Balkenende heeft het hoofdstuk 'grondwet' voor Nederland afgesloten. Hij zei: "Het was een taai gevecht, maar Nederland en Europa kunnen verder." Mooi, Nederland en Europa kunnen verder. Ik wist niet dat er een breuk zat aan te komen, maar goed. We kunnen dus verder. Wat heeft Balkenende uit het vuur gesleept voor ons, zijn landgenoten die de grondwet wegstemden? Allereerst de dingen die we hebben laten schrappen:
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ook gastloggen? Stuur een mailtje. Hieronder een stuk van Eelke.
Onlangs verscheen in het nieuws dat alcoholmisbruik onder jongeren een groot probleem wordt in Nederland. Om dit probleem op te lossen heeft minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) twee maatregelen voorgesteld: het verhogen van de leeftijdsgrens voor bier, wijn en breezers naar 18 jaar en alle alcoholische dranken de supermarkten uit.
Gelukkig is deze laatste proefballon meteen uit de lucht geschoten. We halen toch ook de chips niet uit de schappen, omdat het slecht voor ons is? Dat zou wel erg betuttelend zijn: ieder mens heeft zelf de verantwoordelijkheid dingen wel of niet te kopen.
De andere maatregel, het verhogen van de leeftijdsgrens naar 18 jaar, vindt echter meer medestanders, waardoor het goed zou kunnen dat deze doorgevoerd wordt. Als de minister denkt daardoor de jongeren te ontmoedigen te gaan drinken, zal zij van een koude kermis thuis komen. Het verhogen van de leeftijdgrens zal drinken alleen maar aantrekkelijker maken voor jongeren. Pubers vinden het juist interessant te doen wat verboden is. Daarnaast wordt de huidige leeftijdsgrens nu ook al niet gehandhaafd: er zijn genoeg 13-jarige kinderen die het op een zuipen zetten, zonder dat hier consequenties aan verbonden zijn (op eventuele ziekenhuisbezoekjes na).
(update toegevoegd) Daar gaan we weer, hoor ik u denken. Weer aandacht voor de PVV? Ja. Weer aandacht voor de PVV. Want dit mag ik wel bijna een uniek moment noemen. De partij heeft een vraag gesteld die niets maar dan ook niets met buitenlanders of een bepaalde religie te maken heeft. Dit keer, mijn beste lezers, gaat het over het milieu! Lees en huiver:
1. Heeft u kennisgenomen van de plannen voor de uitzendingen op radio en televisie van de publieke omroep over klimaatverandering?
2. Heeft u in zijn algemeenheid kennisgenomen van de kritiekloze wijze waarop de omstreden theorieën inzake klimaatverandering aan de orde komen in tal van programma?s van de publieke omroep?
3. Deelt u de mening dat de theorie inzake klimaatsverandering uiterst omstreden is en dat deze vooral vanuit wetenschappelijke kring zeer veel tegenstanders kent?
4. Acht u het de taak van de met belastinggeld gefinancierde publieke omroep om eenzijdig een omstreden theorie te promoten zonder dat het kritische geluid evenveel zendtijd krijgt?
Mijn antwoorden? 1. Nee, dank u voor de tip. 2. Ik weet niet welke wetenschappelijke adviseurs uw partij heeft, maar klimaatverandering is op dit moment algemeen geaccepteerd. Het debat heeft zich verplaatst naar de vraag of wij daar verantwoordelijk voor zijn. 3. Nee. 4. Gezien de antwoorden op de vragen 1 t/m 3 behoeft deze vraag geen antwoord.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Roel Bekker is de ´super-ambtenaar´ die door het kabinet is aangesteld om de rijksoverheid te hervormen. In de NRC van afgelopen zaterdag toont hij echter aan dat hij hier totaal ongeschikt voor is. Niet alleen laat Bekker zien dat er totaal geen enkele visie van hem valt te verwachten. Hij toont ook in een aantal quotes aan dat, al voordat zijn klus begonnen is, hij een mislukking is.
