Wie gelooft er nog in menselijke waardigheid?

Aan het begin van de zomer schreef ik over de teloorgang van menselijke waardigheid. De afgelopen maanden zijn de consequenties van het mensonwaardige Europese beleid alleen maar verhevigd: in volgepropte vrachtwagens op Oostenrijkse snelwegen, op een strandje bij Bodrum en iedere dag weer in de kampen van Calais. Dat schreeuwt om onmiddellijke actie, maar roept ook op tot nadenken. De trend om mensen af te schrijven treft namelijk niet alleen maar asielzoekers, maar ook werklozen, criminelen en hele volken als de Grieken. Over de hele politieke breedte roept die verharding steeds dezelfde prangende vraag op: begrijpen we eigenlijk nog wel waarom we mensen moeten helpen, gewoon omdat ze mens zijn? In dit essay zoek ik naar een antwoord. Minderwaardig volk In de afgelopen jaren is een gigantische groep medemensen ontmaskerd, die door hun gedrag niet alleen onze waardering heeft verloren, maar in sommige gevallen ook haar rechten. Asielzoekers zijn natuurlijk al een geheel politiek tijdperk persona non grata. Het maatschappelijke dieptepunt werd onlangs bereikt in Steenbergen, maar het politieke dieptepunt vond plaats afgelopen april, de maand die gekenmerkt werd door drie kleine woordjes: bed, bad en brood. Even onschuldige als elementaire zaken die in Nederland niet gratis verkrijgbaar zijn. Sterker nog, volgens onze regering hebben uitgeprocedeerde asielzoekers er helemaal geen recht op. Dat recht hadden ze natuurlijk ooit wel. Maar op de dag dat de rechter definitief vonnist dat een asielzoeker niet in Nederland mag blijven wordt hij illegaal en verdient hij geen hulp. Blijkbaar heeft een illegaal zijn waarde verspeeld, en verdient hij slechts uitzetting.

Wat te doen?

Charles Pierce doet een voorstel:

It is long past time for the oligarchies of the Gulf states to stop paying protection to the men in the suicide belts. Their societies are stunted and parasitic. The main job of the elites there is to find enough foreign workers to ensla…er…indenture to do all the real work. The example of Qatar and the interesting business plan through which that country is building the facilities for the 2022 World Cup is instructive here. Roughly the same labor-management relationship exists for the people who clean the hotel rooms and who serve the drinks. In Qatar, for people who come from elsewhere to work, passports have been known to disappear into thin air. These are the societies that profit from terrible and tangled web of causation and violence that played out on the streets of Paris. These are the people who buy their safety with the blood of innocents far away.

It’s not like this is any kind of secret. In 2010, thanks to WikiLeaks, we learned that the State Department, under the direction of then-Secretary of State Hillary Rodham Clinton, knew full well where the money for foreign terrorism came from. It came from countries and not from a faith. It came from sovereign states and not from an organized religion. It came from politicians and dictators, not from clerics, at least not directly. It was paid to maintain a political and social order, not to promulgate a religious revival or to launch a religious war. Religion was the fuel, the ammonium nitrate and the diesel fuel. Authoritarian oligarchy built the bomb. As long as people are dying in Paris, nobody important is dying in Doha or Riyadh.

It’s time for this to stop. It’s time to be pitiless against the bankers and against the people who invest in murder to assure their own survival in power. Assets from these states should be frozen, all over the west. Money trails should be followed, wherever they lead. People should go to jail, in every country in the world. It should be done state-to-state. Stop funding the murder of our citizens and you can have your money back. Maybe. If we’re satisfied that you’ll stop doing it. And, it goes without saying, but we’ll say it anyway – not another bullet will be sold to you, let alone advanced warplanes, until this act gets cleaned up to our satisfaction. If that endangers your political position back home, that’s your problem, not ours. You are no longer trusted allies. Complain, and your diplomats will be going home. Complain more loudly, and your diplomats will be investigated and, if necessary, detained. Retaliate, and you do not want to know what will happen, but it will done with cold, reasoned and, yes, pitiless calculation. It will not be a blind punch. You will not see it coming. It will not be an attack on your faith. It will be an attack on how you conduct your business as sovereign states in a world full of sovereign states.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Concentrische cirkels om terrorisme

Er komt nooit een eind aan terrorisme. Deze keer was het in Parijs, maar het had ook in Nederland of elders in de wereld kunnen zijn. Eigenlijk is het geen nieuws meer want de verhalen zijn voorspelbaar: de roep om verscherpte maatregelen, meer controle aan de grenzen, meer politie, enz. enz. Het is vooral gunstig voor de antiterreur industrie, want die verdienen er goed aan en het is koren op de molen van populisten, conservatieven en islamhaters.

