Schuur

45 Artikelen
52 Waanlinks
548 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Schuur doet normaal gesproken iets met telefoons.
Foto: Oral Pompei - WIkimedia COmmons

Neuken

COLUMN - Soms zou je willen dat je kinderen voor altijd klein en onschuldig blijven. Maar dan volgt plotseling een realitycheck.

‘Papa?’

‘Mmmh? Ja, lieverd?’

Ik kom uit mijn concentratie en ik kijk van achter mijn laptop naar mijn dochter, die mij met grote ogen aanstaart. Ze kijkt met een blik die ondeugendheid combineert met de zelfopgedane wijsheid van een achtjarige.

‘Papa, ik ken nog een vies woord.’

‘Nee, toch?’ antwoord ik semi-gechoqueerd. Ik ben permanent voorbereid op het gebruik van vieze woorden door mijn kind. Doorgaans beperkt dit zich eenvoudigweg tot diverse synoniemen van fecaliën. Wat kan er mis gaan?

‘Het is echt heel vies. Wil je weten wat het is?’

‘Ik denk niet dat ik dat dan wil horen, lieverd,’ antwoord ik glimlachend.

Neuken!‘ ‘Sorry?’

Neuken! Wil je weten wat dat is?’

Even sta ik met mijn mond vol tanden. Wat klinkt dit woord toch afschuwelijk lelijk uit de mond van een achtjarig kind. Maar ja, kleine kinderen worden groot. Ik voed haar zo goed als mogelijk beschaafd op. Ik probeer de grote, boze wereld nog zo lang mogelijk buiten bereik van mijn kleine meisje te houden. Maar ik kan haar niet de hele dag binnen houden. Om te beginnen is er de leerplicht, die haar verplicht om een vastgesteld aantal uren per week door te brengen in een klaslokaal met nog een stuk of twintig andere kinderen van diverse pluimage. En het contact met leeftijdgenootjes beperkt zich uiteraard niet tot school alleen. Dat wordt uitgebreid met vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt in de nabijgelegen speeltuin. En tijdens die opgedane sociale contacten worden nog wel eens wat woorden uitgewisseld, die ik haar zelf niet geleerd heb.

Foto: spgroningen (cc)

De SP is niet laf genoeg

OPINIE - Emile Roemer is teleurgesteld dat hij niet door Samsom is gebeld. Maar eigenlijk zou hij trots mogen zijn dat niemand hem belde en dat Rutte hem zelfs afwijst.

Natuurlijk is Roemer niet blij. Wekenlang ben je een topper in de peilingen. En dan verspeel je op het laatste moment de virtuele winst volledig ten gunste van de PvdA. Natuurlijk had hij het liefste een links blok gezien, dat orde op zaken zou gaan stellen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat een linkse coalitie niet realistisch is. In het gunstigste geval zou je een instabiele centrum-linkse coalitie krijgen van vier partijen (PvdA, SP, CDA en D’66, samen 78 zetels).

De meest voor de hand liggende keuze is de combi PvdA-VVD. Dan kan Roemer wel verongelijkt doen, maar zo liggen de kaarten nu eenmaal. Het gaat gewoon niet gebeuren. Dat komt niet zo zeer door de SP zelf, maar door de instelling van degenen die een regering gaan vormen. De VVD weet wel beter. Die zouden nooit met de SP in zee gaan. Roemer zou wat dat betreft zijn frustratie daarom beter op de voormalige liberalen kunnen botvieren. Rutte wil uiteindelijk, net als iedere andere partij zou willen, een groot deel van zijn voorgestelde beleid uitvoeren. En dat gaat nu eenmaal het beste met coalitiegenoten die het ofwel met je eens zijn, ofwel lekker met je meebuigen.

Ik kies toch geen GroenLinks

Waarin de zwevende auteur dit jaar weer een andere keuze maakt, zij het nog niet overtuigd.

Wie jong is en niet links, heeft geen hart. Wie oud is en niet rechts, heeft geen verstand, zo wil het bekende adagium in de politiek. Je hoeft niet lang te zoeken naar bewijs dat deze stelling in zijn algemeenheid niet klopt: lees de reactiepanelen op de sites van de Telegraaf, Elsevier en de diverse rechts-conservatieve blogs maar na. En sowieso, als dat het geval is, dan was ik vroeger soms harteloos en thans volledig hersenloos.

