Vandaag 9 mei was het de Dag van Europa. Nooit meer oorlog op het Europese continent was de motivatie destijds 57 jaar geleden: 'De wereldvrede kan alleen worden beschermd door een krachtsontplooiing die evenredig is aan de gevaren die haar bedreigen.' 'Door de gezamenlijke produktie van de oorlogsindustrieën onder gezag te plaatsen van een nieuwe Hoge Autoriteit, wier beslissingen bindend zijn voor Frankrijk, Duitsland en de andere landen die zich aansluiten, legt dit voorstel de eerste concrete fundamenten voor een Europese federatie, die onontbeerlijk is voor het handhaven van de vrede.' (geschiedenis.vpro) Maar samen studeren, drinken en dansen is pas een échte garantie voor nooit meer oorlog. Anekdotes uit de Tweede Wereldoorlog verhalen van geallieerde piloten die op bombardementsvluchten boven Duitsland de universiteitsstad Heidelberg met rust lieten omdat ze er zelf gestudeerd hadden. En juist daarom is het studenten-uitwisselingsprogramma Erasmus (of Erasmoes Orgasmoes zoals ze in Spanje zeggen) de enige echte schutspatroon van de eeuwige vrede in Europa: Finland Erasmus Party Vienna Erasmus 2006 Erasmus Coimbra Erasmus Bordeaux Erasmus Sweden 2005 Erasmus Valencia 2005 parte 3 Erasmus Canterbury 2006-2007 Erasmus Romania Suceava Erasmus Torino 2006 Erasmus in Madrid Erasmus movie Antwerp
Silbo Gomero (YouTube)
The people of La Gomera speak Spanish but some of them, when speaking from a distance use whistles to communicate. (Neatorama)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Hoe druk je veiligheid uit in getallen? Een vraag die gisteren bij mij uit de hand, of beter gezegd uit de geest, liep.
Veiligheid kan je uitdrukken als niet verloren mensenlevens. Nu is een mensenleven natuurlijk moeilijk in een getal uit te drukken, anders dan 1.
Maar je kan een mensenleven ook zien als een hoeveelheid mensjaren. Dan kom je al snel op 70 tegenwoordig.
En toen ging het mis. Want dat moeten dan wel 70 wel besteedde jaren zijn immers, anders hebben ze geen waarde.
Wachttijd is eigenlijk verloren levenstijd, toch?
Gaat u even mee in de volgende berekening waarin wachttijd tegen veiligheid wordt afgezet?
De gemiddelde extra wachttijd op vliegvelden als gevolg van extra controles ter voorkoming van terroristische aanslagen is toch snel 10 minuten. Laten we veiligheidshalve 5 minuten daarvan als echt voor het zinvol leven verloren tijd nemen.
Op de 20 grootste luchthavens van Europa vertrekken jaarlijks zo’n 550 miljoen passagiers.
Laten we zeggen dat de helft daarvan door de controle moet (rest stapt over). Dat zijn dus 275 miljoen keer 5 verloren minuten = 1375 miljoen minuten. Een jaar telt 525600 minuten. We spreken hier dus over ongeveer 2600 verloren mensjaren.
Stel een vliegtuig stort neer door een terroristische aanslag. Er zitten 200 mensen in en die zijn gemiddeld 35 jaar oud. Ze zouden dus nog makkelijk 40 jaar gemiddeld kunnen leven. We spreken dan over 8000 verloren mensjaren.
Oftewel, met de extra controles en de daarbij gepaard gaande extra wachttijden, zouden we jaarlijks ongeveer 0.3 terroristische aanslagen binnen Europa met een vliegtuig moeten voorkomen om het effectief te laten zijn.
Sinds 1 mei zijn de grenzen open voor werknemers uit Polen en andere landen uit Midden- en Oost-Europa. Dat is mooi want er is in Nederland een groot tekort aan vakmensen. Door een overschot aan doctorandussen met twee linkerhanden bevonden de Nederlandse aannemers zich jarenlang in een riante positie. Iedereen kent wel het fenomeen van de aannemer die zijn neus ophaalt voor klusjes onder de 5000 euro, de patserige wagen waarmee ze komen voorrijden en de factuur die altijd hoger uitpakt dan vooraf was afgesproken. Geeft allemaal niks, want zonder hen zou dit land nooit van de grond zijn gekomen en zaten al die doctorandussen in lekkende huizen. Het mag wat kosten, tóch?!
