Ramadan & Ramadan

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
"Op dit moment heb ik een beetje de houding: 'Nee, tenzij.' Ik waak ervoor dat D66 gaat meedoen aan zo'n grijs kabinet. Er zijn vier thema's waar ik echt wat aan wil veranderen: de arbeidsmarkt, de woningmarkt, kennis en onderwijs, klimaat en energie. Deze vier punten hebben ook te maken met de aanpak van de crisis. En dan is het niet van 'D66 krijgt er een miljard voor onderwijs bij en klaar.' Nee, dat zal écht anders moeten." Alexander Pechtold uit zijn terughoudendheid over regeringsdeelname in een interview met gratis dagblad Metro (pdf, p.6). Zijn terughoudendheid blijkt echter niet bijzonder groot, want twee zinnen later zegt hij dat "D66 vindt dat als je de kans hebt het ook moet doen." Het is de paradox van de oppositiepartij van het jaar 2008: D66 is de bestuurderspartij bij uitstek, maar regeren is halveren. Gelukkig kent Alexander Pechtold de sleutel tot het succes voor zijn partij, zoals dat zich de afgelopen tijd in de gunstige peilingen uitdrukte: "Jezelf zijn. Deze generatie kiezers ruikt als geen ander of je bent wie je bent en of je meent wat je zegt." Of Pechtold zichzelf kan zijn, kunnen we vanavond beoordelen, wanneer hij tegenover Margriet ter Linden zit in het VPRO-programma Zomergasten.

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.

“We worden links en rechts ingehaald door landen die met hun nationale stimuleringsprogramma?s wel investeren in kennis. Ik zie geen enkele ambitie. Dit kabinet heeft de aandacht voor wetenschap alleen maar laten verslappen.”
Sylvester Eijffinger, hoogleraar economie in Tilburg, is niet erg tevreden met het kennisbeleid van dit kabinet. Er is weinig ambitie, er is geen visie en er is ook nog eens te weinig geld: volgens Eijffinger moet Nederland de investeringen in onderzoek en ontwikkeling minstens verdubbelen.
In februari had de werkgroep Kennisinvesteringsagenda van het Innovatieplatform een soortgelijke kritiek (pdf, p.9):
“Maar we verliezen terrein. […] Om niet verder achterop te raken, zal ook Nederland in de versnelling moeten.”
De vraag is natuurlijk of dit tandeloze kabinet iets met deze aanbevelingen zal doen. Wat het innovatieplatform zegt, vindt maar nauwelijks politiek gevolg, zelfs met (of misschien juist door) Balkenende als voorzitter. Tenzij het om een eiland in de vorm van een tulp gaat natuurlijk.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaand stuk is van Miguel Sloendregt, het verscheen eerder op het Haagsche Weblog.
Als een wat knullige actiewebsite van een wat knullig GroenLinks-raadslid in Den Haag bijna alle Nederlandse media en zelfs zowaar NOS Teletekst haalt, dan moet er wel wat aan de hand zijn in Den Haag.
Rietveld zegt dat hij niet wil demoniseren, maar stelt wel, ik citeer:
Tot nu toe blinkt de PVV uit op drie terreinen:
* het eenzijdig en vooringenomen interpreteren van maatschappelijke gebeurtenissen
* het aandragen van oplossingen die om uiteenlopende reden niet mogen of niet werken
* geen enkele bereidheid tot het sluiten van compromissen.
Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt ooit PVV te stemmen, maar ik zet hier toch drie kanttekeningen bij.
Ten eerste hebben alle politieke partijen, ook Rietvelds eigen GroenLinks, er een handje van maatschappelijke gebeurtenissen eenzijdig en vooringenomen te te interpreteren. Als je immers al een waterig compromis klaar hebt voordat je het gaat sluiten heb je m.i. geen verhaal. Beste recente voorbeeld was de PvdA tijdens de verkiezingen voor het Europees Parlement.
Ten tweede werken de oplossingen van een oppositiepartij zelden, en wel om de simpele reden dat ze zelden uitgevoerd worden. We weten dus helemaal niet of de oplossingen wel werken. Dat is het wezen van oppositie. De oplossingen mogen ook niet, een oppositiepartij is immers in de minderheid en dus niet in de positie om de oplossingen om te zetten in beleid.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Vandyke dat hij ons via de mail toezond.
Vorige week bekeken we de claim van de Daily Telegraph dat in Europa, en in Nederland in het bijzonder, de bevolking in 2050 voor 20% uit moslims zou bestaan. In dat stuk werd als illustratie van die islamisering aangedragen dat Mohammed in Brussel al de meest gegeven naam is:
“In Brussels, the top seven baby boys’ names recently were Mohamed, Adam, Rayan, Ayoub, Mehdi, Amine and Hamza.”
Dit was, onder andere, aanleiding voor de PVV om kamervragen te stellen:
“(?) Kunt u aangeven wat de top 7 van namen die aan baby?s gegeven worden is in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht en in heel Nederland?”
Inmiddels weten we het: Mohammed (in al zijn varianten) staat op nummer één in de grote steden. Onder andere Elsevier berichtte daarover, maar noemt geen aantallen. Ook zou Mohammed in de landelijke top twintig staan als de verschillende spellingen van de naam bij elkaar geteld zouden worden.
Een interessant gegeven, en laten we nu eens gaan kijken in hoeverre de naamgeving kan worden gezien als ‘islamisering’ van Nederland. Op naar de site van de SVB dus, et voilá: binnen twee minuten had ik een lijst met namen te pakken, maar geen Mohammeds. Dat is natuurlijk wat te makkelijk gedacht, dus zocht ik nog wat verder. Onderaan de pagina staat een link naar alle kindernamen uit 2008 en hier is de lijst voor jongens te vinden:

