WW: Singulariteiten bestaan niet
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Lang dacht men dat niets kon ontsnappen aan zwarte gaten. Alles, waaronder de tijd, zou in het centrum van zo’n zwart gat, de singulariteit, zo worden samengeperst dat niets er meer uit kon. Alles werd vernietigd, het was een soort “eindpunt” van ruimte en tijd. Totdat in de jaren 70 Stephen Hawking theoretiseerde dat zwarte gaten moesten “lekken”, er kwam wél wat uit. Maar uit dat lek was hetgeen dat erin ging niet meer af te leiden.
Eind jaren 90 kwam men langzaam terug op dat idee, totdat in 2004 ook Stephen Hawking zelf zei er niet meer in te geloven (Hoera voor de wetenschap!). De reden was dat Hawkings verklaring teveel rotzooide met de quantum-mechanica, en die theorie klopte te goed om dat toe te laten. Maar een alternatieve uitleg voor het lekken van zwarte gaten is nooit gevonden.
Tot nu dus. Wetenschappers publiceerden gisteren een artikel in het toonaangevende tijdschrift Physical Review Letters waarin een verklaring werd gegeven. Waar het op neer komt is dat we al die tijd met een benadering van ruimtetijd hebben gewerkt. Een benadering die in deze gevallen niet toereikend genoeg is. De werkelijke ruimtetijd is namelijk groter dan gedacht. Er is ‘iets’ achter een zwart gat, de singulariteit in het centrum bestaat niet.
‘De Laatste Communist van Berlijn’: Herr Rilat, Vollidiot én opperbevelhebber van de grootste legers op aarde
Kamerstukken volgen is dé manier om tijdig nieuwe woorden te leren.



Het was een week waarin de goden het op de mensheid voorzien leken te hebben. Een orkaan in Birma en een aardbeving in China zorgden voor tienduizenden dodelijke slachtoffers en het einde is nog niet in zicht. Van een heel andere orde, maar ook erg, was de brand die de faculteit Bouwkunde verwoestte, waarmee duizenden boeken en unieke maquettes verloren gingen. In dat licht is de internetstoring die KPN trof, en waar ook GeenCommentaar hinder van ondervond, nauwelijks meer dan een kleine irritatie te noemen. Wel ga je je al gauw afvragen: 