Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
‘Stop het tweede bloedbad in Hama’
Dat is de vurige wens van de Syrische Nederlanders die vanmiddag, op de eerste vrijdag van de Ramadan, in Den Haag demonstreerden. Net als in veel andere steden in Syrië en in Europa riepen ook zij om het vertrek van de Syrische president Bashar Al-Assad. Een bijzonder en ontroerend moment was het toen de Syrische mensenrechtenactivist Haitham Al-Maleh, die vandaag in Den Haag was voor overleg met het Internationaal Strafhof, zich bij ons voegde.
Vanaf het Plein liepen de demonstranten via het Malieveld naar het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar het Steuncomité voor de Syrische Revolutie en het Jasmijnplein de Nederlandse mensenrechtenambassadeur een manifest aanboden en aansluitend een gesprek met hem hadden.
Gesprekken die ik had met de aanwezigen maken duidelijk hoezeer de Syrische Nederlanders zich zorgen maken over wat zich op dit moment in Syrië afspeelt. ‘We willen geen tweede Hama’, vertelden ze me, daarbij verwijzend naar 1982, het jaar waarin de Syriërs eveneens in opstand kwamen. Een opstand die door de vader van de huidige president zeer handhandig bedwongen werd: in Hama kwamen meer dan twintigduizend mensen om het leven en grote delen van de stad werden in puin geschoten.
Sinds afgelopen zondag wordt Hama opnieuw belegerd. De berichten en de beelden die naar buiten komen, schetsen een dramatisch beeld van de situatie. De tanks van Assad beschieten de burgers in Hama, het leger schiet met scherp op willekeurige burgers, hele wijken worden gebombardeerd. Er is een tekort aan voedsel en water. De stad is hermetisch afgesloten, journalisten mogen Syrië niet in. Kort voor ik vanmiddag afreisde naar Den Haag, las ik op Al Jazeera dat er sinds het begin van deze week al 250 doden zouden zijn gevallen in Hama. Ooggetuigen zeggen dat mensen ‘als schapen worden afgeslacht’. De overledenen worden begraven in de tuin of langs de kant van de weg, omdat men bang is de tocht naar het kerkhof te maken.
Ook in andere steden, zoals Deir az-Zoor, Homs, Idlib en Damascus worden demonstraties hardhandig neergeslagen. Afgelopen nacht vond in Dara’a, de stad waar de opstand begon, een nachtelijke inval plaats.
Laat het bloed maar vloeien, mijn jonge kunstbroeders
Op zondag 26 juni en maandag 27 juni as. organiseren enkele getormenteerde kunstminners ‘een massale nachtelijke tocht van Rotterdam naar Den Haag. Met de Mars der Beschaving willen zij hun ongenoegen tonen over het ondoordachte kabinetsbeleid.’ Dat is in beginsel sympathiek. Maar Halbe Zijlstra komt niet achter mijn artistieke voordeur, als u het niet erg vindt. Subsidie faciliteert, zorgt voor ontplooiing en professionalisering van talent en inspiratie, maar ook mét subsidie herken ik benauwde keurslijven. Waar blijft die jeugdige oerschreeuw om kunst te moeten maken?
