Opinie over Balkenende IV
Een rondgang langs de verschillende columns, opinie-artikelen en redactionelen (voor zover de kranten die online hebben staan) levert een gemêleerd beeld op. Niet alleen wat betreft de waardering van het nieuwe regeerakkoord, maar ook de kwaliteit van de schrijfselen. Een greep uit de stukken.
Columnist Syb Winia van Elsevier ziet het nieuwe akkoord als “symboolpolitiek”. Hij ziet de toegenomen afhankelijkheid van burgers aan de staat als het grootste probleem van de afgelopen veertig jaar, en die afhankelijkheid wordt in het nieuwe akkoord niet teruggebracht. Een typische rechts-links dogma-clash dus.
Het redactioneel van de Telegraaf spreekt van een “ongelukkig” akkoord omdat er geen reserves voor tegenvallers worden opgebouwd en de middeninkomens te weinig extra geld ontvangen. Lof is er voor de aanpak van oude wijken en het aanpakken van de taalachterstand bij allochtonen. Het extra geld naar de publieke omroep is “waanzinnig” en de pardonregeling te ruim. We hadden niet anders verwacht van De Telegraaf.
De meer links georienteerde Volkskrant daarentegen spreekt van gezonde ambitie. Het akkoord is een “investering in sociale samenhang” en een “ambitieus deltaplan voor inburgering”. In het participatieconvenant met de sociale partners zou de hand van informateur Wijffels te zijn herkennen. Een opvallend positieve mening, blijkbaar heeft Links de coalitie-onderhandelingen gewonnen.
Alle aandacht gaat de laatste tijd uit naar de kabinetsformatie. Dat betekent dat het kamerwerk eigenlijk weinig voorstel. Een demissionair kabinet dient ook geen sappige wetsvoorstellen in.