Moslims nemen afstand’, maar wat maakt dat nog uit? Edge heeft waarschijnlijk gelijk als hij twittert: ‘de rest van het jaar zal men op hoge toon blijven vragen waarom ze die aanslagen nooit veroordeeld hebben.’ Dit soort oproepen zijn bovendien meer een soort subtiele uiting van vooroordelen.

Ik volg het allemaal niet meer, want het maakt niets uit, het is voorspelbaar en doodvermoeiend. Mijn gedachten vooral gaan uit naar de slachtoffers, maar ook dat is gratuit want hun leed wordt er niet minder om.

Wat te doen?

De enige vraag die mij boeit is: wat doe je er aan? Het zal hopelijk iedereen toch wel duidelijk zijn dat veiligheidsmaatregelen niet of nauwelijks helpen. Idioten die slechte dingen willen, krijgen uiteindelijk toch wel hun zin. En helaas heeft de wereld geen gebrek aan idioten die fanatiek genoeg zijn in hun overtuiging dat zij de wereld moeten redden door onschuldige mensen te mensen te vermoorden. Er is altijd wel een gek met een mes of een pistool. Er slippen altijd wel enkele door mazen van het net, hoe nauw het ook wordt gespannen. Bovendien zou dat het einde van de rechtsstaat zijn. Dat moeten we niet willen.

Foto: Gandalf's Gallery (cc)

Parijs 13 november 2015

Ze hebben mensen gedood, zonder enig onderscheid te maken. Te laf om de enige verantwoordelijken voor de Syrische burgeroorlog te doden, te dom en zonder enige ideologie om wel mensen te raken die er niets mee te maken hebben.

Behalve geschokt en verdrietig, te veel om in woorden vatten, zijn er vragen.

Wie zijn hun voorbeelden? Hun rolmodellen zijn rechtlijnige politici, starre geestelijken, dictators, oorlogszuchtige presidenten, haatzaaiende ideologen.

Hoe komen ze aan wapens? Waar halen ze het geld vandaan of door wie worden ze gefinancierd?

Wraak? Zeker, en hoe is dit te wreken is zonder dezelfde misdaad te begaan die deze dolgedraaide lieden hebben begaan?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

SG-café zaterdag 14-11-2015

Dit is het Sargasso-café van zaterdag 14-11-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.

Foto: David Muir (cc)

Zwijgende meerderheid

COLUMN - Zwijgende meerderheid, waar was je al die tijd? Wie ben je? De doden zijn en blijven tot in eeuwigheid de zwijgende meerderheid op aarde. Maar jij bent opgestaan, al zwijg je als het graf. Silent Majority. In de roerige jaren 60 zette Nixon jou op de kaart als excuustruus voor de Vietnamoorlog. Dus werd jij in deze vuile oorlog het stille tegengeluid om luidruchtige demonstranten tegen te spreken

Volgens Donald Trump ben je alive and kicking in het beloofde land en steun je zijn anti-migratie campagne tegen de Mexicanen. Zwijgende meerderheid, nu duik je op in Nederland en je wint aan populariteit. Elke film geeft je gelijk: You have the right to remain silent.

Men roept dat we je serieus moeten nemen. Opiniepeilers willen weten wat er bij je leeft, zwijgende meerderheid. Ben je een mogelijke oplossing voor alle problemen op ons pad of ben je juist het grote onbekende gevaar? Wie zwijgt, stemt toe. Maar met wat stem jij nu allemaal in? Eerst was je stille Charlie, nu zwijg je mee met Geert, zegt Maurice de Hond. Hoe heeft de Hond lucht gekregen van jouw spoor? Ruikt hij je angstzweet?Je bent het Hart van Nederland, je houdt van Holland en je bakt met heel Holland mee. Je kijkt stilzwijgend naar de tafels vol spuiende minderheden bij Jeroen, Umberto, Twan of Matthijs. Maar je zit er nooit zelf. Ook jouw Wereld Draait Door, maar niemand is benieuwd naar jouw top vijf aan ergernissen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wouter Bos is het Grote Verhaal kwijt

COLUMN - Wouter Bos vergist zich: zoals ieder collectief heeft de PvdA heeft wel degelijk een Groot Verhaal. Alleen is de partij niet eerlijk in het presenteren daarvan. 