Als wij als kunstminners met z’n allen vinden dat onze culturele bloeiende tuin vaak besproeid moet worden ter meerdere glorie van de kunst, waarom zie ik dan altijd dezelfde vlezige hoofden in literaire katernen, toebehorend aan paljassen die in morsige colberts eveneens paraderen op het jaarlijkse Boekenbal? (Ik kan ondanks mijn recente publicatie overigens een uitnodiging vergeten en moet doorgaans aan de bedelstaf bij de schoonmaker van de Stadsschouwburg, maar een rits BN’ers met boeken over melaatsen en dode echtgenoten wordt van harte welkom geheten). Waarom zie ik altijd dezelfde huilebalken op de Parade, dezelfde fijnbesnaarde acteurs bij talkshows, hoor ik altijd dezelfde hese stemmen, opborrelend uit alcoholkelen bij kunstprogramma’s op de radio, en waarom lees ik bijna altijd dezelfde recensies van popmuziek? Hoe divers maken wij de culturele sector nu werkelijk zelf?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
511 opstand in Binnen-Mongolië

Het rommelt in Binnen-Mongolië, een autonome regio in het Noorden van China. Na de gewelddadige dood van een Mongolische schaapherder zijn de autochtone Mongoliërs in opstand gekomen tegen de lokale overheid en mijnbouwbedrijven van Han-Chinezen. Op 10 mei jl. werd de schaapsherder Mergen overreden door een 100-ton truck met steenkool. De trucks van mijnbouwbedrijf Spring City Group steken regelmatig af en denderen dan over de weiden van de Mongolische herders. Er circuleren verschillende versies van het incident: er zou eerst een discussie aan vooraf zijn gegaan, andere trucks zouden daarna ook over het lichaam zijn gereden en de toegesnelde politie zou zijn geblokkeerd en bedreigd. Maar het staat in ieder geval vast dat de herder met voorbedachte rade is vermoord. Dit incident blijkt de vonk in het kruitvat van jarenlange frustratie over de toenemende macht van de Han-Chinezen over de autochtone bevolking.
Opeens gaan de Mongoliërs de straat op en dat doen ze net als de demonstranten in met Midden-Oosten met behulp van sociale media en mobieltjes. Ondanks dat de autoriteiten geld hebben geboden aan de nabestaanden van de herder gaan de protesten door. Vorige week was het weer raak in raak in hoofdstad Hohhot toen honderden studenten zich onopvallend positioneerden in winkels en restaurants en na een ketting sms zich plotseling groepeerden tot één grote massa. Deze opstand in de maak heeft analoog aan opstanden in het Midden-Oosten ook een nummer: 511 (de dag na de moord op de herder). Op twitter volg je @siweiluozi. Het blog China Geeks ’translation and analysis of modern China’ gaat nog wat dieper in op de ontwikkelingen.
Strijd in Jemen laait weer op, totale chaos staat voor de deur
Geluid van de strijd, deze vroege dinsdagmorgen in Sana’a.
Het bestand tussen de Hashed stammen van sheikh Sadeq al-Ahmar en de troepen van president Ali Abdallah Saleh heeft het dinsdagmorgen vroeg begeven. Sinds de vroege ochtend woeden hevige straatgevechten in de wijk Hasaba in de hoofdstad Sana’a en andere plaatsen in de stad. Daarbij wordt behalve van automatische wapens gebruik gemaakt van RPG’s (anti-tankraketten), kathusha-raketten en artillerie. Volgens sommige berichten is nu ook de 1ste divisie van generaal Ali Mohsen, die naar de oppositie was overgelopen, bij de strijd betrokken. Details zijn echter moeilijk te verkrijgen. De regering van Saleh, die zonder enige twijfel de strijd is begonnen, heeft het verkeer van mobiele telefoons stilgelegd. Ook de elektriciteits voorziening is onderbroken. Dit zijn oude trucs van Saleh, die hij eerder al onder meer al toepaste.tijdens de burgeroorlog van 1995 en tijdens de oorlog in Saadah in het noorden. Blogger Jane Novack meldt dat ook de officiële tv-stations ermee ophouden.
Afgezien van Sana’a heerst ook totale chaos in Zinjibar in het gouvernoraat Abyan, waar Saleh zaterdag de helft van zijn troepen terugtrok om islamisten en Al-Qaeda strijders de gelegenheid te geven de stad over te nemen. In de stad wordt naar het schijnt zwaar gevochten. Ook is Zinjibar tenminste een zevental keer gebombardeerd vanuit de lucht en beschoten vanuit zee. Al-Jazeera Arabisch meldde dat er tenminste 30 doden waren.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Arabische Lente?
We are the 99 percent
Leger Syrië ingezet tegen bevolking Hama
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
