Israël sloopt drie illegale nederzettingen, maar gaat er drie alsnog legaliseren

Israëlische militairen zijn woensdag begonnen met het slopen van onderkomens in de (ook volgens de Israëlische wet) illegale nederzetting Ma'ale Rehavam, een aanhangsel van het Etzion Blok, ten zuidoosten van Bethlehem Woensdag werden elf onderkomens gesloopt, waarvan er vijf waren bewoond, zo verklaarde een woordvoerder van het ministerie van Defensie tegen het persbureau AFP. Dit gebeurde nadat pogingen de bewoners te overreden vrijwillig te vertrekken, waren mislukt. De sloop werd even opgehouden door het hooggerechtshof, waar de bewoners een laatste poging aanhangig hadden gemaakt om te bewijzen dat ze de grond eerlijk hadden gekocht. Na een half uur durend onderzoek van die 'bewijzen' gaf het hooggerechtshof echter alsnog zijn goedkeuring aan de sloop.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

KORT | ‘Houd toch eens op met moeilijk doen over Europa’

Dat vindt althans Bernard Wientjes, voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW.

Dat gepraat over politieke integratie en soevereiniteitsoverdracht leidt immers alleen maar af van waar het echt om draait: geld verdienen. Wientjes:

Sinds de oprichting van de EU is er al sprake van soevereiniteitsoverdracht, dat is nooit anders zo geweest. Het is echt onzin dat het daar nu steeds over gaat. […]

In de politiek krijg je nooit iets voor niets, het is een soort uitruil. Het is onze eigen beslissing geweest om bevoegdheden over te dragen aan Europa. Als je daar geld en banen voor terugkrijgt is dat een goede investering.

Ondertussen prijst Wientjes de VVD en kraakt hij GroenLinks:

“Ik las op een VVD-verkiezingsposter ‘Meer banen voor Schiphol’. Toen dacht ik: ja, daar gaat het over. Europa brengt ons meer banen.”

GroenLinks creëert volgens Wientjes met zijn Europa-slogan juist een gezochte tegenstelling. Op de pamfletten van de politieke partij valt te lezen: ‘Het gaat om mensen. Niet om cijfers’. Wientjes: “Banen gaan toch ook over mensen?”

GroenLinks lijsttrekker Bas Eickhout reageert:

Sinds 2000 is de gemiddelde vennootschapsbelasting verlaagd van 32 procent naar 23 procent in 2013.

Maar ook dat is natuurlijk goed voor de werkgelegenheid. Dus waar zeuren we over?

Foto: copyright ok. Gecheckt 18-03-2022

Recensie | Ons Europa is niet dat van hen

RECENSIE - De Vlaamse journalist Daan Ballegeer probeert te achterhalen waar het mis ging met de Europese samenwerking. Een leerzame exercitie.

In deze weken vlak voor de Europese verkiezingen valt er veel te horen en te lezen over wat er allemaal mankeert aan de Europese Unie. Daan Ballegeer, voormalig economisch journalist van het Belgische dagblad De Tijd vertelt in zijn eerste boek Ons Europa is niet dat van hen hoe het allemaal zo gekomen is. Heel nuttig en leerzaam als je, zoals de ondertitel aangeeft, op zoek bent naar een toekomst voor Europa. De Europese samenwerking is een grillige geschiedenis van vallen en opstaan, een aaneenschakeling van min of meer toevallige onderhandelingsresultaten van pragmatische politici die hun uiterste best deden niet te falen. Want ze wilden zo graag met een mooi verhaal thuis komen. Zo langzamerhand wordt het duidelijk dat de toekomst niet gevonden kan worden in mooie verhalen.

Het mooie verhaal is misschien wel het grootste probleem achter de huidige scepsis bij de Europese burgers. Lang kwamen de Europese leiders er mee weg. Mensen als Monnet, Spaak, Spinelli, Schuman, Adenauer, De Gaulle en later Mitterand, Kohl en Delors genoten een enorm vertrouwen bij hun achterban. Zij konden als politieke elite zonder veel verzet de Europese samenwerking vanuit de top vorm geven. De grondgedachte, vrede in Europa door economische samenwerking, werd in de zes landen die in 1951 startten met de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) breed gedeeld. En dat de Duits-Franse samenwerking de spil moest vormen van het nieuwe Europa was iedereen ook van begin af aan duidelijk. De herinnering aan de oorlog was in die dagen nog vers.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

‘Stijging werkloosheid vlakt af door terugtrekken jongeren’

Zo meldt het CBS:

Het aantal werkenden is meer afgenomen dan dat het aantal werklozen is toegenomen. De werkzame beroepsbevolking kromp de afgelopen drie maanden met gemiddeld 10 duizend personen per maand. De totale arbeidsdeelname (werkzame- plus werkloze beroepsbevolking als aandeel van de bevolking) is daarmee afgenomen. Dit wordt vooral veroorzaakt door jongeren die zich terugtrekken van de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld door te blijven studeren.

