Aankomende zondag kiest het Franse volk haar nieuwe president, wordt het de rechts-liberale Nicolas Sarkozy of toch de socialiste Ségolène Royal? Sargasso zal er wederom bij zijn en live bloggen vanuit de studio's van de nieuwszender France 24 in Parijs. Anderhalve week geleden trad uw blogger Carlos al op tijdens de eerste ronde en sprak twee maal voor het miljoenenpubliek van het drietalige France 24. Omdat Carlos van zijn lijfarts de komende maand geen champagne en viooltjes op kaviaar meer mag verschalken gaat ditmaal uw blogger Steeph plaatsnemen in de bloggers room om verslag te doen van de verkiezingsavond. Zondagavond 6 mei vanaf +/- 18.00.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Als eerste in hopelijk een lange reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een stuk van Han ten Broeke. Hij zit voor de VVD in de Tweede Kamer als woordvoerder Europese Zaken. Hij heeft een eigen website en is actief in Second Life.
Tussen de vergaderingen door zal hij proberen zich te mengen in de discussie alhier.
Een paar weken geleden, eerst in de Ridderzaal in Nederland en toen op zondag in Berlijn probeerden gewone politici, waaronder ikzelf, en de leiders van Europa de 50-ste verjaardag van Europa te vieren. In de eindeloze hoeveelheid artikelen en opinies die rondom dit feestje zijn verschenen overheersen echter depressie en treurnis, gemaskeerd door wanhopig aandoende positieve bezweringen van de 50-gers die nu aan de macht zijn en die dit weekend een wat lege verklaring uitbrachten. Met hen vraag ook ik soms af hoe we Europa “beter kunnen verkopen”. En mijn antwoord is dat dit eigenlijk zo min mogelijk moet gebeuren via de achteruitkijkspiegel, zoals tot nu toe en in Berlijn onvermijdelijk wederom het geval was.
Nie Wieder Krieg…Nooit meer Oorlog …dat was en is het motto. En het is waar. Het is een mirakel. Ons continent, dat gedrenkt was in bloed, maakt nu de langste periode van vrede, veiligheid en voorspoed uit haar geschiedenis mee. Maar de realiteit is dat de angst dat Frankrijk en Duitsland met elkaar op de vuist gaan al lang heeft plaatsgemaakt voor de irritatie over hun voortdurende handjeklap. Het gevoel de identiteit de verliezen aan een bureaucratisch en anoniem Europa, waarin grote landen de dienst uitmaken en dat over en vooral zonder ons beslist. Het grondwettelijk Verdrag, met al zijn pretenties, kwam voort uit een liefdesverklaring aan Europa van de 50-ers die het kunnen weten. Maar ze leidde tot een steunbetuiging aan de natiestaat van de bevolking die het doorhad. En toen liep het dood. Vorige week hebben wij, Tweede Kamer en regering, dan ook afscheid genomen van die benadering. De Grondwet is nu dood, maar op D66 en GroenLinks na, roept er niemand meer: Leve de Grondwet!
Vorig jaar omstreeks deze tijd kwam het rapport over Islamitisch activisme uit van de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (WRR). Politici in de vorm van Maxime Verhagen, Ayaan Hirshi Ali en Geert Wilders waren woest omdat de WRR daarin concludeerde dat de politiek teveel islam-basht en stemming maakt. De laatste cijfers van Europol geven de WRR gelijk, zwaaien met terroristische dreigingen vanuit Islamitische hoek binnen Europa is een schromeloos overdreven hype om u bang te maken. Maarliefst één gefaalde aanval vanuit Islamitische hoek vond er plaats in 2006:
Tabel Europol rapport – terroristische aanvallen in 2006 gericht op materiële en menselijke vernietiging. Gefaalde aanslagen zijn ook meegenomen.
In het hele lijstje komt Nederland niet voor, volgens Europol vond er namelijk niet één enkele terroristische aanslag plaats in ons mooie polderland. Wel werden in 2006 in totaal 6 mensen gearresteerd op basis van verdenking van het plannen van een terroristische aanslag, en er werden 16 mensen veroordeeld op basis van terroristische veroordeling.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Duitse Aktionskünstler Arnd Drossel vraagt aandacht voor het lot van psychiatrisch patiënten d.m.v. een 300 kilometerlange tocht in een ijzeren draadbal door de Duitse deelstaat Noordrijn Westfalen. Gisteren liep zijn tocht door de dierentuin. But he insists his protective capsule – 250 high-grade steel strands welded into something resembling a massive ball of wool – is strong enough to keep him safe. (ThisisLondon)
France’s moral crisis carries a name: it is the crisis of work
Aldus Nicolas Sarkozy gisteren.
De komende twee weken zal het thema werk een grote rol spelen in de strijd tussen hem en Ségolène Royal.
Sarkozy gaat voor het verlagen van de belastingen op werk, een kleinere overheid en het loslaten van de werkweek van 35 uur.
Royal gaat voor het verhogen van het minimumloon en meer invloed van de overheid.
Een klassieke links-rechts strijd.