Het slechtst denkbare is gebeurd in Nicaragua: Daniel Ortega heeft de presidentsverkiezingen gewonnen in het Latijns-Amerikaanse land. Even kort een sprongetje naar het verleden: een bloedige burgeroorlog, geheime arrestaties en natuurlijk gevangenisstraffen zonder enige vorm van proces. Dat waren de dingen waar Ortega en consorten bij uitstek goed in waren. Hij belooft zich vanaf nu als een vroom katholiek te gedragen (beloofde hij eerder ook, tijdens zijn schrikbewind) en zegt niet meer zo extreem te zijn als vroeger. Ondertussen vinden de Verenigde Staten hem natuurlijk - en terecht - nog even eng gezien het feit dat hij nog steeds de populistische revolutionair is. Fidel Castro en Hugo Chávez hebben Ortega reeds gefeliciteerd en juichen de zege toe. Opzich niet vreemd als je bedenkt dat ze vroeger reeds maatjes waren. Wel is het vreemd dat Chávez steeds beweert tegen de armoede te vechten, maar nu dus wel een regime toejuicht dat in het verleden voor gigantisch veel leed en armoede heeft gezorgd in Latijns-Amerika. To be continued.
Schaamteloos jatwerk van Sargasso, maar deze wilde ik jullie niet onthouden.
Onderschriften, iemand?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
… alhoewel niet voor Bush. De Democraten hebben het Huis van Afgevaardigden overgenomen, met 227-193 meerderheid. Dat is voor het eerst sinds 1994.
De senaat hangt nog. Een Republikeinse senator heeft zijn zetel prijs moeten geven aan een democraat, maar twee staten (Montana en Virginia) zijn nog onbeslist – al lijkt het erop dat de democraten daar een nipte meerderheid hebben. Verschillende democraten hebben een gouverneurszetel veroverd op de Grand Old Party: de democraten hebben daarmee de meerderheid van de gouverneursposten.
De democrate Nancy Pelosi, een van de belangrijkste democratische strategen wordt speaker (de eerste vrouw die die positie bekleedt) en krijgt daarmee een belangrijke positie: ze kan zaken agenderen en de machtige voorzitters voor de verschillende commissies aanstellen. Overigens is ook de tweede zwarte gouverneur ooit gekozen (Deval Patrick) en de eerste moslim-afgevaardigde in het House of Representatives (Keith Ellison).
Bush zal niet meer arrogant zijn oude beleid kunnen voeren. In het laatste deel van zijn tweede termijn zal hij de spreekwoordelijke ‘lame duck’ zijn. Hij zal Irak nog eens heel kritisch moeten bezien, het zal afgelopen zijn met zijn belastingverlagingen en het afbreken van sociale programma’s ten behoeve van de defensiebegroting. De kiezer heeft Bush afgestraft.
Maar ik weet alleen niet zeker of ze écht voor de democraten heeft gekozen, of dat het afkeer was van Bush’s schandalen en Irak-oorlog. De democraten zijn in wezen nog steeds redelijk kleurloos. De komende twee jaar gaat het er voor hen om om een aansprekende visie te ontwikkelen, in plaats van vooral aan Bush-bashing te doen.
Vandaag worden er in de Verenigde Staten verkiezingen gehouden voor het Huis van Afgevaardigden en éénderde van de zetels in de Senaat. Naar verwachting zal dit een grote overwinning voor de Democraten opleveren, ondanks de gerrymandering (zie ook hier).
Vooral in Europa kijkt men reikhalzend uit naar een Democratische overwinning. Maar in hoeverre zal dit daadwerkelijk een verandering brengen voor ons? Beide partijen zijn eigenlijk niet heel erg verschillend, en doordat de Republikeinen flink zijn verrechtst de afgelopen jaren, zijn de Democraten daar automatisch in meegeschoven.
