Al eerder verwachtte ik dat het debat over kern- energie zou losbarsten. Daar zijn de verkiezingen en de coalitie-perikelen tussen gekomen. Nadat het CDA haar voornemen bekend maakte om kerncentrales bij te bouwen, bleef het vrij stil. Vreemd, daar het alles in zich heeft om voor vuurwerk te zorgen: onze energievoorziening is cruciaal voor de economische ontwikkeling van Nederland, het is een emotioneel zeer geladen onderwerp, en links en rechts zijn er tot op het bot over verdeeld. Persoonlijk vind ik het een stuk interessanter dan de hypotheekrenteaftrek. Wellicht dat een rechts kabinet de discussie weer zal doen losbarsten. Dan gaan verklaard voorstanders met elkaar regeren.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Oh wat waren ze interessant, al die debatten. We zagen Cohen enorm hakkelen, Balkenende verlekkerd kijken, Roemer grappen en Halsema knietjes in het kruis van Balkenende denken. Maar tussen al dat audiovisuele geweld bleef één aspect op de televisie totaal onderbelicht: de verkiezingsprogramma’s.
Je weet wel, die boekjes waarin staat wat de partijen nou daadwerkelijk willen. Op basis waarvan het land de komende jaren zal worden bestuurd. De inhoud, beste mensen, niet de poppetjes. Die boekwerkjes die de redactie van GeenCommentaar heeft doorgeworsteld.
Waarom, oh waarom, moesten wij dat doen? Waarom was er geen serie op de publieke omroep waar in afleveringen van een half uur, gesorteerd op thema, dit vitale onderdeel van de verkiezingen werd doorgenomen?
De programma’s zijn bij uitstek geschikt voor een objectieve analyse. Nodig een paar onafhankelijke experts uit die de programma’s interpreteren, zonder daar direct een waardeoordeel aan te hangen. Om misrepresentatie te voorkomen leg je de bevindingen voor aan de partijen voordat je het uitzend en voila! Het lijkt me bij uitstek een taak voor de publieke omroep.
Natuurlijk wordt het geen spetterende televisie, maar gaat het daarom? Plaats de afleveringen op het internet en ik garandeer je dat ze zullen worden bekeken. Daar had wat mij betreft best een debatje aan opgeofferd mogen worden.
Voordat u morgen eindelijk uw stem mag uit brengen, zijn er vanavond nog een paar openbaar toegankelijke mediamomenten, die men heeft georganiseerd om voor u inzichtelijk te maken wat de verschillen tussen de partijen zijn.
Deze momenten gaan over van tevoren bepaalde onderwerpen (een kleine greep: hypotheekrenteaftrek, de mogelijke coalities, mogelijke breekpunten, kampioen koopkracht/banen/groen/onderwijs, kogelwerende vesten, cijfers niet kennen, lollig doen etc.), worden wel ‘lijsttrekkersdebatten’ genoemd en leiden in het meest waarschijnlijke geval niet tot nieuwe of diepere inzichten. Consistentie (lees: herhaling en voorspelbaarheid) is, met nog maar één nachtje slapen, het devies. Het vermijden van situaties waarin mogelijk een fout kan worden gemaakt het grootste goed.
Uiteraard gaan we toch naar de debatten kijken en we doen daar op GC ons café voor open, waar de televisie op politiek 24 staat afgesteld.
De NOS heeft het debat in tweeën geknipt: van 19.00 tot 20.00 verzorgt de NOS een terugblik op de campagne en mogen de lijsttrekkers van de partijen die in de peilingen niet boven de twee zetels uitkomen met elkaar discussiëren. Erg veel common ground tussen de SGP, PvdD en Trots op Nederland is er niet. Dit debat is desondanks toch de moeite waard, omdat het er naar uit ziet dat het het laatste politieke optreden van Rita Verdonk is. Om 20.00 wordt het journaal uitgezonden en om 20.30 hervat men het debat, dan tussen de grotere acht.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dat politiek, verkiezingen en campagnes over de inhoud gaan gelooft allang geen hond meer. Wie straks ook aan de macht komt: er gaat bezuinigd worden, we gaan inburgeren tot we erbij neervallen, de H-aftrek blijft gewoon, we gaan niet rekeningrijden en over vier jaar is onze medische zorg en onderwijs nog net zo slecht (of goed) als het vandaag is. Radicale oplossingen van partijen aan de nogal linkse en rechtse kant kùnnen helemaal niet door de Europese regelgeving.
Dus wat blijft over? Een simpele keuze: tegen wiens kop kijk ik de komende vier jaar het liefst aan?
Want van één ding kan de premier van de toekomst verzekerd zijn: zijn (of haar) hoofd zal de komende tijd onverantwoord vaak op de televisie zijn. Onverantwoord zeg ik, want als ik – toch een liefhebber van debat en discussie – al misselijk wordt van alle lijsttrekkerparades die dag-in-dag-uit op televisie en radio zijn, dan heeft tachtig procent van de Nederlanders er helemáál schoon genoeg van. Deze verkiezingsperiode duurt al grofweg vanaf begin dit jaar en het zijn steeds.weer.diezelfde.gezichten.
Want guttegut, daar staan ze weer hoor, de frisse jongens en meisjes van debatclubje “Den Afgevangen Vliegh”. Allemaal goed van de tongriem gesneden, bekend met alle details uit elkaars zinloze, want nooit gerealiseerd wordende programmaatjes. En onderling complimenteus als ze onverwacht goed uit de hoek komen (“De Balk is back”).
Na een week lang debat over de mobiele wapenscanner, geeft de politie van district Rotterdam-Rijnmond hier haar evaluatie. Lees de het voorgaande na via de overzichtspagina.
We zijn de redactie van Sargasso erkentelijk om het aan te durven hun site beschikbaar te stellen om uit te proberen of aan de hand van een aantal stellingen een uitwisseling van zienswijzen, argumenten en meningen mogelijk is tussen de bezoekers op deze site en een aantal vertegenwoordigers van de politie.
Alle begin is moeilijk. Vandaar dat er misschien niet is uitgekomen wat tevoren werd aangenomen, namelijk een virtueel debat. Wij/de betrokken politiemedewerkers waren nogal overdonderd door de emotionele en soms grimmige toon waarop werd gereageerd alsmede het geëtaleerde wantrouwen jegens de politie. Kennelijk brengt dit onderwerp deze intensiteit met zich mee. Het is voor ons wel zeker van belang de aangedragen punten (los van de emotionaliteit en laatdunkendheid) mee te laten wegen in de uiteindelijke afwegingen en adviezen naar de politieke en bestuurlijke gezagsdragers om een dergelijk apparaat in te gaan zetten.
De punten die wij belangrijk achten in deze afweging zijn:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Aan het begin van de week spraken we van 5 stellingen. Dat zijn er dus 4 geworden, want een 5e stelling zou geen nieuwe draai aan de discussie geven. Dat heb je met experimenten, die lopen toch nooit zoals je van te voren bedenkt.
Waar niet mee gezegd is dat dit experiment mislukt is. Integendeel zelfs. Hoewel de direct inbreng van de politie in de lopende discussie beperkt was, geven ze aan wel degelijk heel erg positief verrast te zijn door zowel de hoeveelheid reacties als de diepgang.
Wat nu? Nu gaat de politie alles wat ze gelezen hebben verwerken. Volgende week (nagel ze er niet aan vast) komen ze met een “eindbeeld” met daaraan gekoppeld een aantal oordelen. Daarbij zal dan aan bepaalde stukken uit de discussie waarde toegekend worden en dus ook bepaalde stukken niet. (Zo vertaal ik vrij hun mail even naar jullie).
Daar gaan we dan nog een keer stevig over discussieren waarna de politie hun slotconclusie presenteert.
Zelf zal ik ook nog tussendoor mijn visie op wat er deze week langs kwam geven. Maar nu al vond ik het een bijzondere ervaring. Zo vaak laat een publieke instantie zich niet verleiden tot een openbare interactie zonder vaste kaders. En dan ook nog eens op een uit de hand gelopen weblog van een stelletje vrijwilligers. Het kan verkeren.
“Even the best democracies agree that when a major war approaches, democracy must be put on hold for the time being. I have a feeling that climate change may be an issue as severe as a war. It may be necessary to put democracy on hold for a while.” (Guardian)
James Lovelock, de schepper van de Gaia-hypothese wordt de laatste jaren steeds meer ga-ga. Zo omarmde hij al eerder kernenergie als ‘de énige oplossing voor klimaatverandering’, noemde hij een paar jaar later ‘duurzame energie klinkklare onzin en oplichterij’ maar kwam wel zelf met een geoengineering plan voor reusachtige zeepijpen om even later de mensheid op te roepen om ‘erop los te leven omdat we er toch allemaal aangaan‘. Nu poneert de 91-jarige mediacrasher het idee om de democratie tijdelijk aan de kant te schuiven om zo het klimaatprobleem te kunnen aanpakken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
