Goedkope zorgverzekering voor arme mensen zekuh

Univé blijkt niet de kip, maar het ei van columbus uitgevonden te hebben. Een goedkope zorgverzekering voor arme mensen. Daartoe heeft Univé contracten afgesloten met bepaalde zorgverleners. Het gevolg is dat je geen vrije keuze meer hebt naar welke zorgende je gaat. Afgezien van deze kleine beperking toch een schitterend idee. Blijven we nog zitten met het probleem dat veel armen hun premies niet betalen. Maar daar is volgens mij ook een simpele oplossing voor. We gaan de premies gewoon innen via de belastingen o.i.d. Dan is de premie altijd betaald en iedereen automatisch verzekerd. Op een minimum niveau weliswaar, maar toch verzekerd. Geweldig hè. Dat we daar nou niet eerder op gekomen zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doe die oude politiek terug, ouwe!

Hieronder volgt een gastbijdrage van Kornuit, collegablogger van het salonblog Panzerfaust.

rob.jpg
Onlangs gleed De Pers op Zaterdag door de brievenbus. Da’s opzich geen nieuws, want tegenwoordig gebeurt dat elke zaterdag, wat natuurlijk een alleraardigst initiatief is van de enige gratis kwaliteitskrant. Maar op 3 november was er wel hard nieuws: een marathoninterview met Rob Oudkerk, die zijn comeback aankondigde. Om dat te voorkomen hierbij een pleidooi voor de Oude Politiek, inclusief achterkamertjesoverleg, wandelgangenpraat en ruggespraak.

In het interview verkondigt Oudkerk dat hij gelouterd uit ‘de je weet wel’ (= heroïnehoer-gate)-affaire is gekomen. Hij heeft veel geleerd, zijn vrouw heeft ‘em vergeven en laten we wel wezen veel mannen zijn jaloers op Bill Clinton: ‘A, omdat hij president is geweest, B, omdat hij een buitengewoon leuke seksuele relatie heeft gehad, nog spannend ook, C, omdat het hem gelukt is zijn gezin bijelkaar te houden en D, omdat zijn vrouw nu ook nog eens een keer opgaat voor het presidentschap.

roboptv.jpg

Ook Rob is te koop en wel in de prijscategorie €€ bij de SpeakersAcademy. Tussen €2000,- en €3500,- is hij je man voor een avondje

verdonk.jpgAha, Rob ziet zich als Bill en daar gaat het mis, want op de vraag of Oudkerk altijd de nationale hoerenloper blijft, haast hij zich te zeggen: ‘Daar moet ik wel wat om glimlachen … het lijkt wel of ik de enige ben. Terwijl, mijn wetenschap gaat zo ver, dat ik heel zeker weet dat dat niet het geval is.‘ Dat laatste mag dan zo zijn, Rob is misschien vergeten dat ‘ie niet naar de eerste de beste hoer was geweest, nee meneer had een heroïnehoer zijn kwaliteiten aangeboden; en dat steekt, zeker als je weet dat uitgerekend de Amsterdamse huisarts als wethouder mede verantwoordelijk was voor de sluiting van de Theemsweg. Heroïne hoeren werken namelijk niet zo zeer voor de lol, als wel voor hun verslaving en leiden daarbij een erbarmelijk leven. Had Rob een gewone hoer – me dunkt dat hij die prima kon betalen – genomen, dan was er wellicht veel minder aan de hand geweest. In iedergeval had Rob dan iets meer op Bill geleken, alhoewel de laatste nooit heeft betaald voor ontspanningsoefeningen in ronde kamers.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mijmeringen op de zondagochtend