Nu krijgen de Nederlandse aannemers versterking uit het Oosten. Maar in plaats van blij te zijn met de verlichting van de werkdruk overheerst argwaan en afgunst. De Polen, zich niet bewust van de lokale prijsafspraken, zouden onder de prijs werken. Tevens spelen deze werklustige lieden niet het spel mee van ‘moeilijk doen naar de klant’. Nee integendeel, ze nemen zo maar kleine rotklusjes aan en gaan zonder mokken aan de slag. Vervelend als je jarenlang gewend bent geweest aan een monopoliepositie. Ondertussen gaat de Arbeidsinspectie erop toezien dat de nieuwe Oosteuropese werknemers niet onder het minimumloon werken. Terecht, regels zijn regels en ook werknemers uit nieuwe lidstaten hebben recht op bescherming. Saillant detail is echter dat de Arbeidsinspectie werkt op basis van tips. En daar kan je als jaloerse Nederlandse aannemer natuurlijk lekker mee gaan lopen treiteren. Hoorde u toevallig een vreemde taal op de bouwplaats: aangeven die hap! De eerste enthousiaste reacties zijn al binnen: “Ik ben ENORM blij met deze ontwikkelling, ik ga er dan ook gretig gebruik van maken”. (Reaguurder Marcel op bizz.nl). Arme opgejaagde Polen…
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Meegaan in de Irak oorlog heeft Blair’s premierschap doen mislukken” is een veel gehoorde conclusie dezer dagen in de media. Maar wat als Blair destijds het Britse leger niet met de Amerikanen had meegestuurd naar Irak, zou zijn positie dan zoveel beter zijn geweest? Guardian columnist Peter Preston laat zijn fantasie de vrije loop en schetst een scenario waarin de Britse premier er vandaag niet veel beter zou voorstaan. Een geïsoleerd Verenigd Koninkrijk, een mislukte Amerikaanse oorlog en dodelijke aanslagen op de Londense metro waarvan de schuld op een ruggegraatloze Blair wordt afgewenteld, The Sun kopt: “The new lapdog of Europe”. In mei 2007 gaat een kleine fransman er met de bal vandoor: “Moi! Je suis le special relation maintenant,” claims Sarkozy. (Guardian). Hmm.. makes you think Tony…?
My taxi-driver already told me earlier today – when Sarkozy wins France again will see massive riots. “How do you know”, I ask him. “Trust me, I know…”, he said – and somehow he made me believe him. When you’re driving around Paris at a 130 km/h for over 13 years, you might just know.
‘34’ was the number buzzing around the France24 HQ, long before the victory of ‘Sarko’ was made public. Riots in France are measured in the amount of burned down cars, and when even on the day before the elections that number is 34, it seems something to be worried about. But who would dare to broadcast that? Only when riots are made known to the public they get their effect. Otherwise a burned down car is merely an incident. So how big is the influence of television with regards to civil unrest?
Now the first images of uprooted youth are on CNN. On Place de la Bastille police uses tear gas against protesters. Even now on France24 we see the first images of riots. ‘Jusqu’ici tout va bien’
When you are far away from Paris, you can practise your skills in the game ‘Paris Riots’ (screenshots)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
This post will be used to give you live impressions from the French presidential elections by Olaf and Steeph from the studio of France24.
As soon as exit polls or results will come in we will give some update over here. Below the fold Olaf and Steeph will give some personal observations.
In the mean time, your opinion on the results as well as on the possible actions of the newly elected president are welcome in the comments.
Please respond in English since the comments will also feature on the France24 site.
First round on Sargasso.
Special France24 election site.
Other blogs doing live blogging:
Christophe Ginisty
Philippe Martin
Luca Conti (+photo’s)
Joshua Boswell
Stephane Deschanel
Nues Blog
Caroline
Anders Gjoen
Nicolas Voisin
Memoire Vive
Olaf
17:45 –
“You are from the Netherlands!”,
“Thus you helped us with the NO against the European Constitution!”, says the taxidriver who drives me at a steady 130 kilometers an hour from the airport straight to the studio of France24.
“Well”, I hesitate, and inform tell him that I voted in favour of that document.
“But come-on!”, he shouts, “before we open up the European Union to other countries, like Turkey and Ukraine – where I just arrived from – before that, we need to stabalise the work of the Union”. “It’s a mess right now!”.
He gets me confused.
“Isn’t that exactly what that constitution was all about?”, I ask.
“Ahh well”, he tells me. “politics is not my thing anyhow…”
“Nadat Israël in oktober 1982 Libanon was binnengevallen, kon je daar als journalist onder leiding van het leger een kijkje nemen. We werden naar Sidon gebracht, naar het Israëlische hoofdkwartier. Daar stond een rij Palestijnen die langs een tafeltje moesten lopen. Van de Israëli’s kregen ze allemaal een stempel op hun onderarm.”
Aldus Eddo Rosenthal in zijn afscheidsinterview in Volkskrant Magazine vandaag.
Gisteren hadden we dodenherdenking in Nederland en vandaag vieren we de bevrijding. Maar de laatste jaren levert dat bij mij steeds meer gemengde gevoelens op. Uit de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog zouden we onze lessen geleerd hebben. Maar met het zelfde gemak steunen we nu foute oorlogen elders of doen er zelfs actief aan mee, beschouwen we andere bevolkingsgroepen, hier en elders, nog steeds als minderwaardig of zelfs inherent gevaarlijk en komen nog steeds niet in het reine met ons eigen verleden.
Het wrange is dat het land waar men het meest van die oorlog geleerd heeft, een van de twee landen is die de oorlog startte.
Daarom vier ik hun bevrijding vandaag in Duitsland zelf.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.