Sinds ik op mijn achttiende het stemrecht verkreeg, hebben vele verschillende partijen op mijn steun mogen rekenen. Alle reguliere partijen binnen politieke spectrum te bieden hebben wel eens mijn stem gekregen, met uitzondering van de confessionelen en extreem- en populistisch rechts. D66 en de toen nog enigszins liberale VVD heb ik in de paarse zetels geholpen. Ook de PvdA en de SP heb ik beloond met een stem, de laatste jaren echter meer dan vroeger. Zwevend, welzeker. Maar links of rechts, altijd met mijn verstand. Nu dreigt mijn ouder wordende hart te gaan beslissen. In 2010 zocht ik mijn heil bij GroenLinks, een partij waar ik altijd wel sympathie voor voelde. Je hebt echter slechts één keuze in het stemhokje, dus had het rode potlood nooit die lijst bereikt op het stembiljet. Maar sinds de geboorte van mijn dochter maakte ik me toch steeds meer zorgen over de toekomst van de wereld en haar bewoners. Noem me een sentimentele zak, maar het is gek wat het zien opgroeien van je eigen kind met een volwassen kerel kan doen. Ik wil voor haar een betere wereld dan waar wij nu in leven en ik wil haar niet opzadelen met de vooruitgeschoven lasten van uitbuiting, vervuiling en klimaatverandering. GroenLinks leek me de enige partij die serieus hieraan wilde werken. Maar bovenal had GroenLinks gewoon een behoorlijk sterk programma geleverd voor de verkiezingen van 2010.

VVD: de risée van de komende verkiezingen

De kans dat Mark Rutte volgende week zijn ontslagbrief inlevert bij de koningin lijkt groot na het Catshuis-debacle. Verkiezingen zouden dan na de zomer plaats moeten vinden. Logisch. Als half Nederland op het strand van Chersonissos of op de camping in Frankrijk vertoeft, zal de aanloop naar het stemhokje vanzelfsprekend laag zijn. Volgens de kieswet moet de kandidaatstelling voor nieuwe verkiezingen binnen 40 dagen plaatsvinden na de val van een kabinet. En 43 dagen daarna moeten de verkiezingen gehouden worden. Met andere woorden: volgens de kieswet mogen er maar maximaal 83 dagen zitten tussen het tijdstip van de val en nieuwe verkiezingen. Dat betekent, als maandag aanstaande het ontslag wordt ingediend, er uiterlijk 16 juli verkiezingen moeten plaatsvinden.

Langer wachten met verkiezingen is echter niet alleen in strijd met de Kieswet, het is ook niet gewenst. We verkeren nog steeds midden in een recessie. Drastisch hervormen en bezuinigen is nodig en dat kan niet aan een machteloos demissionair kabinet worden overgelaten, dat sowieso alle plannen door de meerderheid van de Tweede Kamer de grond in geboord gaat zien. Desalniettemin wordt er nu al gezinspeeld om de verkiezingen pas na de zomervakantie te laten plaatsvinden, terwijl het voor het landsbelang dus beter is deze zo spoedig mogelijk te laten gebeuren, nog vóór de zomervakantie. De vakantie begint in het zuiden als eerstme op 30 juni. De week daaraan voorafgaande zou dan de uiterste streefdatum moeten zijn. Dat houdt in dat in de week van 21 mei de kandidaatstelling al moet plaatsvinden.

Uitgeregeerd?

Update 12.15: Ze praten gewoon verder.

Vandaag is de dag van de waarheid voor het kabinet. Het is erop of eronder voor Rutte, Verhagen en Wilders. Terwijl de oppositie likkebaardend speculeert over nieuwe verkiezingen, zal de gedoogcoalitie alles op alles moeten zetten om te voorkomen dat het overleg in het Catshuis definitief spaak loopt. Een gevallen kabinet zal vervelend zijn voor de VVD en het CDA, maar het zal vooral de PVV zijn die in dat geval de wonden moet likken. Anderhalf jaar lang hebben Wilders en zijn clubje nonvaleurs mogen proeven van de macht. Dat zal ongetwijfeld lekker hebben gesmaakt. Een stevige vinger in de pap, maar dankzij de gedoogconstructie toch geen verantwoording hoeven te dragen. Mocht het kabinet vallen, dan zal dat een opluchting zijn voor een groot deel van de CDA-aanhang, die zich toch al ongemakkelijk voelde met de samenwerking met de PVV. Bij nieuwe verkiezingen kan het CDA de wonden likken en duidelijk afstand nemen van de gemaakte fouten, in de hoop weer wat van het zetelverlies goed te maken. En ook het liberale deel van de VVD zal geen traan laten om het gedoogaccoord in de papierversnipperaar te doen verdwijnen. In de peilingen is de VVD (samen met de SP) nog steeds de grootste partij en daarmee de eerste kandidaat voor het leveren van de premier. Een kabinet Rutte II is daarmee niet uitgesloten.