De telefoon stond de laatste week niet stil. Of ik inzage had in mijn AIVD-dossier? Nee dus. Wat schiet ik er mee op. De saillante details zijn zwart gemaakt. En na lezing loop je de rest van de dag paranoïde rond. Daarbij heb ik meer twijfels over de werkwijze van die andere club, de Militaire Inlichten- en Veiligheids Dienst MIVD. Die loopt me in Afghanistan constant voor de voeten. Bij mijn laatste bezoek aan Tarin Kowt kreeg ik binnen tien minuten een telefoontje – uit Den Haag! Een medewerker van de afdeling propaganda: ‘Ja, Arnold we weten dat je er zit. Als we je kunnen helpen, aarzel niet om te bellen.’ Waarna het ‘Karskens-bashen’ weer begon. Medewerkers achtervolgden me ditmaal niet met een draaiende camera, zoals op de foto, maar ik word onderhand spuugzat van die kwalijke roddels en leugens die over mij verspreid worden. De Talibs rammelen aan de poort van Tarin Kowt en hun moed gaat niet verder dan het pesten van een verslaggever. Geen wonder dat we die oorlog daar verliezen!

Trouwens gisteren het NOS-journaal gezien? De slecht functionerende militairen van het Afghaanse Nationale leger, de ANA, kunnen niet schieten. Simpele kijkers denken: Mooi kritisch stuk. Maar pas op. De versluierde boodschap stuurt aan op een langer verblijf in Uruzgan. Want: Die Afghanen kunnen het zelf nog niet. Een spindoctor bedacht ‘de insteek’, de censor liet de reportage slim-slim passeren (dat de ANA niet kan schieten brengt de ‘operationale veiligheid’ van de Nederlanders blijkbaar niet in gevaar) en het NOS-journaal fungeerde als trouwe boodschappenjongen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Voorgekauwde musicals

Poster Les MiserablesCiske de Rat. Tarzan. Evita. Dirty Dancing. De Fabeltjeskrant De Musical. Als je de musicals van het nieuwe theaterseizoen zo bekijkt, kun je maar één ding constateren: Het is blijkbaar heel moeilijk om met iets vernieuwends te komen.

Bijna alle musicalproducers spelen op veilig: Òf een musical gaat over een persoon die iedereen kent (Rembrandt, Billie Holiday), òf het is een ?vermusicallisering? van een bekend boek (Brieven voor de koning), òf het zijn musicals die al zo vaak zijn gespeeld dat het ook bekend is (Les Miserables, Hair).

Slechts een paar namen vind je in de theaterprogrammaboekjes die niet bekend klinken. Maar dan zijn het vaak weer musicals waarin hele bekende liedjes worden gezonden (Route 66 of Doe Maar).

Het ziet ernaar uit dat het bij musicals niet om creativiteit draait, maar puur om geld verdienen. Tenslotte zijn musicals over het algemeen dure producties – dat moet wel terugverdiend worden. Dus wordt er maar op safe gespeeld. Dat daarbij schouwburgdirecteuren en musicalproducers hun publiek onderschatten, dat nemen ze blijkbaar maar voor lief. Het kan toch niet echt zo zijn dat musicalpubliek alleen maar kaartjes wil kopen voor iets dat het eigenlijk al kent?

Misschien is dat juist het geval, en overschat ik bezoekers van musicals wel. Vorig jaar zat ik in Carré bij het voor mij tenenkrommende Rembrandt De Musical. De teksten waren in zulke slechte Sinterklaasrijm dat het me op de lachspieren werkte. Blijkbaar was ik de enige in heel Carré die dat vond, want na afloop was een lange, staande ovatie.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Shoppen in de Grondwet

Het is een vast ritueel bij populistisch rechts om te roepen dat moslims de Grondwet horen te respecteren. Terecht hoor, dat ding is er niet voor niets. Maar het wordt wat wrang wanneer partijen in de Tweede Kamer diezelfde Grondwet terzijde schuiven als dat even beter uitkomt.

De ChristenUnie heeft een commissie ingesteld om te bepalen of de partij artikel 1 van de Grondwet zal respecteren of dat ze toch homo’s zal uitsluiten van vertegenwoordigende functies in de partij. Verdonk en Wilders zijn ontoerekeningsvatbaar als het op logisch redeneren aankomt, daar zal ik het niet eens meer over hebben.

Maar de VVD laat met het vandaag verschenen immigratierapport zien de Grondwet ook alleen serieus te nemen als het zo uitkomt. Op de voorpagina van de site word je verwelkomd door een kijk-mij-eens-flink-zijn-citaat van Fred Teeven en een behoorlijk suggestieve poll (“Twaalf Surinamers gaan op kosten van de Nederlandse belastingbetaler een jaar lang afkicken in hun thuisland. Wat vindt u?”). In het genoemde rapport wordt het echter nog een graadje erger (pagina 5, bijna onderaan):
“De immigratie- en integratieproblematiek is nu zodanig dat drastische maatregelen nodig zijn. Het is onverantwoord van noodzakelijke maatregelen af te zien met een verwijzing naar de Grondwet, internationale verdragen of bijvoorbeeld de Privacywet. Deze wet staat te vaak effectief overheidsoptreden in de weg.”
Was getekend, Henk Kamp.

Als je vindt dat de Grondwet een onding is, prima. Maar zeg dat dan wel consequent. Elke allochtoon, hoe ingeburgerd ook, wordt door populistisch rechts voortdurend met de Grondwet om de oren geslagen. Maar wanneer je om flink te doen zegt dat je allerlei maatregelen uitgevoerd wilt zien, ook al gaan ze tegen de Grondwet in, is laf.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De maakbare maatschappij is geïndividualiseerd?

Rode vlag van het socialisme (Foto: Nikodemos/Wikimedia Commons)De maakbare maatschappij was ooit een van de stokpaardjes van het socialisme. Extreme voorbeelden zijn te vinden binnen het gedachtegoed van het communisme en het maoïsme, die beiden de samenleving als maakbaar ervaren. Hoewel in het Westen uiteindelijk het liberalisme als (zelfbenoemde) winnaar na de Tweede Wereldoorlog tevoorschijn is gekomen, is ook bij ons het idee van de maakbare maatschappij diep geworteld.

Door het liberalisme te omarmen is het geen verrassing dat het idee van een maakbare maatschappij steeds verder terug gedrukt lijkt te worden. Soms lijkt het alsof ze al helemaal van het toneel is verdwenen. Het is ook zeker zo dat het -in mijn ogen nog al naïeve- idealisme is verdwenen. Zo is het idee dat de gehele bevolking hoog opgeleid kan, en vooral ook wil zijn wel verleden tijd. De illusie dat alles maakbaar is wordt dan ook niet meer openlijk genoemd. Toch sluimert het nog door onze samenleving, en misschien wel sterker dan ooit.

De individualisering van de maakbaarheid
In de rechtzaal (Foto:  Joe Gratz/Flickr)In de afgelopen tien tot twintig jaar lijkt het idee van een maakbare maatschappij zich volstrekt te hebben verweven met het individualisme; de maakbare mens. Dit is voornamelijk in het verantwoordelijkheidsgevoel terug te vinden. Als alles maakbaar is, dan betekent het dat een gebrek, het maken van een fout, terug te voeren is op menselijk falen, onkunde of onwil.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Honderddertig jaar Groene Amsterdammer

Groene PosterZaterdag vierde het weekblad De Groene Amsterdammer in de Amsterdamse Stadsschouwburg een feestje ter gelegenheid van zijn 130e verjaardag.

De avond begon met een driedelig programma in de grote zaal. Het eerste deel was een collage van videofragmenten waarin het fenomeen mening beschouwd werd. Een hoogtepunt hierna was de keynote speech van John Gray. Het derde publieke onderdeel was een cabaretesk toneelstukje waarna het publiek zijn eigen avond kon samenstellen door bij verschillende podia langs te gaan.

Op een podium zou men Michel Houellebecq kunnen beluisteren, maar deze had geen kopie van de tekst die hij naar de vertaalster gestuurd, en hij kon zijn tekst niet voor de vuist weg de zaal ingooien, zodat de bizarre situatie ontstond dat alleen de vertaling werd voorgedragen. Ik zat te ver van het podium om de tekst op video te kunnen lezen of het charmante accent van de vertaalster te kunnen volgen, maar ik heb een van mijn helden, Houellebecq live gezien. (Gisteren de (hyper?)correcte uitspraak van zijn naam gehoord: Wellebek).

In een ander zaaltje werd bekend gemaakt dat Wanda Perez met ?Een blog voor je kop? de winnaar van de Groene Essayprijs was. Door luiheid (of was het tijdgebrek?) heb ik de laatste tijd weinig geschreven of gereageerd op GeenCommentaar, en het stuk van mevrouw Perez steunt mij hierbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bang

Ik ben niet snel bang.
Ik ben niet zo’n angsthaas.
Wel voel ik mij soms eens machteloos.
Dan maak ik mij soms ergens boos over.

Boos over ongelijkheid tussen mensen.
Boos over stemmingmakerij over de ruggen van mensen.
Ook maak ik me wel eens boos over oneerlijkheid.
Zo zijn er vele zaken waar ik mij boos over maak, maar bang ben ik niet.

Nu bekruipt mij sinds gisteren toch een vreemd gevoel.
Een gevoel dat straks mijn medemens spontaan verdwijnt.
Dat de vrijheid van meningsuiting straks verleden tijd is.
Een gevoel dat ik dacht nooit in Nederland te voelen.

Geert wil een Guantanamo in Nederland.
Geert wil iedereen die “een gevaar voor de staat” is oppakken zonder proces.
Geert wil mensen voor onbepaalde tijd oppakken.
Geert wil de vrijheid afschaffen in naam van de veiligheid.

Ineens voel ik mij zeer onveilig.
Ineens maak ik mij zorgen over wat ik allemaal over Geert gezegd heb.
Ik maak mij zorgen over mijn politieke kleur.
Ik ben geloof ik een beetje bang.

Geert toont zijn ware gezicht?

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een béétje dom?

?Is het nu echt teveel gevraagd om die minderheid met een luxe leefstijl een bijdrage te laten leveren aan de toekomst van onze planeet?? Dat vroeg prins Willem-Alexander tijdens zijn staatsbezoek in India. Jawel, u leest het goed. Een prins roept op tot een minder luxe levensstijl.

Geloof maar niet dat hij het reisje naar India uit eigen zak heeft moeten betalen. Hij heeft niet even moeten sparen (of lenen…) om zijn retourtje India te betalen. En geloof maar niet dat hij tourist class vloog. Of business class. Nee, dat gaat met een eigen vliegtuig.

Denk ook maar niet dat hij zelf zijn afval scheidt. Dat hij weet waar de dichtstbijzijnde winkel is waar je spaarlampen kunt kopen. Dat hij weet hoeveel je kunt besparen (en dus hoe goed het voor het milieu is) als je op je sluipverbruik let.

Verwacht maar niet dat hij met zijn gezin opeens kleiner gaat wonen, in een huis met goed geïsoleerde buitenwanden. Of dat hij opeens heel vaak op de fiets gaat. Het openbaar vervoer neemt. Of in een zuinige auto gaat rijden.

Kortom, prins Willem-Alexander bewijst maar weer eens dat hij intelligente dingen zeggen beter aan mensen kan overlaten. Aan zijn vrouw bijvoorbeeld. Die zal wederom zeggen dat haar man ?een beetje dom? is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De burgemeester

Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Sargasso lezer ALO.

De burgemeester zette nog eenmaal aan. Bijna was hij er, op de top die hij ’s morgens had uitgekozen. Hij had het prima naar zijn zin. Het was toch al een gelukkige periode geweest. Na zijn succesvolle eerste periode in een kleine gemeente had de koningin het behaagd hem te benoemen in een grote plaats. Hij had nu ook de beschikking over een adequate plaatsvervanger, in de wandelgangen van het gemeentehuis de loco genoemd. Dit gaf hem de gelegenheid om er ook eens een weekje tussenuit te knijpen. En dus was dit het einde van zijn herfstvakantie, gevuld met zijn liefste hobby: wandelen in de bergen.

