mijn weten geen enkel persbericht, meeting, agendapunt vanuit het VB gekomen. Nochtans heeft èlke andere partij het -bedekt of niet- maar over één ding: het VB. Het enige wat de partij doet is antwoorden als ze weer een ‘kaakslag’ heeft moeten ondergaan.
Opnieuw ophef op de verkiezingslijsten. Vandaag schrapte de SP twee mensen van de lijst omdat ze George W. Bush niet “de ergste man sinds Hitler” vinden. Een kandidaat voor de nieuwe Lijst Fortuyn werd verwijderd omdat hij weigert de moord op Pim genocide te noemen. En ook éénNL kent nu al lijstaanpassingen. De kandidaat op plaats 6 werd geschrapt omdat hij Rotterdam ‘eigenlijk best een lelijke klotestad’ noemde.
Houdt het dan nooit op!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.