Sommige woorden zijn tegelijkertijd een beetje enkel- en een beetje meervoudig. Team is zo'n woord, en familie is er nog zo één: ze wijzen op een groepje individuen (en daarmee een meervoud), maar zien die als een eenheid. Groepje is natuurlijk zelf ook zo'n woord. In een recent artikel laat de Amerikaanse semanticus Robert Henderson zien dat er twee soorten van dat soort woorden zijn: groep-woorden en zwerm-woorden. En dat talen de neiging hebben een systematisch verschil tussen de twee te maken, al lijken ze ook op elkaar (groep-woorden en zwerm-woorden samen noemt Henderson collectieve woorden). De woorden die ik zojuist noemde (team, familie, groepje) zijn allemaal groep-woorden. Voorbeelden van zwerm-woorden zijn boeket, bosje, horde en natuurlijk zwerm. Een verschil is dat het bij zwerm-woorden altijd van belang is dat de samenstellende delen op een bepaalde manier geordend zijn in de ruimte. Het komt er meestal op neer dat ze dicht bij elkaar in de buurt moeten staan.
Een grote economische ongelijkheid is aan de ene kant erg schadelijk, aan de andere kant maakt het dingen als dit mogelijk.
We staan als samenleving dus voor een duivels dilemma.
(via)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - Of iemand te vertrouwen is, staat niet op het voorhoofd geschreven. Toch kunnen we op basis van een momentopname van een gezicht al de betrouwbaarheid van iemand inschatten. Die belangrijke sociale vaardigheid ontwikkelen we als pubers. Pas als er expliciet naar onze mening wordt gevraagd, gaan we fouten maken.
Op een basisschool in België speelden 540 middelbare scholieren een vertrouwensspel. Elke scholier kreeg 4 euro, die hij of zij kon investeren in een onbekende, van wie alleen vijf seconden lang een foto te zien was. Die onbekende persoon kreeg dan van de onderzoekers het drievoudige (12 euro), waarvan hij er ofwel 0 (niet erg aardig), ofwel 4 euro (dan speelde de scholier quitte) of 6 (dan werd de winst dus eerlijk gedeeld) naar de scholier kon terugsturen. Dat wisten de scholieren van tevoren; hun taak was dus om in te schatten of de ontvangers te vertrouwen waren of niet. De ontvangers hadden hun keuzes al eerder gemaakt, dus de onderzoekers wisten al of ze betrouwbaar waren of niet.
Er waren evenveel ‘oplichters’ en ‘betrouwbaren’ onder de ontvangers. Uit de geïnvesteerde bedragen blijkt dat dertienjarigen die twee groepen al op basis van de foto uit elkaar kunnen houden, zij het met moeite. Ze sturen oplichters in 42% van de vertrouwensspellen hun 4 euro, en de onbekenden die wel te vertrouwen waren in 48%. De achttienjarigen deden het in het spel aanzienlijk beter: zij stuurden maar 36% van de oplichters iets toe, tegenover 56% van de betrouwbare types. Werd hen daarentegen alleen gevraagd om in te schatten of ze de gezichten betrouwbaar vonden, dan scoorden ze aanzienlijk slechter.
ACHTERGROND - Van de protesterende taxichauffeurs op het Malieveld die een gevaar in Uber zien, tot de woedende bewoners in Barcelona die vinden dat Airbnb de sociale cohesie in de wijk aantast: niet iedereen is blij met de deeleconomie. Is autoritten of huizen delen toch niet zo sociaal?
Volgens prof. dr. Koen Frenken (Innovatiestudies, UU) bestaat er veel onduidelijkheid over wat de deeleconomie precies is. Tijdens het Culturele Zondagen College bracht hij duidelijkheid in het debat en sprak hij over de voordelen en keerzijden ervan: van duurzame winst, tot sociale risico’s. Hoe moet de overheid inspelen op de nieuwe initiatieven?
Van politiek links tot politiek rechts, alle partijen omarmen de deeleconomie. GroenLinks benadrukt de milieuwinst, terwijl de VVD vooral kansen ziet voor ondernemers en nieuwe bedrijven.
Amsterdam heeft zichzelf uitgeroepen tot eerste ‘Sharing City’ van Europa, om te benadrukken dat de stad achter de deeleconomie staat. In Utrecht gaat de deeleconomie waarschijnlijk zijn toptijd beleven tijdens de start van de Tour de France, voorspelt Frenken: “Via AirBnb kan worden voorzien in de enorme behoefte aan slaapplekken, die hotels nooit allemaal alleen zouden kunnen opvangen.”