In zijn laatste excuuscolumn in de Volkskrant van afgelopen woensdag probeert Wouter Bos uit te leggen waarom het de PvdA volkomen ontbreekt aan het ‘Grote Verhaal’. Zijn redenering is als volgt: je gaat als persoon met een Groot Verhaal het politiek in, en daarna wordt het vanzelf modderen hoe meer compromissen je sluit, met ten eerste je eigen partij, en vervolgens met coalitiepartners. Het klinkt aannemelijk, maar het is grote onzin.

Het collectief is groter dan het individu

Bos vergeet dat een partij vaak juist een “Groter Verhaal” heeft dan een individu. Sterker nog, dat zou volgens veel denkers in gezond democratisch proces juist het geval moeten zijn. Een compromis is namelijk zeker niet altijd minder dan het origineel. Sterker nog, een compromis kan ook een synthese zijn van ogenschijnlijk tegenstrijdige belangen, waarbij die beide belangen verenigd zijn in een hoger ideaal.

Zoals de verzorgingsstaat bijvoorbeeld niet alleen maar het knuffelen van mensen inhield, maar daarbij een stabiele afzetmarkt schepte, waarin het voor ondernemers nog makkelijker was om veel geld te verdienen. Of denk aan hoe in onze geschiedenis de godsdienststrijd eindigde in de godsdienstvrijheid en een scheiding van kerk en staat.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Kurdishstruggle (cc)

Rojava en de moderniteit

OPINIE - Het is nogal wat om te zeggen dat iemand een “achterlijke cultuur of godsdienst” heeft. Maar wie naar Syrië kijkt en de uitzichtloze strijd niet kan verdragen, krijgt toch een sterk gevoel dat het islamitisch radicalisme een afslag naar de moderniteit gemist heeft.

Aan de zuidgrens van Turkije vormt zich nu een staatje, Rojava: het begin van de Koerdische zelfstandigheid? In ieder geval doen ze het anders dan gebruikelijk.

In januari van dit jaar werd de zachtaardige cartoonist George Wolinski, tachtig jaar oud, in naam van Allah, door het hoofd geschoten. Ik was even Charlie. “Phallocrate” noemde hij zich zelf en zo heb ik hem in deze kolommen herdacht. In de discussie na mijn stukje kwam de gedachte op dat  emancipatie van de vrouw de route naar de moderniteit zou kunnen zijn voor de islamitische wereld. De radicaliteit, de moordlust zou toch niet kunnen bestaan wanneer vrouwen een gelijkwaardige positie zouden hebben? Weg met de phallocratie!

Kobani werd belegerd door IS en de V.S. bemoeiden zich uit de lucht met de strijd ten gunste van de Koerden. De Russen bemoeien zich nu met de strijd, ten gunste van Assad. Erdogan behaalde een verkiezingsoverwinning en vraagt een veiligheidszone in Noord Syrië, waar veel Koerden wonen. Een Russische burgervliegtuig viel in Egypte uit de lucht, vermoedelijk door een bomaanslag, maar Poetin is nog zeer terughoudend. Iran bemoeit zich ook met de Syrische oorlog.

SG-café vrijdag 13-11-2015

Dit is het Sargasso-café van vrijdag 13-11-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.

Closing Time | Annette Funicello

U kent de Mickey Mouse Club allicht omdat zij ons grootheden als Christina Aguillera, Britney Spears en Justin Timberlake gebracht heeft, van die kindsterren die ontspoorden om hun sprong naar de volwassenheid te markeren. Annette Funicello zat bij die club in de jaren vijftig. Toen zij groot werd toonde ze tegen de wil van Disney haar navel aan het grote publiek. Te zien in bovenstaand clipje.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende