Brazilië wil visumplicht Amazonewoud

"We want to establish the Amazon as ours," Tuma said. "We want the world to visit the region. But we want them to tell us when they're coming and what they're going to do." (AP) De Braziliaanse National Justice Secretary Romeu Tuma Jr. laat weten dat de Braziliaanse autoriteiten van plan zijn om een visumplicht voor het Amazonewoud in te stellen. Als het congres de wet aanneemt zullen binnenkort alle buitenlanders die de Amazoneregio willen bezoeken een visum moeten aanvragen, overtredingen worden bestraft met een boete van 60.000 dollar (38.000 euro). Met deze visumplicht wil de Braziliaanse overheid weten wie de Amazone bezoekt en waarom. Maar mensenrechten- en natuurbeschermingsorganisaties vrezen dat deze maatregel bedoeld is om pottenkijkers buiten te sluiten en de positie van de indianen te verzwakken. In ieder geval gonst het in de Braziliaanse samenleving al tijden van de paranoïde complottheorieën die de invoering van een dergelijk Amazonevisum in de kaart spelen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geloven in Verdonk

Het heilige ToN (plaatje: GeenCommentaar)

Rechters moeten goed kunnen uitleggen waarom ze een bepaalde beslissing nemen. Daar slagen ze te weinig in. Mensen begrijpen het nu niet meer. De afstand tussen de rechterlijke macht en de burgers is te groot.

Aldus Rita Verdonk.

[Ik wil] dat burgers vanuit hun eigen belevingswereld kunnen meekijken en er niet alleen vanuit de rechterlijke macht wordt gekeken. Ook mensen die gewoon met hun voeten in de blubber staan, moeten hun zegje kunnen doen.

Deze uitspraken lardeert ze nog een beetje met haar democratie 2.0 ideeën en klaar:

Dit idee wil ik eerst voorleggen aan de mensen in het land. Ik nodig nu mensen uit om via internet mee te denken. Zoiets gaat dan vanzelf lopen. Ik ben heel benieuwd.

Zie hier in een notedop het mantra van Rita Verdonk.

Stap 1: ‘Constateer’ dat instantie X het contact met de burger heeft verloren.
Stap 2: Roep dat er verandering nodig is, en wel vanuit de burger, de man op de straat.
Stap 3: Heb vooral geen idee hoe, maar de ridder op het witte paard, Het Volk, zal uitkomst bieden, ergens in de toekomst.

Het leuke van stap drie is uiteraard dat haar voorstellen daardoor per definitie onder de noemer proefballon vallen, en ze nooit verantwoording over haar uitspraken hoeft af te leggen. De oplossing komt er immers aan, maar is er nog niet. Of althans, hij is er in grote lijnen, en de ‘details’ moeten nog worden ingevuld. Of het is er wel, maar de situatie is veranderderd, dus…

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Gijzeling

We laten ons niet langer gijzelen door iemand die pretendeert de enige waarheid over de islam te verkondigen.

Aldus Fouad Sidali, voorzitter van het Samenwerkingsverband Marokkanen in Nederland, afgelopen vrijdag. Hij nam hiermee afstand van de aanval van de extremistische imam Fawaz op stadsdeelvoorzitter Marcouch van Slotervaart.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verdonk wipt Wilders in de peilingen

Verdonk (Foto: Flickr/FlickrSoldMeOut)Rita’s vlaggeschip gaat met de wind in de zeilen op volle kracht vooruit. Zowel bij peildier Maurice de Hond als bij de politieke thermometer van Interview NSS gaat zij zonder twijfel recht-door-zee. Dit lijkt de politieke doodsteek te zijn voor Geert Wilders, die na een mediageniek zegetocht nu gierend tot stilstand is gekomen in de politieke barometers. Tot zover de toenadering tussen beide politici

Daar waar de VVD een soort van ‘PVV light‘ nastreeft in zurigheid richting buitenlanders, mikt Verdonk meer op het Hollandse hosanna-gevoel. Of is er meer aan de hand?

Blokjes kaas
Het lijkt Verdonk gelukt om weg te blijven bij het ‘one issue’-syndroom waar Wilders onder te lijden heeft. Zodra je een geblondeerd kapsel op televisie voorbij ziet komen, ligt een visioen van bosjes vrouwen met boerka’s, fulminerende imams en een oerwoud aan schotelantennes op je netvlies. Bij Rita Verdonk moet je naast aan een goed gevoel bij een Hollands vlaggetje op een blokje kaas, toch op z’n minst ook aan files denken. Desnoods vreet Rita ze op.