De slager van het Binnenhof?
De slager van het Binnenhof wordt hij genoemd, volgens het artikel. Dit is een regelrechte belediging voor elke vakman die er zijn beroep van maakt om gehakt te maken van dieren. Daar zit namelijk meer liefde bij dan bij Bekker: ´De overheid moet wat minder aanwezig zijn. Minder ambtenaren is dus een goed uitgangspunt.´ Ik dacht altijd dat er een idee achter zou moeten zitten: sommige zaken doen we minder, omdat we ze minder belangrijk vinden. Bekker hangt echter liever de kruidenier uit.
Het kaasboertje van het Buitenhof!
´Voordat je gaat taakstellen, moet je eerst vaststellen welke problemen de rijksoverheid moet oplossen.´ Gek genoeg is Bekker het met deze stelling oneens. Volgens hem weten we al welke problemen we moeten oplossen, dus ook welke ambtenaren wegkunnen. Het grappige is natuurlijk dat vooral de kaaschaaf gehanteerd wordt door de oud-secretaris generaal van het Ministerie van VWS. Moeten we daaruit afleiden dat er overal met een beetje minder inspanning, dezelfde problemen worden opgelost als bij het voorgaande kabinet?
Afgelopen week kreeg een simpele Engelse verkoper de meutes van GeenStijl stil. Paul Potts was de naam, een beetje een sullige man met een nogal ehm, Engels gebit. Het begon een paar weken geleden met een beetje het standaard verhaal. Sukkel komt bij Idols (kloon), zegt opera te gaan zingen en iedereen gaat eens goed zitten voor een mooi potje leedvermaak… Maar!
Maar hoe kan het dat hij nog niet eerder is ontdekt? De beschuldigingen vliegen al over en weer. Hij zou geen amateur zijn, maar een geoefend zanger die al in meerdere opera’s heeft gezongen. Hoe zit het? The Guardian ligt een tipje op van de sluier.
Hij is inderdaad niet ongeoefend, én hij heeft inderdaad al in opera’s gespeeld. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Hij probeert al jaren met zijn stem aan de bak te komen. Nooit gelukt. En die opera’s dan? Semi-vrijwilligerswerk. Hij kreeg er een reiskostenvergoeding voor. Dat het nooit gelukt was zal zeker gedeeltelijk te maken hebben met zijn uitstraling. Maar vast en zeker ook door de grote hoeveelheid pech die hem in zijn leven heeft achtervolgd. Vier jaar geleden stopte hij compleet met zingen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Gisteren schreef ik een stuk in reactie op een column van Bert Brussen in de Spits. Hij laat zich daarin volgens mij onnodig hard uit over een Urker wethouder, onder het mom van het beschermen van de scheiding tussen kerk en staat.
Je kan lang debatteren over of wat er in Urk staat te gebeuren schadelijk is of niet, want het bevindt zich op een scheidslijn tussen gevaarlijk en onschuldig. Ik concludeerde dat het redelijk onschuldig was, Brussen trok het naar de extreme kant van gevaarlijk. We zijn het daarover blijkbaar niet eens, maar goed, dat kan gebeuren.
Je hoeft echter niet naar een obscuur dorpje te gaan om de praktijken die Bert Brussen verafschuwt al te kunnen zien. Je hoeft eigenlijk nergens heen, want het gebeurt al op landelijk niveau! Dus waar Brussen en ik het hopelijk wel over eens kunnen zijn is dat het volgende bericht in het Parool een stuk ernstiger is dan het ‘vergrijp’ waar hij zich in eerste instantie druk om maakte.
‘Pornofeesten niet gedogen’.
Onze regering wil dat de gemeenten sterker op gaan treden tegen ‘pornofeesten’. ‘De seksuele ontsporingen’ zijn het kabinet een doorn in het oog.
