Kunst op Zondag | Anti-oorlog

De vorige Kunst op Zondag eindigde met de Bed-In van John Lennon en Yoko Ono. ‘Give peace a chance’ was het motto, waarover Yoko Ono later zou zeggen: In 1969, John and I were so naïve to think that doing the Bed-In would help change the world. Well, it might have. But at the time, we didn’t know. Er is veel historische anti-oorlogskunst te vinden. Actuele anti-oorlogskunst is nog wel in street art aanwezig, maar amper in cartoons in de media en in de overige kunsten. Is de strijd gestreden en is er geen plaats meer voor de naïviteit die John en Yoko ten toon spreidden? Tot 4 januari 2015 zijn in Museum de Fundatie in Zwolle politieke oorlogsprenten van Jan Sluijters te zien. Hij maakte tussen 1915 en 1919 al tekenend kritisch commentaar op de Eerste Wereldoorlog en Nederlands neutraliteit in die periode. De prenten komen uit de collectie van Rob Scholte,

Door: Foto: Owen (cc)

Pro Bono

Ik heb nooit iets gehad met Bono. Niet voor, niet tegen. Aardig alle inzet voor goede doelen, samen met andere celebrities, maar ergens raakte Bono me niet.

En misschien komt dat wel omdat het allemaal nep is.

Want hoe in vredesnaam kan je het voor een betere wereld opnemen, voor de verschopten van Afrika, terwijl je opkomt voor de belastingparadijzen die louter en alleen de aller-allerrijkste onder ons dienen? (en daar zelf ook gebruik van maakt?)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Decode Jerusalem (cc)

Botsingen bij de Al-Aqsamoskee ter gelegenheid van het Loofhuttenfeest

ACHTERGROND - Twee versies van dezelfde gebeurtenissen.

Drie politiemannen (sommige bronnen zeggen: vier politiemannen) zijn woensdagochtend gewond geraakt op de Tempelberg in Jeruzalem tijdens botsingen met Palestijnen. Gemaskerde Palestijnse relschoppers gooiden stenen, vuurwerk en zelfs twee molotovcocktails naar de politie. De politie dreef de relschoppers terug in de A-Aqsamoskee en sloot de deuren daarna af. De lichtgewonde politiemannen werden ter plekke behandeld. De politie meldde dat de situatie onder controle was en dat het terrein weer open was voor bezoekers.

Dat is wat de de Israëlische kranten Haaretz, YNet, The Times of Israel en The Jerusalem Post over de botsingen meldden.

Nu de Palestijnse pers.

Enkele tientallen mensen zijn woensdagmorgen gewond geraakt toen de politie van de bezettingsmacht om 7:30 uur in de ochtend het terrein van de Al-Aqsamoskee bestormde, voorafgaande aan de komst van rechtse Israëli’s die de plaats wilden bezoeken ter gelegenheid van het Sukkot-feest zoals het in het Hebreeuws heet.

De wachters van het terrein zeggen in een communiqué dat de bezetters de gelovigen die zich in de buurt van de Rotskoepelmoskee bevonden van het terrein werden gejaagd met behulp van stungranaten en rubberkogels. Sommigen van hen – onder wie ook ouderen – werden geslagen met wapenstokken.

Foto: -JvL- (cc)

Wacht op hun daden

OPINIE - Het houden van hoorzittingen met kandidaat-bewindspersonen in het Nederlandse parlement is onwenselijk en nutteloos.

In 1929 ging een benoeming tot minister van Onderwijs van Gerbrandy, over wie deze week een fraaie biografie verscheen, niet door omdat er een storing was in de telefoonverbinding. Er was haast bij en dus namen ze toen maar een ander, mr. J. Terpstra. In april 1959, toen ruim dertig kandidaten weigerden, was bij een formatie-De Quay zelfs sprake van een schertsvertoning. Wie de geschiedenis van de formaties beziet, komt nogal wat situaties tegen waarbij het veel moeite kostte geschikte kandidaten te vinden voor één of meer posten.