De man van de straat ziet in Verdonk waarschijnlijk zijn evenknie: geen gedoe en pas je een beetje aan aan mij, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Het lukt haar om zich als een redelijk alternatief van de extremere Geert Wilders te presenteren. Dat is toch behoorlijk knap voor een vrouw die zich als Minister voor Vreemdelingenzaken vooral van haar hardvochtige kant liet zien.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Londen kiest burgemeester

City Hall, zetel van de burgemeester (Foto: Wikipedia/Padraig)

Op 1 mei aanstaande gaan de Londenaren naar de stembus om een burgemeester te kiezen. De twee kandidaten met een serieuze kans om te winnen zijn de zittende Labour burgemeester “Red” Ken Livingstone en Tory enfant terrible Boris Johnson. Peilingen wijzen uit dat het wel eens een behoorlijk spannende verkiezing kan gaan worden. Interessant genoeg vinden veel mensen dat Ken en Boris, ondanks hun totaal verschillende politieke opvattingen, meer gemeen hebben dan er verschillen zijn.

Extreem
In de eerste plaats zitten beide politici in de extreme vleugels van hun partijen. Livingstone zat al in de linkervleugel van Labour in de jaren 70, toen die partij zelf nog behoorlijk links was. Als leider van de gemeenteraad in Londen in de jaren 80 wist hij Margaret Thatcher mateloos te irriteren door elke dag een spandoek met het aantal werklozen in Londen op te hangen van het dak van zijn kantoor, dat recht tegenover Westminster lag. Het gerucht gaat dat Thatcher later de gemeenteraad afschafte uitsluitend om van Livingstone af te komen. Als burgemeester van Londen verzette Livingstone zich vervolgens tegen privatisering van de metro en voerde hij een zeer controversiële maar zeer succesvolle congestion charge in. Dat dit soort beleidsmaatregelen hem verafschuwd maken bij de Conservatieven èn een substantieel deel van zijn eigen partij moge duidelijk zijn.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tussenstand stemexperiment

Omdat we pas op de helft van de gewenste 500 stemmers zitten, hier even een tussenstand van het genuanceerde stemexperiment ter stimulatie. En roep vooral wat antisalonsocialisten op.

Partij TK nu Normaal stemmen Genuanceerd stemmen CDA 41 3 11 PvdA 33 12 19 SP 25 20 19 VVD 21 7 16 PVV / Wilders 9 2 3 GroenLinks 7 50 26 Christen Unie 6 3 10 D66 3 51 26 Partij voor de Dieren 2 1 12 SGP 2 0 5 TON / Verdonk 1 1 3
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Protesten tegen China moeten doorgaan

(China Beijing 2008 - Olympic Games - Tibet (Foto: Flickr/.ack-online.de)

Als de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) zegt dat het Westen moet stoppen met protesteren tegen de mensenrechtensituatie in China – omdat je met ‘een luide stem niks bereikt in China’ – dan weet je één ding zeker: hij vindt ook dat er iets mis is met de mensrechtensituatie.

Meedoen is belangrijker dan winnen?
Je hoeft maar een beetje op internet te surfen en je vindt genoeg plekken waar je informatie kan vinden over de mensenrechtensituatie in het land waar in augustus 2008 de Olympische Spelen plaatsvinden. De vraag is dan vervolgens: moet je met zoveel bewijs in handen jezelf laten gijzelen door de voorzitter van het IOC of de kans grijpen om de Olympische gedachte kracht bij te zetten?

De Olympische gedachte is simpel: meedoen is belangrijker dan winnen. Het is dan een wrange gedachte dat mensen in China alleen mee mogen doen als ze zéggen wat de overheid vindt, als ze dénken wat de overheid vindt en als ze dóen wat de overheid vindt dat ze moeten doen. Om over de situatie in Tibet maar te zwijgen.