‘Het is aan de overheid een goed voorbeeld te geven en duidelijke grenzen te stellen, zeker waar het jongeren betreft’
Ik las vanochtend een stukje in de onvolprezen kwaliteitskrant Spits. Wekelijks is er een halve pagina ingeruimd voor de rubriek “Smart van Nederland”, geschreven door Bert Brussen. Vandaag een stuk over een ChristenUnie-wethouder in Urk. Een paar snippets uit het stuk, ook hier te vinden.
Urk, 2015. Speciale politiefunctionarissen controleren bij Urker meisjes onder hun rokken of zij nog een maagdenvlies bezitten. Zo niet, dan krijgen zij een boete en een kuisheidsgordel.
[…] Belachelijk? Bizar? Grotesk? Smakeloos? Beneden alle peil? Bedenkelijk niveau?
Wellicht. Maar het haalt het bij lange na niet bij het smakeloze en absurde voorstel van de Urker ChristenUnie-wethouder Ditte Hoekstra.
[…] Zij verkondigde afgelopen dinsdag voor Radio Flevoland dat ?Urk mogelijk een beleid moet ontwikkelen om seks voor het huwelijk tegen te gaan?.
[…] Als blijkt dat dit gemeentelijke beleid, uit het onderontwikkelde en christelijkste durp van Nederland, geen krankzinnige dwaling is van een psychotische zeloot maar een serieus ChristenUnie-beleidsvoorstel dan wacht ons met die stukgekookte spruiten van de ChristenUnie in het kabinet een enge, beangstigende en zeer benauwde toekomst.
Urk heeft u gewaarschuwd.
Mijn bloed kookte toen ik dit las. Ha, hier zou ik eens een vlammend stukje over schrijven. Wie denken die christentalibani wel dat ze zijn? Ik zocht het gewraakte interview op en beluisterde het.
En mijn boosheid ebde bijna direct weg. Want wat blijkt? Vanuit haar achtergrond als lid van de ChristenUnie wil ze in samenspraak met de kerken kijken hoe ze sex voor het huwelijk kunnen ontmoedigen. Niets over dwang, boetes. Een initiatief samen met de kerk.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hamas heeft de controle over de gazastrook nu compleet in handen. Het kleine lapje grond (360 vierkante kilometer) met ruim 1,3 miljoen inwoners was de afgelopen dagen het toneel van hevige gevechten tussen hen en de aanhangers van de (seculier(der)e) Fatah-partij van wijlen Yasser Arafat, met als climax gisteren de inname van diverse Fatah-bolwerken in de strook. President Abbas kondigde daarop de noodtoestand en ontbond de regering van Nationale eenheid.
Hamas noemde deze maatregelen vervolgens “waardeloos” en verweet de president van de Fatah-partij het conflict niet op te willen lossen. Nogal een vreemde reactie als je het geweld door Hamas in ogenschouw neemt. Een oplossing is door hen nou ook niet bepaald dichterbij gebracht.
Maar ze willen er geen Hamastan van maken, verzekerde een Hamaswoordvoerder. Wat dan wel is me een compleet raadsel.
En wat moeten wij nu? Ja wij, de westerse wereld, met ons vredesproces? Dat vredesproces dat meer dan ooit in het slop zit met deze burgeroorlog? Israël laat dit uiteraard lekker voortwoekeren en Hamas, een partij waar we liever niet mee willen praten, heeft meer macht dan ooit. De kans is groot dat Hamas ook een poging zal wagen de Westelijke Jordaanoever in handen te krijgen, hoewel daar de aanhang van Fatah nog groter lijkt. Maar compenseert het fanatisme van de religieuze Hamas deze numerieke overmacht niet? Dus, wat moeten wij doen? Een meerkeuze-vraag:
De oriënterende fase van het kabinet eindigde zoals ze begon. Na de coalitieonderhandelingen presenteerden Balkenende, Bos en Rouvoet op een persconferentie bij het Catshuis het regeerakkoord, dat de titel “Samen werken, samen leven” droeg. Nu, ruim 100 dagen en 200 werkbezoeken later, wordt het beleidsprogramma met dezelfde titel, door dezelfde heren, op dezelfde locatie gepresenteerd.