Wel/geen deeleconomie
Er is dus lof, maar ook kritiek op de deeleconomie. Volgen Frenken is een duidelijke definitie nodig: “Er is sprake van deeleconomie als consumenten elkaar tijdelijk toegang geven tot hun onderbenutte goederen.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Neko Case is een Canadese singer/songwriter met een voorkeur voor het indierockende repertoire met venijnige teksten erbij. Bij vlagen komt ze ook uiterst geestig uit de hoek, zoals in bovenstaande vrijdagclip.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Wat geven jihadistes op als reden om voor IS te kiezen?
“Een van de belangrijkste redenen voor hun afkeer van de Nederlandse samenleving is het politieke klimaat. Door de stigmatiserende uitspraken van onder anderen Geert Wilders worden moslimjongeren gediscrimineerd op de arbeidsmarkt en in het dagelijks leven, hebben zij moeite met het vinden van een stage en hebben zij minder kans op een goede toekomst dan andere Nederlanders, aldus de jihadistes en hun volgers. En niet alleen in Nederland, maar in de hele wereld zijn moslims volgens hen tweederangsburgers. Hierbij verwijzen zij naar het conflict tussen Palestina en Israël, de invasie in Irak in 2003, de afzetting van de Moslimbroederschap in Egypte en de huidige situatie in Afghanistan.”
Uit een persconferentie van 13 februari:
Verslaggever: President Maduro last night went on the air and said that they had arrested multiple people who were allegedly behind a coup that was backed by the United States. What is your response?
BuZa-woordvoerder Jen Psaki: These latest accusations, like all previous such accusations, are ludicrous. As a matter of long-standing policy, the United States does not support political transitions by nonconstitutional means. […]
AP-verslaggever Matt Lee: Sorry. The U.S. has—whoa, whoa, whoa—the U.S. has a long-standing practice of not promoting—what did you say? How long-standing is that? I would—in particular in South and Latin America, that is not a long-standing practice.
Psaki: Well, my point here, Matt, without getting into history—
Lee: Not in this case.
Psaki: —is that we do not support, we have no involvement with, and these are ludicrous accusations.
Lee: In this specific case.
Psaki: Correct.
(via)
Groot-Britannië is in de ban van een pedofilieschandaal: de regering Thatcher zou allerlei hooggeplaatste pedofielen de hand boven het hoofd hebben gehouden.
Deze zouden kinderen zo jong als negen jaar hebben misbruikt. Slachtoffers spreken van seksfeestjes waar leden van het parlement, rechters en hoge ambtenaren minderjarigen misbruikten.
Hoewel er tal van geruchten rondzongen, bereikte de affaire nooit de pagina’s van de kranten, deels uit angst voor processen wegens smaad en deels omdat de regering Thatcher antiterreurwetgeving misbruikte om krantenredacteuren te intimideren.
Redacteur van de Daily Beast Nico Hines plaatst de kwestie in historisch perspectief.
NIEUWS - De Zweedse openbare aanklager (OM) heeft eindelijk ingestemd met een verhoor van Wikileaks-voorman Julian Assange op de ambassade van Ecuador in Londen.
Het verhoren van verdachten in het buitenland is niet ongebruikelijk voor het Zweedse OM, maar om schimmige en wisselende redenen werd dit in het geval van Assange jarenlang geweigerd.
De reden daarvoor – zegt het OM nu ineens – was een kwaliteitsoverweging. Assange zou op de ambassade van Ecuador niet gedwongen kunnen worden DNA af te staan, en ook zouden er meerdere bezoekjes plaats moeten vinden.
Minister Plasterk (PvdA) van Binnenlandse Zaken wijst een zogenaamd ‘anti-spionageverdrag’ tussen Europese landen af. Hij heeft ‘ernstige aarzelingen’ bij een voorstel van de Raad van Europa dat voorziet in regels voor het bespioneren van Europese burgers en bevriende overheden.
AIVD en MIVD moeten immers wel hun gang kunnen blijven gaan.
Dat de Raad van Europa de huidige inlichtingenpraktijkeen ‘fundamentele bedreiging van mensenrechten’ noemt, doet blijkbaar niet ter zake.
De kernenergiesector kampt met een groot probleem. Dat is, ondanks Fukushima, misschien niet eens de vraag of de energie wel zo schoon en veilig is als beloofd. Nee, dat is vooral die andere belofte, die van de goedkope energie.
En dus neemt de animo voor nieuwbouw van kerncentrales af.
Vooral aan de bovenkant, uiteraard:
Er werden voor 13 miljard euro aan bonussen uitgekeerd in 2013 in Nederland, een stijging van 14 procent ten opzichte van een jaar eerder. […]
Werknemers met een hoger jaarloon krijgen vaker een beloning die gekoppeld is aan de persoonlijke prestatie of de prestatie van de onderneming. Ruim de helft van de werknemers die een vast salaris hadden van meer dan 1 ton kregen een prestatiebeloning van 5.000 euro of meer. Zestig procent van de werknemers die meer dan 2 ton verdienden ontvingen een beloning van 20.000 euro of meer.