Protesteren is belangrijker dan meedoen!
Om terug te keren naar Jacques Rogger, voorzitter van het IOC: het is knap voor een beweging die altijd zegt sport en politiek te willen scheiden, om zich op deze manier in de discussie te mengen. Hij zegt met zoveel woorden: regeringen van de wereld, als u maar naar mij luistert dan komt het goed met de mensenrechtensituatie in China.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De massa heeft de wijsheid toch echt niet in pacht

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Will Tiemeijer, onderzoeker bij de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Onlangs verscheen zijn boek ‘Wat 93,7 procent van de Nederlanders moet weten over opiniepielingen’.

Hoeveel zegt U? (Foto: Flickr/pixiesticks23)

Nederland doet enthousiast over de ?wiki-democratie?: de massa weet het altijd beter. Een misvatting. Juist in de politiek schuilt hierin een groot gevaar. Er is een nieuw argument in de strijd tegen de politieke elite dat snel aan populariteit wint: ?de wijsheid van de massa?. Met deze kreet wordt gedoeld op een verbazingwekkend fenomeen: vraag een groot aantal mensen om een schatting te maken van hoeveel bonen er in een pot zitten, en zie: het gemiddelde van al deze schattingen blijkt dichter bij het juiste aantal te liggen dan elk van de afzonderlijke schattingen. Ook in andere situaties, bijvoorbeeld de aandelenhandel, is de groep als geheel slimmer dan de afzonderlijke leden.

Dus hoezo, de massa is dom? Het is niet meer nodig dat mensen kennis van zaken hebben. Tel alle meningen bij elkaar op en er komt vanzelf een wijs besluit uit. Is dat niet het ultieme argument voor meer democratie? De elite is ten onrechte bang voor de mening van de massa.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De VVD als PVV Light

Nebahat Albayrak (Foto: Rijksvoorlichtingsdienst)

De VVD lijkt nu echt de weg kwijt. In de wanhoop de leegloop van de partij richting PVV en ToN tegen te houden, gooien de (ooit) liberalen nu een gekend PVV-wapen in de strijd: de onzinnige motie van wantrouwen.

Slachtoffer van de plotselinge geldingsdrang van de VVD was staatssecretaris Albayrak, nou net een van de weinige leden van dit zwalkende kabinet die tot nu toe wel een solide indruk maakt. Toen 770 illegale Chinezen zich aanmeldden als asielzoeker door een gerucht over een koninklijk pardon, volgde zij daarvoor keurig de geëigende procedures.

Helemaal fout volgens Henk Kamp et al. Ze kreeg de illegalen “op een presenteerblaadje aangeboden” en had van die gelegenheid gebruik moeten maken om ze meteen allemaal op te sluiten en terug te sturen naar China. Het taalgebruik van Kamp over de illegale Chinezen was daarbij van een stuitende Wilderiaanse lompheid. Dat terwijl Kamp weet dat uitzetten van illegalen in de praktijk buitengewoon lastig is, zeker naar een land als China, dat niet van harte meewerkt.

De motie werd dan ook simpel verworpen met nauwelijks schade voor Albayrak en heel veel voor de VVD. De PVV in extremiteit verslaan gaat ze namelijk niet lukken. Meer dan een PVV Light kan de VVD zo nooit worden.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Paranoïde politiek

Aluhoedje voor gevorderden (Foto: Flickr/RobW)

In november 1964 publiceerde Harper’s Magazine het essay The Paranoid Style in American Politics van Richard Hofstadter. Inmiddels is het een klassieker. Hofstadters analyse uit de tijd van McCarthy en Goldwater blijkt ook in de Nederlandse politiek anno 2008 onverkort toepasbaar.

Probeer maar eens niet aan Fitna te denken bij dit citaat:

A final characteristic of the paranoid style is related to the quality of its pedantry. One of the impressive things about paranoid literature is the contrast between its fantasied conclusions and the almost touching concern with factuality it invariably shows. It produces heroic strivings for evidence to prove that the unbelievable is the only thing that can be believed.

Of course, there are highbrow, lowbrow, and middlebrow paranoids, as there are likely to be in any political tendency. But respectable paranoid literature not only starts from certain moral commitments that can indeed be justified but also carefully and all but obsessively accumulates ?evidence?. The difference between this ?evidence? and that commonly employed by others is that it seems less a means of entering into normal political controversy than a means of warding off the profane intrusion of the secular political world. The paranoid seems to have little expectation of actually convincing a hostile world, but he can accumulate evidence in order to protect his cherished convictions from it.

Vorige Volgende