50 jaar autokleuren

Een tijd terug presenteerden we u het verloop van de kleur die de nieuw aangeschafte auto's door de tijd heen. Daar RTLNieuws vandaag met een soortgelijk item kwam, leek het me wel aardig de grafiek van een update te voorzien. Dit alles wederom op basis van de Open Data van het RDW. Hier het overzicht voor de laatste 50 jaar:

Door: Foto: NEFATRON (cc)

Closing Time | Hesitation Blues

Nou had ik zo rondom de TK21 verkiezingen al wel een paar keer het logo van die nieuwe politieke partij JA21 gezien (ik heb even opgezocht waar die afkorting voor staat, die staat dus voor JuisteAntwoord (*naar adem hapt* en *headdesk doet*, en ik denk dan, gast, wat was de vraag dan?) en dus niet, zoals ik dus aannam voor Joost en Annabel. Maar ik had een andere associatie, ik dacht: Jefferson Airplane. Die hippieband die op Woodstock gespeeld heeft. Met Grace Slick op zang. En ze waren natuurlijk hele erge hippies, maar ze hadden ook een groot talent voor de blues, zo wit als ze waren. En dat is op dit soepele bluesje goed te horen, zonder Grace Slick en alleen Jorma Kaukonen op gitaar en Jack Cassady op bas.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hippies raus!

Vlag van ChristianiaHet doek valt voor Christiania. Het was 40 jaar lang een relatief autonoom gebied binnen de stadsgrenzen van Kopenhagen, maar met name het laatste decennium werden zij een doorn in het oog van het gemeentebestuur. Het sociale experiment, de mix van liefde en anarchie, de open deuren voor iedereen die maar wilde deelnemen of wilde proeven aan het hippievrijstaatje, het is straks voorbij. Het is in de ogen van de lokale overheden niet langer gewenst. Het vrije leventje van de bevolking, zo’n 850-900 m/v groot aan hippies, creatievelingen, anarchisten en ander min of meer alternatief volk, mag niet langer.

Natuurlijk heeft Christiania zijn problemen. De woningen voldoen niet aan de wettelijke normen. Niet overal is water, gas en elektriciteit. Maar wordt dit als een onoverkomelijk probleem door de bewoners ervaren? Integendeel. Er waren problemen met harddrugs. Maar die zijn goeddeels door de Christianieten zelf de kop in gedrukt door een verbod hierop: er mag alleen in softdrugs gehandeld worden, wat gedaan wordt in Pusher Street. Toch vinden steeds meer harddrugs, zoals cocaïne en amfetamine hun weg naar het vrijstaatje. Maar is het drugsprobleem nu erger dan in Kopenhagen zelf? Het antwoord hierop is nee, aangezien het harddrugs-probleem ook in Kopenhagen groter wordt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eclectisch spektakel van Yeasayer

Yeasayer Het oogt een beetje als een hippe-gezelschap en in sommige nummers komt dit ook wel naar voren bij Yeasayer, het viermanscollectief uit Brooklyn New York. De combinatie van sitar (die overigens uit een sampler komt), harmonieuze samenzang en exotische geluiden uit elektronische kastjes geven het geheel een sfeer die terug gaat naar de jaren zestig. De muziek is zweverig en laat je in een soort roes geraken waarbij het even duurt voordat je weer met beide benen op de grond staat. Toch is Yeasayer meer dan een band met een hang naar de jaren zestig; met een traditionele bezetting van zang, gitaar, bas en drums, aangevuld met een keyboard en samplers zet het viertal een geheel eigenzinnig geluid neer. Het deed me nog het meeste denken aan Animal Collective, soms een beetje 16 Horsepower en met een beetje fantasie kun je er ook iets van Manu Chau in horen.

Gisteren stond Yeasayer in de Melkweg, aan het eind van een lange Europese tournee. Het gevaar bestaat dan dat een band volledig uitgeput op het podium staat, maar daar had Yeasayer gelukkig geen last van. Zanger Chris Keating die ook het keyboard en de sampler bespeelt, is een charismatische voorman die getergd zijn hymnes zingt. Gitarist Anand Wilder is een klassiek opgeleide cellist die naast gitaar ook nog eens een sampler bedient tussen de akkoorden door en drummer Luke Fasano verscheen om onduidelijke redenen met een halsdoek voor zijn gezicht zoals struikrovers dat vroeger deden. Wellicht verklaarde dat waarom de band overal briefjes op had laten hangen met het verzoek om niet te roken tijdens het optreden. Het zag er een beetje raar uit die doek, zeker ook omdat Fasano ook mee zingt in de koortjes.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | (The) Pentangle

Na u allen de afgelopen drie dagen getrakteerd te hebben op (tyfus)herrie*, leek het me wel aardig iets lichters klaar te zetten. Pentangle is een Engels folk / rock gezelschap dat ooit, lang geleden, is begonnen in de hippietijd. Al dan niet met ’the’ voor de naam, daar zijn ze blijkbaar nooit helemaal uitgekomen. Light Flight stamt uit 1969 en heeft de spreekwoordelijke tand des tijds prima doorstaan.

*Maar wel mooie tyfusherrie!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du Jour – Verval der waarden


Dat het huidige verval der waarden door de 68’ers komt, is onzin.

In 1968 kwam ook in Duitsland de revolutie. Met het stenen gooien naar het Amerikahuis werden de protesten ingezet. Ook in Duitsland wordt het verval van normen en waarden soms toegewezen aan de generatie van de jaren ’60. Maar die is het daar uiteraard niet mee eens. Zo ook niet de kinderen van die generatie.
Lekker stevige uitspraak van een van de oud-rebellen:
Het zwijgen over de holocaust was verstikkend. En wat de Amerikaanse GI’s in Vietnam uitspookten, was even erg als wat onze ouders in de oorlog deden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.