Het verschil tussen de Polen en de Gulden volgens Rutte

De inkt van het rammelende ‘Guldenrapport’ van de PVV is nog nat en Ruttes eerste reactie is: “Ik ben nog niet overtuigd van wat ik daar tot nu toe van gezien heb.” Wacht. Even pauze. Waarom reageert Rutte? Dit rapport is net als het MOE-landersmeldpunt een eigen initiatief van gedoogde partner PVV en reflecteert niet het standpunt van het kabinet. Dus als Rutte consequent wil zijn, dan kan hij beter antwoorden: “Dit rapport is niet van de Nederlandse regering, maar van één politieke partij” en er daarna verder over te zwijgen. Maar dat deed hij niet. “Die website is niet van de Nederlandse regering, maar van één politieke partij,” antwoordde een actief wegkijkende Mark Rutte echter wèl op een vraag om een reactie over het beruchte Polenmeldpunt. “Over Europa zijn wij het oneens en staat het partijen vrij, ondanks die samenwerking, om standpunten in te nemen, want daar zijn we het namelijk over oneens. Dat maak ik duidelijk en dat lijkt me voldoende,” lichtte Rutte zijn standpunt om zich niet uit te laten over de haatcampagne van de PVV voor de camera toe. Daarbij haalde hij voorbeelden aan over de kopvoddentax en de belediging van Erdogan, waarop hij wèl commentaar zou hebben gehad. “Wat mij betreft blijft het zo dat als ìk vind dat hij te ver gaat, dat ik daar op reageer, maar ik ga niet op alles reageren van de heer Wilders.” En vervolgens bleef Rutte de vraag van de verslaggever om zijn mening te geven ontwijken. En zelfs nu nog neemt Rutte formeel geen afstand van het meldpunt, niet in het Europees Parlement (al leek het er wel even op) en zeker niet in de Tweede Kamer. Heel Europa vindt het te ver gaan, maar onze premier kan er blijkbaar niet mee zitten.

Foto: Eric Heupel (cc)

Dure olie: Welke Europeaan is het meest efficiënt?

DATA - Afgelopen zaterdag lieten we het al zien: de olieprijs stijgt momenteel tot recordhoogte. Het vorige record dateerde van voor de kredietcrisis van 2008. Deze crisis deed de prijs uiteindelijk weer flink dalen, maar de huidige economische recessie wordt niet weerspiegeld in de olieprijs. Die blijft onveranderd stijgen, alsof de vraag naar olie blijft toenemen. In feite is de stijging met name te wijten aan het afnemende aanbod. Slecht nieuws voor de economie, die toch al te kampen heeft met teruggang, maar door moet blijven draaien op die schaarser en duurder wordende olie. Maar hoe verslaafd is onze economie aan olie? Hoe efficiënt gaan de landen in de Europese Unie, waaronder Nederland, om met de schaarse grondstof olie? Om te beginnen, de Europese Unie consumeerde in 2010 in totaal meer dan 604.606.000 ton olie in de meest uiteenlopende vormen. Van benzine en kerosine tot ruwe olie en bitumen en alles daar tussenin. Ofwel alles wat Pernis ons kan leveren. Uiteraard is de consumptie niet gelijkmatig verdeeld. Een dwerg als Malta verbruikt natuurlijk in zijn totaliteit minder dan een reus als Duitsland of Frankrijk.

De consumptie van de petrochemische industrie kan daarom beter worden afgezet tegen inwoneraantal. Zodoende weet je precies wat de consumptie is per hoofd van de bevolking. Dat levert het onderstaande grafiekje op:

Volgende