Boven gekomen ging hij zitten op een grote steen langs het pad. Zijn rugzak deed hij af en terwijl hij naar zijn fles met water zocht keek hij uit over het dal. Hij genoot van het uitzicht en overdacht de tijd toen hij Nederland verliet. Het burgemeestersreferendum in Utrecht was in een debacle geëindigd en de discussie over democratie was losgebarsten. De kranten stonden er vol van en ook de radio en TV deden een duit in het zakje. En het internet niet te vergeten. De bloggers tikten dat het een lieve lust was en de reaguurders buitelden over elkaar heen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zoekt u een boek? Vraag het de overheid

Effectieve propaganda, je kunt het niet aan de overheid overlaten. Om het lezen te bevorderen is namelijk het boek ´De Gelukkige Klas´ uitgezocht voor de campagne Nederland Leest. Gaap. Een boek dat gaat over het leven van een leraar, dat is echt scoren onder de jeugd.

Daarnaast wordt het boek gratis verspreid onder leden van openbare bibliotheken. Ja, ik moest die zin ook nog een keer tot me nemen. Gratis boeken verspreiden onder mensen die al interesse hebben in boeken?! Zo. Dat is nog eens grote stappen zetten in het bevorderen van lezen.

Ambitie?
Afgelopen week is het boek in een totale oplage van 957.500 exemplaren uitgedeeld, met de oproep het de komende weken te lezen en er met elkaar over te discussiëren. Verbijsterend is het dan ook om te lezen op de site van Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB):

Het streven is zoveel mogelijk mensen op de been te krijgen. Op die manier zijn straks duizenden personen gelijktijdig in de ban van dit boek.

Duizenden? Jottum, dat is nog eens ambitie als je bijna een miljoen boeken verspreidt! Ik weet nog een discussie: kunnen we de volgende keer een ander boek uitkiezen en het gratis verspreiden onder mensen die níet lid zijn van de Openbare Bibliotheek? Of gewoon stoppen met deze actie?!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Laten we blij zijn!

De doodGod behoede ons, want de apocalyps is nabij! 20 tot 30 Marokkaanse jongeren zijn genoeg om onze gehele politiemacht tot wanhoop te drijven. Parijs was er niets bij. De islamisering heeft inmiddels zelfs de kantine van de Tweede Kamer bereikt. De staatskas wordt leeggezogen door die parasiterende uitkeringtrekkers. En dan die luie deeltijdwerkers die niet eens een volle werkweek willen maken! Zeker zo eentje die denkt al voor zijn 65ste, 68ste, 70ste, 75ste te mogen genieten van het leven! Een paar minuten op de juiste websites en je begint spontaan een schuilkelder te graven. Maar ook die oude media brengen ons hel en verdoemenis.

Als DE moslims ons niet allemaal komen halen staan we op zijn minst over een paar jaar allemaal onder water als het aan de heer Gore ligt. Misschien wel allebei! Ik zie die zelfmoordterrorist al staan met bomgordel en al in een grote plas met water waar ooit mijn huis stond. Tsunami that! Mocht het onverhoopt toch nog goed komen, dan is er nog die andere tsunami; de zogenaamde grijze golf die onze economie op haar knieën zal brengen. De scenario’s voor rampspoed zijn onuitputtelijk, u kunt zelf kiezen welke u prefereert via de afstandsbediening of browser.

Hoe slecht hebben we het?
Waar had Balkenende het toch over toen hij riep dat we blij moesten zijn? Kon hij niet zien dat we naar de verdoemenis gaan? Ook het lulletje rozenwater van de VVD benadrukte recent nog eens dat elke generatie er tot nu toe op vooruit is gegaan ten opzichte van de vorige generatie in Nederland. Die opmerking kan u misschien ontgaan zijn omdat er belangrijkere zaken in het nieuws waren; zoals de toekomst van ijzeren Rita.

Vorige Volgende