Voor de honderd dagen dat het kabinet in het land is geweest en heeft kunnen nadenken welke koers Nederland aan moet houden, valt het op hoe weinig ambitieus het beleidsprogramma is, sterker: het bevat nauwelijks beleid. Het lijkt erop dat de roadshow van Balkenende cum suis niet veel meer is geweest dan dat van een rondreizend circus, dat als doel had met een paar trucs goede sier te maken.
Vandaag presenteren Balkenende, Bos en Rouvoet hun plannen in een persconferentie aan het publiek waar ze 100 dagen mee gepraat hebben. Aan de burgers dus, de Tweede Kamer mag volgende week pas meepraten en wordt daarmee door het kabinet buitenspel gezet.
Het is niet de eerste keer dat de Tweede Kamer zich niet serieus genomen mag voelen. Bij het debat over de regeringsverklaring werd er continu op gewezen dat de echte plannen na de 100-dagentoer zouden komen. Op verantwoordingsdag moest de Tweede Kamer het in het debat stellen zonder de minister-president en de eerste tipjes van de sluier werden gelicht in het tv-programma van Knevel en Van den Brink. Als klap op de vuurpijl hebben we zojuist kunnen horen dat de echte invulling van de plannen pas bekend wordt gemaakt op Prinsjesdag.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Johan Boons
Minister Klink gaat een verkennend onderzoek doen naar een nieuw donorsysteem. Helaas zal het tot september duren totdat hier duidelijkheid over is. Geeft mij de tijd om minister Klink alvast in een vroeg stadium een goede suggestie te doen. Het begon met de vraag: Wat zou de overheid moeten willen? Het antwoord: Dat iedereen in Nederland zijn registratie bij het donorregister heeft ingevuld! Als we er vanuit gaan dat een vast percentage in Nederland voor het donorschap zal kiezen, valt hiermee een behoorlijke winst te behalen.
Dit hoeft dan niet door donorschap verplicht te stellen; minister Klink liet in het spoeddebat al duidelijk merken geen voorstander te zijn van dit systeem. Nee, dit kan veel beter bereikt worden met het “verplicht stellen van een keuze”. Door iedereen (vanaf 16 jaar) die een paspoort of identiteitskaart komt aanvragen een (uitgebreid) informatiepakket te verstrekken met een donorregistratieformulier. In de tien werkdagen voordat het paspoort opgehaald kan worden, is er tijd om over donorschap na te denken en een keuze te maken.
Zeg nou eens eerlijk, wie kan nu eigenlijk goed uitleggen waarom een hoge ambtenaar meer kan verdienen dan de minister-president? Niemand toch? Hoe belangrijk kun je zijn in een publieke functie, dat je iets doet dat Balkenende niet kan? Nou, ok. Ik wil best wel toegeven dat dit misschien niet het beste voorbeeld is. Laten we dan als alternatief de vice-premier nemen. Rouvoet bijvoorbeeld.
Slimme vent, sympathiek, de man deugt. En dan laat onze minister van Financiën iemand als Hans ´Ik steek mijn vinger in mijn keel voor jou, Wouter Bos´ Hoogervorst bijna twee keer zoveel verdienen? Dan zit er toch een steekje bij je los. Toch probeert Wouter Bos uit te leggen dat het te billijken valt (mooi woord: billijken), hij vindt het dus rechtvaardig en gepast dat die vreselijke griebus Hoogstedorst een ton meer kan verdienen dan JP de MP.
De Socialistische Partij lacht zich ondertussen een kriek en beukt ondertussen vrolijk door op de zwakke plek van de salonsocialisten van de Partij van de Arbeid. Het is zelfs zo erg gesteld met het beoordelingsvermogen van de PvdA dat ze Bos prees dat de trend van steeds maar stijgende salarissen nu doorbroken is.