Misschien moeten we ons er maar niet teveel van voorstellen…
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Slecht nieuws voor het Latijns-Amerikaanse land Nicaragua: Daniel Ortega ligt er goed voor na de verkiezingen van vorige week. In de eerste – voorlopige – uitslagen zit hij op ongeveer 41% van de stemmen, in principe genoeg om de rest van de tegenstanders te verslaan. Ortega was reeds eerder president van het Latijns-Amerikaanse land, te weten in de jaren ’80. Toen zat Nicaragua in een isolement en steunden de VS – weliswaar in het geheim – de contra’s welke een bloedige guerilla voerde tegen de marxistische regering. Als leider van de Sandinisten voerde hij een waar schrikbewind waar hij meer dan 80% van de bevolking op één of andere manier bij de Sandinistische partij wist te betrekken door middel van verscheidene vakbonden en verenigingen, en waar hij tegenstanders liet oppakken door het leger. Mensen werden afgeluisterd, werden onder druk gezet om een partijkaart te kopen, en mochten absoluut géén kritiek uiten op de regering.
Een korte geschiedenis laat zien waartoe het beleid van Ortega heeft geleid: grove armoede in het gehele land en een gedesillusioneerde bevolking. Hoewel de Sandinisten het marxisme grotendeels hebben laten varen toen ze nog aan de macht waren, hebben de mensen hen niet voor niets zo’n 16 jaar geleden afgestraft in (vanuit het buitenland gedwongen) verkiezingen. Mocht Ortega weer aan de macht komen, dan is het vrijwel zeker dat Nicaragua opnieuw terugzakt in de ellende die ze eens (geprobeert) heeft te ontvluchten.
Het is uiteraard allang breed uitgemeten in de kranten en andere media: Saddam Hoessein krijgt de strop. Nee, niet omdat hij willekeurig mensen in Bagdad hun huizen uit liet slepen om vervolgens spijkers in hun koppen te slaan, zoals gebruikelijk was met politieke tegenstanders. Ook niet omdat hij het nodig achtte een gasaanval op het plaatje Halabja – waar voornamelijk Koerden wonen/woonden – uit te voeren. Hij krijgt de strop omdat hij na de oorlog met Iran enkele honderden ‘opstandelingen’ liet doodschieten, voornamelijk Sji’iten.
In de gehele wereld is verdeeld gereageerd op het nieuws. Zo is men in de arme wijken van Bagdad blij, maar is de vroegere aanhang – vooral Soennietische moslims – van Hoessein niet erg blij. Religie lijkt de stemming te bepalen. In Europa is vooral afkeurend gereageerd op de straf in de vorm van de dood. Europa is tegen, maar Balkenende zou Balkenende niet zijn als hij wél zijn goedkeuring geeft aan het uitvoeren van de doodstraf (voor het plaatje zegt hij er wel bij dat Nederland tégen het uitvoeren van de doodstraf is).
Ondertussen gaat bij een veroordeling van de doodstraf in het nieuwe Iraakse rechtssysteem automatisch een hogerberoep in werking. Dit houdt in dat de daadwerkelijke uitspraak nog velen maanden op zich zal laten wachten omdat de bewijsvoering opnieuw bekeken moet worden. Tot een veroordeling voor de eerdergenoemde gasaanval zal het waarschijnlijk dus niet meer komen; men is té druk met het doornemen van de bewijslasten van de gevoerde zaak. Veel Koerden zullen dus niet blij zijn met de gang van zaken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Met nog enkele dagen te gaan voor de Amerikaanse Congresverkiezingen, zetten de twee grootste partijen – de Republikeinse en de Democratisch Partij – alle zeilen bij. Geheel volgens traditie proberen de leden van beide partijen elkaar zo zwart mogelijk te maken, alleen deze verkiezingsronde is beneden alle peil volgens sommigen. Geen schandaal wordt geschuwd, en men is creatiever dan ooit om schandalen te bedenken als deze nog niet aanwezig waren.
De zogenaamde spindoctors maken overuren om elke uitspraak van andere kandidaten zo om te draaien dat het negatief uitpakt voor diegene. Een mooi voorbeeld is de uitspraak van John F. Kerry wel zo werd ‘gespind’ dat het lijkt dat hij de – ruim 200.000 – soldaten in Irak niet steunt, iets wat tot een verlies van veel stemmen kan leiden gezien het feit dat veel families zoons en dochters in Irak hebben zitten. Maar niet alleen de Republikeinen zijn vrolijk bezig met het verdraaien van daden en uitspraken, ook de Democraten zijn flink bezig zoveel mogelijk vuiligheid naar boven te halen van de aanhangers van de Republikeinen.
Waar vroeger nog vooral op de radio en televisie werd gestreden om de stemmen, is nu het internet dé plaats om mensen te overtuigen om op jou te stemmen. In Nederland gaat het er nog behoorlijk braaf aan toe met de weblogjes en de Hyves-pagina’s, maar op het Noord-Amerikaanse continent is het internet geen veilige plaats meer voor politici. Techneuten van beide partijen zijn behoorlijk bezig met het aanpassen van Wikipedia pagina’s en het zoveel mogelijk hits bezorgen aan pagina’s welke negatief spreken over de tegenkandidaat (waardoor deze in Google makkelijk gevonden kan worden op de verkeerde pagina’s).
In Slate staat een artikel door Darius Rejali waarin voor de zoveelste keer wordt uitgelegd waarom martelen niet deugt.
Martelen leidt ertoe dat je twee soorten soldaten maakt:
“It is only a matter of time before new rot sets into the U.S. military, thanks to the new MCA. This is inevitable when you codify a two-track interrogation system. In the 1970s, the Brazilian military had a similar two-track system, and the state had to eliminate its torturers in order to preserve itself. As Brazilian journalist Elio Gaspari observed at the time: “Unless everyone in the army participates in torture, you very quickly develop two kinds of soldiers.” He called them “the combatants,” who fight the terrorists with torture, and the “bureaucrats,” who are committed to preserving the military’s everyday functioning and discipline. In Brazil, the day came when the combatant-torturers refused to accept the orders of the bureaucrats and regarded with contempt their peers who were committed to army discipline. The generals eventually concluded that “[t]he torturers were going to have to be isolated, marginalized and eliminated, so as to save the Army.”
De gebruikte marteltechnieken komen later bij gewone politie activiteiten terug, doordat militairen vaak een tweede carriere beginnen bij de gewone politie, waar ze hun cleane marteltechnieken aan hun collega’s leren.
„Met één harteloze, achteloze opmerking heeft hij de erfenis van Mandela verraden.”
In het door geweld geteisterde Zuid-Afrika gaat het van kwaad naar erger. Het geweld verplaatst zich (alvast verbaal) ook naar de hoogste politieke regionen. De uitspraak is van Andre Brink in een even leesbaar als droefstemmend NRC-artikel.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email binnenkomen. Hieronder een stuk van Ouwe, die normaliter schrijft op zijn eigen stek Ouweherder.eu.
Voor het eerst in lange tijd lijken de kansen voor president Bush te keren. Hoewel zijn Republikeinse Partij er belabberd bij staat in de peilingen voor Congresverkiezingen, zijn krachten binnen diezelfde partij druk bezig om populaire wetten erdoorheen te drukken. Waar het plan om een metershoog hek tussen de VS en Mexico te plaatsen in het buitenland op veel tegenstand stuit, wordt Bush in eigen land geprezen om zijn aanpak met betrekking tot het stoppen van de stroom illegalen uit het zuiden.
Het normaliter kritische Third Party & Independent-weblog prijst de president zelfs, een rariteit als je de tendens van de laatste jaren in Amerika hebt gevolgd. Enkele statistieken met betrekking tot San Diego: sinds de komst van het hek (ze hebben daar reeds een hek, langs de rest van de grens nog niet) is de toestroom van illegalen met 90% gedaald, is er tot dusver een daling van 56% met betrekking tot de criminaliteit in de county en wordt zo?n 95% van de grapjassen die alsnog over het hek proberen te klauteren gepakt (aldus de grenspolitie). Opzich hele positieve cijfers voor de Amerikaanse burgers, vooral met betrekking tot de drugscriminaliteit die er in de grensstreek hoogtij viert.