Nepalese studenten demonstreerden gisteren tegen de dictatuur van de koning, as usual. Maar toen ze hoorden dat de koning de benzineprijs omhoog had bijgesteld sloeg de vlam in de pan. Toch kan de koning van Nepal niet zoveel doen aan de olieprijsstijging en tonen deze studenten zich ware opportunisten met weinig kennis van zaken aangaande de mondiale energiecrisis. Wat wel weer mooie plaatjes oplevert, verzameld door een Nepalese blogger ter plaatse: Students on Road: Morning-to-Afternoon Experience (UnitedWeBlog)
with a cluck cluck here and a cluck cluck there.jpg
[waarschuwing: deze foto is misschien verfotosjopt en toont derhalve niet werkelijke situatie, ook kunnen er geen rechten aan ontleend worden]
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Update: het AD en Clingendael praatjesmaker Dick Leurdijk ruiken een komkommerrel en luiden op een doodstil Binnenhof de noodklok over Google Earth. Het ministerie reageert als vanouds weer een beetje dommig: “Wij kennen het programma niet, maar luchtfoto’s kun je ook op andere manier krijgen” (Nu.nl). (een paar duizend ambtenaren en supersnel internet… en dan zeggen dat je Google Earth niet kent… damn??!)
Deze week kwam in het nieuws dat het hoofd van het Australisch Atoomagentschap bezwaar maakte tegen het feit dat een satellietbeeld van een kleine kerncentrale nabij Sydney in hoge resolutie te zien was in het programma Google Earth. Hij eiste dat het beeld onmiddelijk gecensureerd werd (Ogle Earth). Gisteravond ben ik even virtueel naar Australië gevlogen en constateerde ik echter dat de centrale nog scherp te zien was.
Afgezien van het feit dat er al veel satellietbeelden van kerncentrales online staan is het de vraag natuurlijk of het zoveel uitmaakt dat eventuele kwaadwillenden een dergelijke foto kunnen inzien? Professionele terroristen hebben toch wel toegang tot scherpe satellietbeelden en amateur-terroristen kunnen sowieso niet zoveel schade aanrichten aan een kerncentrale, als ze al met een keukentrapje onder de arm langs de beveiliging komen…?
Maar het Amerikaanse Google Earth provoceert wel degelijk met het selectief aanbieden van hoge resolutie beelden van gevoelige gebieden. Zo was het mij al opgevallen dat de Iraanse kerncentrale in Bushehr speciaal is ‘uitgelicht’ met twee gedetaileerde blokjes. Maar ook een stukje Noord-Koreaans grensgebied wordt speciaal in hoge resolutie aangeleverd. Zo ontdekte ik dat er achter een heuvel net uit het zicht van de Zuid-Koreanen een Noord-Koreaanse legerbasis (..of legbatterij?) ligt. Wat ik met deze kennis moet weet ik niet, maar spannend vind ik het wel…
Op momenten dat de astronauten tijdens het plamuren van hun shuttle even achterom keken viel het ze op dat uitgestrekte gebieden op aarde met forse milieuschade kampen. De Terra satelliet maakte op 1 augustus een foto van tientallen bosbranden in het Amazone-gebied langs de wegen die het oerwoud inmiddels doorklieven. Wie Google Earth heeft geinstalleerd moet zelf ook maar eens ‘astronautje spelen’ en over de Braziliaanse provincie Rondonia vliegen en de kaalslag bevatten.
Sometimes you can see how there is erosion, and you can see how there is deforestation. It’s very widespread in some parts of the world, aldus astronaute Eileen Collins (Reuters)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dat u het even weet:
“een neger steelt en een blanke vindt voedsel…”
Fair and Balanced.jpg Of hoe argeloos opgetypte onderschriften de rotte kern van ‘ons’ raciale denken blootleggen…
De overheid bemoeit zich niet alleen graag met wat uw lichaam verlaat aan communicatieve uitingen, maar ook met wat u in uw longen haleert aan schadelijke stoffen via sigaretten. De accijnsopbrengsten vindt Vadertje Staat uiteraard niet vervelend. Maar met een gericht ontmoedigingsbeleid moet het mogelijk zijn om de ziektebedden van de relatief snel stervende rokers vrij te maken voor de toenemende groep steeds langer levende chronisch zieken. Bedenkelijk vind ik de betutteling die spreekt uit plannen om te komen tot een volledig rookvrije horeca. Als er zo’n behoefte aan zou zijn, dan zou er heus wel een kroegbaas zo slim zijn om zich te profileren met de eerste volledig nicotineloze tent. Maar goed, aangezien veel restaurants al in een roken en niet-roken deel zijn opgedeeld, zal ook hier de nicotinestaaf uiteindelijk wel verdwijnen. Of het er gezelliger op wordt dat weet ik niet, maar mijn kleren zullen de volgende dag in elk geval niet zo stinken. De waarschuwingen op sigarettenpakjes worden ook steeds groter. Zo erg als in Australie is het niet, maar echt sfeerverhogend werkt het niet als iemand opeens de mededeling op de borreltafel legt dat hij op het punt staat de gezondheid van de anderen even (mogelijk) te gaan schaden. Of dat door het sigarettenpakje woorden als ‘kanker’ en ‘impotentie’ plotsklaps in ieders onderbewustzijn worden geslingerd. In Singapore zijn ze een stuk verder met de hele normen en waarden-discussie. Moeiteloos combineren zij al het ontmoedigen van roken met het parkeerbeleid.
In dichtbevolkte gebieden moet men compact bouwen. Maar ook uit oogpunt van energie-efficiency is dit aan te bevelen. 
Zelfs amerikanen heroverwegen hun planologische succesfomule met het uit elkaar trekken van woon- werk- en consumptiefuncties binnen een stad. Want met de auto een kwartier moeten rijden naar een supermarkt buiten de stad is niet erg efficiënt…
Maar hoe kan je nu compact bouwen zonder dat men het gevoel heeft op elkaars lip te zitten? Toverwoorden zijn: wisselende bouwstijl en amenities. Een geïllustreerde stoomcursus in compact bouwen:
A Bird’s Eye View (Lincoln Institute of Land Policy)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Meer op Flickr
Update 13:00: Het is zes uur in New Orleans, en Katrina staat aan de stadspoort. De stad is bijna leeg, maar tienduizenden schuilen in de Superdome.
Eyewitness reports op de BBC
Wikipedia-bericht over Katrina
Een chinese man tilt veertien bakstenen op met de hoorn op zijn voorhoofd. Zien is geloven: Man lifts 14 bricks with his ‘horn’ (Ananova)
Voor Chinezen is de energiecrisis al realiteit:
Gas Thief Escapes on Tricycle (National Geographic)
Maar als de Nederlandse overheid geen adequate oplossingen bedenkt voor de naderende Peak Oil dan hebben wij hier binnenkort ook Chineze toestanden.
Extralink: World running out of time for oil alternatives (Reuters)
Een gedateerde foto van Lance Armstrong, klik op de bril en zoek de verschillen…
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.