Zin in het EK

Het zat er aan te komen, het eerste rapport dat kritisch zou kijken naar de Nederlandse mensenrechtensituatie. Diverse non-gouvernementele organisaties hebben op verzoek van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, waar Nederland nota bene zelf vice-voorzitter van is, gekeken naar de situatie in Nederland.

De bevindingen? Nederland is structureel te laat met het het aanleveren van diverse rapportages, waaronder die van de rechten van kinderen, maakt conventies tegen discriminatie van vrouwen niet direct rechtsgeldig en weigert verantwoordelijkheid te dragen voor naleving van de mensenrechtenconventies in Koninkrijksdelen als Aruba en de Antillen.

Verder waarschuwen de organisaties voor het ‘op straat zetten’ van uitgeprocedeerde asielzoekers, voor discriminatie van moslims en voor antiterrorisme-wetgeving en -maatregelen. Volgens hen betekenen die een beperking voor individuele mensenrechten.

Het rapport is opgesteld door Nederlandse subsidiesponzen, dus zal door bepaalde elementen in ons parlement wel direct worden geprullebakkeerd. Maar als ik zo een zeker 28 puntenplannetje van een voormalig minister bekijk, en de uitlatingen van een zekere waterstofperoxide-blonde parlementariër denk ik niet dat we dit alles hebben verbeterd de volgende keer dat er geëvalueerd wordt.

Is Nederland straks een van de slechtste jongetjes van de klas?

Wat de gemiddelde PVV-stemmer bijkans nog meer irriteert dan hoofddoekjes op straat en moskeeën in het straatbeeld zijn verkeersbonnen. Let maar eens op: de groep mensen die het hardst schreeuwt om vrijheidsbeperkende maatregelen van anderen eist regelmatig wél de vrijheid om zelf met belachelijke snelheden over de weg te schieten zonder daarvoor verantwoording te hoeven afleggen. Hun auto, vaak verlaagd, met brede banden en een uitlaat die meer lawaai produceert dan een opstijgende 747, is immers hun religie, en van hún religies blijven ze af.

Weg met de flitspaal dus! Ga boeven vangen!

De PVV heeft dat inmiddels ook door en bindt nu die kiezer extra stevig aan zich door voor te stellen het totaal aantal bonnen dat jaarlijks wordt uitgeschreven te verminderen van 12 naar 8 miljoen. Deze ‘besparing’ levert op jaarbasis 2200 extra inzetbare agenten op die dan wat anders kunnen gaan doen.

Iets anders? Ah, gelukkig, toch nog een one-issue partij, want die vrijkomende agenten moeten worden ingezet in twee teams. Het eerste team, dat toepasselijk het ‘Landelijke Aanpak Straat Terroristen’ – Team (sic) gaat heten zal zich gaan bezighouden met de rellen en problemen in de buurten met voornamelijk Marokkanen in het land. Het team zal ze “keihard moeten aanpakken op een harde en eenduidige wijze”.

Zoals iedere goed rechts geïnformeerd individu weet, kwam de kogel van links en is het land door linkse politici kapotgemaakt. Deze rampspoed, deze zegetocht van vernieling dient goed in kaart gebracht te worden. Vandaar een klein historisch overzicht om deze linkse schurken duidelijk in beeld te krijgen.

Ons helder en recht-door-zee zijnde beeld heeft een startpunt nodig. Ik ben ruwweg 20 en 30 jaar terug in de tijd gegaan. Deze periode heeft waarschijnlijk de grootste invloed op onze huidige situatie. Met behulp van Wikipedia heb ik de kabinetten in kaart gebracht. Het startpunt is dat waarop het CDA voor het eerst genoemd wordt.

Let op: indien men mij wil beschuldigen het creatief uitzoeken van een beginpunt a la “Al-Gore -Groenland smelt”: zoek gerust ook de kabinetten daarvoor zelf op.

Bij onderstaande meting is het volgende als uitgangspunt genomen:

Rechts: CDA, VVD, klein christelijk
Links: PvdA (hoewel hun linkse hart al jaren kwijt is en ik ze eigenlijk niet onder links zou durven zetten), SP en GroenLinks
Verdwaald: D66 (D66 is liberaal en dus rechts in mijn ogen, maar ze zijn zo enorm de weg kwijt dat ik dat rechts niet wil aandoen).
Niet meegenomen: LPF, PVV en TON. Omdat deze bewegingen te nieuw zijn/waren. Gezien zowel de PVV en TON afsplitsingen van de VVD zijn worden zij historisch vertegenwoordigd door de VVD.

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor David Rietveld en Arno Bonte. Dit artikel stond al eerder op de site van David, en is naar ons ingestuurd als een reactie op de gastlog van Reinder Rustema, die eerder op de dag verscheen.

Wie ‘de partij’ zegt, roept beelden op van communistische partijcongressen, stoffige zaaltjes met dito aanwezigen of achterkamertjes. Nee, de politieke partij mag al lang niet meer op warme belangstelling rekenen. Integendeel: als men iets nieuws wil beginnen noemt men het bij voorkeur géén partij. Wilders is nog steeds aan het puzzelen hoe hij verder wil, en Verdonk verklaarde ronduit dat ze ‘geen partij, maar een beweging’ oprichtte. Het verschijnsel politici zonder partij, die zonder programma en partijorganisatie meedeinen op de wispelturige kiezersgunst, betekent op lange termijn een aantasting van de democratie.

Zes jaar geleden betoogden we in de Volkskrant dat politieke partijen beter verdienden. We namen dat letterlijk en pleitten voor meer subsidie voor politieke partijen. Onder verwijzing naar de opkomende Lijst Pim Fortuyn maakten we duidelijk dat partijen een cruciale rol vervullen in het scouten, selecteren en opleiden van mensen. Bij de LPF ontbrak het daar aan, en dat is één van de oorzaken geweest van het vroege einde van die partij.

De les die daaruit getrokken lijkt te zijn, is om maar helemaal geen partij op te richten. Hoe minder (lastige) leden, hoe minder ruzie, lijken de politieke spindocters te denken. Ook gevestigde politieke partijen durven niet meer voor het instituut partij op te komen,
waarmee het nieuwe organisatiemodel voor de politiek een beweging met eenhoofdige leiding lijkt te zijn geworden.