Hoewel er duidelijke tekenen zijn van economisch herstel, groeit het aantal mensen dat geen baan kan vinden vooralsnog gewoon door.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Laagste oplage betaalde papieren kranten in 60 jaar

DATA - De daling van het aantal verkochte papieren kranten (landelijk en regionaal) zet onverminderd voort. En zo volgt ook het ene laagterecord na het ander. In 2013 bereikten we het niveau van voor 1954!

Net als vorig jaar geven we u ook nu weer een update over die goede oude papieren krant. Nu de jaarlijkse cijfers van HOI bekend zijn*, kunnen we u de nieuwe grafieken tonen. En die spreken voor zich.
Natuurlijk is het zo dat een deel van de traditionele lezers overstapt naar een digitale editie. Maar we kijken hier alleen even naar de teloorgang van een historisch belangrijk fenomeen.

Om te beginnen met de totale betaalde oplage:
betaalde_kranten_1946_2013_475

Maar deze absolute getallen moeten we natuurlijk wel relateren aan de omvang van de bevolking om echt een goed beeld te krijgen. Daarom kijken we naar betaalde kranten per huishouden en per bewoner van 15+ (internationaal gezien de standaardgroep die kranten leest).
betaalde_kranten_bev_1946_2013_475

Om het plaatje nog wat completer te maken, halen we er ook de gratis kranten bij. Die zijn immers concurrerend.
alle_kranten_1990_2013_475

En ook dit relateren we weer aan de bevolkingsomvang:
alle_kranten_bev_1990_2013_475

En tot slot even de betaalde oplage van de landelijke en regionale kranten uitgesplitst:
land_reg_krant_1980_2013_475

Foto: Neil Moralee (cc)

Halsema

COLUMN - Ja, er zat veel Femke in de eerste aflevering van de docuserie Seks en de zonde. Maar waarom zouden we daar in hemelsnaam over vallen? Wanneer Ton van Rooyen als vers gescheiden vader zijn serie over vers gescheiden vader promoot, sneert niemand over het hoge Ton-van-Rooyen gehalte daarvan. Bij mannen is veel ego inbrengen namelijk normaal. We vallen er hoofdzakelijk over wanneer vrouwen zoiets doen.

De persoonlijke inbreng van Halsema dient daarnaast een doel. Ze breekt het klassieke onderscheid tussen programmamaker en onderwerp, tussen interviewer en bevraagde ermee af:. Ze stelt niet alleen vragen, ze vertelt onderwijl ook haar eigen verhaal: ze is niet alleen interviewer, maar ook gesprekspartner.

Ze doet iets anders dan het vermaledijde (en op de keper beschouwd, vaak zo goedkope) ‘jezelf kwetsbaar opstellen’. Ze gooit haar privé niet ter eigen glorie op de buis. Halsema vertelt haar eigen verhalen om haar gesprekspartners gerust te stellen, om gemeenschappelijke grond te zoeken: ze doet het om een waarlijk gesprek mogelijk te maken. Zij is niet langer de enige die vragen stelt en die het verloop van het gesprek dicteert.

Halsema geeft zich daarmee rekenschap van een klassiek feministisch paradigma: het persoonlijke is politiek. Wie alleen maar vraagt, stelt zich per definitie boven zijn onderwerp; slechts wie zelf ook vertelt, kan een echte connectie maken.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Nederlandse economie gekrompen in eerste kwartaal

Met 1,4%, vooral door de lagere export en consumptie van aardgas.

Het onderliggende economisch herstel zet echter door, wat is te merken aan hogere investeringen en een hogere industriële productie.

Wel zijn – alweer – heel veel banen verdwenen in de zorg (kinderopvang en thuiszorg), de bouw, handel, vervoer en horeca.

Echter:

Doordat er meer uitzendkrachten werden ingezet bij bedrijven, waren er in de zakelijke dienstverlening 13 duizend banen meer dan een jaar eerder. Een stijgende inzet van uitzendkrachten vormt doorgaans de eerste fase in het herstel van de werkgelegenheid. Pas in een latere fase nemen bedrijven zelf weer meer mensen in dienst.

Foto: Takver (cc)

Valse cijfers over verblijfsvergunningen asielzoekers

ANALYSE - De IND – Immigratie en Naturalisatiedienst – kwam vorige maand bij de presentatie van het jaarverslag met cijfers over 2013. Nederland geeft een veel hoger percentage asielzoekers een verblijfsvergunning dan de rest van de EU, was de boodschap. Massa-misleiding zoals uit deze fact check zal blijken.

Alle media berichtten erover zoals hier De Telegraaf en hier nu.nl. De Telegraaf schrijft onder de kop ‘Nederland zeer gul met asiel’:

Nederland geeft opnieuw veel meer asielzoekers een verblijfsvergunning dan de rest van Europa doet. Dat aantal is bovendien, vanwege allerlei regels van datzelfde Europa, niet omlaag te brengen, bezweren de verantwoordelijken.

Nederland liep in 2012 al uit de pas. Toen kreeg 40 procent van de asielzoekers hier een verblijfsvergunning, terwijl dat in de rest van de EU maar 27 procent was. In 2013 heeft Nederland maar liefst 58 procent van de asielaanvragen ingewilligd. Volgens IND-directeur Van Lint zijn de Europese cijfers over 2013 nog niet precies bekend, maar volgens hem is daar slechts een lichte stijging te zien. Nederland loopt kortom nog meer uit de pas.

Dat is nogal een verschil, maar hier valt veel op af te dingen.

Asielzoekers naar Europa

Als je zo de cijfers gebruikt dan ga je er vanuit dat asielzoekers zich keurig verspreiden over de EU. Dus als er 28.000 Syriërs asiel aanvragen in de EU dan doen dat er 1.000 per EU land of, nog beter, keurig naar ratio van de bevolking van het EU-land: Duitsland heeft 5x zoveel inwoners als Nederland dus krijgt dan 5x zoveel Syriërs enz. En dat gaat dan zo met alle 143 landen waarvandaan asielzoekers komen (en dan tel ik de EU-landen nog geeneens mee). Dan zou je zo’n simpele methode kunnen gebruiken zoals de IND dat doet, maar dan moet iedereen ook op dezelfde manier administreren en ik betwijfel ten zeerste of dat wel het geval is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tweespalt | Mijnramp Soma, Turkije

NOS, 14-5-2014 Hurriyet Daily, 14-5-2014 “Geen gebreken”
In Istanbul hebben zich honderden demonstranten verzameld voor het hoofdkantoor van de eigenaar van de mijn, Soma Holding. Ze beschuldigen de eigenaar van het slecht naleven van de veiligheidsvoorschriften.

Volgens het Turkse ministerie van Arbeid is de mijn sinds 2012 vijf keer geïnspecteerd. De laatste keer was in maart en toen zijn er geen gebreken aan het licht gekomen, aldus het ministerie. MHP Manisa Deputy Erkan Akçay gave statistics from mine disasters in Soma during a parliamentary session on April 29.
“In 2013, 5,000 occupational accidents took place in Soma district. Ninety percent of these accidents took place in mines…”

The main opposition Republican People’s Party (CHP) submitted a motion to Parliament last year to investigate work-related accidents at coal mines in Soma, only for the proposal to be rejected with votes from the ruling Justice and Development Party (AKP) around two weeks ago.

Dan snapt u wat beter waarom de mensen in opstand komen. Met alleen het Nederlandse nieuws mist u de juiste context.
Overigens zaten de parlementariërs tijdens bovengenoemd debat door de speech van de oppositie heen te kletsen. (via)

Klassejustitie

Een prachtig gevalletje van Wobstructie. Een prachtig gevalletje ook van meten met twee maten bij Justitie. Lees hoe RTL probeert documenten boven water te halen over strafrechtelijk optreden tegen oud-premier Lubbers, wegens schenden staatsgeheim.

Nederland is meer bananenrepubliek dan we vaak (willen) denken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Closing Time | John Birch Paranoid Blues

Van Bob Dylan die de John Birch Society op de hak neemt, terwijl hij zijn beste Woody Guthrie-imitatie ten beste geeft.

Eerste couplet:

Well, I was feelin’ sad and kind of blue
I didn’t know what I was gonna do
The Communists were comin’ around
They was in the air, they were on the ground
They wouldn’t give me no peace

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende