Wij hebben u hier vaak gewaarschuwd voor een gestaag stijgende olieprijs. En u moet toegeven daarover zat u flink in uw piepzak, toch?! Daarom is het niet meer dan billijk om nu de olieprijs weer rap daalt u hiervan op deze webstek óók te verwittigen. Eerlijk is eerlijk. Want dalen dat doet ie! In een paar weken van een recordhoogte van 78,40 dollar in juli naar een comfortabel lage 65,57 dollar. Dat is bijna 13 dollar minder en dat is weer zelfs iets minder in euro's. De prijs begon te dalen na het bestand in het Midden-Oosten. De grote voorraden en het milde orkaanseizoen tot nu toe in de Golf-regio spelen ook een rol. (NOS). OPEC is zo sportief om voorlopig de productie van 28 miljoen vaten per dag op peil te houden zodat de olieprijs lekker laag blijft. Dit tempo wordt al een jaar aangehouden en is de hoogste productie in een kwart eeuw tijd. De verwachting is wel dat er ruimte wordt ingelast voor een extra top voor december, mocht de olieprijs harder dan verwacht dalen. Vooralsnog wordt echter het einde van het orkaanseizoen in Amerika afgewacht. (FinancieleDagblad). Lekker blij, peakoil alweer voorbij, of toch niet...?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
JSK, frequent reaguurder met inmiddels een reputatie op het vlak van economisch argumenteren, bood aan zijn licht te laten schijnen op de financiële paragraaf van het concept verkiezingsprogramma van de SP. Hier zijn analyse.
“links is goed voor de economie”, het is in debatten en internetdiscussiefora een steeds meer gebezigde uitspraak. Sinds een paar jaar laten de linkse partijen hun programma’s controleren op schadelijke economische effecten, en is het maken van (staats)schulden taboe. Deze ‘verstandiging’ van links (anderen zouden het ‘verrechtsing’ noemen) neemt welleens bespottelijke vormen aan. Een paar maanden geleden beweerde een linksstemmende kennis van mij dat de plannen van Groenlinks ‘beter voor de economie’ zijn dan de plannen van het kabinet. Waarom? Omdat het ophogen van de uitkeringen volgens het Centraal Plan Bureau een positiever effect heeft op de economische conjunctuur dan bezuinigingen. Wat de structurele effecten zijn van het aantrekkelijker maken van een werkloos leven bleven in het ongewisse (ik zou zeggen: meer werkloze levens).
Bij een andere gelegenheid verhaalde een vriend een politiek actieve vriend (SP) over het economische succes van het sociaal-democratische Zweden. Hoera: het socialisme werkt toch! Helaas is zijn lofzang minder dan de halve waarheid: Zweden is sterk – zij het relatief – verarmd gedurende de laatste decennia en is haar verzorgingsstaat aan het afbouwen as we speak. Deze twee voorbeelden van de vermeende economische logica van een socialistisch beleid liet ik destijds ongemoeid. De verkondigers daarvan waren zo politiek betrokken dat het onredelijk was enige objectiviteit van hen te verwachten. Maar toch. Toen na afloop van een openbaar debat in mijn favoriete stad een onbekende tegen mij zei: ‘maar links is tegenwoordig goed voor de economie’ besefte ik dat deze mythe van de economisch succesvolle staatsinterventie zich weleens zou kunnen verankeren in het hoofd van menig intellectueel. En dat zou zonde zijn.
Neem het nieuwe partijprogramma van de SP (of moet ik zeggen: het partijprogramma van de nieuwe SP?). OP het eerste gezicht een lijst leuke dingen voor linkse mensen en de nodige ombuigingen ter bekostiging daarvan. De schrijver van het programma beheerst de kunst van het boekhouden zo goed, dat er zelfs een klein overschot overblijft voor de aflossing van de staatsschuld. So far so good. Maar: waar haalt de SP het geld vandaan en waar gaat het precies naar toe? Besparen doet de SP op het leger, de kinderbijslag, infrastructurele projecten en (het altijd vage) ‘bureaucratie’. Uitgeven doet de SP in het OV, de sociale zekerheid en cultuur.
Als het aantal ambtenaren in Nederland met 15% wordt teruggebracht, kan met de vrijgenomen middelen de helft van de gezondheidszorg worden betaald dat stelt Wereldbank econoom Caralee McLiesh vandaag in Het Financieele Dagblad. Automatisering is volgens McLiesh een middel om flink te bezuiningen op de overheidsuitgaven. Alleen al 11% van het overheidsbudget gaat naar de regulering van bedrijven. “Als bedrijven meer zaken, zoals het vastleggen van eigendomsrechten, douaneformaliteiten en belastingen, kunnen regelen via internet scheelt dat veel tijd, werk en ergernis.” (Tiscali). Deze uitspraken sluiten goed aan bij wat veel politieke partijen momenteel voorstellen in hun verkiezingsprogramma’s en zullen de komende weken dus nog wel vaker worden aangehaald in verkiezingsdebatten, te pas of te onpas soort van.