Hoe u het ook noemt, Mexicaanse griep, Varkensgriep of Nieuwe Influenza, sinds vorige week de kranten het nieuws brachten dat H1N1 niet veel meer is dan een gewoon griepje is de lol er een beetje af. We gaan er NIET allemaal aan.
De kranten baseerden hun bericht op een brief die naar alle Nederlandse artsen is verstuurd. Het RIVM meldt in die brief dat de adviezen op het gebied van diagnostiek, meldingsplicht en indicaties voor behandeling met antivirale middelen zijn aangepast. Hierin staat ook de zin waarop de kranten reageerden: “Nieuwe Influenza A (H1N1) verloopt doorgaans mild, vergelijkbaar met een seizoensgriep”.
Hiermee is de griep echter administratief gezien nog steeds geen gewone griep geworden, en gelden er nog steeds andere adviezen dan die bij de gewone griep. Dus wat is er veranderd ten opzichte van de situatie voor vorige week? In het kort is dat op drie punten:
Allereerst hoeft niet elk besmettingsgeval meer in het laboratorium bevestigd te worden. Alleen in het geval van een ziekenhuisopname of bijzondere indicaties, zoals een vergevorderde zwangerschap of een zeer ernstige griepaanval, wordt het aangeraden het laboratorium op te zoeken.
Ook de meldingsplicht wordt beperkt tot mensen die opgenomen zijn in het ziekenhuis, en/of binnen of buiten het ziekenhuis zijn overleden aan de griep. Dit moet dan wel door middel van laboratoriumtests zijn bewezen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)

Vandaag nieuws over de PVV. Deze keer geen kamervragen, maar iets wat de PVV NIET doet. In tegenstelling tot eerdere berichten, gaat de partij van Wilders niet deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2010. Althans, wél in Den Haag in Almere, maar niet in de rest van Nederland. Waarom niet?
“We hebben onvoldoende mensen gevonden voor wie ik mijn handen in het vuur steek. Als je dan toch meedoet, loop je het risico dat je je in eigen voet schiet. We willen LPF-achtige toestanden en het risico op bedrijfsongevallen voorkomen. Dan zouden we te veel goodwill verliezen in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen.”
Een logische keuze zo lijkt het. Niemand is gebaat bij slecht functionerende gemeenteraden, en Wilders zelf al helemaal niet. Toch is het vreemd. Je mag immers niet zeggen dat de achterban van Wilders bestaat uit halvegare tokkies. Nee, steeds meer hoger opgeleiden zouden Wilders steunen. Sowieso zegt opleiding niet per se iets over je capaciteiten als volksvertegenwoordiger. Maar waarom zijn die goede mensen dan niet te vinden? In de peilingen staat Wilders op ongeveer 30 zetels. Een vijfde van het electoraat. Daar moeten toch zeker capabele mensen tussen zitten?
Niet dus. Zoals Alexander Pechtold ook zei, het heeft deels ermee te maken dat de PVV in essentie een eenmansbeweging is. Mensen willen meepraten, willen iets te zeggen hebben. Een gemeenteraadslid dat iedere maandag de orders krijgt uit Den Haag, dat niets zelf mag zeggen, dat is niet echt aanlokkelijk. Maar toch blijft het vreemd. De aanhangers van Wilders hebben in ieder geval één karakteristiek en dat is ontevredenheid met de huidige partijen. Dan dóe je daar toch wat aan? Des te vreemder omdat veel van de problemen die Wilders aankaart juist op lokaal niveau moeten worden opgelost.

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)

“Deze coalitie predikt de representatieve democratie, maar praktiseert de monistische partijendemocratie.”
Hans Engels, lid van de Eerste Kamer voor D66 en hoogleraar staatsrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen, is niet blij met het huidige kabinet.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.