Zo gek als toen zal het nu echter niet meer gaan, maar het proces van benoemingen van bewindslieden blinkt niet altijd uit door helderheid en logica. Nu is het – in tegenstelling tot wat wellicht wordt gedacht – ook helemaal niet zo eenvoudig om goede mensen voor zulke zware posten te vinden. Je moet er maar zin in hebben: nauwelijks nog vrije tijd, verantwoordelijk zijn voor fouten van anderen en uitgemaakt worden voor zakkenvuller, terwijl in andere sectoren meer is te verdienen.

De Quay slaagde enige weken later alsnog, maar omdat er in KVP-kring bezwaren bestonden tegen Gerard Veldkamp werd toen niet hij, maar diens partijgenoot Charles van Rooy minister van Sociale Zaken. Van Rooy bleek ongeschikt en in 1961 kwam Veldkamp uiteindelijk op diens stoel.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du jour | Maatschappelijke dienstplicht

Het gekke is dat het onveiligheidsgevoel door ISIS eigenlijk het gevolg is van de ultieme vrijheid die wij kennen. Daarom moeten we van één ding doordrongen zijn: de samenleving is niet alleen een rechtenmachine. Er zijn ook plichten. Dat gaat om iedereen, ook om de Nederlandse jongere. Die moet beseffen dat het niet alleen gaat om ‘what’s in it for me’, maar ook over wat zij voor de samenleving kunnen doen.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-02-2022

KORT | Opsporing Verzocht

Marokkanenrelletje nummer zoveel: de overheid en de leiding van NPO zouden druk uitoefenen op Opsporing Verzocht om minder Marokkaanse en allochtone verdachten te laten zien.

Bron van het verhaal is Libben Reeskamp voor de Nieuwe Revu, die enkele politiemedewerkers voor het programma (anoniem) uithoorde.

Veel verder dan hun beklag dat er af en toe “felle discussies” met de programmaleiding zijn gevoerd of er niet wat minder gekleurde verdachten in de kijker gezet konden worden, komt Reeskamp niet, maar met een suggestieve intro en een paar citaatjes van Martin Bosma en Mohammed Rabbae lijkt het zo al gauw heel wat.

Het naakte nieuwsfeit: er wordt door de redactie van Opsporing Verzocht gediscussieerd over de vraag of een wekelijkse uitzending tjokvol gekleurde verdachten niet het beeld mee helpt scheppen dat allochtonen hoofdzakelijk crimineel zijn.

Het beeld dat de elkaar napapegaaiende media neerzetten: de politiek en de leiding van de NPO oefenen druk uit op de redactie van Opsporing Verzocht om Marokkanen en allochtonen uit de wind te houden. Daar is weliswaar geen enkel bewijs voor, maar wat maakt dat uit? De meeste mensen kunnen toch niet kritisch lezen.

Zolang het maar verkoopt, nietwaar?

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Politiek Kwartier | Toptalent met verkeerde motieven

COLUMN - Toptalent dat niet wil werken voor het salaris van een minister zijn we beter kwijt dan rijk.

Deze week snaterde WC-eend dat WC-eend te weinig betaald krijgt: toezichthouders en bestuurders van publieke sectoren verkondigden dat we in de problemen zouden komen als hun salarissen verlaagd worden.

Natuurlijk steunde de partij van het grootgraaien deze mensen meteen in hun betoog. En daar werd datzelfde argument weer herhaald: het is gevaarlijk om de salarissen van bestuurders te verlagen, want daarmee zou het toptalent naar het buitenland verdwijnen.

Ik zou zeggen: laat ze gaan. Graag zelfs. Want volgens mij zijn we dit soort figuren beter kwijt dan rijk. 

De overtuiging dat geld de belangrijkste reden is dat mensen bewegen is hardnekkig. Zij kwam de afgelopen maand in de discussie over de ‘bijstandsmoeder‘ ook weer naar voren. Nadat bleek dat iemand met een full-time baan ook bij minimumloon niet minder verdiende dan iemand in de bijstand, waren er weer mensen die reageerden dat ze voor die paar tientjes – of zelfs paar honderd euro extra – hun bed niet uit zouden komen.

