"Het is een vol-ko-men minachting van de patiënt als ik dat zou doen. Alsof je een abortus zo even doet zonder er van tevoren goed over na te denken. Die schandalige suggestie doet de huisarts als je deze vraag aan de patiënt voorhoudt. Ik zal het nooit vragen, ook niet als de politiek mij dat verplicht. De politici moeten uit mijn spreekkamer blijven en geen politiek bedrijven door tussen mij en de patiënt te komen. (..) Deze vrouwen worden moeder, ook al staan zij hun kind af. Alleen al omdat dat hormonaal zo werkt. Dat kun je een vrouw gewoon niet aandoen.’’ Bart Bruijn (47), huisarts in Streefkerk geeft in een enquete van het Algemeen Dagblad aan niets te zien in het geregeerakkordeerde plan om vrouwen die een abortus willen ondergaan, te wijzen op de mogelijkheid van adoptie. Ruim twee derde van de artsen die op de enquete reageerden is het met Bruijn eens. CU, CDA en PvdA willen met het verplicht voorhouden van de adoptieoptie, het aantal abortussen terugdringen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Hoe diep kan je zinken als nieuwszender? Heel diep. Luistert u rustig eens naar het nieuws uit het Radio 1 journaal van vandaag 17:00 uur. Begint u maar op 4:07.
Ja, u hoort het goed. Er is een pedicure vastgezet omdat ze geld gestolen heeft! Wereldschokkend nieuws. Nieuws dat normaal gesproken het lokale wijksufferdje net haalt, of bij Hart van Nederland als opening dient natuurlijk.
Wat mankeert de redactie van het Radio 1 journaal om dit soort items op te nemen? Is de wereld dan werkelijk ineens zo’n paradijs geworden dat een diefstalletje er ontzettend uitspringt? Of was het geld op en hebben ze gewoon de eerste de beste persofficier gebeld met de vraag “Heb u nog wat?” Je zou het kunnen afdoen als incident natuurlijk. Ware het niet dat enige weken geleden er uitgebreid aandacht besteed werd aan twee tieners die van huis gelopen waren. Jawel, echt waar kijkbuiskindertjes, van huis weggelopen. Gelukkig vonden ze de blagen in Amsterdam terug. Reden om een journalist van het Radio 1 journaal op pad te sturen en wat diepte-interviews te doen bij de school van de twee. Echt tenenkrommend (vanaf 09:50).
Als er nou nog een andere goede Nederlandse nieuwszender op de radio zou zijn, kon ik daar nog naar toe vluchten. Maar helaas. Mijn volgende auto krijgt dus een satellietradio. Kan ik tenminste naar de BBC luisteren.
Volgende week zaterdag is het precies 25 jaar geleden dat een van de meest tragische gebeurtenissen uit de geschiedenis van de Nederlandse journalistiek plaats vond. In El Salvador werden IKON-journalisten Koos Koster, Hans ter Laag, Jan Kuiper en Joop Willemsen doodgeschoten door soldaten van het regeringsleger.
Koos Koster (midden op de foto) was een geëngageerd journalist die grote betrokkenheid toonde met de slachtoffers van dictatoriale regimes in Latijns-Amerika. Deze betrokkenheid is hem uiteindelijk noodlottig geworden. Verschillende organisaties en nabestaanden zullen volgende week de dood van de journalisten herdenken: Overleven Verplicht
Bovengetekende mocht in de hoedanigheid van burgerjournalist een bijdrage leveren aan de publicatie voor deze herdenking. Deze bijdrage focust op de veranderingen die het internet en weblogs hebben gebracht voor geëngageerde journalistiek. Want 25 jaar later hebben de mensen waarvoor Koos Koster het destijds opnam zelf de mogelijkheid om de wereld te vertellen over mensenrechtenschendingen en onderdrukking. Baghdad Burning, Kareem en Glutter zijn slechts een paar voorbeelden. Of de wereld er vrijer door is geworden valt noch te bezien, maar de sleutel tot ‘verplicht overleven’ wat Koos Koster deed ligt nu in handen van miljoenen mensen, dictators houden daar niet van.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Deze post is een gevolg van de samenwerking tussen de VPRO en Sargasso. De komende maanden zoekt Onze man in Hilversum naar antwoorden op de vragen die hier kunnen worden ingestuurd. Vorige week vroeg Kalief:” Hoe het zit eigenlijk met de afvalscheiding? Er gingen vroeger verhalen dat het gescheiden afval gewoon weer op 1 hoop wordt gegooid. Hoe staat het daar nu mee?” Nieuwe vragen en tips kunnen hier nog altijd aangemeld worden.
In 1994 kreeg iedereen twee nieuwe vuilnisbakken kado van de gemeente, met de boodschap voortaan gft en restafval te scheiden. De bereidheid iets te doen voor het milieu was groot, maar er kwamen ook steeds meer verhalen dat het opgehaalde GFT-afval deels weer bij het restafval gegooid werd omdat het te vervuild was om te composteren. Inmiddels is de storm geluwd, maar ook nu blijkt nog dat de afvalscheiding het milieu niet vooruit helpt.
Doet iedereen braaf aan afvalscheiding?
Nee, niet iedereen. Vooral de grote steden hebben ontheffing voor bepaalde gebieden. Omdat er teveel hoogbouw is, of omdat bepaalde wijken een te laag rendement opleveren. Elke inwoner van Nederland produceert elk jaar 638 kilogram huishoudelijk afval. 84 kilo hiervan is gft. Overigens daalt om onduidelijke redenen de hoeveelheid opgehaald gft-afval de laatste jaren licht.
Begrijp ik nu goed dat de regering geadviseerd wordt om (bijna) tienerzwangerschappen te stimuleren? Is dat alvast een voorproefje van de nieuwe Gristelijke wind in Nederland of is het eerste rapport simpelweg geschreven door mensen die wel 10 jaar over hun studie gedaan hebben?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Als de toon u niet bevalt, is dat uw probleem. Ik ga op volle kracht vooruit om zaken op dezelfde manier aan de orde te stellen. Morgen doe ik dit weer. Ik laat niets onder het tapijt schuiven”
Geert Wilders legt zout op elke slak. Elke islamitische slak om precies te zijn, en enig respect voor collega politici is ver te zoeken.
Ik vermoed dat we vandaag ook weer van Geert horen over de excursie van een Marokkaanse criminele jongere naar Marokko. Want een moslim-akkefietje is een moslim-akkefietje, en zolang dat stemmen oplevert wordt er niets onder het tapijt geschoven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.