McLiesh schreef mee aan het Wereldbank-rapport ‘Doing Business 2007’ dat vandaag verscheen. Het rapport stelt dat het in het afgelopen jaar wereldwijd gemakkelijker werd om zaken te doen. Maar Wereldbank directeur Paul Wolfowitz voegt daar aan toe dat in veel landen de regels voor zakendoen nog zo beknellend zijn dat bedrijven genoodzaakt zijn om buiten de formele economie te opereren. Nederland hoort ondanks haar bureaucratie toch (nog) bij de top 30 landen waar het goed zaken doen is, aldus het rapport. The top 30 economies in the world, in order, are Singapore, New Zealand, the United States, Canada, Hong Kong/China, the United Kingdom, Denmark, Australia, Norway, Ireland, Japan, Iceland, Sweden, Finland, Switzerland, Lithuania, Estonia, Thailand, Puerto Rico, Belgium, Germany, the Netherlands, Korea, Latvia, Malaysia, Israel, St. Lucia, Chile, South Africa and Austria. (worldbank.org). Het gehele rapport met kekke landenoverzichtjes is te downloaden alhierrr.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Best een leuke stad, Hong Kong. Er wonen zo’n zeven miljoen mensen, er is een hoop water en er is een grote haven. Het ooit aangelegde vliegveld was aanvankelijk buiten de stad gebouwd, maar door de enorme groei lag de landingsbaan ineens midden tussen de wolkenkrabbers. Leuke foto’s hoor, maar minder fijn voor de Hongkongers.
De oplossing was eigenlijk heel eenvoudig. Het nieuwe vliegveld ligt nu 30 kilometer buiten de stad, en er is geen stukje van het schaarse land in de Speciale Autonome Regio voor opgeofferd, want het is op opgespoten land gebouwd. Een speciale trein brengt je in 20 minuten naar de luchthaven, en je kan al inchecken op het metrostation. Oke, het is nog steeds niet stil in Hong Kong, maar van vliegtuigen boven je zwembad heeft niemand meer last.
Na meer dan een maand retraite dacht ik weer terug te komen in het immigratie-geobsedeerde Nederland, maar niks van dat al. De ruimte op rechts blijkt maar 1 zetel groot, en de politieke discussie gaat ineens over oude mensen en takkewijven. En nu blijkt de VVD ineens voor een vliegveld in zee! Ik durf het haast niet te zeggen, maar …. ik ruik de polder. Ik heb visioenen van Tineke Netelenbos. En ik weet bijna zeker: er komt een nieuw paars kabinet!
(En trouwens….waren die aanvliegroutes boven Wassenaar toch nog ergens goed voor)
Japan heeft in de afgelopen 20 jaar voor twee miljard dollar aan southern bluefin tonijn uit de Stille Oceaan gestolen en daarmee de populatie zo goed als uitgeroeid aldus Richard McLoughlin directeur van Australian Fisheries Management Authority. Enwel daarom vinden natuurorganisaties dat het IWC voor Japan nooit de regels voor de walvisjacht mag versoepelen. Omdat het land heeft bewezen dat het niet verantwoordelijk kan omgaan met de natuurlijke hulpbronnen uit de zee, zie ook: Whales will be like Tuna. Ondertussen zou de beschuldiging van twee miljard dollar visfraude nog wel eens tot een grote internationale rel kunnen leiden. “Essentially the Japanese have stolen $2 billion worth of fish from the international community and have been sitting in meetings for 15 years saying they are as pure as the driven snow. And it’s outrageous.” McLoughlin said talk about the “enormous international fraud” had reached all levels of government. (theaustraliannews.com)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bouwbedrijven beschouwen overheid en publieke zaak van oudsher geloof ik als iets dat je vooral een poot moet uitdraaien. De Volkskrant bevestigde dat beeld afgelopen zaterdag nog eens met een onderzoek over woekerwinsten van onze bouwers. Bouwbedrijven kopen landbouwgrond op (à bijvoorbeeld 6 euro per vierkante meter) en wachten totdat er een bouwbestemming op komt: hoppa, 300 euro de vierkante meter.
Nikste aanbesteding. Op dat moment zijn de bouwbedrijven alleen bereid de grond nog aan de gemeente te verkopen als ze zelf de huizen mogen bouwen. En wat voor huizen worden dat? Lucratieve dure woningen natuurlijk, geen sociale woningbouw. En zeker geen publieke voorzieningen als scholen, speeltuinen etcetera. Dat moet de gemeente maar betalen. De gemeente op haar beurt staat niet sterk. In Nederland mag de eigenaar van de grond bepalen wat erop komt: die hoeft niet te concurreren. Van openbare aanbestedingsprocedures is dus geen sprake. Da’s winst!
Buitenproportionele winsten. De bouwbedrijven behalen met deze activiteiten woekerwinsten. De bouwkosten zijn de afgelopen tien jaar met 20 procent gestegen, terwijl de verkoopprijzen zijn verdubbeld, rekent de Volkskrant ons voor. De prijsverdubbeling van een nieuwe woning naar 300 duizend euro is slechts voor 30 duizend euro te verklaren door duurdere materialen of de loonstijging van bouwvakkers. De andere 120 duizend euro steken de bouwers annex grondbezitters in eigen zak.
Je kan er bijna een conspiracy theorie op loslaten. De Ierse academie voor ingenieurs bracht vorig maand een rapport uit voor de discussie over het nieuw te vormen energiebeleid van de regering. Daarin beschrijft de academie diverse maatregelen om het olieverbruik in te dammen en de consumptie van aardgas tussen 2025 en 2050 tot nul te reduceren. Het is vast een complot tegen olie & gasrijk Rusland en de Arabieren. Daarbovenop komt nog dat het energieverbruik per capita de komende 15 jaar met 20% moet dalen, aldus de heren wetenschappers. Dat allemaal in het licht van klimaatverandering en peak oil & gas, waarbij nog even wordt gemeld dat een globale oliecrisis nabij is. Je zou bijna gaan denken dat de economische groei van de Europese Unie in gevaar komt…
Gelukkig stelt de Ierse gezamenlijke commissie voor communicatie, mariene & natuurlijke grondstoffen ons gerust. In haar laatste energy review, de aanloop voor de vorming van het regeringsbeleid, schrijft de commissie: “The alarm bells are ringing and action to develop policies that deliver sustainability and ensure economic growth are an immediate national imperative.” De economische groei komt niet in het geding, we kunnen de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen afbouwen, de broeikasgasemissies met 60% reduceren tegen 2050, en een duurzame samenleving creëren. Althans, de eerste aanzet doet de commissie, de rest moet de regering nog verder uitzoeken (met name dat deel over vermindering van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen). Daarvoor verwijst de commissie naar een peak oil rapport van Forzas, A Baseline Assessment of Ireland’s Oil Dependence. Forzas is een groepje onafhankelijke ambtenaren die onder toezicht van het departement van Zakleven, Handel en werkgelegenheid adviesrapporten schrijft.
Zijn weblogs schadelijk voor de economie?
Achtergrond: Bijna 48% van ons bezoek komt tussen 9 en 5. En de meeste bezoekers krijgen we op werkdagen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Madagascar is een van de recentere gebieden waar de olie-industrie haar ogen op heeft laten vallen. Met een olieprijs die hard op weg is naar de magische $100 dollar grens zou de olie voor de kust van dit arme Afrikaanse eiland wel eens 1 miljard dollar per jaar kunnen gaan opleveren. Voor een land met een BNP van 5,5 miljard is dat niet niks. De vraag is echter of dit geld wel ooit ten goede komt aan de arme Madagascarianen? Gavin Hayman, spokesperson for the anti-corruption watchdog Global Witness, warned that oil revenue did not automatically lead to poverty alleviation. (IRIN). Transparantie en een strikt anti-corruptie beleid is essentieel om een rechtvaardigere verdeling van de oliewinsten te garanderen. Hayman said some of the smaller oil companies rushing to secure concessions in Madagascar had been “soiled by corruption and bribery in Africa and Asia in the past. Government officials in Madagascar may be tempted into murky deals that may never benefit the millions of poor people.” (AllAfrica)
Reaguurdersuitdaging- De kust van Afrika is inmiddels verdeeld in een uitgestrekt netwerk van olieconcessies (oil blocks). Beroepsmatig is bovengetekende geïnteresseerd in het vinden van een openbare bron waar al deze olieblokken (voor de Afrikaanse kust) op staan, zie kleine uitsnede hiernaast. Wellicht dat u als trouwe bezoeker van dit weplok hem hiermee zou willen helpen en uw grenzeloze kennis van het internot kan aanwenden om een dergelijke kaart op te duiken? Het gaat dus om een openbaar toegankelijke bron, huzarenstukjes met LimeWire of andere illegale hackpogingen tellen helaas niet mee. Degene die met iets substantieels op de proppen komt (continentaal kust dekkend) zal op gepaste wijze worden beloond.