Mensen die dat beweren zitten zelf nooit in de bijstand. Gelukkig staan de meeste mensen als ze zelf eenmaal in de bijstand zitten er dan ook heel anders in. Om te beginnen weten zij maar al te goed dat wie van zo een laag budget leeft niet makkelijk kan doen over een tientje meer of minder. Maar belangrijker: van bankhangen worden mensen ongelukkig. De meeste mensen werken niet alleen voor het geld, maar ook om zich nuttig en gewenst te voelen.

Grenzen dicht voor Ebola?

Dat het altijd nog wat wereldvreemder kan, bewijst Hans Jansen vandaag weer eens in z’n wekelijkse column op GeenStijl, waar hij ebola gelijkstelt aan de jihad.

Op basis van deze merkwaardige diagnose komt dr. Jansen, die nu blijkbaar ook denkt verstand van medische zaken te hebben tot de remedie: gooi de grenzen vanwege beiden maar pot- en potdicht.

Dat dit volstrekt onpraktisch en rampzalig zou zijn voor de Europese en Nederlandse economie, en dat je meer kans hebt om te komen bij een auto-ongeluk dan bij een terroristische aanslag, daar heeft Jansen kennelijk geen seconde over nagedacht. Al het autoverkeer ook maar stilleggen dan?

Jansens geestverwanten bij Fox News houden er zo ongeveer dezelfde krankjoreme denkbeelden op na, zo blijkt uit bovenstaand fragment. Griezelige ziekte uit Afrika: oeh, eng! Snel, gooi de grenzen dicht!

Dat maakt dit videofragment waarin Dr. Anthony Fauci (directeur van het National Institute of Allergies and Infectious Diseases) Elisabeth Hasselbeck even bijschoolt over het reële gevaar van ebola en reële oplossingen, zowel actueel, leerzaam als vermakelijk.

Kijk je even mee, Hans?

https://www.youtube.com/watch?v=Bl8iBkjnRdA

Closing Time | Rolling in the Deep

Eerder hadden we al de a capella versie van Adele’s Rolling in the Deep door Straight nog Chaser. Ter gelegenheid van het uitbrengen van haar nieuwe album Sings the Great Diva Classics zong Aretha Franklin Rolling in the Deep van Adele bij David Letterman. Ze mixt dit nummer vervolgens moeiteloos met Ain’t No Mountain High Enough.

Net als Sesick Steve eerder deze week liet zien: die ouwetjes kunnen nog best wat. Voor wie liever het origineel van Adele hoort, hier haar optreden bij Giel Beelen:

Quote du jour | Menselijke hart

Samsom moet nu zijn menselijke hart laten zien.

Jacqueline Cramer, oud-minister van VROM, denkt dat de PvdA hiermee de verwachte nederlaag bij de Provinciale Statenverkiezingen kan beperken.

Voormalig minister van Sociale Zaken Willem Vermeend voegt hieraan toe:

De PvdA moet ophouden met de voortdurende nederlagenstrategie die wordt aangewakkerd door het activistisch kader.

Maar waarom niet gewoon toegeven dat de PvdA niet heeft gedaan wat de kiezers van deze partij verwachtten? Want dat is – de ‘nederlagenstrategie’ van het ‘activistisch kader’ ten spijt – uiteraard de reden dat deze partij bij de komende verkiezingen dik gaat verliezen.

Wie twijfelt nog aan de Russische connectie bij het neerschieten van MH17?

Een groep burgerjournalisten duidelijk niet. De Buk waarmee MH17 vrijwel zeker is neergeschoten, kon na de ramp tot diep in Rusland worden gevolgd.

In een geweldig stuk op De Correspondent van de hand Dimitri Tokmetzis wordt de zoektocht naar de reis van het moordwapen uit de doeken gedaan.

Een groep burgerjournalisten, verbonden aan de Engelse site Bellingcat reconstrueerde minutieus waar de Buk die dag is geweest. En ze hebben niet alleen stap voor stap de bewegingen van de Buk op die fatale dag kunnen herleiden, maar ze hebben ook de desbetreffende Buk tot diep in Rusland weten te volgen.

En dat allemaal vanachter hun laptop.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende